İtalya’nın genelinde şahit olabileceğiniz gibi, Roma’da da en tatlı sabahlar hakikaten kahveyle başlıyor. İtalyan halkının çoğu için kahvesiz bir sabah, Faik’siz bir Safiye’ye, ne bilelim, İdil’siz bir Öykü’ye benziyor. Tabii ki siz bir film karakteri olmadığınız için öyle bir isteğiniz yoksa her sabaha bu şekilde başlamak zorunda değilsiniz, ancak adet yerini bulsun, en azından konuşana kadar lokal gibi görünelim diyorsanız sabahları o kahve içilecek. Aslına bakarsanız İtalyan kahve kültürü genel olarak o kadar alengirli ki, kahveyi sipariş vermesi ayrı bir konu, doğru kahveyi sipariş vermek ayrı bir konu, kahveye farkına varmadan ekstra ücret ödediğinizi tespit etmek ise ayrı bir skandal. Biz bu derdinize deva olmak için İtalyan kahve kültürü üzerine bir yazı yazdık, ona baksanız bizce DEV işinize yarar. 

Şimdiden söyleyelim, aşağıda bahsedeceğimiz kahvecilerin hepsi “Roma’da en sevdiğimiz kahveciler” değil, internette araştırma yaparken karşınıza çıkabilecek popüler yerleri de şöyle bi’ anlatalım dedik. Bu noktada bilmeniz gereken en önemli şey, İtalya’da 3. dalga kahveci peşinde düşmenin son derece gereksiz olduğu. Hatta ve hatta “ay burası turistikmiş gitmeyelim” muhabbetine en azından kahve konusunda girmemeniz gerektiğini de ekleyelim, burada işler başka. Bazen en güzel kahveyle en turistik ya da en beklenmedik yerde karşılaşabiliyorsunuz, çünkü bu adamlar kahveyi cidden çok önemsiyor, dolayısıyla sırf hipsterlık yapacaksınız diye güzelim kahvelerden olmayın.

Şimdi izninizle Roma kahvecileri konumuza giriş yapalım.

Sant’Eustachio il Caffe

Şehrin eski ve turistik kahvecilerinden biri olan bu kafe taaaa 1938 yılında kurulmuş ve o günden beri de hizmet veriyor. Roma kahvecileri arasında şanı alıp yürümüş durumda. İtalya’da şak diye kahve içip hop diye ortamı terk etme raconunun (barda ayakta içmek şeklinde yani) net olarak uygulandığı yerlerden biri olduğunu kesinlikle söyleyebiliriz. Doğruyu söylemek gerekirse mekanın çalışanları müthiş uyuz ve tüm espri yapıp ortamı ısıtma çabalarımıza resmen göğüs gerdiler, ancak buna rağmen bizce kahvesine şans vermelisiniz. Ayakta içmek yerine dışarıdaki masalara oturacak olursanız ekstra ücret istiyorlar, aklınızda bulunsun. Tam dayaklık di mi? (Piazza di San Eustachio 82)

Tazza d’Oro

Bir diğer son derece turistik ve popüler kahveci, hem lezzet hem de çalışanların gıcıklık seviyesi bakımından yukarıda söz ettiğimiz kahveci ile yarışabilir, hatta bizce lezzet olarak bir üst seviye diyebiliriz, belki barista farkından kaynaklanıyordur. Yine ayakta kahvemizi içip terk-i diyar eyleme raconunu uygulamamız gereken mekanlardan, zaten çoğunlukla son derece kalabalık olduğu için oturmaya çalışacağınızı sanmıyoruz. Her şey büyük bir hızla ilerliyor, önce kasaya gidip ödemenizi yapıyorsunuz, sonra fişi adamlara veriyorsunuz, kahveniz 1 dakikada elinizde! (evet, önce ödeme yapılıyor, kahve yazımızı okuyun derken bunları da öğrenin diye söylüyoruz) İsterseniz eve çekirdek kahve de alabilirsiniz bu arada, fiyatlar turistik olmasına rağmen çoğu yere göre uygun. (500 gram 9 Euro mesela) (Via Degli Orfani 84)

Antico Caffe Greco

En turistik ve gerçekten iyi kahve yapan mekanlar triomuzu bu kafe ile sonlandırıyoruz. Burası Venedik’teki Caffe Florian ile birlikte İtalya’nın en eski kahvecilerinden biri. Hatta Avrupa’daki en eski kafeler listesinde de yer alıyor olsa gerek. Eski derken hakikaten eski, şöyle 1700’lü yılların ortalarına kadar gidin, orada durun, o derece! Yukarıda anlattığımız mekanların salaşlığına kıyasla burada her şey daha bir ihtişamlı, daha bir gösterişli, içeri girince “of çok mu rezil geldim acaba” dedirtecek türden, Viyana terk görüntülere sahip güzeller güzeli de bir kafe. Lakin huzursuz olmayın, burası da son derece turistik olduğu için kim bilir kimler ne kılıkta gidiyor, öyle içeriyle uyum yakalamanıza falan gerek yok, neticede turist olduğunuzu anlayacaklar. Bu arada, kafenin bir diğer özelliğinde ünlü besteci, yazar ve şairlerin zamanında burada bol bol vakit geçirmiş olması. Mesela Demet Akalın tüm eserlerini burada üretiyormuş……..Tamam tamam, Goethe, Stendhal, Franz Liszt, Andersen gibi dev isimlerden bahsediyoruz, yani ilgilenenler için titreme krizi geçirtecek cinsen insanlar. Sırf “bir zamanlar onlar da burada oturmuş” hissini yaşamak için bile gidilir, es geçmeyiniz. (Via dei Condotti 86)

Roscioli Caffe Pasticceria

Tamam, artık şu çok turistik ve çok bilinen Roma kahvecileri konseptimizden bir tık uzaklaşalım. Bu kafe kişisel tarihimizde “allahım iyi ki buradan eve 1 kiloluk kahve almış ve bütün gün onu sırtımızda taşıyarak Quasimodo gibi dolaşmışız” dedirten ve Roma kahvecileri arasında en iyilerinden biri olduğuna karar verdiğimiz kafe olarak geçecek. Çünkü yarabbim o nasıl bir kahve? Bakın bu satırları yazarken bile o kahveyi içiyor ve her yudumda Meksika dalgası yaparak bu lezzeti kutlamak istiyoruz. Roscioli’yi en “İtalyan gibi” haliyle deneyimleyebilmeniz için bizce buraya yolunuzu sabah saatlerine düşürün. Lokal kalabalığın arasına dalın, kremalı cornetto (kruvasan benzeri bir şey kendisi) ve kahve zevkinize göre bir espresso ya da caffe latte (sadece latte derseniz önünüze sadece süt gelir, caffe latte demeniz gerek) söyleyerek kahvaltınızı tıpkı bir İtalyan gibi hızlı bir şekilde, ayaküstü muhabbet ederken yapın. Zaten akabinde eğer evinizde kahve içmeyi seviyorsanız içinizde bir “ben bu kahveden eve de almalıyım” isteği oluşacak ki, bu da Roma gezisi boyunca verdiğiniz en iyi kararlardan biri olacak, onu da eve gidip koltukta ilk yudumunuzu aldığınızda anlayacaksınız. (Piazza Benedetto Cairoli 16)

*Adres konusunda bir uyarıda bulunalım, bu civarda 2 adet Roscioli var, biri restoran olan, biri kafe olan, siz bu yukarıda söz ettiğimiz merasim için kafe olana gitmelisiniz, yani daha küçük olan.

Faro Luminari del Caffe

Evet, Roma kahvecileri arasında 3. dalga kahveci vb. yerler bulmak biraz zor, ama imkansız değil. Adamlar kahve işini o kadar iyi çözmüşler, o kadar benimsemişler ki, 3. dalganın da en kralını yapmışlar resmen. (evet sakallı, bereli ve oduncu gömlekli hipster baristası da var merak etmeyin) Roma’daki bu tarz kahveciler arasında ilklerden biri olduğu için müdavimi ve seveni çok. Bizce bu durumda Gardelli’nin kahvelerini kullanıyor olmalarının da etkisi büyük, zira Roma’da içtiğimiz en iyi kahveler listesinde ilk 3’te kesinlikle yer alabilirler. İsterseniz canikomuz Coffee Collective’in kahveleri de mevcut, ancak bunu söyleyeceğimize biz de inanamıyoruz ama, bizce Gardelli’nin kahvelerini denemelisiniz, kesinlikle pişman olmayacaksınız. (Via Piave 55)

Barnum

Roma sokaklarında cirit atarken burnumuza gelen kahve kokusuna karşı koyamayarak içine daldığımız Barnum, tatlı mı tatlı bir kafe. Bu da yukarıdaki Farmo Lumineri del Caffe gibi daha yeni nesil sayılabilecek, geleneksel Roma kahvecileri gibi klasik görüntüsü olmayan bir kafe. Eğer görüntüsünden bu sonuca varmadıysanız zaten kahvenizi söylediğinizde bizim alışkın olduğumuz yeni nesil kahvecilerde olduğu gibi kahvenizin diğer Roma kafeleri aksine kova büyüklüğünde bir fincanda gelmesinden ve üstünde latte art olmasından da anlayabilirsiniz……. Tabii bunu negatif bir şey olarak söylemedik, bizce gayet tatlı ve turistik birçok noktaya yakın olduğunu için küçük bir kahve molası vermek adına güzel seçenek. (Via del Pellegrino 87)

Rosati

Roma’daki en popüler kafelerden biri olan Rosati’yi de listeye eklemek istedik, buraya gitmemeniz konusunda ısrar edip gideceğiz. Burası da oldukça eski ve köklü bir kafe olmasına rağmen bulunduğu konumun da etkisiyle olsa gerek, gerçekten hiç hak etmediği şekilde pahalı. Hak etmiyor diyoruz, çünkü asık suratlı çalışan, İtalya standartlarının altında kahve kalitesi ve aşırı kalabalık şeklinde uzayıp giden sorunları var. Tüm bunların üstüne küçük bir fincan kahvenin 6 Euro olması da pek hoş olmuyor tabii. ARKADAŞLAR 6 EURO NE KADAR BİLİYOR MUSUNUZ SİZ? sdfsdf tamam sakinleşiyoruz………Buraya gitmemeniz için adresini de yazmıyoruz. (çünkü google’a yazamazsınız di mi) Giderseniz minicik ve başarısız bir kahve için 6 euro öderken bizi hatırlayın.

*Yukarıda anlattığımız Roma kahvecileri dışında geziniz boyunca yolunuzun düşebileceği noktalarda birkaç kafeyi de buraya bırakalım. Bunların özellikle detaylı anlatım gerektirdiğini düşünmediğimiz için özet geçiyoruz, en azından dolanırken mola vermek istediğinizde kahvesinin kötü olmadığını bildiğiniz yerlere oturursunuz:

Analemma Cafe: Monti tarafını keşfederken soluklanabileceğiniz bir mekan. Kahveleri efsane değil ancak İtalya etkisi olsa gerek, tabii ki kötü de değil.

Pergamino Caffe: Torrefazione Lady Cafe’nin kahvelerini kullandıklarını öğrenince onu da mutlaka denemek istediğimiz için uğradığımız, ancak yukarıdakiler kadar vurulmadığımız bir kahveci. Yine de Vatikan yakınlarındayken kahve ihtiyacınızı gidermek için uğranır.

Castroni Cafe: Adını bol bol duyduğumuz, internette cart curt karşımıza çıkan bir kahveci. Fakat bunu deneme imkanımız olmadı, belki görürseniz bi’ şans vermek istersiniz diye düşünerek size not olarak yazalım bari dedik. Güzelse bize de haber edin bari.

The post Roma Kahvecileri: Burada Starbucks’ı Sorana Dayak Var appeared first on OitheBlog.

Neticede günlerce Roma sokaklarında cirit attıktan ve günde 20 km falan yürüdükten sonra artık eski Roma gezi rehberinin yanında alternatif Roma gezi rehberi de ekleyebilecek kıvama geldik diye düşünüyoruz. Aşağıda size zaten kendisini sevmek için 300 tane sebep bulabileceğiniz Roma’yı bir başka yönü ile tanımanız ve “YETER ARTIK DAHA NE KADAR SEVEBİLİRİM” diye haykırmanız için türlü türlü sebep vermek niyetindeyiz. Pek tabii şayet Roma’yı iyi biliyorsanız bunların bazıları için “ya bu o kadar da alternatif sayılmaz aslında” şeklinde bir düşünceniz olabilir, normaldir. Zaten Roma gibi bir şehirde turistik olmayan bir şey bulmak epey zor. Ancak onu düşündürtecek yerler de bizim daha önceki seyahatlerimizde gezme fırsatımızın olmadığı yerlerdir, o sebepten bu rehbere dahil olmuşlardır, şimdiden açıklama getirmiş olalım.

Alternatif Roma gezi rehberi kısmına geçiş yapmadan önce işinize yarayabilecek diğer birkaç yazımızı şöyle bırakalım:

Klasik Roma gezi notları
İtalyan Kahve Kültürü
Roma Yeme İçme Rehberi
Roma Kahvecileri

Roma Gezi Rehberi: Alternatif Öneriler ve Bazı Sürprizler

Largo di Torre Argentina

Alternatifse alternatif, madem Roma gezi rehberi yazıyoruz, Roma gezisinden beklentilerinizi karşılayabilecek tatta bir yer ile girizgah yapalım. Şehrin orta yerinde aylak aylak yürürken aniden karşınıza tarihi kalıntılar çıkması hafiften İstanbul’u hatırlatan bir durum olsa da Roma’da bu iş iyice zirve yaptığı için beyninizde arka planda bir yerlerde sürekli “abi bu nasıl bir saçmalık ya, ben şu an nereden geçiyorum böyle” düşüncesi dönüp duruyor. Hele bir de buranın “Sezar’ın Brütüs tarafından öldürüldüğü yer” olduğunu öğrenince bir süre günümüze adapte olmakta güçlük çekebiliyorsunuz. Heh işte bu duyguyu yaşayacağınız yer tam olarak burası. Bu bilginin kesinliği tartışmaya açık olmakta birlikte bu 4 farklı tapınak kalıntısından oluşan noktaya dair böyle bir söylenti mevcut. O yüzden çok yüksek ihtimalle aklınızda da koskoca Sezar’ın öldürüldüğü yer olarak yer edecek. Evet evet, bildiğimiz Julius Caesar’dan söz ediyoruz. (pek çok kaynakta olayın o tapınaklardan birinin merdivenlerinde gerçekleştiği yazıyor) Konudan bağımsız olarak burada onlarca kedi görecek olmanız da bir tesadüf değil, çünkü burası aynı zamanda kedilerin yaşadığı, insanların gelip kedi sahiplenebildiği bir alan olarak da kullanılıyor. Acaba Sezar hayatı boyunca herhangi bir anda öldürüldüğü yerin ileride kedi sahiplendirme noktasına dönüşeceğini düşünmüş müydü sdfsd (Via Florida)

Sant’Ignazio Kilisesi

Dini yapıları gezmek gibi bir merakınız olsun olmasın, rica ediyoruz bu kilisenin tavanını görmeden ayrılmayın. He tamam anladık tavan güzelmiş, dibimizde Sistine Şapeli var salak, tavan göreceksem önce oraya giderim diyenler, siz gerisini okumayın, siz buradaki ilginç hikayeyi bilmeyi hak etmiyorsunuz……… (biz olsak okurken kesin öyle derdik ya, çok haklısınız) Bu kiliseye girdiğinizde zaten otomatik olarak kafanızda fon müziği şeklinde bir “ayin müziği” çalmaya başlıyor, hakikaten acayip görkemli ve ihtişamlı bir kilise olduğu kesin. Girdiğiniz anda kafanızı kaldırdığınızda tavanda göreceğiniz resim ise tam anlamıyla büyüleyici. Ancak biz sizi oraya uzun uzun baktıktan sonra biraz daha ileri, kubbenin olduğu bölüme doğru alacağız. Kubbenin oraya doğru ilerlediğinizde karşınıza çıkacak yuvarlağın tam ortasındaki yıldızımsı şekle yürüyün ve kafanızı kaldırın. Eğer güneşli bir gündeyseniz daha net, kapalı bir gündeyseniz biraz karanlık olacak bir şekilde dev bir kubbe ve bir başka tavan resmi göreceksiniz. Şimdiiii, şöyle ki, o gördüğünüz kubbe, aslında tahmin ettiğiniz ve gördüğünüz kadar dev gibi değil! Nasıl yani? Yani şöyle ki, kilisenin yapıldığı yıllarda kubbe aşamasına gelindiğinde bir takım maddi sorunlar yaşanmış ve adamların parası bitmiş. Hal böyle olunca kubbeyi istedikleri kadar büyük ve ihtişamlı yapamamışlar. Ancak çare tükenir mi? Asla! Bu sebeple o kubbede yer alan tavan resmi öyle ustaca yapılmış ki, kubbeyi olduğundan çok daha büyük gösterecek bir illüzyon olarak kullanılmış. Müthiş değil mi? RESPECT diye bağırmak isterseniz bağırın, biraz eko yapar ama bizce size hak verirler.

*Kilisenin orta yerinde duran aynada selfie çekilmek yerine önce bi’ niye oraya koyulmuş diye düşünmenizi rica edeceğiz. (biz hiç öyle yapmadık çünkü…..) Adamlar tavanı boyun felci olmadan rahat rahat inceleyebilmeniz için koymuş onu oraya, helal olsun İtalyanlar, helal olsun. (Via del Caravita 8)

Aventine Tepesi

Normal koşullarda turistik sayılabilecek bir yer olan Aventine Tepesi, en klişe anlatımı ile Roma’nın 7 tepesinden birisi. Eğer Roma mitolojisi ile biraz ilgiliyseniz sizin için Ahmet ve Mehmet kadar tanıdık isimler olan Roma şehrinin kurucuları Remus ve Romulus kardeşlerden (sanki Esra Ceyda kardeşler gibi oldu böyle yazınca ya) Remus’un, gözlem noktası olarak kendine bu tepeyi seçtiği söylenir. Fakat biz sizi buraya bu sebepten göndermeyeceğiz. Tamam Remus, evet güzel tepe seçmişsin, iyi yere kapak atmışsın, fakat bizim burada başka işlerimiz var kardeşim. Evet, bu tepede çeşitli kilise, bazilika, bir takım güzel yapılar ve hatta yine güzelinden bir Roma manzarası da söz konusu, onları zaten kendiniz keşfedersiniz. Biz onların da peşinde değiliz. Madem alternatif Roma gezi rehberi yazıyoruz, size Romalı arkadaştan aldığımız bir bilgiyi satalım. Bu tepede, Piazza dei Cavalieri di Malta adlı meydanda, büyük, yeşil bir kapı göreceksiniz. Bu kapının önünde çok yüksek ihtimalle bir kuyruk söz konusu olacak, çünkü artık yavaş yavaş keşfedilmeye başlanıp turistik bir hale gelmek üzere olan bir aktiviteden söz ediyoruz. Bu Roma’ya gelen turistler iyice kafayı yedi, olur olmadık her yerde sıra oluşturuyorlar diye düşünürseniz normaldir, bir noktaya kadar hakikaten öyle sayılabilir, ancak bu onlardan değil, bir sebebi var. O yeşil kapının üzerindeki anahtar deliğinden baktığınız zaman müthiş bir manzara söz konusu! Çünkü tam karşınızda yeşilliklerin arasında, Vatikan’ın meşhur St. Peter’s Bazilikası’nın kubbesini göreceksiniz. Hem de ne görüntü, sanki fotoşopta uğraşıp da kenarlarını süslemişsiniz, bazilikayı itinayla ortalamışsınız gibi! Bizce kesinlikle kendi gözlerinizle görmeniz gereken şahane bir görüntü, biliyorsunuz normalde biz pek manzara övmeyiz, ama bu bi’ başka.

-Roma gezinizin en sissiz, pussuz, yağışsız gününü tespit edip bu tepeye o günde çıkın, aksi takdirde anahtar deliğinden bakınca söz ettiğimiz görüntüyü yakalayamazsınız, hayal kırıklığı olmasın diye baştan uyarıyoruz.

-Aventine Tepesi’ne çıkmak biraz zorlu, e adı üstünde tepe çünkü. Aslında merkezden uzakta kalmıyor, ancak biraz tırmanma gerektiriyor. Dolayısıyla eğer bir Uber ya da taksi kullanımı gerçekleştirme hakkınız varsa onu buradan yana kullanabilirsiniz. Çıkmanın daha kolay başka bir yolu varsa belki de biz keşfedemedik, öğrenirseniz bize de haber edin.

Biblioteca Angelica

Yeni bir şehre gittiğimizde özel olarak gitmeyi/keşfetmeyi sevdiğimiz şeylerin listesi her geçen gün çığ gibi büyürken son 1 senedir de kendimizi kütüphanelere adamış durumdayız. O kadar güzel kütüphaneler ile tanıştık ki, karşı koyamıyor, deliler gibi kütüphane geziyoruz. Biblioteca Angelica da bunlardan bir diğeri. Herhangi bir ücret ödemeden, pek tabii sessiz olmak koşulu ile (sanki onlar söylemese kütüphanede Beyonce gibi bağıracağız ya) içeri girip belirli bir noktaya kadar ilerleyebiliyor ve fotoğraf çekebiliyorsunuz. Zaten içerisi alternatif Harry Potter, ne bilelim Game of Thrones çekim lokasyonu gibi olduğu için güzelliğine şüphe yok, o yüzden yolunuz buralara düştüğünde mutlaka uğrayın deriz, sonra vay efendim böyle şeyleri nereden buluyorsunuz, bize niye söylemiyorsunuz demeyin. Söyledik işte…….. (Piazza i D. Agostino 8)

-Biz buraya gireceğiz diye aptal gibi adamların ofisinin içine daldık, siz öyle yapmayın, cam kapıdan değil, müze kısmının girişinden değil, hemen onların yanında kalan daha ihtişamlı taraftan girin.

Sancta Sanctorum & Scala Santa

Hazırsanız hep beraber çok acayip bir deneyime yelken açıyoruz. Hani kendiniz denemezsiniz belki ama, şahit olmak bile garip gelecek. Sancta Sanctorum, (Türkçesini yazdığımızda manasız görünebileceği için İngilizcesini yazıyoruz) Holy of the Holies anlamına gelen, kutsal ötesi kutsal, über kutsal, aşırı kutsal, son derece kutsal bir şapel. Katolikler tarafından son derece önemli kabul edilen, hatta bir dönem boyunca Papaların özel şapeli olarak kullanılmış bir dini yapıdan bahsediyoruz. İşin bu ilginç tarafını bir kenara bırakıp, asıl bize ilginç gelen daha da çarpıcı kısmına geçiş yapacak olursak, o zaman konumuz içerideki merdivenler olacak. Bu şapele girdiğinizde hemen karşınızda göreceğiniz merdivenlerde dizlerinin üzerinde merdivenleri çıkmaya çalışan ve bunu son derece yavaş bir şekilde, dualar eşliğinde gerçekleştiren insanlar göreceksiniz. Bunun bir açıklaması var. Söylentiye göre, bu merdivenler yani “Scala Santa” İsa’nın Kudüs’te çarmıha gerildiği gün çıktığı merdivenler ve zamanında Kudüs’ten Roma’ya getirilerek buraya yerleştirilmişler. Bu söylenti sebebiyle bir kural olarak, merdivenleri öyle elinizi kolunuzu sallaya sallaya çıkmanız yasak. Evet gerçekten bir kural, merdivenlerin hemen yanında “burayı öyle elinizi kolunuzu sallaya sallaya çıkamazsınız” yazıyor. Yalnızca dizlerinizin üstünde çıkabiliyorsunuz ve yukarı ulaştığınızda şapel bölümünü de görebiliyorsunuz. Vay efendim ben niye dizlerimin üstünde çıkayım, ben bu inanca sahip değilim ki, ölsem de öyle çıkmam, benim menisküsüm var diyorsanız o zaman hemen yanda bulunan ve elinizi kolunuzu sallayarak merdiven çıkmanın keyfine varabileceğiniz merdivenler mevcut orası da şapel kısmına çıkıyor, onları kullanabilirsiniz. Burayı görmek için herhangi bir ücret ödemeniz gerekmiyor. (Piazza di San Giovanni in Laterano)

Quartiere Coppede

Mimar okuyucularımız, koşun, yetişin, burada inanılmaz bir şeyler olmuş. 1920’li yılların başlarında, Gino Coppede adlı mimar tarafından bu bölgede 40 civarı bina hayata geçirilmiş. Bu binalar Art Nouveau, Barok, Antik Yunan, Orta Çağ gibi bir sürü farklı akımdan özellikler taşıyan, her telden çalan ve bu şekilde anlattığımızda çok yüksek ihtimalle bunlar delirmiş galiba diye düşüneceğiniz türden, çok acayip binalar. (görselleri delirmediğimizi anlamanız için koyuyoruz) Zaten binaların güzelliğinden etkilenmeniz için illa ki mimar olmanız gerekmiyor, bu bölgede komple ağzınız açık dolaşıyorsunuz. Bu düşüncemizde yalnız olmayacağız ki duyduğumuza göre bu bölgede yer alan herhangi bir evi kiralamak, bayağı, bayağı, bayağı tuzlu bir işmiş. O yüzden efendi gibi bakıp çıkın, taşkınlık çıkarmayın, zengin muhittesiniz. (Bölge Piazza Buenos Aires ile Via Tagliamento arasında kalıyor)

Palazzo della Civilta Italiana

Sen paragraf paragraf Roma gezi rehberi yaz da bir kere Mussolini’den bahsetme, olacak iş mi? Elbet bir noktada konu ona bağlanacaktı, biliyorduk, hissetmiştik. Bu binanın neden orada var olduğundan haberdar olmadan şöyle bir önünden geçecek olsanız (bu çok düşük bir ihtimal, biraz şehrin dışında kalıyor çünkü) aa değişik binaymış, hatta biraz da Kolezyum’u andırıyormuş diye düşünüp geçebilirsiniz. Olur da içine dalacak olursanız Fendi’nin genel merkezi ile karşılaşarak daha da beklenmedik bir durum ile karşılaşabilirsiniz. Ancak bunların hepsini geçiniz, çünkü burası ile ilgili asıl mevzu çok başka. Diktatör Mussolini’nin desteği ile 1943 yılında tamamlanan bu bina, faşizmin Roma’daki sembollerinden biri olması gayesi ile yaptırılmış. Hatta söylenene göre binada yan yana 9 adet kemer bulunması da bir tesadüf değil, Mussolini’nin adının 9 harften oluşuyor olması sebebiyle bilinçli olarak bu sayının tercih edilmiş olması. (biraz daha araştırma yaparsak konu ya İlluminati’ye, ya Arif’in Manchester’a attığı gol aktarmalı Songül Karlı’ya falan bağlanacak galiba) Neticede hem tarihi anlamda önemi olan, hem de mimari açıdan pek etkileyici bu binayı gidip görmek isteyebilirsiniz. Eğer dönemsel bir şey değil ise Fendi tarafından hazırlanmış bir sergi de mevcut, ancak tahmin edebileceğiniz üzere bu alanda değil moda odaklı. İlginizi çekiyorsa onu da gezebilirsiniz, ilginizi çekmiyorsa sırf binanın içini gezebilmek adına ilginizi çekiyormuş gibi yapabilirsiniz.

Pigneto Bölgesi

Roma’nın en “Roma’ya benzemeyen” ama en “galiba hakikaten Roma ile tanıştım” dedirten bölgelerinden birini görmeye var mıyız? Pigneto resmen buranın sürpriz kuponu, hiç beklemediğiniz bir yerden hiç beklemediğiniz şeyler çıkıyor. Pigneto bölgesine adım attığınız anda “woow ne güzellik, yaşasın Roma övmek, hadi biraz daha şiddetli Roma övelim” diyeceğinizi sanmıyoruz, en azından bizim için durum o şekilde gelişmedi. Çünkü Pigneto aslında kafamıza görsel olarak şahane bir şehir şeklinde yerleşmiş olan Roma’nın bir tık daha güzelliğini yitirdiği, binaların bir seviye daha çirkinleştiği, karmaşık, kaotik bir bölge. Tahmin ettiğiniz gibi dünyanın herhangi bir büyük şehrinin herhangi bir bölgesi bu hali aldı mı kimler tarafından istilaya uğruyor? Hep beraber söylüyoruz, HİPSTERLAR. Evet, hipsterlar Pigneto’yu ele geçirmiş durumda, aslına bakarsanız New York Times Pigneto bölgesi için “Roma’nın Bushwick’e karşı atağı” gibi bir yorum bile getirmiş, dolayısıyla buradaki durumu aşağı yukarı tahmin ediyorsunuzdur. Bol bol mural, sokak sanatı, sokaklara dağılmış kafeler ve barlar. Fakat şimdiden rica ediyor ve uyarıyoruz, bu tanım üzerine Pigneto’ya bir Karaköy dublörü bulma beklentisi ile gitmeyin, öyle yan yana bir sürü kafe görmeyeceksiniz, burası daha fazla keşif gerektiren bir bölge.

Pigneto bölgesini keşif için aynı isme sahip metroda indikten sonra Via del Pigneto üzerinde Malatesta metrosunun bulunduğu yöne doğru ilerleyerek başlamak iyi bir fikir olabilir. Bol bol bisiklet ve hipster sakalına maruz kalacağınız bu yolculuk boyunca ara sokaklara dalmayı ihmal etmeyin deriz, çünkü asıl sokak sanatı çalışmaları ve orijinal görüntüler aralardan çıkıyor. Pigneto’nun bir diğer özelliği de bir sinefile aniden üçlü salto yaptırabilir, çünkü burası aynı zamanda Pasolini’nin Roma’daki favori bölgesi. Eğer bu konu bizim gibi sizi de heyecanlandırıyorsa Necci dal 1924’e gidip Pasolini’nin Accatone filmini çektiği süreçte (evet bu civarda çekmiş) sık sık uğradığı mekanda vakit geçirebilirsiniz mesela. İçerideki Pasolini fotoğraflarına bakmayı unutmuyoruz.

Monti Bölgesi

Roma’yı biraz tanıyanlar bilir, şehrin en popüler sokaklarında kaybolmalı bölgesi Trastevere’dir. Hakikaten de oranın güzelliği ile yarışabilecek bir bölge var mıdır bilemiyoruz ama, ona yaklaşan bölgelerden birinin de Monti olduğu kesin. Monti’nin en güzel yönlerinden biri, Kolezyum gibi dünyanın en turistik noktalarından birinin hemen yanı başında bulunmasına rağmen bir şekilde o kadar da manyakça bir turist akınına uğramamış olması. Üstelik insanda acayip bir his yaratıyor, bir sokağa dalıveriyorsunuz, tam o anın daha da güzel olamayacağını zanneder bir halde Ferzan Özpetek filmlerinden fırlamış gibi dolaşırken sokağın ucunda Kolezyum’un yükseldiğini görüyorsunuz ve öylece bakakalıyorsunuz. Bu kadar ihtişamlı, ünlü, klasikleşmiş bir yapıyı beklenmedik bir anda karşınızda görmek çok acayip bir his yaratıyor insanda. Monti taraflarını keşfe Piazza della Madonna dei Monti’den başlayabilirsiniz. Burası bölgedeki kutup yıldızınız olsun, civar sokakları ayaklarınız kopana kadar dolaşın. Çeşitli butikler, kafeler ve şahane manzaralar ile karşılaşacaksınız, bu kısmını akışına bırakmanız gerek, öyle tarif ile gezmeye gerek yok, mutlaka sevecek bir şeyler bulacaksınız.

-Hazır o meydana kadar gelmişken çok yakınızdaki üstü komple bitkiler ile kaplı binayı (Monti’nin simgesi haline gelmiş durumda) görmeyi de unutmayın, kendisi her mevsim ayrı güzel! Meydanı arkanıza aldığınızda hemen karşınızda kalan sokakta yer alıyor.

-Spesifik olarak güzel sokak önerisi isterseniz Via Baccina ve Via Della Madonna dei Monti’yi mutlaka görün. O Madonnalı sokak da zaten Via Leonina’ya bağlanacak. Orada da çeşitli zamanlarda bir tasarım pazarı olan Mercato Monti kuruluyor, ancak her gün yok, gitmeden önce bi’ internetten kontrol edin.

Chiesa di Sant’lvo Alla Sapienza

Bir kilise daha anlatmışız çok mu? Bunlar hep siz güzel yerler görün, güzel fotoğraflar çekin diye……. Yukarıda anlattığımız kiliseler eminiz ki ilginizi çekti, dolayısıyla bu son kilise önerimizde de bize güvenebilirsiniz, merak etmeyin öyle her gördüğümüz kiliseyi güzel işte gezin diye yazmıyoruz. Aslına bakarsanız biz buranın içine girmedik, çünkü buraya gitme sebebimiz avlusunu görmekti, size de o kısmını önereceğiz. Mimari açıdan gerçekten mükemmel olan ve şahane fotoğraflar çekebileceğiniz bir avlu olmakla birlikte zaten bir ihtimal bir süredir içeriyi ziyaret etmeye izin vermiyor da olabilirler. Ancak avlu konusunda sorun yok, görselden de anlayacağınız üzere müthiş, es geçmeyiniz. (Corso del Rinascimento 40)

MACRO

Roma’da daha klasik eserler görmeyi planlıyor olabilirsiniz ama, çağdaş sanatlar üzerine bir müzeyi de es geçmek istemeyebilirsiniz. Bu noktada biraz doğrucu Davutluk yapacağız, MACRO biraz beklentilerimizin altında kaldı. Sanıyoruz bunun asıl sebebi müzenin daha çok dönemsel sergileri ile ün salmış olması. (misal önümüzdeki ay Pink Floyd üzerine bir sergi olacak) Zaten müzeye biraz geç saatte gidince bir noktada bi’ kepenk indirmeler, bi’ hadi artık gitseniz mi acaba beklentisi falan oluştu adamlarda, apar topar terk-i diyar eylemek zorunda kaldık sdfsd. Sonuç olarak şayet buraya gidecek olursanız bizce öncesinde o dönem ne olduğuna bakıp öyle gitmekte fayda var, aksi takdirde biraz hayal kırıklığı yaratabilir. (Via Nizza 138)

Roma gezi rehberi: Gidemediklerimiz (buraya üzgün surat emojisi koyduğumuzu varsayın)

Roma’da ne kadar gün kalırsanız yeterli gelmiyor, aha işte bu durum da tam olarak bunun kanıtı. Son gün başbakanı arayıp “bize bi’ vatandaşlık bağlasanız aslında, sessiz sessiz bi’ kenarda dururuz öyle” demeyi falan düşündük. Neticede gitmeyi acayip istediğimiz ama zamanımız yetmediği için gidemediğimiz birkaç yer var. Fakat biz gidemedik diye sizleri bunlardan mahrum bırakamayız, o yüzden ne olduklarına dair küçük bir özet geçelim, bizim yerimize siz gidin ve sonrasında çok beğenseniz bile “ay kızlar o kadar da güzel değildi bir şey kaçırmamışsınız” temalı DM’ler atın ki biz de rahatlayalım. TŞK.

Chiostro del Bramente: Hem şahane bir bina, hem dönem dönem farklı sergilerin yer aldığı bir sergi alanı, iki film birden! Burayı ziyaret etmeyi özellikle istememizin sebeplerinden biri de sergilere göre mekanı acayip güzel şekilde kullanmaları ve fotoğraf çekmeyi sevenler için de ortaya şahane görüntüler çıkarmaları. Google Abi’ye mekanın adını yazıp yanına Yayoi Kusama yazacak olursanız ne demek istediğimizi anlayabilirsiniz mesela.

Cinecitta Studios: Aaah ah, yazarken bile içimiz acıyor. Buraya gidememek resmen içimize dert oldu. Avrupa’nın en büyük ve köklü film stüdyolarından biri olan Cinecitta’da neler neler çekilmemiş ki? Wes Anderson’ın The Life Aquatic’i, Fellini’nin La Dolce Vita ve Casanova’sı, Gangs of New York, Passion of the Christ, Ben-Hur şeklinde uzayıp giden koca bir liste. Hal böyle olunca eğer sinema ile ilgileniyorsanız gidip de bu stüdyoları gezmek istememek mümkün değil. Araştırmalarımıza dayanarak önerimiz rehberli tura katılmanız, aksi takdirde aylak aylak dolaşmaktan öteye geçmeyebilir. İngilizce rehberli tur gün içinde 2 tane var, onlardan birini yakalayın. Daha fazla bilgi için şuraya bakın, daha iyi olur, gitmediğimiz için sallama bilgi vermeyelim.

MAXXI: Ve bir başka “oy ben nedem nağsıl edem, başşşım alıp nere gidem” anı daha. Evet, buraya da gidemedik, çünkü neden o kadar uzağa yaptınız ULAN NEDEN? Zaten binanın Zaha Hadid tarafından tasarlandığını söylesek herhalde ilgili kimseler içi boş olsa bile giderdi ama, üstüne üstlük kocaman bir çağdaş sanatlar müzesinden de bahsediyor olduğumuz için o da yanında bonus olarak geliyor diyebiliriz. Biz gidemedik, siz gidin de rahatlayalım bari.

Cestius Piramidi: Evet kendi gözümüzle görmedik ve bir başkasından duyunca sallıyorlarmış gibi geliyor ama, Roma’da piramit var. Vallahi var, billahi var. Hatta ve hatta Roma’daki antik yapılar içinde en iyi korunmuş olanlarından biri olarak bile geçiyor. Biz gidip göremedik, ama internete güvenimiz sonsuz…….. Gitmişken bi’ bakmak isteyebilirsiniz, önünde fotoğraf çektirip Mısır’da da gitmiş gibi yaparsınız falan ne bilelim.

The post Roma Gezi Rehberi: Alternatif Öneriler ve Bazı Sürprizler appeared first on OitheBlog.

İçinde karbonhidrat sözcüğü geçtiği için kendimizi bilim adamı gibi hissettiğimiz son derece bilimsel (!) başlığımızı bir kenara bırakarak çirkinleşelim ve baştan uyaralım, bu yazının içinde önereceğimiz yerleri okurken bile kilo alacaksınız. Öyle oturduğunuz yerde şişeceksiniz, inanmıyorsanız deneyin. Gezi aşamasında ise vücudunuza girecek karbonhidrat miktarı karşısında siz de şoka uğrayacak, şayet bir gün Karatay Teyze’ye bu gezinizi aktarma fırsatınız olursa çok yüksek ihtimalle kafanıza terliği kim bilir belki gülleyi yiyeceksiniz. (biliyorsunuz bu konuda çok hassas) Bir elinizle pizza yerken diğer elinizle makarnaya uzanacak, o esnada kafanızdan “ulan rekorlar kitabına başvursam aslında, baksana nasıl da çirkince yiyorum” düşünceleri geçireceksiniz. Roma yeme içme rehberi okuyorsunuz, ne olacaktı, en iyi smoothie’leri mi önerecektik? YOK ARTIK……….

Roma yeme içme rehberi öncesi işinize yarayabilecek diğer yazılarımızı şöyle bırakalım:
*İtalyan Kahve Kültürü
*Roma Gezi Rehberi
*Vatikan Gezi Rehberi
*Alternatif Roma Gezisi Rehberi
*Roma Kahvecileri

Roma Yeme İçme Rehberi: Bizi İtalyan Pastane ve Fırınlarına Emanet Edin

Roma yeme içme rehberi için normal koşullarda girizgahı kahveciler ile yapardık, çünkü İtalyan halkı güne kahveyle, çoğunlukla cappuccino ya da espresso ile başlıyor. (zaten cappuccino’yu günün geri kalan saatlerinde tüketince sizi bayağı yadırgıyor, sütün içine balık koymuş içiyorsunuz gibi falan davranıyorlar, bu bir şehir efsanesi değil) Hem de öyle Amerikan filmlerindeki polislerin araca dayanıp içtiği ve nedense içten içe özendiğimiz dandik kahvelerle değil, her yudumunda “BUNUN YARATILIŞINI KUTLAMAMIZ LAZIM” dedirtecek türden kahvelerle. Fakat biz işin bu kısmından çok etkilenince bizim gibi kahveseverler için İtalyan kahve kültürünü ve Roma kahvecilerini ayrı iki yazıda anlattık, o kısım için ona bakmanız iyi bir fikir olabilir. Aksi takdirde kendinizi kahve söylediğinizi zannedip paşa paşa ılık süt içerken bulabilirsiniz, çünkü bu abilerin kahve olayı normalde bildiklerinizden bir tık daha farklı ilerliyor.

Kahve kısmını geçecek olursak pek tabii İtalya’nın pastane ve fırınlarına ayrıca övgüler yağdırmamamız mümkün değil. Böyle söyleyince aklınızdan sadece işin sabah kahvaltısı ya da tatlı yeme aşaması geçmiş olabilir, ancak aslında tam olarak öyle de olmuyor. Çünkü İtalya’daki fırınlarda (Forno diye geçiyorlar) türlü türlü hamur işi ürün ile birlikte pizza da satılıyor. Yani en iyi pizzayı yemek için illa ki bir pizzacıya gitmeniz gerekmiyor, en kral pizzaların bazılarına fırınlarda da denk gelebiliyorsunuz. Bunun dışında İtalyan fırınları ve pastanelerinin özellikle sabah saatlerinde dolup taştığını göreceksiniz, çünkü sevgili Avrupa’nın Türkleri sayılabilecek İtalyanlar kahvaltı aşamasında hızlı ve öfkeli oldukları için kahve ile birlikte bir cornetto (kruvasan benzeri, ancak içinde fıstık, krema gibi çeşitli dolgular olan bir hamur işi) ya da benzer, hızlı yenilebilen, çoğunlukla tatlı hamur işi ürünleri tüketiyorlar. Öyle yumurtalı, sosisli sucuklu dev kahvaltılar pek İtalyanlara göre bir iş değil. Fakat kahvaltı konusunda hassas bir insansanız bile bu sizi üzmesin, günün geri kalanında o kadar çok şey yiyeceksiniz ki, zaten “iyi ki sabah çok sapıtmamışım” gibi bir düşünceniz olması muhtemel. Roma gezisi boyunca denediğimiz pastane ve fırınlardan şöyle bir söz edelim.

Pasticceria Regoli

Regoli’ye ilk adımımızı attığımız anda ağzımızdan çıkan 3 büyülü sözcüğü söyleyerek başlamak istiyoruz: VIŞ, VIŞ ve VIŞ……(evet pek hayalinizdeki sözcükler olmadı farkındayız) Burası kesinlikle dışarıdan görüp “ay ne güzel pastaneymiş kesinlikle oturmalıyım, şurasını da Instagram’a koyayım” diyeceğiniz türden bir mekan değil. Son derece sıradan görünmekle birlikte Kurtuluş’ta bir ara sokakta karşılaşacağınız herhangi bir pastaneye bile benzetilebilir. Fakat tatlıları? Melekler tarafından hazırlanmış gibi. Önerimiz, Tortine Fragoline di Bosco (şu üstü meyveli olan), Cannoli, ya da göz zevkinize göre herhangi kremalı bir şey yemeniz. Eğer kahvaltı niyetiyle geldiyseniz, ki erken saatlerde gittiyseniz birçok İtalyan arkadaşın bu niyetle geldiğini göreceksiniz, en azından bir tık daha az kremalı cornetto vb. şeylere de yönelebilirsiniz belki, karar sizin, biz tabii ki ölene kadar kremacıyız. (Via Della Statuto 60)

Forno Campo de Fiori

Roma’nın ünlü meydanlarından birinde, neredeyse her Romalının bildiği, gayet de turistik bir fırındayız. Gittiğiniz saate ve döneme bağlı olarak bedava tiramisu dağıtılıyormuşçasına bir kalabalığa denk gelebilirsiniz. Burası aynı zamanda turistik olan her yeri boklamanın pek de bir anlamı olmadığının kanıtı gibi bir yer. Üstelik bir fırından beklediğiniz “işte abi ekmek olur ne bileyim kruvasan falan belki” düşüncesini aşarak çok güzel pizzalar yapıyor! Klasik domatesli mozarellalı gibi çeşitlerin yanında enginarlı, kabaklı gibi daha ilginç şeyler de yapıyorlar, gününe bağlı. Fakat bu noktada önemli bir detayı eklememiz lazım, pizzanın yeni çıktığı, taze olduğu ana denk gelmeniz cidden çok önemli. Aksi takdirde pizzaların o kadar da güzel olmadığını düşünebilirsiniz ve gayet de haklı olursunuz. Bu durumu yaşamamak için sabah saatlerinde gitmek iyi bir fikir olabilir. Şayet sabah pizza yemek sizin için normal değilse (ne var be İtalya’dasınız yiyin işte) fırına gittiğinizde üşenmeyip taze pizzanın çıkmasını bekleyin, zaten yoğun olduğu için sık sık taze servis ediliyor.

*Buraya kadar gitmişken bu meydanda kurulan pazarı da şöyle bir dolaşıp, “ay abi aynı bizim pazarlar gibi inanmıyorooooom” yorumları da yapabilirsiniz. Pazar gezmeyi seven bi’ tek biz olamayız herhalde?

Roscioli

Bu Roscioli’nin her şeyi mi güzel kardeşim? Kahve dedik mi aklımıza burası geliyor (hala eve aldığımız kahvesini bitmesin diye azar azar kullanmaya çalışıyoruz), yemek dedik mi aklımıza burası geliyor, cornetto dedik mi aklımıza burası geliyor. Gelip de bitanemiz olmaya ne hakkın var Roscioli? Kalbimizin orta yerinde bu nasıl bir cumhuriyet? (Yalın naber ya nerelerdesin) Burayı size kahvecilerde önerdik, aşağıda yemek için tekrar söz edeceğiz ve şimdi de bakery/fırın kimliği ile öneriyoruz. Galiba burası resmen bizim Roma yeme içme favorilerimizden biri oldu. Sabah kahvaltınızı İtalyan tarzı yapmak konusunda ısrarcıysanız hamur işi (biz en çok buranın cornettosunu sevdik mesela) artı cappuccino ikilisini burada İtalyanlar ile muhabbet ederek götürebilirsiniz. Zaten kahvenin tadına bakınca şayet evde kahve tüketiyorsanız otomatik olarak bir eve kahve alma isteği de gelecek, gayet normaldir, taşımaya üşenmeyin deriz. (Via dei Giubbonari 21) – aynı sokakta iki lokasyonu var, yemek için ayrı, tatlı/hamur işi için ayrı-

I Dolci di Nonna Vincenza

Eğer İtalya’nın meşhur cannoli’sini yemeye tutulduysanız spesifik olarak bu alanda ünlenmiş bu mekana da uğrayabilirsiniz. (cannoli de başka bir hamur işi, Shrek’in parmağına benzemesinden tanıyabilirsiniz) Lokal arkadaşlarımız buranın cannoli’sini pek seviyordu, öyle olunca biz de ilk cannoli deneme hakkımızı buradan yana kullandık. Mekanda 6-7 cannoli çeşidi ile karşılaşacaksınız, fıstıklı, portakallı, vanilyalı şeklinde uzayıp giden bir listeleri var. Gün sonuna doğru gidecek olursanız çeşitler tükenmiş olabiliyor, bu sebeple erken gitmeye bakın. Cannolileri genel olarak güzel, ancak dürüst bir yorum yapacak olursak yukarıda bahsettiğimiz Regoli’ninkiler daha bi’ güzeldi sanki. Biz portakallı şeyleri pek sevmiyoruz ve burada portakal aromasız olduğu iddia edilen tatlılardan bile esrarengiz bir portakal tadı geliyordu. Yine de denenir tabii. (Piazza di Monte Citario 116)

Don Nino

Bir diğer öneri özellikle Cornetto’yu denemek isteyenler için gelsin. Bu arada cornetto deyip deyip duruyoruz, şu dondurmadan kafanız karışıp da öyle çıtır çıtır bir şey sanmayın diye tekrar söyleyelim, Cornetto kruvasan dublörü bir şey. Adamlar bu kruvasanı nasıl gereğinden fazla güzel bir hale getirebiliriz napsak be Ricardocuğum diye düşünüp de aha demişler, en iyisi bunun içine krema, nutella, ne bilelim fıstık kreması falan dolduralım, insanlar lezzetten kafayı yesin. İşte bu söylediğimiz şeylerden yemek isterseniz Don Nino iyi bir tercih olabilir, onun dışında tırt. Yine iyileri kapmak için erken saatlerde gitmeniz önerimizdir. Mekanı tipine ve sıradanlığına göre yargılamayın, taze cornettolardan kaparsanız güzel yapıyorlar. (Via dei Pastini 134)

*İtalya’da pek çok mekanda olduğu gibi burada da masada oturup yerseniz ayrı ücret, ayakta yerseniz ayrı ücret söz konusu. Eğer hızlıdan yiyecekseniz durduk yere oturup da ekstra para ödemeyin, EURO KAÇ PARA FARKINDA MISINIZ SİZ, biz OitheBlog okurlarına keriz dedirtmeyiz.

Baylon Cafe

Anladık canım anladık, evet hamur işi yiyorlarmış tamam he he, ŞİMDİ BANA YUMURTALARI NEREYE SAKLADIĞINI SÖYLE diyen kahvaltı bağımlıları, tamam size de bi’ çözüm ürettik. Allah aşkına aç karnına gerginlik çıkarıp arkadaşlarınızın da huzurunu kaçırmayın. Baylon Cafe’nin muhteşem olduğunu söyleyeceğimizi sanıyorsanız yanılıyorsunuz, öyle ahım şahım bir tarafı yok, dünyanın herhangi bir yerinde karşınıza çıkabilecek bir kafe işte. Ancak yumurta yemek, ne bilelim omlet, eggs Benedict, çırpılmış yumurta, pancake türü bir şeyler tüketmek istiyorsanız bu gibi ihtiyaçlarınızı karşılayacağını söyleyebiliriz. Dışarıda oturacak olursanız iç mekanda yer alan muralı gözden kaçırabilirsiniz, hazır oraya kadar gitmişken bi’ girip bakın, pek güzel. (Via di San Francesco a Ripa 151)

The Avocado Bar

Kahvaltıda hamur işi yemekten daralanlara bir alternatif daha gelsin. Dünya çapında reklam çalışması yaptığı için Giresunlu anneannemizin bile duyduğu Amsterdam’daki The Avocado Show’dan sonra avokado konsepti üzerine kurulmuş bir mekan daha gördük, artık izninizle bu konsepti yaratıcı bulmayı bırakacağız. Ama sevmeyi bırakmayız tabii, o ayrı. Avokado sevenler ve sevenleri de sevenler derneği eş başkanları olarak burayı da bir kahvaltı alternatifi olarak sunmak istiyoruz. Aslında buraya sadece kahvaltı mekanı şeklinde yansıtmak doğru olmaz, 1-2 seçenek dışında çoğu şey avokado içerikli atıştırmalık & öğlen yemeği olabilecek tatta yemekler. Eğer kahvaltı için gitmeyecekseniz öyle tıka basa doymaya değil ama, avokado ihtiyacınızı tatmin etmek adına gidebilirsiniz. İyi bir avokado kolay bulunmuyor, sizi anlıyoruz…. (Via della Madonna di Monti 103)

*Tiramisu temalı not: Hazır bu kadar tatlıdan bahsetmişken şu İtalyan tiramisusu ile ilgili notumuzu da buraya iliştirelim. Efenim Roma’nın en en en turistik tiramisu yapan yeri kesinlikle Pompi. Gerçekten Roma’ya gidip Pompi’yi bilmeyen bir turist yok galiba. Bildiğiniz klasik tiramisu dışında çilekli tiramisu gibi değişik çeşitleri ile de ünlüler. Ancak bizim Romalı arkadaşlarımız bize ısrarla Zum adlı mekanın tiramisularını önerdiler. Artık hangisini isterseniz. (İKİSİNDE DE YEDİLER)

Roma Yeme İçme Rehberi: Ey OitheBlog, Makarna ve Pizzadan Haber Ver!

Ta ta ta taaaaaa. (doğru tonlama ile okuduğunuza güvenimiz tam) Geldik Roma yeme içme rehberi kapsamındaki en güzel kısma. İşte burada kontrolü kaybedecek, insanlıktan çıkacak, ilkel benliğiniz ile tanışacaksınız arkadaşlar. Yiyin çekinmeyin, PARTY LIKE IT’S MİLATTAN ÖNCE. Merak etmeyin orada olan orada kalır. (kilo hariç, o sizinle başka seyahatlere de çıkar muhtemelen) Ama önerimiz, mümkünse yeni flörtünüzle falan buraya gitmemeniz, zira o halinizi gören herhangi birinin sizden hoşlanmaya devam edebileceğini pek sanmıyoruz.

La Mani In Pasta

Roma’daki en güzel akşam yemeklerimizden birini, olabilecek en “İtalyan” ortamda yediğimiz La Mani In Pasta Roma’da ne şekilde ünlüdür bilmiyoruz, ama Türkiye’de durum şu: Serra Yılmaz ve Ferzan Özpetek’in Roma’da en sevdikleri restoran. E böyle iddialı bir şanı olunca tabii ki karşı koyamayıp bir akşam yemeği hakkımızı buradan yana kullandık. Mutlu muyuz? Hayır, çünkü şimdi canımız orada yediğimiz şeyleri çekip duruyor ve artık bizden kilometrelerce uzaktalar. Mutlu değiliz çünkü buranın dev bir porsiyon halinde gelen patatesli ahtapot salatasını, Carbonara’sını ve Penne Arrabiata’sını sonsuza dek özleyeceğiz. Ayrıca çalışanların sempatikliği, ortamın olabilecek en “abi ben şu an resmen Roma’dayım” havasında oluşu da bonus olarak ekleniyor. Lezzet ve mutluluk garantili, bir akşam kesin buraya ayrılsın! (Via dei Genovasi 37)

Pinsa e Buoi Dei..

Bu mekan da bir lokal önerisi olarak geldi, öyle olunca klişelere saldıracağımıza (Roma’nın klişeleri bile birçok yere basar gerçi ama) yerlisinin gittiği yerde yiyelim hevesi ile koştur koştur bir akşam yemeğimizi de burada yedik. Burayı öneren kişiyi bir tahta oturtup sırtımızda mı dolaştırsak, pamuklara mı sarsak ne yapsak? Zaten içeri girdiğimiz gibi herkesin “bunların burada ne işi var” bakışı atması ile çoğu insanın aksine resmen sevindirik olduk, tamam dedik, turistsiz bir alana adım atmış bulunmaktayız. Neticede aperatifler arasından hayatımızda yediğimiz en güzel patlıcanı, çok basit ama lezzeti çılgın bir sarımsaklı bruschetta’yı ve 2 dev porsiyon makarnayı mideye indirdik. Aklınıza gelmesi muhtemel bir soruyu da cevaplayalım, evet dönüşte kilo almıştık. (2 lokasyonu var, biz San Lorenzo’dakine gittik)

Il Sorpasso

Vatikan taraflarını gezmeye gittiğinizde çıkıp da gördüğünüz rastgele bir yere oturmak yerine azıcık daha idare edin, Il Sarpasso’ya kadar yürüyün. Mümkünse öğlen saatlerinde denemenizi önereceğimiz bu restoranda menü günlük olarak değişiyor ve maalesef (yoksa iyi ki mi demeliydik) bu menünün İngilizcesi yok. Ancak çalışanlar size bir şekilde yardımcı oluyor. İngilizce bilen birine denk gelmezseniz bir süre sessiz sinema oynamaktan hallice bir durum yaşanabiliyor ama o da eğlenceli oldu diyebiliriz sdfsd. Neticede eğer denk gelirseniz midyeli makarnaları ve parmesanlı patlıcanları (sıcak olan) lezzetliydi. Onun dışında menü sık sık değiştiği için bir öneride bulunmak zor, artık kendiniz çözeceksiniz. Yerlisi tarafından da çok sevildiği için bizce bu civarda en iyi tercihlerden. (Via Properzio 31)

Alfredo alla Scrofa

Turistik ötesi turistik bir yerde, bizim Türk kafelerinin vazgeçilmezi Fettuccine Alfredo’nun doğduğu yerdeyiz. Şurada yediğimiz Alfredo soslu makarna kadar güzeli dünya üzerinde başka hiçbir yerde yiyemeyeceğimizi biliyor ve artık bundan acı duymuyoruz. (#ZekiDemirkubuzing) Aslına bakarsanız “hayır Alfredo’yu ilk ben yaptım, benim adım Ahmet Alfredo” çekişmesi içinde oldukları bir mekan daha söz konusu ama, biz buradakini unutmadık, unutamıyoruz, allah aşkına turistik yerleri boklamadan önce şuraya bi’ gidin ve bi makarna yiyin. Bu arada eklemeden geçmeyelim, makarnanıza parmesan basmadan önce bir tadına bakın, zaten peynir oranının biz peynir bağımlılarına bile yeterli gelmesinin bir sebebi olmalı diye düşünüyoruz. Ayrıca, eğer bir şekilde Fettuccine Alfredo sevmeyecek kadar çılgınsanız Bolonez soslu makarnaları da müthiş. (Via della Scrofa 104)


Roscioli Restaurant

Geldik size övüp durduğumuz Roscioliciğimizin restoran kısmına. Onda da mı iyiler? Vallahi onda da çok iyiler. Mümkünse öğlen yemeklerinizden birini buraya denk getirin. Hatta ne sipariş vereceğinizi de söyleyelim, Roma çıkışlı bir makarna olan Cacio e Pepe ve yine en iyilerinin Roma’da yapıldığı iddia edilen Carbonara. Şarap içmek isterseniz o konuda kendinizi çalışanların eline bırakabilirsiniz, onda da zevkinize göre nokta atışı yapıyorlar ve bir makarna deneyimi maceranız daha mutlu son ile bitiyor. Karbonhidrat dövmesi mi yaptırsak?

Necci dal 1924

Roma’ya ilk ziyaretinizi gerçekleştiriyorsanız buranın turistik noktaların ne denli dışında kaldığını görünce, bizim kızlar nasıl buralara kadar savruldu diye düşünebilirsiniz. Bunun birkaç sebebi var, birincisi Pigneto bölgesini keşfetme arzumuz (kendisi Pasolini’nin Roma’daki en sevdiği bölgelerden biri), ikincisi bölgedeki sokak sanatı ve mural yoğunluğu, üçüncüsü ise aslında ilk etap gözünüze “izbe” görünebilecek bu bölgenin Roma’nın Cihangir’i tadında bir yeri olarak aktarılması. Bir türlü ısınamazsınız gibi geliyor, hatta şehir adeta birkaç seviye çirkinleşiyor ama, vakit geçirdikçe ilginç bir şekilde sevmeye başlıyorsunuz buraları. Necci dal 1924 de Pasolini’nin zamanında buralarda film çekerken bol bol uğradığı, yıllardır aynı noktada yer alan tatlı bir kafe. Öyle oturaklı, uzun soluklu bir yemek için değil ama, küçük atıştırmalıklar ve çay/kahve, dinlenme faslı için uğranabilir. Hem içeride bölgenin, hatta kafenin ve Pasolini’nin eski fotoğrafları da var, onlara da bi’ göz atmayı unutmayın. (Via Fanfulla da Lodi 68)

Pinsere

Roma’daki, hatta İtalya’daki pizza beklentimiz ile pek de uyuşmayan, ancak ilginç bir şekilde yine de sevdiğimiz bir pizzacı ile karşınızdayız, Pinsere. Burası o klasik İtalyan pizzalarından daha farklı, böyle daha bi’ kıtır kıtır, daha bi’ değişik pizzalar yapıyor. Ayaküstü yiyebileceğiniz, dilim pizzacıdan hallice bir havası var. İsterseniz bütün halinde alıp başka yerde de yiyebiliyorsunuz tabii. Biz ne yiyeceğimize bir türlü karar veremeyip ortalığı Kim Milyoner Olmak İster yarışmasının son sorusunu cevaplıyormuşuz gibi bir ortama çevirince oradaki abiler bize “şundan yiyin, sevmezseniz paranızı geri vereceğiz” esnaflığı yaptılar. Tamam dedik, yasla gitsin. Neticede böyle acı soslu, ilginç bir pizzalarını denemiş olduk ve güzel olduğunu söyleyebiliriz. Eğer varsa ondan deneyin, görünce tipinden anlarsınız zaten. Olmadı bol bol çeşit mevcut, kafanıza göre. (Via Flavia 98)

*Roma yeme içme rehberi için deneyemediğimiz ama aklımızda kalan 3 mekanı şöyle bırakalım, belki siz gidersiniz: Mercato Centrale (burası yeni açıldı sayılır, çeşit çeşit mekan bir arada, Avrupa’da sık seyahat ediyorsanız bu konsepte alışkınsınız), Galbi Korean BBQ (çünkü Kore barbeküsünü nerede bulsak affetmeyiz) ve Trattoria Morgana (Anthony Bourdain aşkımız seviyor, o yüzden).

*Roma’nın En Ünlü Pizzacıları: Bunlar her internet sitesinde karşınıza çıkacak, her turistin en az bir kez duyduğu klasikler, belki denemek istersiniz diye buraya isimlerini bırakıyoruz. Baffetto, Pizzarium, Formula 1 ve Pizzeria da Remo.

Roma Yeme İçme Rehberi: Akşam N’apıyoruz?

Yetmedi mi yediğiniz? Biraz da için. Merak etmeyin, o mideye illa ki bir şeyler indireceğiz de, en azından biraz da sıvı olan şeyler tüketelim. Akşam Roma’da ne yapabiliriz? Roma gece hayatından hayır gelir mi? Gelir tabii! Bar del Fico’da Muhammad Ali içebiliriz, Black Market ya da onun bir diğer lokasyonu olan Black Market Hall’da şahane kokteyller kapabiliriz. (mesela Mango Fizz) Bunun dışında Freni i Frizioni ve The Race Club çok popüler, The Jerry Thomas Project şehrin en sevilen speakeasy barı haline gelmiş ve Open Baladin de en eğlenceli bol biralı mahalle barı havasındaki yerlerden birisi. (çok büyük bir şey beklemeyin, hakikaten mahalle barı, ama popüler ve kalabalık) Ayrıca metrodan çıkıp ulaşma aşamasında çok yüksek ihtimalle böbrekleri çaldırıp sabah küvette uyanacağım diye düşünebileceğiniz Spirito’ya da bir şans verebilirsiniz, merak etmeyin, ulaşınca öyle hissetmeyeceksiniz.

*Jerry Thomas’a girmek için şu web sitesinde, anasayfada yer alan bilmeceyi doğru cevaplamanız gerekiyor. Ancak öncelikle anasayfada bilmecenin nerede olduğunu bulmanız gerek, sağa sola tıklayın bir yerden çıkıyor. Doğru cevaplayınca şifre mail olarak geliyor ve kapıda onu söylemeniz gerekiyor. Biliyoruz, içmiyoruz ulan biz karşıdaki bara gideriz demeye yakın olabilirsiniz, demeyin, bizce bu süreç bile eğlenceli.

The post Roma Yeme İçme Rehberi: Aşırı Doz Karbonhidrat Yüklemesi appeared first on OitheBlog.

*İtalyan kahve kültürü meselesine girişmeden önce bu konuyla ilişkili olabilecek ve ilginizi çekecek yazılarımızı şöyle bırakalım:

*Roma Kahvecileri
*Eve Kahve Makinesi Almak
*Roma, Milano, Verona, Como Gölü, Floransa ve Vatikan Rehberlerimizin Bulunduğu Sayfa
*İstanbul’daki Favori Kahvecilerimiz

Feridun Düzağaç Şarkısı Gibi: Kahve = İtalya

Çok şükür iş Feridun Düzağaç şarkıları kadar karmaşık değil, seni benden çıkarıp kendimi ona bölünce ortaya dayım çıkıyor denklemlerine girmeyeceğiz, çoğumuz için olay gayet basit, kahve = İtalya! Bu konuda yalnız değiliz di mi? Sizin de kahve deyince aklınıza ilk gelen yerler listesinde İtalya vardır diye tahmin ediyoruz. Çok normal, çünkü aslında İtalya’nın özellikle Avrupa’da kahve/kafe kültürünün gelişmesinde büyük etkisi var, yok yere İtalyan kahve kültürü diye spesifik bir şey çıkmamış piyasaya.

Şuraya rastgele kahveyi çağrıştıran sözcükler dizsek, misal barista, misal bilmemne macchiato, espresso ya da latte desek içten içe kafanızdan Starbucks geçiyor di mi? O değilse de klasik 2. ya da 3. dalga kahveciler geliyor. İşte aslında işin özüne inecek olursak o saydığımız sözcüklerin tamamı İtalya çıkışlı. Kahve hazırlayan kişilere “Barista” diyoruz ya mesela, o sözcük aslında hayatımıza Starbucks ile değil, 1930’lu yıllarda İtalya’da barmen kelimesi yerine İtalyancası olan “Barista” sözcüğünün kullanılmaya başlaması ile girmiş ki, bu da İtalya’da kahve servis edilen yerlere de “bar” denmesine dayanıyor, aklınıza hemen içki gelmesin. İlginç bir şekilde tüm bu sözcüklerin yayılması aslında tamamen Mussolini’nin İtalyan faşizmini dünyaya yayma projesi kapsamında İtalyanca sözcükleri, dünyanın geri kalan ülkelerine de yayma çabası sebebiyle bu kadar yaygın hale gelmiş. Şimdiki İngilizce gibi düşünebilirsiniz. İtalyanların kahve konusunda tutucu ve gelenekçi bir tavır sergilemeleri de aslında buna dayandırılabilir, çünkü tamamen İtalya’ya özgü kavramlar özellikle Starbucks’ın dünyaya yayılması ve kahve kültürünü ele geçirmesi sürecinde Starbucks ile özdeşleştirilmiş, dolayısıyla İtalyanlar genel olarak Starbucks’a ve kahvenin Amerikan kültürü ile bütünleştirilmesine bir tık tepkili. E haklılar da…

İşin daha da özüne inecek olursak, yukarıda da söylediğimiz gibi espresso ve espresso makinesi 1800’lü yılların sonlarında bir İtalyan tarafından bulunmuş/patenti alınmış ve amaç kahveyi en iyi haliyle ve olabilecek en hızlı şekilde servis edebilmekmiş. Bu iş İtalyanların aklına yatınca daha gelişmiş makineler ve daha iyi versiyonları da yapılmaya başlanmış. Hatta insanların evde kolay bir şekilde kaliteli kahve yapabilmesi için her kahveseverin bildiği, bizim de evimizde kullandığımız Moka Pot’lar piyasaya çıkmış. Günümüzde kafelerde görüp boy boy fotoğrafını çektiğimiz (ve çok pahalı olduğumuz için evimize alamadığımız sdfsd) La Marzocco ve La Cimbali gibi bu işin ustası firmalar da hep İtalyan zaten. Hatta Starbucks abimiz de, (artık kurucusu kimse işte, biz kendisine Mehmet Starbucks diyeceğiz) 1960’lı yılların başında Roma’da İtalyan kahvesine vurulunca demiş ben bi’ kahveci açayım da bi’ dünyayı ele geçireyim de yalnızca 1 lira farkla daha yumuşak içimli bir kahve sunarak insanlara mutluluk saçayım………

İtalyanlar Kahveyi Nasıl İçiyor & İtalyan Kahve Kültürü Nasıl İşliyor?

Bizim memleketi düşünün, kahve içme meselesi nasıldır? Söz konusu Türk kahvesiyse resmen merasim yapılır mesela. Yanına lokum gelir, olmadı çikolata gelir, su zaten otomatik olarak masada belirir, muhabbeti ayrıdır, dedikodu dediğimiz şeyin zirvesi kahve sohbetinde yaşanır, ardından fal kısmına geçilir falan filan. Eğer 2. ya da 3. dalga kahvecilere dadandıysanız (onların ne demek olduğunu şu yazıda anlatmıştık) zaten biliyorsunuz, Starbucks’ta ya da herhangi bir kahvecide 8,5 saat oturan yegane ırk biziz herhalde, yeri geliyor 2,3 kahve üst üste içiyor, kahveyi muhabbetin temel yancısı olarak kullanıyoruz resmen.

Peki İtalyanlar kahveyi nasıl içiyor? Cevap veriyoruz: Hızlı ve öfkeli. İtalyanlar sabahları güne kahve ile başlamanın atası sayılabilir. Bu yüzden kahveciler 7’de falan açılıyor ve sabahlar ana baba günü oluyor. Örneğin ayakta, bir cornetto (kruvasan dublörü, çoğunlukla tatlı oluyor ve içinde fıstık, krema gibi çeşitli dolgular olan versiyonları leziz) ve cappuccino yapıştırıp gittiniz mi gerçek bir İtalyan gibi davranmış oluyorsunuz. Zaten günün sabah harici saatlerinde cappuccino içilmesini bir türlü anlamlandıramıyorlar, biz kahveyi sütlü içtiğimiz için sabah harici ne zaman cappuccino içmeye kalkışsak “ıyyy yemeğin üstüne sütlü kahve mi içilir n’apıyorsunuz siz” reaksiyonları aldık. Akşam yemeğinden sonra cappuccino istemek = alnınıza “merhaba ben turistim evet sağ olun TŞK” yazmak gibi bir şey. Eğer yemekten sonra size gelip “ee kahve içmiyor musunuz” diye sorarlarsa ve e içeriz tabii derseniz o soruyu soran adam başka herhangi bir şey sormadan ortadan kayboluyor, çünkü otomatik olarak espresso içeceğinizi varsayıyor. Özetle İtalyanlar sabah hariç çoğunlukla espresso içiyor, bunu da genellikle ayakta, sanki susamış da su ihtiyacını gideriyormuş gibi şıp diye halledip olay yerini terk ediyor.

Tabii ki tüm bu genellemelere rağmen bir öğleden sonra kahvesini ve gazetesini alıp bir meydanda oturarak keyif yapan bir amcaya ya da karşılıklı kahve içerken sohbet eden iki İtalyan teyzeye de denk gelebilirsiniz, bunlar mutlak kurallar falan değil elbet.

İtalya’da Kahve Sipariş Vermek ve Bunu Doğru Şekilde Yapmak

Bu başlık ilk etapta çok saçma görünebilir ve aranızda “isterseniz bir sonraki yazınızı da Arjantin’de nasıl su içeriz yapsaydınız” benzeri bir şey düşünecekler olduğuna eminiz. Lakin o işler öyle olmuyor, İtalya’da kahve sipariş vermek resmen bilgi gerektiriyor. Hani turistik bir noktadaysanız aşağı yukarı istediğiniz şeye ulaşmayı başarırsınız ama, şöyle lokal bir yere gittiyseniz, özellikle de kimse İngilizce bilmiyorsa ve siz de konuya hakim değilseniz istediğiniz içeceğe bir türlü ulaşamama noktasına gelebilirsiniz. Eğer doğru şeyi istemezseniz önünüze koca bir bardak süt koyulması bile gayet olası. (Son cümlede yaşanmış bir hikayeden esinlenilmiştir ve tüm karakterler gerçeği yansıtmaktadır….)

Bu kısmı madde madde yazmak işleri daha kolaylaştırır diye düşündük, uygulamaya geçirelim.

*Çok faydalı bir bilgi ile başlayalım, en baştan bir karmaşaya son verelim: İtalya’da kahve içilen yerlere de bar deniyor. Yani girdiniz internetten araştırma aşamasındasınız, kahveci olduğunu duyduğunuz bir yer “Jölölö Bar” diye geçiyor ve aklınız mı karıştı? Hiç karışmasın, kahvecidir.

*Kahveciye girdiniz, daha girdiğiniz gibi bi’ karar almanız lazım, İtalyanların çoğunun yaptığı gibi ayakta yapıştırıp gidecek misiniz, yoksa oturacak mısınız? Neden baştan karar vermek “zorundasınız”, çünkü eğer oturacaksanız siparişinize ekstra servis ücreti eklenecek, ancak ayakta içecek ya da kahvenizi alıp gidecekseniz yalnızca kahve bedelini ödeyeceksiniz. Bu ekstra servis ücreti dediğimiz şey bazı kahvecilerde otomatik olarak menüye yansıtılmış şekilde de karşınıza çıkıyor. Yani menüde ayakta içimlik kahve fiyatı ve oturduğunuza içeceğiniz kahvenin fiyatı olarak iki farklı fiyatlandırma karşınıza çıkabiliyor. Bu sebeptendir ki özellikle daha merkezi bir noktada bir kafeye oturduğunuzda “öfff burda hiç İtalyan yok” düşüncelerine kapılacaksınız, gayet normal. Turistik noktalardan uzaklaştığınız vakit bu uygulama bir tık da olsa rafa kalkabiliyor ve kahvenizi alıp dışarı oturduğunuzda “POPONU SANDALYEMİZE KOYDUN ÖYLEYSE PARA VAR” durumu yaşamıyorsunuz.

*Kahveyi her ne şekilde içecekseniz için, eğer klasik İtalyan kahvecisi konseptli bir yere gittiyseniz çok yüksek ihtimalle önce kasaya gitmeniz, istediğiniz kahveyi söyleyip ödemenizi yapmanız ve onlardan aldığınız fişi kahveyi hazırlayan kişilere vererek kahvenizi almanız gerekecek. Önce kahveyi iç, sonra parayı öde şeklinde olan klasik sistemin aksi işliyor diyebiliriz. Eğer kafeye oturup içecekseniz ve masaya servis yapılıyorsa o zaman sonradan ödeme sistemli olanlar da var tabii.

*Türkiye’deki kahveye şeker koyana kınayan gözlerle bakma ve “aaa şeker mi koyuyorsun o zaman üstüne kaynar su dökeceğiz” tavrından İtalya’da eser yok. Hatta ilginç ama gerçek, İtalya’da pek çok kişi espressonun içine şeker koyup içiyor.  Size espressonuzu verirken otomatik olarak yanına şeker de koyuyorlar. Yani gönlünüzden kahveye şeker koymak geçiyor ise koyun gitsin kardeşim, istiyorsanız şeker söyleyip üstüne kahve damlatın, burada o yargılar yok çok şükür.

*Gaza geldiyseniz ve İtalyanca konuşarak kahve isteyecekseniz gayet basit: “Un caffe per favore” diyeceksiniz, yazıldığı gibi okuyun, sizden kralı yok. 1 kahve lütfen dediniz işte, büyütülecek bir şey değil. (Millete anlatırken büyütürsünüz, şakır şakır İtalyanca konuşuyorum falan dersiniz, sorun yok…….) Bunu dediğinizde önünüze ne geleceğini de söyleyelim, tabii ki espresso! Hiçbir şey belirtmeden sadece kahve istediğinizi söylerseniz, bu İtalyan kardeşiniz de size espresso verir, gayet net.

*Önemli bir nokta daha, orada höttiri rötiretto, cutturu çikiletta gibi (nasıl uydurduk çok iyi di mi) bir sürü alengirli kahve çeşidi yazıyor da, onlar ne ola ki? Hemen bildiklerimizi özet geçelim, abuk subuk bir şey söylemeyin.

-Latte: En tehlikeliyi en başa yazıyoruz. Bizde olduğu gibi latte isterseniz önünüze bir bardak süt gelir arkadaşlar. Bu sadece “latte” derseniz geçerli olan bir durum, “caffe latte” değil. Keyifler kaçmasın, İtalya’da latte istemeyin.

-Caffe Latte: Eğer başına latte sözcüğünün başına caffe eklerseniz, cappuccino’nun daha az köpüklü hali, yani umduğunuz ve bildiğiniz latteye yakın bir kahve gelir. Sütlü kahve sevenler bunu söyleyebilir.

-Latte Macchiato: Bu da neredeyse sadece süt seviyesinde, içinde çok az espresso olan kahve çeşidi. Amatörü eğlendirir.

-Caffe Macchiato: Bu da espressonun üstüne çok az süt eklenmiş hali. Yoğun kahve tadı almak istiyorsanız ama sütsüz de olmuyorsa, bu sizin için olabilir.

-Caffe Corretto: Sabah sabah sapıttıysanız, bu sabah bi’ başka uyandıysanız, alkolizmin pençesindeyseniz o zaman alkollü kahve de var, onu vereyim abime.

*İtalya’ya gitmeden önce birçok kaynakta “take away” kahve, yani karton bardakta kahvenizi kapıp gittiğiniz mantık İtalya’da uygulanmıyor diye okumuştuk. KİM SALLADI LAN BUNU? Biz neredeyse gittiğimiz her kahvecide yanımıza yolluk kahve aldık. Tabii ki çok küçük ve lokal yerlerde karton bardak olmayabilir, ama bu zaten dünyanın her yerinde böyle, rica ederiz sallamayınız.

*Gerçek bir İtalyan kahvesi içtiğinizi nasıl ayırt edersiniz? Öncelikle kahveniz 3. dalga kahvecilerde olduğu gibi adeta bir kovanın içinde gelmez, genellikle küçük bir fincanda gelir. İkincisi kahvenizi hazırlamaları 9 evreden oluşmaz ve kahvenizi yudumlamanızdan önce baristanın 3,5 saat cebelleşmesini beklemezsiniz, işler hızlı ilerler. Son olarak vay efendim 1 lira farkla yumuşak içim, yok efendim nane esansı, akçaağaç şurubu özütü damlası, balkabağı ıngıl cıngılı falan olmaz, missssler gibi bir kahve gelir, öyle türlü türlü şey içermez, o içtiğiniz de size yeter. (Ay gören de hiç Starbucks’a gitmiyoruz sanacak ya sdfsd)

*Son olarak expresso değil, espresso, aman diyelim…………

Hiç Mi 3. Dalga Kahveci Yok, Biraz Bile Mi?

E var tabii, ama daha yeni yeni. Biz son Roma gezimizde 1-2 tane denedik ve gerçekten şahanelerdi, hatta dayanamayıp o gazla oralardan evimize kahve bile aldık, ama aslında İtalya gibi bir yerde 3. dalga kahveciye gerçekten de ihtiyaç duymuyorsunuz. İtalya’ya gidip de yaldır yaldır 3. dalga kahveci arıyorsanız emin olun bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz ve İtalyan kahve kültürü konusunda pek bir fikriniz yok demektir. İtalyan milleti kahveyi öyle benimsemiş, öyle hayatına dahil etmiş ki, rastgele bir yere oturup kahve içince bile güzel çıkıyor arkadaş. Artık burada da bulaşık suyu gibi bir şey gelir herhalde diyorsunuz, neredeyse “kötü kahve bulacağım, yeneceğim seni İtalya” tribine girip en alakasız yerde kahve içmeye kalkışıyorsunuz, o bile içtiğiniz çoğu yerdekinden güzel geliyor. Özetle İtalya genelinde geleneksel yöntemlerin dışında, alternatif kahve hazırlama tekniklerine pek de ihtiyaç duymuyorlar, ama tabii ki karşılar, ölürler de yine 3. dalga kahve işlerine girmezler gibi bir durum yok.

Rivayet mi Gerçek Mi: İtalya’da Starbucks Var Mı?

Aklımız almıyor, inanamıyoruz, Seda Sayan gibi gözlerimizi açmış bakıyoruz. Tarihimizde ilk kez 2342 yıldır internette karşımıza çıkıp duran bir bilgi gerçek çıktı, İtalya’da gerçekten de Starbucks yok. Darısı kafasına göre bir söz yazıp altına Can Yücel ya da Nejat İşler yazılması durumunun başına, inşallah bir gün o sözlerden biri de gerçekten Can Yücel’e ait çıkar……….dfsdf

Evet İtalya’da Starbucks yok, ancak ha açıldı ha açılacak bir duruma gelmiş. Özellikle bu sene bu ihtimal iyice kuvvetlenmiş ve internette 2018 yılında Milano’da ve Roma’da birkaç farklı lokasyonda Starbucks’ın İtalya’ya giriş yapacağına dair bir söylenti var. O kısmı ne kadar doğrudur bilemiyoruz, ama Starbucks olmadan gayet de iyi idare ediyorlar gibi görünüyor. Zaten o söylentilerde bahsedilen yerler de son derece turistik noktalar olduğu için aslında Starbucks İtalya’da şube açacak olursa da, İtalyanlar için değil turistler için açacakmış gibi görünüyor.

*2019 edit: Milano’da ilk Starbucks açıldı, vatana millete hayırlı uğurlu olsun sdfs

The post İtalyan Kahve Kültürü: Ne Öğrendiysek Bu Yazıda! appeared first on OitheBlog.

1. Paris – Eiffel Kulesi

Artık romantizmle özdeşleşmesinden, Fransızların asla İngilizce konuşmamasından dem vurulmasından ya da Laduree’nin önünde fotoğraf çektiren kırmızı bereli kızlarımızdan sıkıntı bastığına göre, en azından bir diğer Paris klişesi olan Eiffel Kulesi’ne daha anlamlı bakmanın vakti geldi. Şu anda önünde sarmaş dolaş fotoğraf çektirmeyen çiftlerin itinayla dövüldüğü kule, aslında pek de romantik bir hikayeye sahip değil tabi.

Bundan tam 126 yıl önce tamamlanan ve günümüzde yılda 7 milyona yakın ziyaretçi çeken bu turist magneti, Gustave Eiffel’in firması tarafından Fransız İhtilali’nin 100. yılı kutlamaları dahilinde şehirde düzenlenen bir fuarın giriş kapısı olması amacıyla inşa edilmiş. 324 metre uzunluğundaki kulenin yapım aşamasındaki masrafları tahmin edilenden 1 milyon Frank(çık) daha yukarıda çıkınca büyük bir panik yaşanmış, ancak ilk 5 ay içinde 1,9 milyon kişi tarafından ziyaret edilince masrafların büyük bir kısmı da karşılanmış olmuş. Bu arada, yukarıda Gustave Eiffel’in “firması tarafından” vurgusunu yapmış olmamızın bir sebebi var, çünkü günümüzde yapının mimarı da Mösyö Eiffel olarak bilinmesine rağmen birçok kaynakta da tasarlayan kişinin o olmadığı iddiaları yer alıyor.

Sizi küçük sürprizlerle şaşırtalım: Eiffel Kulesi, açılış tarihinden beri neredeyse 250 milyon kişi tarafından ziyaret edilmiş.

Biraz da tarihi bilgi verelim: 2. Dünya Savaşı döneminde, Nazi istilası sürecinde kulenin asansörünün kabloları kesilerek Nazi sembolü “Swatiska’nın” kulenin tepesine yerleştirilmesi önlenmeye çalışılmış. Asansör olmayınca 1665 basamağı çıkacak kadar akıllarını kaçırmışlar mıydı, onu biz de bilemiyoruz.

Biraz da manyaklaşalım: 2008 yılında “obje fetişisti” olan bir kadın, resmi olarak Eiffel Kulesi ile evlenmiş ve müstakbel kocası için soyadını La Tour Eiffel olarak değiştirmiş.

Daha çok Paris isterseniz Paris Gezi Rehberimize de bekleriz.

2. New York City – Özgürlük Anıtı 

Özgürlük Anıtı ya da orijinal adıyla Statue of Liberty, New York’a giden her turistin görmeyi görev bellediği, karşı konulamaz bir havaya sahip. Daha önce potansiyel turistler olarak türlü türlü filmde yıkıldığını, devrildiğini, yandığını, uzaylılar Dünya’ya saldırdı mı ilk darbe alan yerin burası olduğunu gördüğümüzden midir bilinmez, kendisiyle bir bağımız da oluşmuş durumda, haliyle gittiniz mi görmeden, yamacına gitmeden edemiyorsunuz. Tipik bir Amerikalıya sorsanız “gitmesen de olur DUDE” cevabını alma ihtimaliniz çok yüksek, açıkçası bize sorsanız da uzaktan görmek yetiyor da artıyor bile, ama yine de hikayesini es geçmek olmazdı. Yılda 4 milyon kişi yanılıyor olamaz!

Frederic Bartholdi tarafından tasarlanan ve kaidesi bile birlikte 93 metre uzunluğuna ulaşan heykelin yapımından, yukarıda “senin için şöyle böyle diyorlar Gustave’cığım” diye atıp tuttuğumuz Gustave Eiffel de eksik kalmamış ve Fransa’nın Amerika’ya hediyesi olarak verilmiş. Roma mitolojisinde yer alan özgürlük tanrıçası Libertas’tan esinlenilerek yapılan heykelin tacındaki 7 sivri uç, 7 kıtayı temsil ediyor ve elinde, üzerine Amerika Bağımsızlık Bildirgesi’nin tarihinin yazdığı bir tablet tutuyor.

Tarihi bilgi: Anıt, 19. yüzyılın ortalarından itibaren özellikle göçmenler için bambaşka bir anlam ifade etmeye başlamış, çünkü o dönemde yaklaşık 9 milyon kişinin göç ettiği Amerika’ya yaklaşıldığında göçmenlerin hedefe ulaşmayı başardıklarını fark etmelerini sağlayan ilk simge tabi ki Özgürlük Anıtı’ymış.

Hüzünlü bir şeyler: Şu ana dek anıtın tepesinden kendini atan ve intihar girişimi beklediği yönde sonuçlanan 3 kişi var.

Anlamsız bilgi: Lady Liberty’nin ayak numarasını merak edenler varsa, 859!

Aşırı yararlı bilgi: 2 parçadan oluştan dev New York Rehberimiz için şuraya ve hatta şuraya da bakabilirsiniz.

3. Roma- Kolezyum

Dünyanın en popüler şehir simgeleri listemizin en iddialı, en “yiyorsa laf edin” yapılarından biri olan Colosseum, Roma’nın hatta komple İtalya’nın en önemli simgesi durumunda. Hakkında onlarca efsane, onlarca hikaye var ancak biz onları hiç karıştırmadan öncelikle gerçek yapılış amacını ve tarihini şöyle bir anlatalım istiyoruz.

Kolezyum’un tarihi pek eskilere, M.Ö 72-80 yılları arasında kadar dayanıyor. Aslında birçok film ve romandan da bildiğiniz üzere, o dönemde var olan gladyatörlerin savaşması, hayvanların dövüştürülmesi, çeşitli infazların, halka yönelik gösterilerin gerçekleşmesi ve halkın bu “gösterileri” alanı çevreleyerek izleyebilmesi amacıyla inşa edilmiş. Köleler ve mahkumlar tarafından bir amfi tiyatro şeklinde inşa edilen yapı yaklaşık 50.000 kişiyi ağırlayabilecek bir büyüklükte. (Tarihçiler insanların çok yüksek ihtimalle oldukça sıkışmış bir halde oturduklarını tahmin ediyor) Tabi böyle bir dönemde “Ricardo gel erken gidelim de en önden yer kapalım” gibi bir muhabbet olmadığını da tahmin ediyorsunuzdur, zira halkın Kolezyum’daki oturma dağılımı da mensubu oldukları sınıfa göre belirleniyordu.

Yüreğinize su serpelim: Yaygın efsanenin aksine, Kolezyum’da insanların aslanların önüne atılması gibi aşırı brutal bir durum yaşandığına dair herhangi bir kanıt yok. Uydurmayın, İlber Ortaylı ağzınızı kırar.

Manyakça bilgi: Eğer Kolezyum’un en ihtişamlı dönemlerinde gladyatör olsaydınız, başınıza gelebilecek en kötü senaryo, yapının “batı kapısından” çıkmanız olacaktı, çünkü burası arenada hayatını kaybeden insanların ve hayvanların çıkarıldığı kapı olarak biliniyordu.

Roma sevenler için Roma Gezi Rehberimizi buraya bıraktık.

4. Brüksel – Manneken Pis

Geldik en ayar olduğumuz şehir simgesi Manneken Pis, yani “işeyen çocuk” heykeline. Kendisini görünce yanlış yere geldiğimizi düşündüğümüz, 2-3 dakika bakındıktan sonra kendimizce Brüksel ile küçük çaplı bir kavgaya tutuştuğumuz, “ulan nasıl oldu da bu kadar ünlü oldu bu heykelcik” diye hayretler içinde kaldığımız Manneken Pis’in hikayesini keşfetmek bize de biraz olsun iyi geldi. En azından artık neden ünlü olduğunu biraz olsun anlayabiliyoruz. (hak verdiğimizden değil ya, neyse)

Aslına bakarsanız Manneken Pis ile ilgili birçok efsane var, çoğunun uydurma olduğunu anlamak için bu konuda uzman olmak falan gerekmiyor, ancak yine de bir şekilde hakkında konuşulmasını sağladığı için başarılı olarak kabul edilebilirler. Bunlardan en yaygın olanı, savaş döneminde küçük bir çocuğun şehri kuşatan askerlerin attığı büyük bombalardan birinin üzerine işeyerek şehri kurtarmış ve bu sebeple şehre heykelinin dikilmiş olduğu. Ne kadar doğrudur bilemiyoruz (tabi ki doğru değil) ancak halk buna inanmayı sevdiği gibi, heykele her sene yılın farklı dönemlerde farklı kıyafetler giydiriliyor ve kıyafetleri şehir müzesinde sergileniyor.

Dalga geçmelik bilgi: Bulunduğu noktaya yerleştirildiğinden beri Manneken Pis bol bol çalınıyor. Şu anda gidip göreceğiniz versiyonu ise aslında bir replika, ancak onu bile sık sık çalıyor ya da kırıyorlar. Ayıp ile komik arasındaki ince çizgide kaldık, gülmeden edemeyeceğiz. (Valla biz yapmadık)

Turistlere faydalı: İlgilenenler için Brüksel İpuçları ve Brüksel Gezilecek Yerler Rehberimiz burada sizi bekler.

5. Berlin – Berlin Duvarı

Berlin’e ayak basan her bireyde karmaşık duygular yaratan Berlin Duvarı, Doğu Almanya vatandaşlarının Batı Almanya’ya kaçmalarını engellemek için 1961 yılında inşa edilmeye başlandı. “Utanç duvarı” olarak anılmasının çok daha yerinde bir karar olduğu Berliner Mauer, neredeyse dün diye tabir edilebilecek 1989 yılındaki yıkılış tarihine kadar orada kalmayı başardı ve birçok hüzünlü hikayenin de kaynağı oldu. Aslında basit bir tel örgü çekilmesiyle başlayan süreç, bu tel örgülerin duvara çevrilmesi, ardından duvarın doğu tarafından batıya kaçmaya çalışan kişilerin daha kolay görülebilmesi için beyaza boyanması ve gözlem kulelerinin çoğaltılmasıyla daha da sıkı bir hale geldi. Süreç boyunca yaklaşık 5000 kişi bunca önleme rağmen duvarın diğer tarafına tüneller kazarak, bavulların içine girerek ya da bagajların içine saklanarak geçmeyi başarsa da, 200’ün üzerinde insan da geçmeye çalışırken hayatını kaybetti.

Gezginlere yararlı bilgi: Günümüzde duvarın 1,3 km’lik bir bölümü

“East Side Gallery” adı altında, üzerinde çeşitli sanatçıların çalışmalarının bulunduğu bir alan olarak ziyaret edilebiliyor, kesinlikle kaçırmayın!

Turistlere sevindik olma kaynağı: Berlin İpuçları, Berlin Gezilecek Yerler, Berlin’le İlgili Şaşırtıcı Bilgiler ve Berlin Gece Hayatı rehberlerimiz ellerinizden öper.

6. Kopenhag – Küçük Deniz Kızı Heykeli

İşte Manneken Pis ile kapışacak bir diğer “bu muymuş yani” sembolü daha. En azından adında “küçük” olduğunu söyleyerek hayal kırıklığı derecemizi biraz daha aza indirgiyorlar, onun için kendilerine bir teşekkürü borç biliriz. Tabi ki küçük olan her şeyi beğenmiyor değiliz (hayır manidar espri yapmıyoruz), ancak bunlar da bu kadar ikonik hale gelmek için biraz komik kalıyor sanki. Yine de Manneken Pis’e göre çok daha estetik bir heykel olduğunu kabul etmek gerekiyor, orası ayrı.

Küçük deniz kızı heykelinin hikayesine gelecek olursak: Carl Jacobsen, Kopenhag’da bulunan Royal Danish Theatre’da bir bale gösterisi izliyor ve gösteriden çok etkileniyor. Söz konusu heykelin yapılması için bir girişimde bulunmaya karar veriyor ve balerin Ellen Price’tan bu heykel için modellik yapmasını rica ediyor. Ellen Price sanat için soyunmayı kabul edecek, sizin bildiğiniz kızlardan olmadığı için bu öneriyi kabul etmeyince, Ellen Price’tan esinlenilmesine rağmen nü model olarak heykeltıraş Edvard Eriksen’ın eşi model alınıyor. Sonradan ortaya türlü efsane çıkar ve bunlardan en yaygını küçük denizkızının karada yaşamakta olan bir prense aşık olduğu ve bu sebeple ona en yakın olabileceği noktada oturduğu söylenir durur.

Sizi küçük sürprizlerle şaşırtalım: Heykel üzerinde bulunduğu kayaya yerleştirildiği günden beri defalarca saldırıya uğramış. Kafası kesilmiş, kolu koparılmış hatta protesto amaçlı üzerine çarşaf bile örtülmüş. İnsanları anlamak zor tabi.

7. Londra – Big Ben Saat Kulesi

Daha Londra’nın L’sini söylediğimizde gözünüzde canlanan görüntünün içinde Big Ben’in olduğuna adımız gibi eminiz. O zaman bu ikonik simgeden de bahsetmeden geçmek olmazdı diyerek konuya girelim.

Bu noktada önce yanlış bilinen bir gerçeği düzeltmeyi görev biliriz! Çoğumuz Big Ben’i saat kulesinin adı olarak bilsek de, aslında Big Ben kulenin büyük çanına verilen isim, fakat zaman içinde halk arasında komple kule için kullanılan bir isme dönüşmüş. Kulenin orijinal adı Elizabeth Tower. (Zaten bıraksak İngiltere’deki her şeyin adını Elizabeth koyacaklar) Westminster Sarayı 1830’lu yıllarda çıkan bir yangın sonucu zarar gördüğünde, hatta neredeyse yerle bir olduğunda, yeni binaya daha ihtişamlı ve ilgi çekici olması amacıyla bir saat kulesi eklenmesinin daha iyi olacağını düşünmüşler. Muhtemelen bu kadar da ilgi çekeceğini düşünmemişlerdi tabi.

Çılgın bir bilgi daha: Londra’nın en ünlü saati olmak kolay değil. Bu yüzden her sene saatle ilgili ayarlamaların yapıldığı dönemde oldukça ciddi bir sürece girildiği gibi, sarayın içinde bulunan tam 2000 adet saat de teker teker Big Ben’e göre ayarlanıyor.

Basın gidin dedirtecek bilgi: Big Ben Saat Kulesi’nin dışından 58 tane fotoğraf çekebilirsiniz, ancak İngiliz vatandaşı değilseniz içini gezdirmiyorlarmış. YOK YA.

8. Sidney – Opera Binası

Biz AKM neden kapandı, neden açılamadı aşamalarını henüz (!) atlatamamışken, yılda yaklaşın 3000 etkinliğe ev sahipliği yaparak aklımızı alan Sidney Opera Binası, aslında öyle çok da çılgın bir hikayeye sahip değil. Dünyaca ünlü binanın mimarı Jorn Utzon, bu projenin mimari olarak seçilmeden önce 3 juri tarafından geri çevrilmesine rağmen, 4. jurinin kararı ile 232 diğer yarışmacı arasından sıyrılmayı başarmış ve muhtemelen hayatının en önemli projesine imza atmış. (Eminiz bu işi yalnızca 5000 Pound’a yaptığına pişman olmuştur.) Normalde 4,1 milyon pound’a inşa edilmesi planlanırken proje sonunda toplam bütçe yaklaşık 60 milyon pound’u bulunca işler Jorn Bey için biraz karışsa da, yapının Unesco Dünya Mirası listesine de dahil olması ve yılda ortalama 2 milyon kişinin etkinliklere seyirci olarak katılması ile, herkesin gönlünü almayı başarmıştır diye tahmin ediyoruz.

Kıskançlıktan öldüren bilgi: Queen, tam 4 kez Sidney Opera Binası’nda sahne almış. Sidney’i göremediğimize mi yanalım, Queen’i kaçırdığımıza mı üzülelim biz de şaşırdık.

Dünyadaki kaynakları kimin tükettiğini bulduk: Binanın tam 1000 odası var ve yılda 15.000 ampul değiştiriliyor.

Ben abartıp orada yaşamaya hallendim diyenlere şurada yerlisiyle, daha doğrusu Türkiye’den Sidney’e göç etmiş bir Türk ile yapılmış bir röportajımız da var.

9. Pisa – Pisa Kulesi

Halini görünce insanı bir gülme tutan, turistlerin saçma sapan ittirmeli pozlarına maruz kalmaktan neye yaradığını bile kimsenin bilmediği Pisa Kulesi’nin hikayesi de tahmin ettiğiniz üzere biraz gülünç. Normalde tabi ki dik olması hedeflenerek 1173 yılında inşa edilmeye başlanan kule, 3. katı inşa edilirken, esrarengiz bir şekilde eğilmeye başlamış çünkü kulenin üzerine inşa edilmekte olduğu toprağın bu yapının ayakta kalabilmesi için elverişsiz olduğu ortaya çıkmış. Fakat bu onları durdurmak için yeterince geçerli bir sebep olmamış. Savaş nedeniyle bir süre ara verildikten sonra (yaklaşık 100 yıl kadar) inşaata tekrar başlamışlar. Ancak toparlamaya çalıştıkça işler iyice saçma bir hal almış ve kule günümüzdeki “yamuk” görüntüsüne kavuşmuş. Aslına bakarsanız normalde pek de ilgi çekmeyecek bir şehrin günümüzde ciddi bir turist popülasyonunu kendine çekiyor olmasının ana sebebi olduğu için, bilinçli bir şekilde yapmamış olsalar da, birçok açıdan mimarlarını tebrik etmek gerekiyor.

Battıkça batıyorlar: Zemin nedeniyle Pisa Kulesi’nin eğilip bükülmesi bir yana, yanındaki katedral ve vaftizhane de yavaş yavaş batmaya başlamış. Bakalım bundan yüzyıllar sonra ne olacak?

Güvenli mi? Pisa Kulesi 90’lı yıllarda bir süre tadilat için kapatılmış ve sağlamlaştırılmış. Dolayısıyla içine girmenin güvenli olduğu söyleniyor. Ancak biz yine de sorumluluk kabul etmiyoruz. Sonra OitheBlog girin dedi girdik, yazıklar olsun size demeyin.

10. Agra/Hindistan – Tac Mahal

Hindistan’ın en ünlü yapısı Tac Mahal’ın hikayesini seveceksiniz, çünkü oldukça masalsı bir havası var. O dönemki imparatorluğun hükümdarı olan Şah Cihan, üçüncü ama en sevdiği karısı (ne kadar ince bir adam) olan Mümtaz Mahal’ı 14. çocuklarını doğurduktan sonra kaybeder. Karısını kaybedince uzun süre yas tutan Şah Cihan, sonunda onun adına heybetli bir anıt yaptırmaya ve anısını sonsuza kadar yaşatmaya karar verir. İnşasına 1632 yılında başlanan Tac Mahal’ın yapılması yaklaşık 20 yıl sürer, yapımında 20.000’e yakın işçi çalışır ve binayı oluşturan taşların taşınabilmesi için binlerce fil kullanılır. İşin kötüsü bu hüzünlü hikaye, burada kalmıyor, çünkü Şah Cihan, bir süre sonra hastalanıyor, yerine geçmek isteyen oğlu ise bu durumdan yararlanarak babasını hapse attırıyor. Ölene dek hapiste kalan Şah Cihan’ın hapis tutulduğu yerden dışarı bakınca ise karısı için yaptırdığı Tac Mahal görünüyor. Hikayeden çıkarılacak sonuç: 3 kadın ile evlenmeyin.

Çevreci bilgi: Günümüzde, yılda 3 milyona yakın kişi tarafından ziyaret edilen Tac Mahal’in dışı beyaz mermerden yapıldığı için civarındaki fabrikaların yarattığı hava kirliliği binanın olumsuz yönde etkilenmesine neden olunca, konuyla ilgili birçok kampanya başlatılılır ve binayı koruma amacıyla birçok fabrika kapatılır.

İster inan ister inanma bilgisi: Rivayete göre Şah Cihan, Tac Mahal’in tam karşısına, aynı yapının siyah mermer ile yapılmış bir versiyonunu inşa ettirmek istemiş, ancak oğlu ile olan çekişmesi bu yapının var olmasının önüne geçmiş.

11. Moskova – Aziz Vasil Katedrali 

Çoğumuzun Kremlin Sarayı ile karıştırdığı, soğana benzeyen renkli kubbeleriyle ünlü, rengarenk ve bir kilise için gereksiz tatlılıktaki Aziz Vasil Katedrali, özelden genele doğru gidecek olursak Kızıl Meydan’ın, Moskova’nın hatta komple Rusya’nın en ünlü yapısı. Zaten güzelliği ve ihtişamı karşısında bu kadar ünlü bir hale gelmemesi son derece anormal bir durum olurdu.

Daha uluslararası adıyla Saint Basil’s Cathedral, dengesiz kişiliği ile nam salmış “Korkunç İvan” tarafından Rusya’nın kazandığı zaferleri kutlama amaçlı yaptırılıyor. Hansel ve Gretel’den fırlamış görünümlü katedralin en ilgi çekici tarafı olan 8 kubbesinin her biri de, savaşlarda kazanılan 8 ayrı zaferi temsil ediyor. İlk yapıldığı dönemlerde som altından olan kubbeler, 1670 yılında farklı renklere boyanıyor, 1860 yılında bu renkler daha da karmaşık bir hale getiriliyor ve bugünkü görüntülerini alıyorlar. Şu an bir müze olarak hizmet veriyor ve Kremlin Sarayı’nın hemen yanında ziyaret etmeniz için sizi bekliyor. (Size o Rusya biletini baktırtacağız)

Klişeye boğuyoruz: Katedralin İtalyan mimarı Barma’nın benzer güzellikte bir yapıyı başka bir noktaya daha yapamaması için Korkunç İvan tarafından gözlerinin oydurulduğu gibi bir efsane var. Ancak bu efsane dünyanın her ülkesindeki her güzel yapının mimarı için söylenip durduğuna göre, galiba o aralar akım haline gelmiş bir efsane biçimi-imiş.

12. Çin Seddi

6000 küsür km uzunluğu ile var olan en ilginç ve en ünlü savunma duvarlarından biri olan Çin Seddi aynı zamanda tahmin edebileceğiniz üzere dünyanın en uzun savunma duvarı olma özelliğini de taşıyor. Bilinenin aksine, tarihçilere göre Çin Seddi’ni tek bir duvar olarak değil, 2000 yıl boyunca sistematik olarak yapılmış ve birleştirilmiş birçok duvar olarak değerlendirmek gerekiyor. Peki nasıl oldu da iş bu noktaya geldi diyecek olursanız, aslında olay M.Ö. 8. yüzyılda Çin’de bulunan 7 krallığın arasında geçen savaşa kadar dayanıyor. Savaş süresinde krallıklar kendilerini korumak adına topraklarının etrafını duvarlar ile çevirmeye başlıyorlar. Fakat tüm bu savaş sürecinin sonucunda Qin Krallığı tüm diğer krallıklara karşı zafer kazanmayı başararak Çin İmparatorluğu’nu kurunca ülkenin başındaki Qin Shi Huang, sınırları genişlemiş olan imparatorluğun kuzey bölümüne de bir duvar örülmesi emrini veriyor ve süreç bu şekilde başlıyor. Genel olarak bakıldığında duvarın örülmesinde tüm bu yılları kapsayan süreçte 1.000.000’a yakın işçi çalıştığı ve 300.000’e yakın işçinin de inşa sırasında hayatını kaybettiği söyleniyor. Bunca çaba başarılı oluyor mu diye soracak olursanız, hayır, özellikle Moğolları ülke sınırlarından uzak tutmakta oldukça güçlük çekiliyor. Özellikle Cengiz Han gibi bir adam devreye girince, bu sefer Çin İmparatorluğu, kuzey duvarını daha da güçlendirme kararı alıyor ve uzadıkça uzuyor. Günümüzde en iyi korunabilmiş ve en çok ziyaret edilen kısmı ise Ming Hanedanlığı’ndan kalan bölüm.

Ürkütücü bilgi: Çin Seddi’nin yapımında kullanılan harçta insan kemikleri kullanıldığı gibi manyakça bir söylenti olsa da, bu aslında yapım aşaması sırasında hayatını kaybetmiş olan işçilerin duvar yakınına gömülmüş olmasının abartılmış halidir.

Bir yanlışı düzeltelim: Hayır, Çin Seddi Ay’dan bakınca görünmüyor, bu mümkün değil. (Evet biz de inanmak istiyorduk)

13. Los Angeles – Hollywood Yazısı

Meşhur Hollywood Sign bu günlerini görmeden önce, 1900’lerin başlarında, çiftçilerin, kovboyların ve yerel halkın yaşadığı “buralar eskiden dutluktu” muhabbetinin kolaylıkla çevrilebileceği türden bir yerdi. Fakat zamanla bölgenin olumlu hava şartları ve çekim yapmaya/stüdyo kurmaya elverişli alanlara sahip olması nedeniyle yavaş yavaş stüdyoların dikkatini çekmeye başladı ve 20’li yıllardan itibaren bu işlerin merkezi haline geldi. Kasaba görünümündeki kentin yerini ışıklı tabelalar ve ihtişamlı binalar aldıkça, insanların buraya olan ilgisi de pek tabi tavan yaptı. Bu gelişim sürecinde bölgeye yatırım yapan emlak zenginlerinden birisi, “Hollywoodland” adlı gayrimenkul projesi için bir billboard, yani tabela yaptırmaya karar verir. Akabinde Büyük Buhran ve savaş gibi ciddi süreçler araya girince, söz konusu firma batar ve Hollywood Land tabelası da kaderine terk edilir. Yine de tabelanın yıllardır orada var olması, onun ikonik bir hale gelmesini sağlamayı başarmıştır ve onu yaptıran firma ile özdeşleştirilmeden, şehrin bir simgesi haline dönüşür. Aslında yer yer bu ikonu pek sallamadıkları ve çürümeye bıraktıkları bile olmuş ancak eksik olmasın Playboy’un kurucusu Hugh Hefner gibi kişilerin desteğiyle yenilenmiş. Canım benim demek tek derdi popo değil adamın.

Eğlenceli olmayan bilgi: 1932 yılında Peg Entwistle adlı Broadway oyuncusu, şansını denemek için Los Angeles’a taşınmış ve burada oyunculuk yapmaya başlamış ancak bir türlü istediği başarıyı yakalayamayınca aynı yıl Hollywood tabelasının “H” harfinin üzerine çıkarak kendini aşağı bırakmış ve hayatını kaybetmiş.

Eğlenceli olan bilgi: Tabelanın adeta çürümeye bırakıldığı önemsiz dönemlerinde, Hollywood yazısı bazı şakacı arkadaşlar tarafından “Hollyweed” olarak değiştirilerek, Los Angeles’ta esrarın legal hale getirilmesi için küçük bir çaba gösterilmiş.

14. Rio de Janeiro – Kurtarıcı İsa Heykeli 

Orijinal adıyla Cristo Redentor, Rio’ya ayak basan her insanın mutlaka peşine düştüğü, dünyanın en ünlü heykellerinden ve dini sembollerinden biri. Oldukça ihtişamlı ve heybetli bir heykel olduğu için aslına bakarsanız çoğumuz tarafından dini bir sembol olarak değerlendirilmekten çok görsel ve sanatsal değeri nedeniyle ilgi çekiyor. Corcovado Dağı üzerinde yükselen heykelin inşasına tam olarak 1922 yılında konuyla ilgili bir yarışmanın yapılmasının ardından başlanmış ancak işin fikir babası 1850’li yıllarda bu işi kafaya koymuş olan Fransız bir rahip olarak biliniyor. Yarışmayı kazanan Heitor Da Silva Costa’nın önderliğinde 9-10 yıla yakın sürede tamamlanan ve kaidesiyle birlikte 38 metre uzunluğuna erişen heykelin kollarını açmış bir şekilde tasvir edilmesi ise barışı ve İsa’nın herkesi kucakladığını temsil etmek amacı ile yapılmış.

Güldürdü: 2010 yılında kimliği belirsiz bir kişi İsa heykelinin üzerine sprey boyayla bir şeyler karaladığı için ülke çapında aranmaya başladığı gibi, olay belediye başkanının televizyonda çıkıp “Onu bulacağız!” açıklamaları yapacağı kadar da büyümüş. Onlar kızmış ama, biz güldük.

Korkuttu: Kurtarıcı İsa Heykeli’ne, daha önce birkaç kez yıldırım düşmüş. Bunlardan en yakın zamanda gerçekleşeni İsa’nın 2 parmağının kopmasına neden olmuş. Buradan kendisine geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz.

15. Gize/Mısır – Keops Piramidi

Size piramitlerin tarihi çok da başarılı anlatamayabiliriz, kimsenin sırrını çözemediği şeyi bizim çözmüş olmamızı bekleyeceğinizi de sanmıyoruz. Ancak şu güne dek çözülebilen ve bilinen kısımlarını şöyle bir özet geçmeyi deneyeceğiz.

Mısır’ın Gize kentinde bulunan üç büyük piramidin en eskisi ve en büyüğü olan Keops Piramidi aslında Kral Khufu için bir anıt mezar olarak inşa edilmiş. Günümüzde 152 metre yüksekliğinde olmasına rağmen 9 metre kadarını erozyon nedeniyle kaybettiği söyleniyor. 4000 yıl kadar dünyanın en yüksek yapısı olma özelliğini taşıyan ve 2,3 milyon kireç taşındanan oluşan piramidin yapımı M.Ö 2540 civarında başlamış ve tahminlere göre 23 yıl kadar sürmüş. Taşların nasıl taşındığı, nasıl yerleştirildiği ve genel olarak bu yapının nasıl oluşturulduğu konusunda birçok hipotez olsa da, henüz gizemini koruyor.

Ağızları açık bırakan bilgi: Keops Piramidi’nin taşları kullanılarak, neredeyse 30 tane Empire State binası inşa edilebiliyor. Sırf bu sebepten bile “bu adamlar bu işi o dönemde nasıl başarmış yahu?” sorusunu 80 kez sorasımız geliyor.

Turistlere bilgi: Büyük Gize Sfenks’i de tam olarak bu bölgede bulunuyor ve Sfenks’in yüzünün Khufu’nun oğlu Kefren’den esinlenilerek yaratıldığı tahmin ediliyor.

Not: Tahmin edersiniz ki bu yazıyı çeşitli kaynaklardan araştırma yaparak hazırladık. Doğru olmadığını düşündüğünüz bir bilgi içeriyor olabilir, ancak her eseri birçok farklı kaynaktan bakıp en doğru olanını yazının içine eklemeye çalıştığımızı bilin istedik.

The post Dünyanın En Ünlü Şehir Simgeleri ve Hikayeleri appeared first on OitheBlog.

Burada size Roma’nın güzelliğini övmemize, methiyeler düzmemize gerek yok diye düşünüyoruz, biliyorsunuz Google diye bir şey çıktı, görseller kısmına girdiniz mi zaten her şey apaçık ortada, burası tartışmaya açık olamayacak bir biçimde güzel. O sebeple biz aşağıda daha çok Roma’ya ilk kez gidecek bir turistik neler yapabileceğine, aslında uzayıp giden kocamaaaan bir liste olan Roma gezilecek yerler listesinin herhangi bir turist grubu tarafından uyarlanabilir haline odaklanacağız. Lafı uzatmayalım, konuya geçelim.

-BAŞLAMADAN GELEN ÖNEMLİ NOT: (ÇOK ÖNEMLİ OLDUĞU İÇİN BÜYÜK HARFLERLE YAZIYORUZ ÇOK HEYECAN VERİCİ OLDU Dİ Mİ) Bu yazıyı 2017’de gerçekleştirdiğimiz 2. Roma seyahatinin ardından güncelledik.

*Yurt dışında internet kullanımı için bir e-sim uygulaması olan Airalo’yu kullanıyoruz, çünkü operatörlerin internet&konuşma paketi ücretlerinden çok daha makul bir fiyata denk geliyor, bize bol bol sorulduğu için baştan söz etmiş olalım. Ne kadar süre ihtiyaç duyacağınıza göre istediğiniz paketi seçebiliyorsunuz, uygulamaya ve fiyatlara göz atmak için şuraya tık tık. 

–Başlamadan gelen bir diğer önemli not: Roma ile ilgili diğer yazılarımıza ve kapsamlı bir İtalya turu yapmak niyetindeyseniz İtalya’da gezilecek yerler ile ilgili diğer içeriklerimize de göz atmak isteyebilirsiniz. Onları da şöyle aşağıya bırakalım:

-Başlamadan başka bir not daha yazarsak şrfsziz: Bizi Instagram’da takip etmiyorsanız büyük ayıp ediyorsunuz. Tam olarak şuradayız.

*Roma Yeme İçme
*Vatikan
*Floransa
*Milano
*Como
*Verona
*İtalyan Kahve Kültürü 
*Alternatif Roma Gezi Rehberi

Başlamayacağız sandınız di mi, korkmayın başlıyoruz.

Roma’ya Ne Zaman Gitme(me)li?

-İlkbahar/Yaz: Roma’nın konumunu göz önünde bulundurduğunuzda,  ilkbahar ve yaz dönemlerinde gitmenin daha mantıklı olduğunu düşünebilirsiniz. İlkbaharın başları için olumsuz bir şey söyleyemeyeceğimiz gibi, tavsiye bile ediyor olsak da, yaz için aynı şeyi söyleyemeyeceğiz. Öncelikle şunu belirtmekte fayda var, yaz ayları Roma’nın en fazla turist ağırladığı dönem. Özellikle Ağustos ayı İtalyanların resmi yaz tatili olduğu için şehir lokaller tarafından terk edilip, yerine turistlere bırakıyor. Hem fiyat olarak, hem de kalabalık açısından yoğun sezonun allahına maruz kalacağınız bu dönemde, sokakta herhangi bir tarafınıza dönüp rastgele birine “abi bi’ fotoğrafımızı çeker misiniz?” diyebileceğiniz derecede fazla sayıda Türk ile karşılaşabilirsiniz. Tabii beyaz çorap üzeri terlik giyen Amerikalılar ve 30 cmlik objektifleriyle Roma’dan Sivas’taki dayınızın bile fotoğrafını çekebilen Asyalılardan söz etmiyoruz bile… Çek kardeşim çek, çek her yeri de rahatla. Neyse.

–Sonbahar/Kış: Sonbaharda özellikle Eylül ve Ekim aylarında hem yaz aylarındaki kalabalık bir tık daha az olduğu hem de hava koşulları gezmeye daha elverişli bir ortam sağladığı için gitmek için en ideal dönem sayılabilir. Kışın ise Roma’nın turistik açıdan en az tercih edilen ve yağmur ihtimalinin en yüksek olduğu dönemi. Fakat bu noktada yararınıza olacak şey otel fiyatlarının daha düşük olması ve şehri (özellikle turistik yerleri) çok daha rahat gezebilecek olmanız. Soğuk ve yağmur beni ilgilendirmez diyorsanız kışı tercih edebilirsiniz. Biz Roma’ya 2. seyahatimizi Aralık ayında gerçekleştirdik ve hava çok soğuk olmasa da (özellikle Berlin’de geçirdiğimiz yüz felcinin ardından sıcak geldi galiba) gezimizin 1-2 günü ortalıkta bir sel olma paniği yaşanıyordu, o derece bir yağmura maruz kaldık. Diğer günler daha şanslıydık ama özetle şunu söyleyebiliriz; Aralık ayında Roma’da düzgün bir hava yakalamak biraz şansınıza kalmış.

Roma’da Ne Giymeli?

Roma’nın hava durumunun Türkiye’nin batı kesiminden çok da büyük bir farkı yok. Yazın oldukça sıcak, kışın ise İstanbul’da ne derece soğuk oluyorsa burada da durum aynı. Dolayısıyla kıyafet seçiminizi de bu yönde yapabilirsiniz. Ara dönemler için ise durum biraz farklı olabiliyor, bu yüzden ilkbahar veya sonbaharda gidecekseniz hem tişört hem kazak alarak iki hava durumu ihtimalini de ne olursa olsun göz önünde bulundurmalısınız. Yani gitmeden internete “roma hava durumu” yazıp, “aa 20 dereceymiş, ben yanıma sadece tişört alayım” diye düşünmeyin çünkü işler bir anda değişebiliyor, her zaman için iki duruma da hazırlıklı olun.

Eğer iyi restoranlara gideyim, Michelin yıldızlı yerlerde yiyeyim diyorsanız yanınıza birkaç şık kıyafet almanız gerekebilir çünkü restoranların bu tip talepleri olabiliyor, aklınızda bulunsun.

Roma Pahalı Mı?

Roma, Paris ve Venedik kadar pahalı olmasa da, her turistik şehir gibi normalin üzerinde bir fiyatlandırmaya sahip. Burada yapacağınız harcamaları en aza indirgemek için şöyle birkaç tavsiyemiz olabilir:

–Roma Pass: Bu kartın 48 saat (28 Euro) ve 72 saat (38.50 Euro) geçerli olan 2 farklı seçeneği var ama mantığı diğer şehirlerdeki kartlara kıyasla bir tık farklı işliyor. 48 saatlik kartta yalnızca 1 müzeye, 72 saatlik kartta ise 2 müzeye ücretsiz giriş yapabiliyorsunuz, dolayısıyla ilk görüşte çok da avantajlı gelmeyebilir. Fakat 2 müze ücretine tekabül ettiği (örneğin Galleria Borghese’nin bileti başlı başına 22 Euro), bu müzelerde sıra atlama opsiyonu sağladığı (bunun Roma’da nasıl bir nimet olduğunu bilemezsiniz) ve kartın geçerli olduğu süre boyunca ücretsiz metro/otobüs ulaşımı dahil olduğu için satın almak aslında hiç de mantıksız değil. Ayrıca ücretsiz giriş yaptıktan sonra diğer bir takım müzelere indirimli bilet de sağlıyor. Bu pass ile ilgili birkaç detayı göz önünde bulundurmak gerekirse:

*Ücretsiz ulaşıma havaalanı dahil değil.
*Pass 3. gün gece 12’de geçerliliğini yitirerek balkabağına dönüşüyor.
*Kolezyum ücretsiz giriş yapabileceğiniz yerlere dahil, dolayısıyla oluşan aşırı kalabalık ve saatler sürebilecek sırayı atlamak için hakkınızı buraya kullanmanızı tavsiye ediyoruz.
*Online veya turist info’lardan satın alınabiliyor. Havaalanındaki turist information en kolay ulaşabileceğiniz noktalardan.
*Ücretsiz gireceğiniz müzeleri şuraya bakarak çözebilirsiniz.
*İlk iki müze dışında şu müzelere de ücretsiz giriş yapabilirsiniz: Museo della Repubblica Romana e della Memoria Garibaldina, Museo Bilotti a Villa Borghese, Museo Cananica, Museo delle Mura, Museo Napoleonico ve Villa di Massenzio.
*Pass ile daha ayrıntılı bilgiye şuradan ulaşabilirsiniz.

Bunun dışında, en çok rağbet gören müzelerde hem sırayı atlamak hem de indirimli bilet alabilmek için gitmeden önce internetten rezervasyon yapabilirsiniz (bazen de internetten alınca 1-2 euro gibi bir servis ücreti ekleniyor ama sıra atlamak için değeceğini düşünüyoruz). Kolezyum ve Vatikan için önceden almanızı özellikle tavsiye ediyoruz. Kolezyum için şuradan  Vatikan için buradan rezervasyon yapabilirsiniz, buralarda bilet sıkıntısı yaşarsanız şuraya bakabilir, tüm biletleri tek bir yerden edinebilirsiniz, sadece fiyat kıyaslaması yapmayı ve yorumlara da bakmayı ihmal etmeyin. Vatikan için belli dönemler gece ziyareti yapabilmeniz mümkün, biz bunu tercih ettik çünkü oldukça mistik ve etkileyici bir havası oluyor. “İçeri gireyim de şifreler çözeyim, gizli kapılar bulayım” tribine girebiliyorsunuz, oldukça eğlenceli oluyor.

Bazı müzeler için de (örneğin Galleria Borghese) bileti önceden internetten almak zorundasınız. Bu durum gitmeyi düşündüğünüz başka müzeler için de geçerli olabilir, gitmeden bakmakta fayda var.

Roma bütçesi ile ilgili aklınızda bir fikir oluşması açısından orada yüksek ihtimalle para harcayacağınız birkaç şeyin ortalama fiyatlarını da not aldık, şöyle buyrun. (Bunları da 2. Gezimizi baz alarak oluşturduk, yani güncel)

*Cappuccino: 1,10 – 3,50 Euro (3. dalga kahveciye yakın yerlerde bir tık daha yüksek olabiliyor, ayrıca kahvenizi ayakta içerseniz farklı, oturarak içerseniz farklı bir ücret ödüyorsunuz, aklınızda bulunsun)
*Fırınlarda ayak üstü yiyebileceğiniz Cornetto gibi hamur işleri: 1,50-  2 Euro
*Restoranlarda büyük şişe su: 2, 3 Euro
*Şarap:  Kadeh 4-6 Euro, Şişe 15-50 Euro
*Lokal bir trattoria’da başlangıçlı, makarnalı, şaraplı yemek: 40-60 Euro (2 kişi için)

Roma’da Ulaşım Meselesi

Öncelikle işin Türkiye’den Roma’ya ulaşım kısmını düşünecek olursak bildiğiniz üzere Roma’ya pek çok farklı firmanın uçuşu mevcut. Dönemine göre ise fiyatlar bayağı uçuk noktalara ulaşabiliyor. Promosyon bilet kapmak ya da en azından geziniz için turistik dönemlerin dışında bir tarih seçmek bütçenizi biraz olsun hafifletebilir, bunu da tekrar hatırlatmadan geçmeyelim.

Roma Fiumicino Havaalanı’ndan Şehir Merkezine Ulaşım

Fiumicino Havaalanı’ndan Roma’nın merkezine ulaşmak için birkaç seçenek var:

*Leonardo Express: Bu havaalanından kalkan ve direkt merkezde bulunan Roma Termini İstasyonu’na ulaşan hızlı tren seçeneği. Yarım saatte bir kalkıyor, yolculuk 30 dakika sürüyor ve ücreti 14 Euro.
*Trenle: Bir tık daha uyguna getirmek isterseniz normal tren seçeneğini de kullanabilirsiniz. 15 dakikada bir kalkıyor, yolculuk 1 saate yakın sürüyor, ücreti 8 Euro.
*Taksi ile şehir merkezine ulaşmak için 48 Euro gibi sabit bir ücret söz konusu, özellikle birkaç kişiyseniz tren ile uğraşmamak adına taksi kullanmanız mantıklı olabilir.
*Dolmuş taksi: İkinci seyahatimizde hala var mıydı dikkat etmedik ama Roma’ya ilk gidişimizde fiyat olarak daha uyguna geldiği için dolmuş taksi kullanmıştık. İndiğinizde terminalde bi’ bakınırsınız, sorarsınız varsa taksiden daha mantıklı olabilir.

*Roma İçinde Ulaşım

Roma içinde ulaşım içinse öncelikli olarak kendinizi şuna hazırlamalısınız; evet ayaklarınıza kara sular inene kadar yürüyecekseniz. Roma’dasınız yahu, her döndüğünüz sokakta ayrı bir güzellik, ayrı bir fotoğraf karesi, ilginizi çekecek ayrı bir şey yakalıyorsunuz. Doğruya doğru, bir noktada toplu taşımaya ihtiyaç duyacaksınız, çünkü Roma hiç de küçük bir şehir değil. Özellikle turistik noktaların dışına çıkacaksanız ve Roma’da alternatif yapılacak şeyler arayışına girdiyseniz yürüyerek ulaşamayacağınız noktalar olacak. Bu noktada şayet Roma Pass’i satın almayı düşünmüyorsanız, Roma’da ulaşımı (otobüs, metro, tram, tren) uyguna getirmek için her metro durağının girişinde satın alabileceğiniz birkaç tip bilet var.

*1 günlük bilet: 7 Euro ve 24 saat geçerli olacağını düşünebilirsiniz ama saat kaçta alırsanız alın gece 12’ye kadar kullanabiliyorsunuz.

*3 günlük bilet: 12,50 Euro

*1 haftalık bilet: 18 Euro

Not: Karta adınızı soyadınızı yazmayı unutmayın. Eğer toplu taşımayı çok sık kullanacağınızı düşünmüyorsanız tek seferlik bilet de alabilirsiniz, ücreti 1,50 Euro.

Roma’da Konaklama

Roma’nın turistik yerlere yakın bölgelerinde çılgın turist popülasyonundan dolayı konaklayabileceğiniz yüzlerce otel var. Bunlar tahmin edebileceğiniz gibi özellikle yoğun sezonlarda gereksiz pahalı olabiliyor. Bu noktada bizce en önemli kriter yukarı da bahsettiğimiz “ayağa kara sular” inme durumunu en miminuma indirmek için bir metro durağına yakın konaklamaya özen göstermek. Biz ilk gidişimizde Bernini meydanında bulunan Hotel Alexandra’da konakladık. Hem Bernini metrosuna yakınlığından hem de fiyat açısından diğer otellere göre daha uygun olduğu için iyi bir seçim olduğunu düşündük. Ta ki kendi eksenimizde bile dönemediğimiz koğuş gibi bir odada 4 gece konaklayıncaya kadar. Yine de odada çok fazla vakit geçirmeyeceğinizi düşünürseniz çok da kötü bir seçim değildi. Ayrıca çalışanlar da oldukça sempatikti, bir soru sorunca sanki annelerine küfür etmiş gibi bakmak yerine mümkün olduğunca yardım etmeye çalışıyorlardı.

Bu otelde konaklamak istemezseniz ya da yer bulamazsanız Roma’da konaklamak için şehrin en hoş ve şu an gitsek muhtemelen tercih edeceğimiz bölgelerinden biri olan Trastevere’de kalan oteller için şuraya, yok kardeşim ben turistim direkt göbeğinde kalmak istiyorum diyorsanız şuraya göz atabilirsiniz, direkt söz ettiğimiz bölgelerin Booking sayfalarına yönlendirdik, o bölge içinde arama yaparak bütçenize ve zevkinize uyanı seçebilirsiniz.

Bir tık daha bütçe düşürmek isterseniz Monti tarafını da göz atılabilir ama bu bölgede güvenlik anlamında bir seviye daha dikkatli olmakta fayda var. Öyle korku filmi gibi düşünmeyin tabii sadece etrafınızın farkında hareket edin ve uyanık olun, Türkiye’den giden biri için çok bilmediğiniz şeyler değil.

Roma’da Gezilecek Yerler 

Genel olarak gezeceğiniz yerlerin biletlerini tek tek sitelerinden girip almakla uğraşmamak, biletlerinizi tek bir yerden kontrol etmek isterseniz şu siteyi kullanabilirsiniz. Aynı zamanda bu sayfadan şehirde katılabileceğiniz rehberli turlara, konser gibi bulunabileceğiniz farklı aktivitelere de göz atabilir ve yine aynı yerden bilet alabilirsiniz. Biz bazen varlığından bile haberdar olmadığımız aktiviteleri buradan bulduğumuz için gezilerimizden önce burada ne var ne yok mutlaka bi’ bakınıyoruz, ayrıca bazı biletleri sonradan iptal etme hakkı da sunduğu için faydalı olabiliyor, sizin de aklınızda bulunsun.

Kolezyum

Geldik O YERE, Roma’ya gidip de görmezseniz büyük bir kalabalık tarafından linç edileceğiniz Kolezyum’a. Yazının bu kısmını çok da uzatmanın alemi yok, koskoca Kolezyum’dan bahsediyoruz! Roma’nın sembolü olarak bilinen bu yapı zamanında gladyatörlerin dövüştüğü, insanların birbirini kestiği dünyalar güzeli bir yermiş……. Çok şükür şimdi gidince kimse kimseyi kesmiyor, sadece çok fazla turist olduğu için birçok ırktan insanla kesişme fırsatı bulabilirsiniz, onun da çok da kötü olduğunu söyleyemeyeceğiz. (kelime oyunlu şahane esprimize maruz kaldığınız için özür dileriz)

*Kolezyum’u en iyi şekilde fotoğraflayıp Instagram’ı görsele boğarak arkadaşlarınızı huzursuz edebileceğiniz 3 noktayı da şöyle bırakalım:

-Parco del Colle Oppio’nun en uç noktası
-Via Nicola Salvi
-Via Degli Annibaldi üzerindeki minik köprü

*Giriş: 12 Euro, bileti şuradan alabilir ya da şuradaki seçeneklere göz atabilirsiniz (ya da Roma pass kullanabilirsiniz)
*Saatler: 8:30-18:00 (Gittiğiniz döneme göre saat aralığı değişebiliyor, kontrol etmekte fayda var)
*Ulaşım: Metroyla Colosseo durağında inin.

Foro Romano

Kolezyum’un hemen yanında bulunan Foro Romano, antik Roma döneminde bir pazar alanı olan ve günümüzde, kalan önemli binaların ve yapılan sergilendiği bir yer. Ayaklarınıza kara sular inmeli, “yaşlandım mı ulan ben” sorgulamasında bulunmalı, bol yorulmalı bir bölge. Özellikle sıcakta dikkatli olmanızı öneririz.

*Giriş: Kolezyum’a girdiyseniz, orada aldığınız bilet dahilinde. Kolezyum’a girmeseniz de aynı bileti almak durumunda olduğunuz için zaten 12 Euro vermeniz gerekiyor.
*Saatler: 8:30-18:00 (yine saatler döneme göre değişebiliyor)
*Ulaşım:  Colosseo Durağı.

Piazza di Spagna  ve İspanyol Merdivenleri

Roma’nın en bilinen meydanlarından biri olan Piazza di Spagna’da bulunan bu merdivenler için lokallerden birine “buranın adı neden İspanyol Merdivenleri?” sorusunu sorduğumuzda “çünkü yanında İspanya Konsolosluğu var” cevabını aldığımız bu merdivenleri görüp de neresi olduğunu anlamamanız mümkünatsız. İtalyanlar için bir buluşma noktası olarak kullanılan, turistlerin akın ettiği, merdivenlerinde öğle yemeğini yiyen ya da içkisini içen insanlar görebileceğiniz bu bölge, oldukça sevimli ve görmeye değer. Şarabınızı, biranızı kapıp yığılabilirsiniz. Tabii hiç tanımadığınız insanlarla neredeyse kucak kucağa olmayacağınız bir yer bulursanız.

*Ulaşım: Metroyla Spagna durağında inin.
*İpuçları:

-Trevi Çesmesi buraya 10 dakika yürüme mesafesinde.
-Merdivenlerin tam karşısında alışveriş yapabileceğiniz Via Condotti ve Via del Corso caddeleri var.
-Burada özellikle akşamları gençler yoğunlukta olduğu için, parti davetiyeleri bulabilmeniz ya da akşam nerede hangi etkinlik olduğunu öğrenebilmeniz mümkün. Ayrıca merdivenlerin arkasında gizli partiler dönüyor, bizden söylemesi.
-Merdivenlerin bulunduğu Piazza di Spagna meydanı alışveriş için tercih edebileceğiniz bir bölge.

Pantheon

Her görüşümüzde ağzımız bir karış açık şekilde bakakaldığımız heybetli mi heybetli Pantheon, şehirdeki en iyi şekilde korunmuş yapılardan biri olan, Antik Roma döneminden kalma bir tapınak. “Var olmuş tüm tanrılara adanmış” bu tapınağın 100’lü yılların başında yapıldığı biliniyor. (o kadar eski ki, cümleyi kurarken bile adama garip geliyor, 100’lü yıllar nedir ya) Pantheon’a girdiğinizde kafanızı kaldırıp da tavana bakmak istememeniz biraz olasılıksız ama biz yine de belirtmeden geçmeyelim, tepeye baktığınızda bir delik göreceksiniz. Bu “Oculus” olarak bilinen ve kubbeden içeri ışık girmesini sağlayan bir delik. İnsanda merak uyandıran ve çok saçma bir soru olduğundan şüpheleneceğiniz için sormaya çekineceğiniz başka bir şeye de açıklık getirelim, evet yağmur yağınca tapınağın içine giriyor ama tüm su yerde görebileceğiniz küçük deliklere akıyor.

*Giriş: Ücretsiz
*Saatler: Her gün 19:30, Pazar  18:00’e kadar.
*Ulaşım: Novana Meydanı’na yakın olan metro durağında inin.
*İpuçları:
-Buradan Novana’ya geçiş yaparak bir şeyler içebilir, sokak sanatçılarına doyabilir, turistliğin tadını çıkarabilirsiniz.
-Çantanıza, telefonunuza dikkat edin, bu bölge gerçekten oldukça turistik ve Roma’da hırsızlık olayları sık yaşanıyor.

Piazza Navona

Orta yerinde Quattro Fiumi Çeşmesi bulunan, ihtişamlı ve her daim kalabalık olan bu meydan, sokak sanatçıları eşliğinde son derece turistik bir ortamda bir şeyler yemek ve içmek için gidebileceğiniz oldukça keyifli bir yer. Turistik olduğu için fiyatlar normalin biraz üstünde, o bir gerçek. (Roma yeme içme rehberimizde turistik olmayan öneriler dolu, onlara dadanın) Hem gün içinde, hem de gece yapacak bir şey bulamadığınızda gidebilirsiniz. Ayrıca biz burada James Dean’e çok benzeyen bir çocuk görmüştük, görürseniz onu da kargoyla bize gönderin. Karşı ödemeli olur, sorun değil.

*Roma Christmas pazarlarıyla çok ünlenmiş bir şehir değil, dolayısıyla özellikle Almanya, Avusturya gibi ülkelerde görebileceğiniz öyle dev Christmas pazarlarını burada görmeyi beklemeyin. Var olan Christmas pazarlarının Roma’daki en bilineni normalde Piazza Novana’da kuruluyor. Normalde diyoruz çünkü biz 2. gezimizi Christmas’a yakın bir zamanda gerçekleştirmiş olsak da belediye ile yaşanan bir sorundan ötürü pazar kurulamamamış.

Fontana di Trevi

Saçma bir şekilde Türkçe’ye “Aşk Çeşmesi” olarak çevrilen, fakat aslında olayla uzaktan yakından alakası olmayan bu çeşme, üzerinde babalar gibi Poseidon ile, metrelerce uzaktan sesini duyabileceğiniz, akabinde muhteşem görüntüsü karşısında kayıtsız kalamayarak, karşısındaki banklara oturup, çeşme yerine fotoğraf çekmeye çalışan onlarca insanı izleyebileceğiniz bir diğer turistik yer. Birçok romantik komedi filminin hayata tutunmasını sağlayan çeşmeye para atma eylemi artık gelenekselleşmiş bir şey. Bu eyleme herkes ayrı bir anlam yüklemiş, Roma’ya bir daha gelmek isteyen bir daha gelirim düşüncesiyle, aşk isteyen istediği sevgili yapmak için, başka işler peşinde olan ise herhangi başka bir dileğinin gerçekleşmesi için para atıyor. Bunlardan herhangi biri tutuyor mu bilmiyoruz, ama denemekten zarar gelmez. Ek bir bilgi olarak, bu attığınız paralar toplanıp yardım kuruluşlarına dağıtılıyor. Örneğin 2016 yılında çeşmeden toplamda 1.5 milyon dolar değerinde para toplanıp bağışlanmış. Atın yani, hem hevesinizi alırsınız, hem farkında olmadan insanlara yardım etmiş olursunuz, fena mı?

*Ulaşım: Kime sorsanız gösterir kolaylığında.

Piazza del Popolo

Roma’daki gezinize başlamak için tercih edebileceğiniz en iyi noktalardan biri olan Popolo’nun tam karşısındaki sokaktan yani Via del Corso’dan girerseniz Trevi Çeşmesi’ne ve Piazza di Spagna’ya, dümdüz yürürseniz Piazza Venezia’ya ulaşabilirsiniz. Bu meydanda Santa Maria del Popolo Kilisesi’ni, dev bir dikilitaşı ve adını bilmediğimiz 2 adet çeşmeyi görebilmeniz mümkündür. (çeşmelerin isimlerini bir türlü hatırlayamadık, affedin)

*Ulaşım: Metroyla Flaminio durağında inin.
*İpuçları: Yeme-içme bölümünde daha detaylı anlatacağımız, Roma’nın en ünlü kafelerinden ikisi bu meydanda bulunuyor.

Villa Borghese ve Pincio Tepesi

Villa Borghese, Piazza del Popolo meydana tepeden bakan ve aslında günümüzde Roma’nın en büyük parklarından biri olan büyük bir alan. Öyle gidip sadece çimlerine bayılabileceğiniz sıradan bir parktan söz etmiyoruz ama. Dev bir açık hava müzesi tadında olan ve kapsamında heykeller, bahçeler, anıtlar, göller, bahçeler bulunan bir parktan söz ediyoruz. Bu kadar da değil, aynı zamanda bölgede parkla aynı ismi taşıyan Villa Borghese binasında bulunan, Titian, Rubens, Bernini, Raphael gibi dev isimlerin önemli eserlerini görebileceğiniz, Roma’nın en önemli müzelerinden biri olan Galleria Borghese bulunuyor. Parkın kapsamında bulunan bir başka önemli müze de modern ve çağdaş sanata adanmış Galleria Nazionale d’Arte Moderna müzesi. Bunlar bana yetmez diyorsanız buradan Pincio Tepesi’ne geçebilir, Pincio Bahçeleri’ni gezebilir, şehri tepeden görebileceğiniz çok güzel manzaralar yakalayabilir, günümüz mantığıyla bakacak olursak Instagram’a ekmek çıkarabilirsiniz.

*Galleria Borghese Giriş: 17 Euro
*Saatler: 19:00’a kadar açık. Pazartesi kapalı.

Via del Corso

Eğer Roma’nın en turistik bölgesinde dolanıyorsanız nereye giderseniz gidin, sola dönünce sağa dönünce düz gidince bir anda karşınıza çıkabilecek olan bu uzun caddenin bir ucunda Piazza Venezia, bir ucunda ise Piazza del Popolo bulunuyor. Özellikle alışveriş ile ön plana çıkan bu cadde, akşama doğru araç trafiğine kapanarak daha da rahat bir hal alıyor. Avrupa’da İstiklal kadar kalabalık olduğunu görebileceğiniz sayılı caddelerden olan Via del Corso’nun ara sokaklarından turistik birçok mekana ulaşabilmeniz de mümkündür. Alışveriş kısmı için o kadar da heyecanlanmanıza gerek yok, çünkü çoğunlukla Türkiye’de de bulunan mağazalar mevcut.
*Ulaşım: Spagna ya da Flaminio Durağı.

Piazza Venezia

Bu meydan devasa Vittorio Emanuele Anıtı ile biliniyor. Devasa ki ne devasa, bildiğinizi tüm diğer anıtları unutun bizce.İtalyanlar tarafından pek de sevilmeyen bu anıtın önü her daim turist gruplarıyla dolu ve toplu taşıma araçlarının neredeyse 2/3’si buradan geçiyor. Bu civarda aynı zamanda bir müzeye çevrilmiş olan ve Mussolini’nin halka seslendiği konuşmalarını yaptığı balkonun da yer aldığı Palazzo Venezia’yı görebilirsiniz.

*Anıt Giriş: Ücretsiz.
*Saatler: 18:00’e kadar açık.

Vatikan

Vatikan bambaşka bir dünya, hatta ayak bastığınızda bambaşka bir devletin sınırlarına geçtiğiniz, bugüne kadar gidip de etkilenmeyen bir insanın olduğunu sanmadığımız bir yer. Bir iki cümle ile hakkını veremeyeceğimiz, kapsamında gezebileceğiniz birçok önemli yere sahip olan Vatikan için ayrı bir post hazırladık, onu da  şuraya bırakalım. Hadi yine iyisiniz.

Bu arada genel olarak Vatikan’daki müzelere ve Sistine Şapeli gibi yerlere bilet bulmak bayağı zorlu olabiliyor, böyle bir durumda kendi sitesi dışında şuradan da bilet edinebilirsiniz, aklınızda bulunsun.

*Ulaşım: Ottiviano Durağı.

Capitoline Tepesi

Roma’nın 7 tepesinden en yükseği olan bu tepede aynı ada sahip birçok galeriden oluşan Capitoline Museums (Musei Capitolini) adında bir müze kompleksi de bulunuyor. Piazza del Campidoglio meydanında bulunan bu müzenin dünyanın en eski ulusal müzelerinden biri olduğu söyleniyor. Roma’daki en önemli müzelerden biri olarak düşünebileceğiniz müzede Antik Roma dönemine ait önemli eserler kapsayan geniş bir koleksiyon mevcut (bkz: Bernini’nin Medusa heykeli). Ayrıca bu alanın büyük bir kısmı Michelangelo tarafından biçimlendirilmiş.

*Müzeye giriş: 15 Euro
* Saatler: 9:30-19:30
*İpucu: Buraya akşam saatlerine doğru gidip hem gündüz, hem gece manzarasını görmenizi tavsiye ediyoruz. Meydan çok güzel şekilde ışıklandırıldığı için harika görünüyor.

Castel sant’ Angelo

Burası Papa’nın evinden, hapishaneye kadar geniş bir yelpazede kullanılmış olan, tarihi 100’lü yıllara dayanan eski bir kale. Hatta illa bizim ülke ilişkilendirecek olursak Cem Sultan da burada hapis yatmış kişiler arasında-imiş. İlginç bir bilgi olarak, kaleyi Vatikan’a bağlayan gizli bir geçitin var olduğu da söyleniyor, bulursanız bize de haber verin. Papa’nın olası bir durumda Vatikan’dan kaçabilmesi için bu geçitin yapıldığı iddia ediliyor, artık uyduruyorlar mi bilemeyiz… Bizim hoşumuza gitti, inanmayı tercih ettik, siz de inanın, güzel oluyor. Günümüzde kaledeki odaları gezebileceğiniz bir müze de mevcut, aynı zamanda Roma’ya tepeden bakan bir teras da var, aklınızda bulunsun.

*Giriş: 10,50 Euro
*Saatler: 09:00-18:00 arası açık, Pazartes kapalı.
*İpuçları: Vatikan bu kalenin yakınlarında bir yerde. (şu gizli geçit olasılığını bir daha değerlendirin)

Santa Maria in Cosmedin Bazilikası

Filmlerden de hatırlayabileceğiniz, ve rivayete göre, yalan söylediğiniz takdirde elinizi koparacağına inanılan, ama şu ana kadar kimsenin zarar görmediği bir heykeli barındıran bu bazilikanın yüzüne bakan yok. Çünkü birçok insan bazilikanın içinde bulunan ve “Bocca della Verita” olarak adlandırılan (ingilizcede Mouth of Truth olarak da geçiyor) bu heykel ile fotoğraf çektirmeye, türlü komiklik ve şakalar yapmaya gidiyor.

*Kiliseye giriş ücretsiz

Campo dei Fiori

Piazza Novana’ya yakın olan bu meydan, tuhaf bir şekilde onlarca kafe ve bar bulunmasına rağmen, herkesin ayakta takıldığı, gençlerin yediği içtiği, gecesi ayrı gündüzü ayrı bir ortama bürünen eğlenceli bir bölge. Özellikle gece o hareketli ortamını görmek, vakit geçirmek için gidebilirsiniz. Gündüz giderseniz de hediyelik eşyalar, lokal ürünler hatta Roma gezisinde pek ihtiyaç duyacağınızı sanmadığımız domates, biber, patlıcan gibi türlü türlü şey bulabileceğiniz yerel pazarını gezebilirsiniz. Burada aynı zamanda meydanla aynı ismi taşıyan oldukça popüler bir fırın var, onu da Roma yeme içme rehberimize yazdık. Öyle armut piş, ağzıma düş yook, boşuna mı yazıyoruz onca rehberi onu da okuyun…

Trastevere

Trastevere, bizim Roma’daki favori bölgelerimizden. İlk gidişimizde daha az keşfedilmiş bir bölgeydi, şu an artık çok daha fazla insanın uğradığı, bir tık turistik bir bölgeye dönüşmüş durumda. Ama ne olursa olsun, buraya gitmeniz konusunda ısrarcıyız. Trastevere bol bol lokal restoranlar ve barlar bulabileceğiniz, kalabalığa karışıp İstanbul’u anabileceğiniz, “Aa aynı eski Asmalı” muhabbeti çevirebileceğiniz, sevimli dar sokaklarına hayran olunası, bohem bir yer. Burası özellikle yaz aylarında insanların sokaklarda içkilerini içtiği, takıldığı çok daha hareketli ve eğlenceli bir hale bürünüyor.

*Ulaşım: Campo dei Fiori’den Ponte Sisto Köprüsü’ne yürüyün, karşıya geçtiğinizde Trastevere’ye ulaşmış olacaksınız. Ya da taksiye binin işte, uğraşmayın, fiyatlar saçma değil.

Museo Nazionale Romano

Tek müze adı gibi dursa da, aslında Roma’nın farklı bölgelerinde bulunan birkaç müzeyi kapsayan Museo Nazionale Romano, antik Romayla ilgili tarih, arkeolojik ve sanat içerikli eserleri kapsıyor. Crypto Balbi, Palazzo Altemps, Palazzo Massimo alle Terme ve Baths of Diocletian, müze dahilindeki yerler. Böyle tek cümlede özetlediğimize bakmayın, özellikle Antik Roma dönemine ve tarihi eserlere ilginiz varsa bizce bu noktaların hepsini ayrı ayrı ziyaret etmek isteyeceksiniz.

*Giriş: 3 günlük, müzelerin tamamını kapsayan bilet 12 Euro.
*Daha detaylı bilgi için şuraya tık tık

*Eğer yeterli vaktiniz varsa ve günübirlik yeni bir yerler görmek isterseniz Pompei & Amalfi & Sorrento turu ya da yine günübirlik Napoli & Pompei turu da seçenekler arasına alınabilir, buralar 1 günde gezilecek yerler mi tartışılır ama hiç görmemekten iyidir diye bakıyorsanız neden olmasın. Tabii ki tura katılmanız da şart değil, kendiniz organize etmekle uğraşmak istemiyorsanız tur kolay bir seçenek ancak elbette kendiniz de çözebilirsiniz.

Roma’da Yeme- İçme Meselesi

Roma, İtalyan mutfağını seviyorsanız (İtalyan mutfağını sevmemek diye bir şey var mı), yeme-içme konusunda EN mutlu olacağınız yer. Belli bir gün sayısını aştıktan sonra “yeter ulan hamur yediğim” noktasına gelebilme ihtimaliniz yüksek olsa da, ilk birkaç gün nerede ne deneyeceğinizi şaşırmış şekilde ortalıkta dolaşıyorsunuz. En iyi Alfredo nerede yenir, en iyi Carbonara nerede yenir, en iyi pizza nerede yenir, tüm geziniz bu sorulara en doğru cevabı bulmakla geçiyor adeta. Allah başka dert vermesin… İnternette küçük çaplı bir araştırma yapsanız karşınıza “şurada yemelisiniz, burada yemezseniz gerzeksiniz” gibi onlarca öneri çıkacaktır. Bu rehberde Roma’ya ilk kez ayak basan turistler olarak (yani yazar burada daha bilinçsizdik diyor) deneyimlediğimiz yerlerle ilgili şöyle birkaç tavsiyede bulunmuştuk.  Yakın zamanda gerçekleştirdiğimiz 2. Roma seyahatimizin ardından yeme içme ile ilgili daha güncel rehberler hazırladık, şöyle buyrunuz:

*Roma Yeme İçme Rehberi
*İtalyan Kahve Kültürü

Cafe Rosati ve Cafe Canova: Piazza Popolo’da bulunan ve şehrin en eskilerinden olan bu iki kafe aynı zamanda Roma’nın en turistik ve en fiyatlı kafeleri olarak değerlendirilebilir. Özellikle Cafe Rosati hakkında şöyle bir yorum getirebiliriz: İlk gezimizde deneyip beğendiğimizi iddia ettiğimiz kahveyi bir kez daha önerilmesi üzerine tekrar denedik ve aslında hiçbir olayı yokmuş. Meğer hayat yalanlarla doluymuş…. “E ne diye bize öneriyorsunuz, bir de utanmadan ilk sıraya koydunuz” diye düşünmeye başlamış olabilirsiniz. Ama sanırsak zaten buranın olayı kahvesi değil, Roma’nın pek güzel bir meydanına karşı oturup insanları gözlemlemek ve “ya valla geldik Roma’dayız” dedirten cinsten bir ortamı olması. Böyle deyince yine kanımız ısındı. Yine de Roma’da en iyi kahve için diğer rehberlere gitmenizde fayda var.

Cafe Greco: Yukarıda söz ettiğimiz Via Condotti -yazıyı dikkatli bir şekilde okuyor musunuz diye sizi test ediyoruz- üzerindeki bu kafe, zamanında Stendhal’ın, Goethe’nin, Andersen’in, Casanova’nın (liste uzun, bunlar aklımızda kalanlar) gidip bir kahve içtiği, vakit geçirdiği kafelerden. Bir zamanlar bu gibi isimlerin gittiği bir yerde bulunmak bizi çok heyecanlandırıyor, sizde de aynı his uyanıyorsa, İtalya’nın bu en ünlü kafelerinden bir diğerine uğrayabilirsiniz.

Pizzarium: Buranın adı konusunda biraz şüphelerimiz var, çünkü pizza yapan her yere mantıklı olarak Pizzarium adını veriyorlar. Bu yüzden doğrusunu bulabilmeniz için direkt verdiğimiz adrese yönelin. Burası Vedat Milor’un de önerdiği, “tava pizzası” yapan, ayakta ya da önündeki banka oturarak pizza yiyebileceğiniz küçücük bir yer. Sürekli olarak taze ve yeni çeşitler geliyor, hızlı bir öğlen yemeği için Vatikan’a gitmeden önce buraya uğrayabilirsiniz. Zaten yukarıda da söz ettiğimiz “gitmezseniz gerzeksiniz” önerileri arasında burayla bol bol karşılaşacağınızı düşünüyoruz, Roma’da yerine getirmeniz gereken turistik görevlerde ilk sıralarda geliyor.

*Ulaşım: via Della Meloria 43, Cipro Durağı’nda inin.
*Pazar kapalı.

Pastificio: Geçtiğimiz yıllarda yediğimiz en lezzetli makarnalarda ilk 3’e girebilecek bu küçük ve lokal mekan da, artık turistler tarafından keşfedilmiş durumda. (artık öyle hissetmiyoruz, çünkü ikinci gezide daha iyilerini bulduk) İspanyol Merdivenleri’nin karşısındaki Via della Croce‘de bulunan ve her gün yalnızca 2 çeşit makarnanın çıktığı bu mekanda oturmaya çalışmak yerine, makarnanızı ve şarabınızı kapıp, İspanyol Merdivenleri’ne bayılın ve “İşte İtalya’dayım” diyeceğiniz anlardan birini yaşayın.

Hostaria del Moro: Trastevere’de, oldukça lokal ve harika yemekleri olan bir yerde yemek isterseniz, sizi şöyle alalım. Dünyalar sempatiği restoran sahibi (tatlımızı bitirmedik diye bizi azarlayıp, akabinde azarladığı için birer shot limoncello ikram eden birini düşünün) daha önce denemediğiniz yemek çeşitleri, etrafınızda İtalyanların gürültülü akşam yemeklerinden gelen konuşma ve çatal bıçak sesleri, mutlu olmanız için gayet yeterli oluyor. Mutlaka uğrayın.

Gelato: Türkiye’de her yerde gördüğümüz “Roma Dondurması” denilen şeyin Roma’daki adı Gelato. Gelatonun en iyi ve orjinalinin nerede yendiğini biliyoruz dersek yalan söylemiş oluruz, çünkü bu konuda her kafadan bir ses çıkıyor. Ama Via Uffuci del Vicario’daki Giolitti‘yi tercih edebilirsiniz, en azından kötü değil.

Limoncello: Kolonyalı limonata tadı alabileceğiniz, şehrin her yerinde satılan, çeşit çeşit şişe biçimi olan bu yerel içki, gördüğünüz gibi bizim pek de favorimiz olmadı.

*Bunun dışında deneyip de sevme ihtimalinizin yüksek olacağı birkaç yer: Felice, L’Orso ve Le Mani in Pasta.

Roma ile İlgili Bir Takım İpuçları

*Roma’da motor kiralamak konusunda (öyle her çeşit olmaz, Roma’daysanız Vespa kiralayacaksınız tabii) muhtemelen bol bol öneri alacaksınız. Teori olarak kulağa çok hoş gelse de ve bu sayede Instagram için bol bol renkli duvar/pencere önü Vespa fotoğrafı çıkarabilecek olsanız da, işin gerçeği bizce Roma’da Vespa ile dolaşmak öyle çok da kolay bir mesele değil. Bu noktada şu soruyu düşünerek kiralayıp kiralamayacağınıza karar verebilirsiniz; İstanbul’da motor kullanır mıydınız? Eğer bu soruya cevabınız hayırsa bizce Roma’da da bu işe pek girişmeyin, çünkü İtalya’daki yol koşulları, sürücülerin çılgınlığı İstanbul ile eş seviyede tutulabilir. Eğer cevabınız evet ise sizi çılgınlığınız ve cesaretinizden ötürü tebrik ederek buradan yavaşça uzaklaşıyoruz.

*Bol bol kahve için, bol bol kahve alın değerini Türkiye’ye dönünce anlayacaksınız. Eğer İtalyan kahve kültürünün gerçek yüzüyle tanışmak istiyorsanız kahvenizi nasıl sipariş edeceğinizi, nerede ne zaman içeceğinizi çok iyi bilmeniz gerekiyor. Neyse ki ailenizin blogu OitheBlog bu konuda da imdadınıza yetiştiği için konu hakkında şöyle bir içerik oluşturduk, göz atmayı unutmayın valla kırılırız.

*Kızlar, yerinizde olsak topuklu giymeye çalışmayız, aksi takdirde Roma’dan pek sağlam ayrılabileceğinizi sanmıyoruz, kaldırımlar hiç elverişli değil.

*Roma gezilecek yerler postunu okumak kesmedi, ben abartıp İtalya’da yaşayacağım diyorsanız, kocaman bir çılgınsınız, o zaman da şuradaki röportajımıza bir göz atın.

The post Roma: Gezilecek Yerler ve Hayatta Kalma Rehberi appeared first on OitheBlog.