Neticede günlerce Roma sokaklarında cirit attıktan ve günde 20 km falan yürüdükten sonra artık eski Roma gezi rehberinin yanında alternatif Roma gezi rehberi de ekleyebilecek kıvama geldik diye düşünüyoruz. Aşağıda size zaten kendisini sevmek için 300 tane sebep bulabileceğiniz Roma’yı bir başka yönü ile tanımanız ve “YETER ARTIK DAHA NE KADAR SEVEBİLİRİM” diye haykırmanız için türlü türlü sebep vermek niyetindeyiz. Pek tabii şayet Roma’yı iyi biliyorsanız bunların bazıları için “ya bu o kadar da alternatif sayılmaz aslında” şeklinde bir düşünceniz olabilir, normaldir. Zaten Roma gibi bir şehirde turistik olmayan bir şey bulmak epey zor. Ancak onu düşündürtecek yerler de bizim daha önceki seyahatlerimizde gezme fırsatımızın olmadığı yerlerdir, o sebepten bu rehbere dahil olmuşlardır, şimdiden açıklama getirmiş olalım.

Alternatif Roma gezi rehberi kısmına geçiş yapmadan önce işinize yarayabilecek diğer birkaç yazımızı şöyle bırakalım:

Klasik Roma gezi notları
İtalyan Kahve Kültürü
Roma Yeme İçme Rehberi
Roma Kahvecileri

Roma Gezi Rehberi: Alternatif Öneriler ve Bazı Sürprizler

Largo di Torre Argentina

Alternatifse alternatif, madem Roma gezi rehberi yazıyoruz, Roma gezisinden beklentilerinizi karşılayabilecek tatta bir yer ile girizgah yapalım. Şehrin orta yerinde aylak aylak yürürken aniden karşınıza tarihi kalıntılar çıkması hafiften İstanbul’u hatırlatan bir durum olsa da Roma’da bu iş iyice zirve yaptığı için beyninizde arka planda bir yerlerde sürekli “abi bu nasıl bir saçmalık ya, ben şu an nereden geçiyorum böyle” düşüncesi dönüp duruyor. Hele bir de buranın “Sezar’ın Brütüs tarafından öldürüldüğü yer” olduğunu öğrenince bir süre günümüze adapte olmakta güçlük çekebiliyorsunuz. Heh işte bu duyguyu yaşayacağınız yer tam olarak burası. Bu bilginin kesinliği tartışmaya açık olmakta birlikte bu 4 farklı tapınak kalıntısından oluşan noktaya dair böyle bir söylenti mevcut. O yüzden çok yüksek ihtimalle aklınızda da koskoca Sezar’ın öldürüldüğü yer olarak yer edecek. Evet evet, bildiğimiz Julius Caesar’dan söz ediyoruz. (pek çok kaynakta olayın o tapınaklardan birinin merdivenlerinde gerçekleştiği yazıyor) Konudan bağımsız olarak burada onlarca kedi görecek olmanız da bir tesadüf değil, çünkü burası aynı zamanda kedilerin yaşadığı, insanların gelip kedi sahiplenebildiği bir alan olarak da kullanılıyor. Acaba Sezar hayatı boyunca herhangi bir anda öldürüldüğü yerin ileride kedi sahiplendirme noktasına dönüşeceğini düşünmüş müydü sdfsd (Via Florida)

Sant’Ignazio Kilisesi

Dini yapıları gezmek gibi bir merakınız olsun olmasın, rica ediyoruz bu kilisenin tavanını görmeden ayrılmayın. He tamam anladık tavan güzelmiş, dibimizde Sistine Şapeli var salak, tavan göreceksem önce oraya giderim diyenler, siz gerisini okumayın, siz buradaki ilginç hikayeyi bilmeyi hak etmiyorsunuz……… (biz olsak okurken kesin öyle derdik ya, çok haklısınız) Bu kiliseye girdiğinizde zaten otomatik olarak kafanızda fon müziği şeklinde bir “ayin müziği” çalmaya başlıyor, hakikaten acayip görkemli ve ihtişamlı bir kilise olduğu kesin. Girdiğiniz anda kafanızı kaldırdığınızda tavanda göreceğiniz resim ise tam anlamıyla büyüleyici. Ancak biz sizi oraya uzun uzun baktıktan sonra biraz daha ileri, kubbenin olduğu bölüme doğru alacağız. Kubbenin oraya doğru ilerlediğinizde karşınıza çıkacak yuvarlağın tam ortasındaki yıldızımsı şekle yürüyün ve kafanızı kaldırın. Eğer güneşli bir gündeyseniz daha net, kapalı bir gündeyseniz biraz karanlık olacak bir şekilde dev bir kubbe ve bir başka tavan resmi göreceksiniz. Şimdiiii, şöyle ki, o gördüğünüz kubbe, aslında tahmin ettiğiniz ve gördüğünüz kadar dev gibi değil! Nasıl yani? Yani şöyle ki, kilisenin yapıldığı yıllarda kubbe aşamasına gelindiğinde bir takım maddi sorunlar yaşanmış ve adamların parası bitmiş. Hal böyle olunca kubbeyi istedikleri kadar büyük ve ihtişamlı yapamamışlar. Ancak çare tükenir mi? Asla! Bu sebeple o kubbede yer alan tavan resmi öyle ustaca yapılmış ki, kubbeyi olduğundan çok daha büyük gösterecek bir illüzyon olarak kullanılmış. Müthiş değil mi? RESPECT diye bağırmak isterseniz bağırın, biraz eko yapar ama bizce size hak verirler.

*Kilisenin orta yerinde duran aynada selfie çekilmek yerine önce bi’ niye oraya koyulmuş diye düşünmenizi rica edeceğiz. (biz hiç öyle yapmadık çünkü…..) Adamlar tavanı boyun felci olmadan rahat rahat inceleyebilmeniz için koymuş onu oraya, helal olsun İtalyanlar, helal olsun. (Via del Caravita 8)

Aventine Tepesi

Normal koşullarda turistik sayılabilecek bir yer olan Aventine Tepesi, en klişe anlatımı ile Roma’nın 7 tepesinden birisi. Eğer Roma mitolojisi ile biraz ilgiliyseniz sizin için Ahmet ve Mehmet kadar tanıdık isimler olan Roma şehrinin kurucuları Remus ve Romulus kardeşlerden (sanki Esra Ceyda kardeşler gibi oldu böyle yazınca ya) Remus’un, gözlem noktası olarak kendine bu tepeyi seçtiği söylenir. Fakat biz sizi buraya bu sebepten göndermeyeceğiz. Tamam Remus, evet güzel tepe seçmişsin, iyi yere kapak atmışsın, fakat bizim burada başka işlerimiz var kardeşim. Evet, bu tepede çeşitli kilise, bazilika, bir takım güzel yapılar ve hatta yine güzelinden bir Roma manzarası da söz konusu, onları zaten kendiniz keşfedersiniz. Biz onların da peşinde değiliz. Madem alternatif Roma gezi rehberi yazıyoruz, size Romalı arkadaştan aldığımız bir bilgiyi satalım. Bu tepede, Piazza dei Cavalieri di Malta adlı meydanda, büyük, yeşil bir kapı göreceksiniz. Bu kapının önünde çok yüksek ihtimalle bir kuyruk söz konusu olacak, çünkü artık yavaş yavaş keşfedilmeye başlanıp turistik bir hale gelmek üzere olan bir aktiviteden söz ediyoruz. Bu Roma’ya gelen turistler iyice kafayı yedi, olur olmadık her yerde sıra oluşturuyorlar diye düşünürseniz normaldir, bir noktaya kadar hakikaten öyle sayılabilir, ancak bu onlardan değil, bir sebebi var. O yeşil kapının üzerindeki anahtar deliğinden baktığınız zaman müthiş bir manzara söz konusu! Çünkü tam karşınızda yeşilliklerin arasında, Vatikan’ın meşhur St. Peter’s Bazilikası’nın kubbesini göreceksiniz. Hem de ne görüntü, sanki fotoşopta uğraşıp da kenarlarını süslemişsiniz, bazilikayı itinayla ortalamışsınız gibi! Bizce kesinlikle kendi gözlerinizle görmeniz gereken şahane bir görüntü, biliyorsunuz normalde biz pek manzara övmeyiz, ama bu bi’ başka.

-Roma gezinizin en sissiz, pussuz, yağışsız gününü tespit edip bu tepeye o günde çıkın, aksi takdirde anahtar deliğinden bakınca söz ettiğimiz görüntüyü yakalayamazsınız, hayal kırıklığı olmasın diye baştan uyarıyoruz.

-Aventine Tepesi’ne çıkmak biraz zorlu, e adı üstünde tepe çünkü. Aslında merkezden uzakta kalmıyor, ancak biraz tırmanma gerektiriyor. Dolayısıyla eğer bir Uber ya da taksi kullanımı gerçekleştirme hakkınız varsa onu buradan yana kullanabilirsiniz. Çıkmanın daha kolay başka bir yolu varsa belki de biz keşfedemedik, öğrenirseniz bize de haber edin.

Biblioteca Angelica

Yeni bir şehre gittiğimizde özel olarak gitmeyi/keşfetmeyi sevdiğimiz şeylerin listesi her geçen gün çığ gibi büyürken son 1 senedir de kendimizi kütüphanelere adamış durumdayız. O kadar güzel kütüphaneler ile tanıştık ki, karşı koyamıyor, deliler gibi kütüphane geziyoruz. Biblioteca Angelica da bunlardan bir diğeri. Herhangi bir ücret ödemeden, pek tabii sessiz olmak koşulu ile (sanki onlar söylemese kütüphanede Beyonce gibi bağıracağız ya) içeri girip belirli bir noktaya kadar ilerleyebiliyor ve fotoğraf çekebiliyorsunuz. Zaten içerisi alternatif Harry Potter, ne bilelim Game of Thrones çekim lokasyonu gibi olduğu için güzelliğine şüphe yok, o yüzden yolunuz buralara düştüğünde mutlaka uğrayın deriz, sonra vay efendim böyle şeyleri nereden buluyorsunuz, bize niye söylemiyorsunuz demeyin. Söyledik işte…….. (Piazza i D. Agostino 8)

-Biz buraya gireceğiz diye aptal gibi adamların ofisinin içine daldık, siz öyle yapmayın, cam kapıdan değil, müze kısmının girişinden değil, hemen onların yanında kalan daha ihtişamlı taraftan girin.

Sancta Sanctorum & Scala Santa

Hazırsanız hep beraber çok acayip bir deneyime yelken açıyoruz. Hani kendiniz denemezsiniz belki ama, şahit olmak bile garip gelecek. Sancta Sanctorum, (Türkçesini yazdığımızda manasız görünebileceği için İngilizcesini yazıyoruz) Holy of the Holies anlamına gelen, kutsal ötesi kutsal, über kutsal, aşırı kutsal, son derece kutsal bir şapel. Katolikler tarafından son derece önemli kabul edilen, hatta bir dönem boyunca Papaların özel şapeli olarak kullanılmış bir dini yapıdan bahsediyoruz. İşin bu ilginç tarafını bir kenara bırakıp, asıl bize ilginç gelen daha da çarpıcı kısmına geçiş yapacak olursak, o zaman konumuz içerideki merdivenler olacak. Bu şapele girdiğinizde hemen karşınızda göreceğiniz merdivenlerde dizlerinin üzerinde merdivenleri çıkmaya çalışan ve bunu son derece yavaş bir şekilde, dualar eşliğinde gerçekleştiren insanlar göreceksiniz. Bunun bir açıklaması var. Söylentiye göre, bu merdivenler yani “Scala Santa” İsa’nın Kudüs’te çarmıha gerildiği gün çıktığı merdivenler ve zamanında Kudüs’ten Roma’ya getirilerek buraya yerleştirilmişler. Bu söylenti sebebiyle bir kural olarak, merdivenleri öyle elinizi kolunuzu sallaya sallaya çıkmanız yasak. Evet gerçekten bir kural, merdivenlerin hemen yanında “burayı öyle elinizi kolunuzu sallaya sallaya çıkamazsınız” yazıyor. Yalnızca dizlerinizin üstünde çıkabiliyorsunuz ve yukarı ulaştığınızda şapel bölümünü de görebiliyorsunuz. Vay efendim ben niye dizlerimin üstünde çıkayım, ben bu inanca sahip değilim ki, ölsem de öyle çıkmam, benim menisküsüm var diyorsanız o zaman hemen yanda bulunan ve elinizi kolunuzu sallayarak merdiven çıkmanın keyfine varabileceğiniz merdivenler mevcut orası da şapel kısmına çıkıyor, onları kullanabilirsiniz. Burayı görmek için herhangi bir ücret ödemeniz gerekmiyor. (Piazza di San Giovanni in Laterano)

Quartiere Coppede

Mimar okuyucularımız, koşun, yetişin, burada inanılmaz bir şeyler olmuş. 1920’li yılların başlarında, Gino Coppede adlı mimar tarafından bu bölgede 40 civarı bina hayata geçirilmiş. Bu binalar Art Nouveau, Barok, Antik Yunan, Orta Çağ gibi bir sürü farklı akımdan özellikler taşıyan, her telden çalan ve bu şekilde anlattığımızda çok yüksek ihtimalle bunlar delirmiş galiba diye düşüneceğiniz türden, çok acayip binalar. (görselleri delirmediğimizi anlamanız için koyuyoruz) Zaten binaların güzelliğinden etkilenmeniz için illa ki mimar olmanız gerekmiyor, bu bölgede komple ağzınız açık dolaşıyorsunuz. Bu düşüncemizde yalnız olmayacağız ki duyduğumuza göre bu bölgede yer alan herhangi bir evi kiralamak, bayağı, bayağı, bayağı tuzlu bir işmiş. O yüzden efendi gibi bakıp çıkın, taşkınlık çıkarmayın, zengin muhittesiniz. (Bölge Piazza Buenos Aires ile Via Tagliamento arasında kalıyor)

Palazzo della Civilta Italiana

Sen paragraf paragraf Roma gezi rehberi yaz da bir kere Mussolini’den bahsetme, olacak iş mi? Elbet bir noktada konu ona bağlanacaktı, biliyorduk, hissetmiştik. Bu binanın neden orada var olduğundan haberdar olmadan şöyle bir önünden geçecek olsanız (bu çok düşük bir ihtimal, biraz şehrin dışında kalıyor çünkü) aa değişik binaymış, hatta biraz da Kolezyum’u andırıyormuş diye düşünüp geçebilirsiniz. Olur da içine dalacak olursanız Fendi’nin genel merkezi ile karşılaşarak daha da beklenmedik bir durum ile karşılaşabilirsiniz. Ancak bunların hepsini geçiniz, çünkü burası ile ilgili asıl mevzu çok başka. Diktatör Mussolini’nin desteği ile 1943 yılında tamamlanan bu bina, faşizmin Roma’daki sembollerinden biri olması gayesi ile yaptırılmış. Hatta söylenene göre binada yan yana 9 adet kemer bulunması da bir tesadüf değil, Mussolini’nin adının 9 harften oluşuyor olması sebebiyle bilinçli olarak bu sayının tercih edilmiş olması. (biraz daha araştırma yaparsak konu ya İlluminati’ye, ya Arif’in Manchester’a attığı gol aktarmalı Songül Karlı’ya falan bağlanacak galiba) Neticede hem tarihi anlamda önemi olan, hem de mimari açıdan pek etkileyici bu binayı gidip görmek isteyebilirsiniz. Eğer dönemsel bir şey değil ise Fendi tarafından hazırlanmış bir sergi de mevcut, ancak tahmin edebileceğiniz üzere bu alanda değil moda odaklı. İlginizi çekiyorsa onu da gezebilirsiniz, ilginizi çekmiyorsa sırf binanın içini gezebilmek adına ilginizi çekiyormuş gibi yapabilirsiniz.

Pigneto Bölgesi

Roma’nın en “Roma’ya benzemeyen” ama en “galiba hakikaten Roma ile tanıştım” dedirten bölgelerinden birini görmeye var mıyız? Pigneto resmen buranın sürpriz kuponu, hiç beklemediğiniz bir yerden hiç beklemediğiniz şeyler çıkıyor. Pigneto bölgesine adım attığınız anda “woow ne güzellik, yaşasın Roma övmek, hadi biraz daha şiddetli Roma övelim” diyeceğinizi sanmıyoruz, en azından bizim için durum o şekilde gelişmedi. Çünkü Pigneto aslında kafamıza görsel olarak şahane bir şehir şeklinde yerleşmiş olan Roma’nın bir tık daha güzelliğini yitirdiği, binaların bir seviye daha çirkinleştiği, karmaşık, kaotik bir bölge. Tahmin ettiğiniz gibi dünyanın herhangi bir büyük şehrinin herhangi bir bölgesi bu hali aldı mı kimler tarafından istilaya uğruyor? Hep beraber söylüyoruz, HİPSTERLAR. Evet, hipsterlar Pigneto’yu ele geçirmiş durumda, aslına bakarsanız New York Times Pigneto bölgesi için “Roma’nın Bushwick’e karşı atağı” gibi bir yorum bile getirmiş, dolayısıyla buradaki durumu aşağı yukarı tahmin ediyorsunuzdur. Bol bol mural, sokak sanatı, sokaklara dağılmış kafeler ve barlar. Fakat şimdiden rica ediyor ve uyarıyoruz, bu tanım üzerine Pigneto’ya bir Karaköy dublörü bulma beklentisi ile gitmeyin, öyle yan yana bir sürü kafe görmeyeceksiniz, burası daha fazla keşif gerektiren bir bölge.

Pigneto bölgesini keşif için aynı isme sahip metroda indikten sonra Via del Pigneto üzerinde Malatesta metrosunun bulunduğu yöne doğru ilerleyerek başlamak iyi bir fikir olabilir. Bol bol bisiklet ve hipster sakalına maruz kalacağınız bu yolculuk boyunca ara sokaklara dalmayı ihmal etmeyin deriz, çünkü asıl sokak sanatı çalışmaları ve orijinal görüntüler aralardan çıkıyor. Pigneto’nun bir diğer özelliği de bir sinefile aniden üçlü salto yaptırabilir, çünkü burası aynı zamanda Pasolini’nin Roma’daki favori bölgesi. Eğer bu konu bizim gibi sizi de heyecanlandırıyorsa Necci dal 1924’e gidip Pasolini’nin Accatone filmini çektiği süreçte (evet bu civarda çekmiş) sık sık uğradığı mekanda vakit geçirebilirsiniz mesela. İçerideki Pasolini fotoğraflarına bakmayı unutmuyoruz.

Monti Bölgesi

Roma’yı biraz tanıyanlar bilir, şehrin en popüler sokaklarında kaybolmalı bölgesi Trastevere’dir. Hakikaten de oranın güzelliği ile yarışabilecek bir bölge var mıdır bilemiyoruz ama, ona yaklaşan bölgelerden birinin de Monti olduğu kesin. Monti’nin en güzel yönlerinden biri, Kolezyum gibi dünyanın en turistik noktalarından birinin hemen yanı başında bulunmasına rağmen bir şekilde o kadar da manyakça bir turist akınına uğramamış olması. Üstelik insanda acayip bir his yaratıyor, bir sokağa dalıveriyorsunuz, tam o anın daha da güzel olamayacağını zanneder bir halde Ferzan Özpetek filmlerinden fırlamış gibi dolaşırken sokağın ucunda Kolezyum’un yükseldiğini görüyorsunuz ve öylece bakakalıyorsunuz. Bu kadar ihtişamlı, ünlü, klasikleşmiş bir yapıyı beklenmedik bir anda karşınızda görmek çok acayip bir his yaratıyor insanda. Monti taraflarını keşfe Piazza della Madonna dei Monti’den başlayabilirsiniz. Burası bölgedeki kutup yıldızınız olsun, civar sokakları ayaklarınız kopana kadar dolaşın. Çeşitli butikler, kafeler ve şahane manzaralar ile karşılaşacaksınız, bu kısmını akışına bırakmanız gerek, öyle tarif ile gezmeye gerek yok, mutlaka sevecek bir şeyler bulacaksınız.

-Hazır o meydana kadar gelmişken çok yakınızdaki üstü komple bitkiler ile kaplı binayı (Monti’nin simgesi haline gelmiş durumda) görmeyi de unutmayın, kendisi her mevsim ayrı güzel! Meydanı arkanıza aldığınızda hemen karşınızda kalan sokakta yer alıyor.

-Spesifik olarak güzel sokak önerisi isterseniz Via Baccina ve Via Della Madonna dei Monti’yi mutlaka görün. O Madonnalı sokak da zaten Via Leonina’ya bağlanacak. Orada da çeşitli zamanlarda bir tasarım pazarı olan Mercato Monti kuruluyor, ancak her gün yok, gitmeden önce bi’ internetten kontrol edin.

Chiesa di Sant’lvo Alla Sapienza

Bir kilise daha anlatmışız çok mu? Bunlar hep siz güzel yerler görün, güzel fotoğraflar çekin diye……. Yukarıda anlattığımız kiliseler eminiz ki ilginizi çekti, dolayısıyla bu son kilise önerimizde de bize güvenebilirsiniz, merak etmeyin öyle her gördüğümüz kiliseyi güzel işte gezin diye yazmıyoruz. Aslına bakarsanız biz buranın içine girmedik, çünkü buraya gitme sebebimiz avlusunu görmekti, size de o kısmını önereceğiz. Mimari açıdan gerçekten mükemmel olan ve şahane fotoğraflar çekebileceğiniz bir avlu olmakla birlikte zaten bir ihtimal bir süredir içeriyi ziyaret etmeye izin vermiyor da olabilirler. Ancak avlu konusunda sorun yok, görselden de anlayacağınız üzere müthiş, es geçmeyiniz. (Corso del Rinascimento 40)

MACRO

Roma’da daha klasik eserler görmeyi planlıyor olabilirsiniz ama, çağdaş sanatlar üzerine bir müzeyi de es geçmek istemeyebilirsiniz. Bu noktada biraz doğrucu Davutluk yapacağız, MACRO biraz beklentilerimizin altında kaldı. Sanıyoruz bunun asıl sebebi müzenin daha çok dönemsel sergileri ile ün salmış olması. (misal önümüzdeki ay Pink Floyd üzerine bir sergi olacak) Zaten müzeye biraz geç saatte gidince bir noktada bi’ kepenk indirmeler, bi’ hadi artık gitseniz mi acaba beklentisi falan oluştu adamlarda, apar topar terk-i diyar eylemek zorunda kaldık sdfsd. Sonuç olarak şayet buraya gidecek olursanız bizce öncesinde o dönem ne olduğuna bakıp öyle gitmekte fayda var, aksi takdirde biraz hayal kırıklığı yaratabilir. (Via Nizza 138)

Roma gezi rehberi: Gidemediklerimiz (buraya üzgün surat emojisi koyduğumuzu varsayın)

Roma’da ne kadar gün kalırsanız yeterli gelmiyor, aha işte bu durum da tam olarak bunun kanıtı. Son gün başbakanı arayıp “bize bi’ vatandaşlık bağlasanız aslında, sessiz sessiz bi’ kenarda dururuz öyle” demeyi falan düşündük. Neticede gitmeyi acayip istediğimiz ama zamanımız yetmediği için gidemediğimiz birkaç yer var. Fakat biz gidemedik diye sizleri bunlardan mahrum bırakamayız, o yüzden ne olduklarına dair küçük bir özet geçelim, bizim yerimize siz gidin ve sonrasında çok beğenseniz bile “ay kızlar o kadar da güzel değildi bir şey kaçırmamışsınız” temalı DM’ler atın ki biz de rahatlayalım. TŞK.

Chiostro del Bramente: Hem şahane bir bina, hem dönem dönem farklı sergilerin yer aldığı bir sergi alanı, iki film birden! Burayı ziyaret etmeyi özellikle istememizin sebeplerinden biri de sergilere göre mekanı acayip güzel şekilde kullanmaları ve fotoğraf çekmeyi sevenler için de ortaya şahane görüntüler çıkarmaları. Google Abi’ye mekanın adını yazıp yanına Yayoi Kusama yazacak olursanız ne demek istediğimizi anlayabilirsiniz mesela.

Cinecitta Studios: Aaah ah, yazarken bile içimiz acıyor. Buraya gidememek resmen içimize dert oldu. Avrupa’nın en büyük ve köklü film stüdyolarından biri olan Cinecitta’da neler neler çekilmemiş ki? Wes Anderson’ın The Life Aquatic’i, Fellini’nin La Dolce Vita ve Casanova’sı, Gangs of New York, Passion of the Christ, Ben-Hur şeklinde uzayıp giden koca bir liste. Hal böyle olunca eğer sinema ile ilgileniyorsanız gidip de bu stüdyoları gezmek istememek mümkün değil. Araştırmalarımıza dayanarak önerimiz rehberli tura katılmanız, aksi takdirde aylak aylak dolaşmaktan öteye geçmeyebilir. İngilizce rehberli tur gün içinde 2 tane var, onlardan birini yakalayın. Daha fazla bilgi için şuraya bakın, daha iyi olur, gitmediğimiz için sallama bilgi vermeyelim.

MAXXI: Ve bir başka “oy ben nedem nağsıl edem, başşşım alıp nere gidem” anı daha. Evet, buraya da gidemedik, çünkü neden o kadar uzağa yaptınız ULAN NEDEN? Zaten binanın Zaha Hadid tarafından tasarlandığını söylesek herhalde ilgili kimseler içi boş olsa bile giderdi ama, üstüne üstlük kocaman bir çağdaş sanatlar müzesinden de bahsediyor olduğumuz için o da yanında bonus olarak geliyor diyebiliriz. Biz gidemedik, siz gidin de rahatlayalım bari.

Cestius Piramidi: Evet kendi gözümüzle görmedik ve bir başkasından duyunca sallıyorlarmış gibi geliyor ama, Roma’da piramit var. Vallahi var, billahi var. Hatta ve hatta Roma’daki antik yapılar içinde en iyi korunmuş olanlarından biri olarak bile geçiyor. Biz gidip göremedik, ama internete güvenimiz sonsuz…….. Gitmişken bi’ bakmak isteyebilirsiniz, önünde fotoğraf çektirip Mısır’da da gitmiş gibi yaparsınız falan ne bilelim.

The post Roma Gezi Rehberi: Alternatif Öneriler ve Bazı Sürprizler appeared first on OitheBlog.

*İtalyan kahve kültürü meselesine girişmeden önce bu konuyla ilişkili olabilecek ve ilginizi çekecek yazılarımızı şöyle bırakalım:

*Roma Kahvecileri
*Eve Kahve Makinesi Almak
*Roma, Milano, Verona, Como Gölü, Floransa ve Vatikan Rehberlerimizin Bulunduğu Sayfa
*İstanbul’daki Favori Kahvecilerimiz

Feridun Düzağaç Şarkısı Gibi: Kahve = İtalya

Çok şükür iş Feridun Düzağaç şarkıları kadar karmaşık değil, seni benden çıkarıp kendimi ona bölünce ortaya dayım çıkıyor denklemlerine girmeyeceğiz, çoğumuz için olay gayet basit, kahve = İtalya! Bu konuda yalnız değiliz di mi? Sizin de kahve deyince aklınıza ilk gelen yerler listesinde İtalya vardır diye tahmin ediyoruz. Çok normal, çünkü aslında İtalya’nın özellikle Avrupa’da kahve/kafe kültürünün gelişmesinde büyük etkisi var, yok yere İtalyan kahve kültürü diye spesifik bir şey çıkmamış piyasaya.

Şuraya rastgele kahveyi çağrıştıran sözcükler dizsek, misal barista, misal bilmemne macchiato, espresso ya da latte desek içten içe kafanızdan Starbucks geçiyor di mi? O değilse de klasik 2. ya da 3. dalga kahveciler geliyor. İşte aslında işin özüne inecek olursak o saydığımız sözcüklerin tamamı İtalya çıkışlı. Kahve hazırlayan kişilere “Barista” diyoruz ya mesela, o sözcük aslında hayatımıza Starbucks ile değil, 1930’lu yıllarda İtalya’da barmen kelimesi yerine İtalyancası olan “Barista” sözcüğünün kullanılmaya başlaması ile girmiş ki, bu da İtalya’da kahve servis edilen yerlere de “bar” denmesine dayanıyor, aklınıza hemen içki gelmesin. İlginç bir şekilde tüm bu sözcüklerin yayılması aslında tamamen Mussolini’nin İtalyan faşizmini dünyaya yayma projesi kapsamında İtalyanca sözcükleri, dünyanın geri kalan ülkelerine de yayma çabası sebebiyle bu kadar yaygın hale gelmiş. Şimdiki İngilizce gibi düşünebilirsiniz. İtalyanların kahve konusunda tutucu ve gelenekçi bir tavır sergilemeleri de aslında buna dayandırılabilir, çünkü tamamen İtalya’ya özgü kavramlar özellikle Starbucks’ın dünyaya yayılması ve kahve kültürünü ele geçirmesi sürecinde Starbucks ile özdeşleştirilmiş, dolayısıyla İtalyanlar genel olarak Starbucks’a ve kahvenin Amerikan kültürü ile bütünleştirilmesine bir tık tepkili. E haklılar da…

İşin daha da özüne inecek olursak, yukarıda da söylediğimiz gibi espresso ve espresso makinesi 1800’lü yılların sonlarında bir İtalyan tarafından bulunmuş/patenti alınmış ve amaç kahveyi en iyi haliyle ve olabilecek en hızlı şekilde servis edebilmekmiş. Bu iş İtalyanların aklına yatınca daha gelişmiş makineler ve daha iyi versiyonları da yapılmaya başlanmış. Hatta insanların evde kolay bir şekilde kaliteli kahve yapabilmesi için her kahveseverin bildiği, bizim de evimizde kullandığımız Moka Pot’lar piyasaya çıkmış. Günümüzde kafelerde görüp boy boy fotoğrafını çektiğimiz (ve çok pahalı olduğumuz için evimize alamadığımız sdfsd) La Marzocco ve La Cimbali gibi bu işin ustası firmalar da hep İtalyan zaten. Hatta Starbucks abimiz de, (artık kurucusu kimse işte, biz kendisine Mehmet Starbucks diyeceğiz) 1960’lı yılların başında Roma’da İtalyan kahvesine vurulunca demiş ben bi’ kahveci açayım da bi’ dünyayı ele geçireyim de yalnızca 1 lira farkla daha yumuşak içimli bir kahve sunarak insanlara mutluluk saçayım………

İtalyanlar Kahveyi Nasıl İçiyor & İtalyan Kahve Kültürü Nasıl İşliyor?

Bizim memleketi düşünün, kahve içme meselesi nasıldır? Söz konusu Türk kahvesiyse resmen merasim yapılır mesela. Yanına lokum gelir, olmadı çikolata gelir, su zaten otomatik olarak masada belirir, muhabbeti ayrıdır, dedikodu dediğimiz şeyin zirvesi kahve sohbetinde yaşanır, ardından fal kısmına geçilir falan filan. Eğer 2. ya da 3. dalga kahvecilere dadandıysanız (onların ne demek olduğunu şu yazıda anlatmıştık) zaten biliyorsunuz, Starbucks’ta ya da herhangi bir kahvecide 8,5 saat oturan yegane ırk biziz herhalde, yeri geliyor 2,3 kahve üst üste içiyor, kahveyi muhabbetin temel yancısı olarak kullanıyoruz resmen.

Peki İtalyanlar kahveyi nasıl içiyor? Cevap veriyoruz: Hızlı ve öfkeli. İtalyanlar sabahları güne kahve ile başlamanın atası sayılabilir. Bu yüzden kahveciler 7’de falan açılıyor ve sabahlar ana baba günü oluyor. Örneğin ayakta, bir cornetto (kruvasan dublörü, çoğunlukla tatlı oluyor ve içinde fıstık, krema gibi çeşitli dolgular olan versiyonları leziz) ve cappuccino yapıştırıp gittiniz mi gerçek bir İtalyan gibi davranmış oluyorsunuz. Zaten günün sabah harici saatlerinde cappuccino içilmesini bir türlü anlamlandıramıyorlar, biz kahveyi sütlü içtiğimiz için sabah harici ne zaman cappuccino içmeye kalkışsak “ıyyy yemeğin üstüne sütlü kahve mi içilir n’apıyorsunuz siz” reaksiyonları aldık. Akşam yemeğinden sonra cappuccino istemek = alnınıza “merhaba ben turistim evet sağ olun TŞK” yazmak gibi bir şey. Eğer yemekten sonra size gelip “ee kahve içmiyor musunuz” diye sorarlarsa ve e içeriz tabii derseniz o soruyu soran adam başka herhangi bir şey sormadan ortadan kayboluyor, çünkü otomatik olarak espresso içeceğinizi varsayıyor. Özetle İtalyanlar sabah hariç çoğunlukla espresso içiyor, bunu da genellikle ayakta, sanki susamış da su ihtiyacını gideriyormuş gibi şıp diye halledip olay yerini terk ediyor.

Tabii ki tüm bu genellemelere rağmen bir öğleden sonra kahvesini ve gazetesini alıp bir meydanda oturarak keyif yapan bir amcaya ya da karşılıklı kahve içerken sohbet eden iki İtalyan teyzeye de denk gelebilirsiniz, bunlar mutlak kurallar falan değil elbet.

İtalya’da Kahve Sipariş Vermek ve Bunu Doğru Şekilde Yapmak

Bu başlık ilk etapta çok saçma görünebilir ve aranızda “isterseniz bir sonraki yazınızı da Arjantin’de nasıl su içeriz yapsaydınız” benzeri bir şey düşünecekler olduğuna eminiz. Lakin o işler öyle olmuyor, İtalya’da kahve sipariş vermek resmen bilgi gerektiriyor. Hani turistik bir noktadaysanız aşağı yukarı istediğiniz şeye ulaşmayı başarırsınız ama, şöyle lokal bir yere gittiyseniz, özellikle de kimse İngilizce bilmiyorsa ve siz de konuya hakim değilseniz istediğiniz içeceğe bir türlü ulaşamama noktasına gelebilirsiniz. Eğer doğru şeyi istemezseniz önünüze koca bir bardak süt koyulması bile gayet olası. (Son cümlede yaşanmış bir hikayeden esinlenilmiştir ve tüm karakterler gerçeği yansıtmaktadır….)

Bu kısmı madde madde yazmak işleri daha kolaylaştırır diye düşündük, uygulamaya geçirelim.

*Çok faydalı bir bilgi ile başlayalım, en baştan bir karmaşaya son verelim: İtalya’da kahve içilen yerlere de bar deniyor. Yani girdiniz internetten araştırma aşamasındasınız, kahveci olduğunu duyduğunuz bir yer “Jölölö Bar” diye geçiyor ve aklınız mı karıştı? Hiç karışmasın, kahvecidir.

*Kahveciye girdiniz, daha girdiğiniz gibi bi’ karar almanız lazım, İtalyanların çoğunun yaptığı gibi ayakta yapıştırıp gidecek misiniz, yoksa oturacak mısınız? Neden baştan karar vermek “zorundasınız”, çünkü eğer oturacaksanız siparişinize ekstra servis ücreti eklenecek, ancak ayakta içecek ya da kahvenizi alıp gidecekseniz yalnızca kahve bedelini ödeyeceksiniz. Bu ekstra servis ücreti dediğimiz şey bazı kahvecilerde otomatik olarak menüye yansıtılmış şekilde de karşınıza çıkıyor. Yani menüde ayakta içimlik kahve fiyatı ve oturduğunuza içeceğiniz kahvenin fiyatı olarak iki farklı fiyatlandırma karşınıza çıkabiliyor. Bu sebeptendir ki özellikle daha merkezi bir noktada bir kafeye oturduğunuzda “öfff burda hiç İtalyan yok” düşüncelerine kapılacaksınız, gayet normal. Turistik noktalardan uzaklaştığınız vakit bu uygulama bir tık da olsa rafa kalkabiliyor ve kahvenizi alıp dışarı oturduğunuzda “POPONU SANDALYEMİZE KOYDUN ÖYLEYSE PARA VAR” durumu yaşamıyorsunuz.

*Kahveyi her ne şekilde içecekseniz için, eğer klasik İtalyan kahvecisi konseptli bir yere gittiyseniz çok yüksek ihtimalle önce kasaya gitmeniz, istediğiniz kahveyi söyleyip ödemenizi yapmanız ve onlardan aldığınız fişi kahveyi hazırlayan kişilere vererek kahvenizi almanız gerekecek. Önce kahveyi iç, sonra parayı öde şeklinde olan klasik sistemin aksi işliyor diyebiliriz. Eğer kafeye oturup içecekseniz ve masaya servis yapılıyorsa o zaman sonradan ödeme sistemli olanlar da var tabii.

*Türkiye’deki kahveye şeker koyana kınayan gözlerle bakma ve “aaa şeker mi koyuyorsun o zaman üstüne kaynar su dökeceğiz” tavrından İtalya’da eser yok. Hatta ilginç ama gerçek, İtalya’da pek çok kişi espressonun içine şeker koyup içiyor.  Size espressonuzu verirken otomatik olarak yanına şeker de koyuyorlar. Yani gönlünüzden kahveye şeker koymak geçiyor ise koyun gitsin kardeşim, istiyorsanız şeker söyleyip üstüne kahve damlatın, burada o yargılar yok çok şükür.

*Gaza geldiyseniz ve İtalyanca konuşarak kahve isteyecekseniz gayet basit: “Un caffe per favore” diyeceksiniz, yazıldığı gibi okuyun, sizden kralı yok. 1 kahve lütfen dediniz işte, büyütülecek bir şey değil. (Millete anlatırken büyütürsünüz, şakır şakır İtalyanca konuşuyorum falan dersiniz, sorun yok…….) Bunu dediğinizde önünüze ne geleceğini de söyleyelim, tabii ki espresso! Hiçbir şey belirtmeden sadece kahve istediğinizi söylerseniz, bu İtalyan kardeşiniz de size espresso verir, gayet net.

*Önemli bir nokta daha, orada höttiri rötiretto, cutturu çikiletta gibi (nasıl uydurduk çok iyi di mi) bir sürü alengirli kahve çeşidi yazıyor da, onlar ne ola ki? Hemen bildiklerimizi özet geçelim, abuk subuk bir şey söylemeyin.

-Latte: En tehlikeliyi en başa yazıyoruz. Bizde olduğu gibi latte isterseniz önünüze bir bardak süt gelir arkadaşlar. Bu sadece “latte” derseniz geçerli olan bir durum, “caffe latte” değil. Keyifler kaçmasın, İtalya’da latte istemeyin.

-Caffe Latte: Eğer başına latte sözcüğünün başına caffe eklerseniz, cappuccino’nun daha az köpüklü hali, yani umduğunuz ve bildiğiniz latteye yakın bir kahve gelir. Sütlü kahve sevenler bunu söyleyebilir.

-Latte Macchiato: Bu da neredeyse sadece süt seviyesinde, içinde çok az espresso olan kahve çeşidi. Amatörü eğlendirir.

-Caffe Macchiato: Bu da espressonun üstüne çok az süt eklenmiş hali. Yoğun kahve tadı almak istiyorsanız ama sütsüz de olmuyorsa, bu sizin için olabilir.

-Caffe Corretto: Sabah sabah sapıttıysanız, bu sabah bi’ başka uyandıysanız, alkolizmin pençesindeyseniz o zaman alkollü kahve de var, onu vereyim abime.

*İtalya’ya gitmeden önce birçok kaynakta “take away” kahve, yani karton bardakta kahvenizi kapıp gittiğiniz mantık İtalya’da uygulanmıyor diye okumuştuk. KİM SALLADI LAN BUNU? Biz neredeyse gittiğimiz her kahvecide yanımıza yolluk kahve aldık. Tabii ki çok küçük ve lokal yerlerde karton bardak olmayabilir, ama bu zaten dünyanın her yerinde böyle, rica ederiz sallamayınız.

*Gerçek bir İtalyan kahvesi içtiğinizi nasıl ayırt edersiniz? Öncelikle kahveniz 3. dalga kahvecilerde olduğu gibi adeta bir kovanın içinde gelmez, genellikle küçük bir fincanda gelir. İkincisi kahvenizi hazırlamaları 9 evreden oluşmaz ve kahvenizi yudumlamanızdan önce baristanın 3,5 saat cebelleşmesini beklemezsiniz, işler hızlı ilerler. Son olarak vay efendim 1 lira farkla yumuşak içim, yok efendim nane esansı, akçaağaç şurubu özütü damlası, balkabağı ıngıl cıngılı falan olmaz, missssler gibi bir kahve gelir, öyle türlü türlü şey içermez, o içtiğiniz de size yeter. (Ay gören de hiç Starbucks’a gitmiyoruz sanacak ya sdfsd)

*Son olarak expresso değil, espresso, aman diyelim…………

Hiç Mi 3. Dalga Kahveci Yok, Biraz Bile Mi?

E var tabii, ama daha yeni yeni. Biz son Roma gezimizde 1-2 tane denedik ve gerçekten şahanelerdi, hatta dayanamayıp o gazla oralardan evimize kahve bile aldık, ama aslında İtalya gibi bir yerde 3. dalga kahveciye gerçekten de ihtiyaç duymuyorsunuz. İtalya’ya gidip de yaldır yaldır 3. dalga kahveci arıyorsanız emin olun bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz ve İtalyan kahve kültürü konusunda pek bir fikriniz yok demektir. İtalyan milleti kahveyi öyle benimsemiş, öyle hayatına dahil etmiş ki, rastgele bir yere oturup kahve içince bile güzel çıkıyor arkadaş. Artık burada da bulaşık suyu gibi bir şey gelir herhalde diyorsunuz, neredeyse “kötü kahve bulacağım, yeneceğim seni İtalya” tribine girip en alakasız yerde kahve içmeye kalkışıyorsunuz, o bile içtiğiniz çoğu yerdekinden güzel geliyor. Özetle İtalya genelinde geleneksel yöntemlerin dışında, alternatif kahve hazırlama tekniklerine pek de ihtiyaç duymuyorlar, ama tabii ki karşılar, ölürler de yine 3. dalga kahve işlerine girmezler gibi bir durum yok.

Rivayet mi Gerçek Mi: İtalya’da Starbucks Var Mı?

Aklımız almıyor, inanamıyoruz, Seda Sayan gibi gözlerimizi açmış bakıyoruz. Tarihimizde ilk kez 2342 yıldır internette karşımıza çıkıp duran bir bilgi gerçek çıktı, İtalya’da gerçekten de Starbucks yok. Darısı kafasına göre bir söz yazıp altına Can Yücel ya da Nejat İşler yazılması durumunun başına, inşallah bir gün o sözlerden biri de gerçekten Can Yücel’e ait çıkar……….dfsdf

Evet İtalya’da Starbucks yok, ancak ha açıldı ha açılacak bir duruma gelmiş. Özellikle bu sene bu ihtimal iyice kuvvetlenmiş ve internette 2018 yılında Milano’da ve Roma’da birkaç farklı lokasyonda Starbucks’ın İtalya’ya giriş yapacağına dair bir söylenti var. O kısmı ne kadar doğrudur bilemiyoruz, ama Starbucks olmadan gayet de iyi idare ediyorlar gibi görünüyor. Zaten o söylentilerde bahsedilen yerler de son derece turistik noktalar olduğu için aslında Starbucks İtalya’da şube açacak olursa da, İtalyanlar için değil turistler için açacakmış gibi görünüyor.

*2019 edit: Milano’da ilk Starbucks açıldı, vatana millete hayırlı uğurlu olsun sdfs

The post İtalyan Kahve Kültürü: Ne Öğrendiysek Bu Yazıda! appeared first on OitheBlog.

Vatikan, bildiğiniz üzere, Roma’nın orta yerinde bulunuyor ve ikisini ayıran şey şehrin orta yerinde uzanan koca duvarlar. Oradan geçtiniz mi, başka bir devlet oluyor, öyle mantıklı, öyle makul bir durum söz konusu. Lakin olsun, anlık yaşanan “vay be başka bir ülke daha gördüm” hissi insanın hoşuna gitmiyor değil. Yazar burada demek istiyor ki, Vatikan geziniz= Roma gezinizin bir parçası.

Vatikan gezi rehberimize başlamadan önce gelen not: Roma’yı da aradan çıkaralım diyenler için şurada çılgınca yazdık.

Ne Zaman Gitmeli?

Vatikan’ın Roma’nın bir parçası olduğunu düşünürsek ve siz de tatilinizi hava koşullarına göre belirleyenlerdenseniz (evet kar kış umursamadan gezen insanlar da var tabi ki) Roma’nın hava koşullarını göz önünde bulundurmanızda fayda var. Bu noktada asıl önemli olan, kalabalığa tahammül oranınız. Yani eğer metrekareye 26384 insanın düştüğü, hiç tanımadığınız insanlarla gereksiz yere sürekli temas halinde olduğunuz bir tatil sinirlerinizi tepenize çıkarmayacaksa, çekinmeyin Vatikan’a da, Roma’ya da yazın gidin. Fakat bu konuyu sorun edenlerdenseniz, Avrupa’nın geri kalanına göre çok daha ılıman bir iklime sahip olan İtalya’ya, kışın bile gidebilirsiniz.

Benim kişisel tercihimi soracak olursanız, Türkiye’de bayrama denk gelmeyen dönemler ve hatta mümkünse ilkbahar/sonbahar dönemleri, hem Vatikan’ın hem de Roma’yı ziyaret etmek için ideal.

Vatikan’da Ne Giymeli?

Roma’nın ve dolayısıyla Vatikan’ın hava durumu, Türkiye’nin batı kesimiyle paralel ilerliyor denilebilir. Haliyle kıyafetlerinizi buna göre kolaylıkla şekillendirebilirsiniz. Ancak konumuz Vatikan olduğu için dikkat etmeniz gereken önemli bir nokta var; Vatikan’da kiliselere kısa şortlar, etekler, göğsü bağrı açık tişörtler ile giremiyorsunuz efendim. Hatta bu durumun Vatikan’ın dışına çıkıp, Roma genelinde birkaç kilisede geçerli olduğunu da söyleyebiliriz. Böyle bir durumda sizden üstünüzü herhangi bir şeyle örterek dolaşmanızı istiyor ya da “git buradan, sen bacaklarını açarak kilisede nasıl dolaşırsın SAYGISIZ KADIN” demek yerine, üstünüze ameliyat önlüğümsü bir şey verebiliyorlar. Dolayısıyla Vatikan ziyaretinizi gerçekleştirirken bu detayı göz önünde bulundurmakta fayda var.

Bu arada, bu kısa şort meselesi kadın erkek fark etmiyor, beyler. Siz de ona göre giyinin gidin.

Vatikan’da Konaklama

Tamamen salladığım oranlara göre Vatikan’ı görmeye gidecek insanların %98’i, Roma ve Vatikan gezisini birleştiriyor. Yani” Hadi bir Vatikan’a gideyim de orada konaklayayım” diyen insan çok az. Çünkü ne kadar ilgi çekici olursa olsun, Vatikan’da günlerinizi geçirmenin bir alemi yok. Eğer daha farklı bir sebebi yoksa, ya da sanat tarihi konusunda üstad falan değilseniz, çok çok ilginizi çektiği takdirde Roma’da kaldığınız iki gününüzü buraya ayırırsınız olur biter.  Dolayısıyla konaklama meselesini öncelikli olarak Roma gezinizi göz önünde bulundurarak planlamalısınız. Bunun için şurada bulunan, adeta Derya Baykallı yemek programı gibi önceden hazırladığımız Roma rehberimize bakarak konaklama önerilerimize bir göz atabilirsiniz. Vatikan’a da paşalar gibi metroya binip ulaşırsınız.

Vatikan’ı Gezmeye Başlamadan Önce

Vatikan’ı gezme kararı aldıktan sonra gerçekleştirmeniz gereken en önemli ikinci şey, internet üzerinden bilet almak. Aksi takdirde, özellikle turistlerin yoğun olduğu bir dönemde gitmiş bulunduysanız, çılgın kuyruklarla başa çıkmak durumunda kalabilir, sıcak bir güne denk geldiyseniz İsmail Türüt gibi terleyebilirsiniz.

İnternetten bilet almak için resmi siteyi kullanmanızda fayda var. Siteye girdiğinizde ise karşınıza birkaç farklı seçenek çıkıyor. Bunlardan işe yarar ve ilgi çekici olan birkaçını detaylandıracak olursak;

1.Vatikan Müzeleri ve Sistine Şapeli’ni Kapsayan Bilet

Size müzeler ve şapele giriş + sıra atlama şansı sağlıyor. Bileti alırken hangi gün ve hangi saatte gideceğinizi belirlemeniz gerekiyor.

-Giriş: 16 Euro

-Tur başlangıcından bi’ 15-20 dakika önce orada bulunursanız işler kolaylaşır

2.Vatikan Müzeleri ve Sistine Şapeli’ni Kapsayan Gece Turu

2014 itibariyle, Vatikan ziyaretiniz 3 Mayıs-26 Temmuz ve 6 Eylül- 25 Ekim tarih aralıklarına denk geliyorsa, yukarıda bahsettiğim turun, akşam 19:00 ile 23:00 arasında gerçekleştirebileceğiniz versiyonu mevcut. Vatikan’ın mistik bir havası olduğu için biz tercihimizi gece gitmekten yana kullanmıştık ve kesinlikle doğru tercihti diyebilirim.

-Giriş: 16 Euro

3. “Hidden Vatican Museums” Turu

Kalabalık bir grup (max. 20 kişi) oluşturulduğunda gerçekleştirilen ve normal tur kapsamında göremeyeceğiniz yerleri görebilmenizi sağlayan bu turu bir rehber aracılığıyla gerçekleştiriyorsunuz. Deneyimlemediğim için daha fazla detaylandıramasam da, ilgi çekici görünüyor.

-Müze bölümü pazarları kapalı.

-Genel olarak Vatikan biletlerinizi almanız gereken site şurası. Orada anlattıklarım dışında daha farklı seçeneklere de ulaşabilirsiniz. İsterseniz şuradan da alabilirsiniz, özellikle öbür sitede bitmişse ya da bir tura dahil olmak, rehberle gezmek, daha iyi öğrenmek/anlamak istiyorsanız buradan Vatikan’daki tüm bilet seçeneklerine göz atabilirsiniz.

-Online rezervasyonda normal fiyatlar + 4 Euro ödüyorsunuz ancak gitmeyi tercih ettiğiniz döneme göre hayatınızda değerlendirdiğiniz en anlamlı 4 Euro harcamalarından biri olabilir. (Kalabalığı görünce bana hak vereceksiniz)

-Online bilet aldıysanız, bileti satın aldığınıza dair bir çıktıyı yanınızda götürmeyi unutmayın.

Vatikan’da Gezilecek Yerler

San Pietro Meydanı

Aziz Petrus Meydanı olarak da isimlendirilen bu meydan, televizyonda Vatikan ile ilgili herhangi bir şey gördüğünüzde Papa’dan sonra karşınıza çıkan ikinci görüntü olarak anlatılabilir. Bu kadar sığ bir anlatımla yetinmeyecekler için, Bernini tarafından tasarlanmış, sütunlarla çevrili, Papa’nın halka seslendiği, ya da çeşit çeşit organizasyonun gerçekleştirildiği önemli bir meydan olarak da tarif edilebilir tabi.

San Pietro Bazilikası

60.000 kişi kapasitesi ile (stad gibi kilise, aklımdan çıkaramamışım) ile dünyanın büyük kiliselerinden biri olan ve Roma’nın silüetinde yer edinen San Pietro Bazilikası, Vatikan’da göreceğiniz en önemli yapılardan bir diğeri. İtalya sınırları içinde bulunduğunuz süre içinde saygıda kusur etmeyeceğiniz, her bir eserini gördüğünüzde daha da hayran kalacağınız Michelengelo tarafından tamamlanmış.

Bazilikanın tepesine çıkma şansınız var ama bunun için ölümüne merdiven çıkmayı göze almanız gerekiyor. Asansör gibi bir seçeneğiniz de var ancak o da belli bir yere kadar çıkıyor. Yine de yukarıda göreceğiniz manzarayı göz önünde bulundurunca, çabanıza değer diye düşünüyorum. (Kalabalık ve dar alanda, sıcağa maruz kalma ihtimalinizi düşünerek, yukarı çıkıp bayılırsanız beni sorumlu tutmayın)

Saatler: 07:00-18:00 Arası.

Asansör+Merdiven 7 Euro

Sadece Merdiven 5 Euro

Vatikan Müzeleri

Vatikan Müzeleri deyince aklınıza birkaç müzenin bulunduğu bir bölge gelse de, aslında birbiriyle bağlantılı dev bir müze kompleksi olarak tarif edilebilir. Tavanından gözlerinizi alamayacağınız, güzeller güzeli meşhur Sistine Şapeli’ni de içinde bulunduran bu alanda kendinize bir gezi planı oluşturmanız şart. Aksi takdirde bir şeyleri mutlaka gözden kaçırıyorsunuz, çünkü gezecek görecek çok fazla alan var. Örneğin Pinacoteca’da Rafael, Leonardo da Vinci, Caravaggio gibi ünlü sanatçıların eserlerini görebilmeniz mümkün.

-Pazar kapalı. Diğer günler 09:00-18:00 arası açık. İçeriyi gezmek oldukça uzun süreceği için bilet alımı kapanış saatinden daha erken bitiyor.

-İlgilenenler için Michelengelo’nun “Pieta”sı burada yer alıyor.

İpuçları

–Roma’da kalıyorsanız Vatikan’a ulaşmak için inmeniz gereken metro durakları: Ottaviano San Pietro- Mueso Vaticani ya da Cipro.

-Vatikan’a girmek için ayrıca vizeye ihtiyaç var mı diye merak edenler oluyor. Hayır, ekstra bir vizeye ihtiyacınız yok. İtalya’ya girdiyseniz ve Mehmet Ali Ağca değilseniz, Vatikan’a ekstra bir uğraş vermeden girebilirsiniz.

-Gitmeden önce Vatikan’la ve göreceğiniz yerlerle ilgili bir şeyler okumakta fayda var. Bu şekilde içeride görecekleriniz size çok daha fazla şey ifade edecektir.

-İçeride yorulduğunuzda oturabileceğiniz bir kafe mevcut. Kahveleri de tüm İtalya çapında olduğu gibi çok lezzetli. Özellikle gece turunu gerçekleştirecek olursanız ve dolunaya denk gelirseniz, kafenin dış bölümünde oturmak oldukça değişik bir deneyime dönüşüyor.

-Vatikan’ı hatırlatacak bir hediyelik alma niyetindeyseniz, illa ki buradan almanıza gerek yok. Çünkü gereksiz yere fazla para bayılırsınız. Bunun yerine Roma’da merkezden daha uzak noktada bulunan küçük hediyelikçileri tercih edebilirsiniz.

The post Vatikan: Ülke mi Şehir mi Bir Türlü Karar Verilemeyen Yer appeared first on OitheBlog.