*İtalyan kahve kültürü meselesine girişmeden önce bu konuyla ilişkili olabilecek ve ilginizi çekecek yazılarımızı şöyle bırakalım:

*Roma Kahvecileri
*Eve Kahve Makinesi Almak
*Roma, Milano, Verona, Como Gölü, Floransa ve Vatikan Rehberlerimizin Bulunduğu Sayfa
*İstanbul’daki Favori Kahvecilerimiz

Feridun Düzağaç Şarkısı Gibi: Kahve = İtalya

Çok şükür iş Feridun Düzağaç şarkıları kadar karmaşık değil, seni benden çıkarıp kendimi ona bölünce ortaya dayım çıkıyor denklemlerine girmeyeceğiz, çoğumuz için olay gayet basit, kahve = İtalya! Bu konuda yalnız değiliz di mi? Sizin de kahve deyince aklınıza ilk gelen yerler listesinde İtalya vardır diye tahmin ediyoruz. Çok normal, çünkü aslında İtalya’nın özellikle Avrupa’da kahve/kafe kültürünün gelişmesinde büyük etkisi var, yok yere İtalyan kahve kültürü diye spesifik bir şey çıkmamış piyasaya.

Şuraya rastgele kahveyi çağrıştıran sözcükler dizsek, misal barista, misal bilmemne macchiato, espresso ya da latte desek içten içe kafanızdan Starbucks geçiyor di mi? O değilse de klasik 2. ya da 3. dalga kahveciler geliyor. İşte aslında işin özüne inecek olursak o saydığımız sözcüklerin tamamı İtalya çıkışlı. Kahve hazırlayan kişilere “Barista” diyoruz ya mesela, o sözcük aslında hayatımıza Starbucks ile değil, 1930’lu yıllarda İtalya’da barmen kelimesi yerine İtalyancası olan “Barista” sözcüğünün kullanılmaya başlaması ile girmiş ki, bu da İtalya’da kahve servis edilen yerlere de “bar” denmesine dayanıyor, aklınıza hemen içki gelmesin. İlginç bir şekilde tüm bu sözcüklerin yayılması aslında tamamen Mussolini’nin İtalyan faşizmini dünyaya yayma projesi kapsamında İtalyanca sözcükleri, dünyanın geri kalan ülkelerine de yayma çabası sebebiyle bu kadar yaygın hale gelmiş. Şimdiki İngilizce gibi düşünebilirsiniz. İtalyanların kahve konusunda tutucu ve gelenekçi bir tavır sergilemeleri de aslında buna dayandırılabilir, çünkü tamamen İtalya’ya özgü kavramlar özellikle Starbucks’ın dünyaya yayılması ve kahve kültürünü ele geçirmesi sürecinde Starbucks ile özdeşleştirilmiş, dolayısıyla İtalyanlar genel olarak Starbucks’a ve kahvenin Amerikan kültürü ile bütünleştirilmesine bir tık tepkili. E haklılar da…

İşin daha da özüne inecek olursak, yukarıda da söylediğimiz gibi espresso ve espresso makinesi 1800’lü yılların sonlarında bir İtalyan tarafından bulunmuş/patenti alınmış ve amaç kahveyi en iyi haliyle ve olabilecek en hızlı şekilde servis edebilmekmiş. Bu iş İtalyanların aklına yatınca daha gelişmiş makineler ve daha iyi versiyonları da yapılmaya başlanmış. Hatta insanların evde kolay bir şekilde kaliteli kahve yapabilmesi için her kahveseverin bildiği, bizim de evimizde kullandığımız Moka Pot’lar piyasaya çıkmış. Günümüzde kafelerde görüp boy boy fotoğrafını çektiğimiz (ve çok pahalı olduğumuz için evimize alamadığımız sdfsd) La Marzocco ve La Cimbali gibi bu işin ustası firmalar da hep İtalyan zaten. Hatta Starbucks abimiz de, (artık kurucusu kimse işte, biz kendisine Mehmet Starbucks diyeceğiz) 1960’lı yılların başında Roma’da İtalyan kahvesine vurulunca demiş ben bi’ kahveci açayım da bi’ dünyayı ele geçireyim de yalnızca 1 lira farkla daha yumuşak içimli bir kahve sunarak insanlara mutluluk saçayım………

İtalyanlar Kahveyi Nasıl İçiyor & İtalyan Kahve Kültürü Nasıl İşliyor?

Bizim memleketi düşünün, kahve içme meselesi nasıldır? Söz konusu Türk kahvesiyse resmen merasim yapılır mesela. Yanına lokum gelir, olmadı çikolata gelir, su zaten otomatik olarak masada belirir, muhabbeti ayrıdır, dedikodu dediğimiz şeyin zirvesi kahve sohbetinde yaşanır, ardından fal kısmına geçilir falan filan. Eğer 2. ya da 3. dalga kahvecilere dadandıysanız (onların ne demek olduğunu şu yazıda anlatmıştık) zaten biliyorsunuz, Starbucks’ta ya da herhangi bir kahvecide 8,5 saat oturan yegane ırk biziz herhalde, yeri geliyor 2,3 kahve üst üste içiyor, kahveyi muhabbetin temel yancısı olarak kullanıyoruz resmen.

Peki İtalyanlar kahveyi nasıl içiyor? Cevap veriyoruz: Hızlı ve öfkeli. İtalyanlar sabahları güne kahve ile başlamanın atası sayılabilir. Bu yüzden kahveciler 7’de falan açılıyor ve sabahlar ana baba günü oluyor. Örneğin ayakta, bir cornetto (kruvasan dublörü, çoğunlukla tatlı oluyor ve içinde fıstık, krema gibi çeşitli dolgular olan versiyonları leziz) ve cappuccino yapıştırıp gittiniz mi gerçek bir İtalyan gibi davranmış oluyorsunuz. Zaten günün sabah harici saatlerinde cappuccino içilmesini bir türlü anlamlandıramıyorlar, biz kahveyi sütlü içtiğimiz için sabah harici ne zaman cappuccino içmeye kalkışsak “ıyyy yemeğin üstüne sütlü kahve mi içilir n’apıyorsunuz siz” reaksiyonları aldık. Akşam yemeğinden sonra cappuccino istemek = alnınıza “merhaba ben turistim evet sağ olun TŞK” yazmak gibi bir şey. Eğer yemekten sonra size gelip “ee kahve içmiyor musunuz” diye sorarlarsa ve e içeriz tabii derseniz o soruyu soran adam başka herhangi bir şey sormadan ortadan kayboluyor, çünkü otomatik olarak espresso içeceğinizi varsayıyor. Özetle İtalyanlar sabah hariç çoğunlukla espresso içiyor, bunu da genellikle ayakta, sanki susamış da su ihtiyacını gideriyormuş gibi şıp diye halledip olay yerini terk ediyor.

Tabii ki tüm bu genellemelere rağmen bir öğleden sonra kahvesini ve gazetesini alıp bir meydanda oturarak keyif yapan bir amcaya ya da karşılıklı kahve içerken sohbet eden iki İtalyan teyzeye de denk gelebilirsiniz, bunlar mutlak kurallar falan değil elbet.

İtalya’da Kahve Sipariş Vermek ve Bunu Doğru Şekilde Yapmak

Bu başlık ilk etapta çok saçma görünebilir ve aranızda “isterseniz bir sonraki yazınızı da Arjantin’de nasıl su içeriz yapsaydınız” benzeri bir şey düşünecekler olduğuna eminiz. Lakin o işler öyle olmuyor, İtalya’da kahve sipariş vermek resmen bilgi gerektiriyor. Hani turistik bir noktadaysanız aşağı yukarı istediğiniz şeye ulaşmayı başarırsınız ama, şöyle lokal bir yere gittiyseniz, özellikle de kimse İngilizce bilmiyorsa ve siz de konuya hakim değilseniz istediğiniz içeceğe bir türlü ulaşamama noktasına gelebilirsiniz. Eğer doğru şeyi istemezseniz önünüze koca bir bardak süt koyulması bile gayet olası. (Son cümlede yaşanmış bir hikayeden esinlenilmiştir ve tüm karakterler gerçeği yansıtmaktadır….)

Bu kısmı madde madde yazmak işleri daha kolaylaştırır diye düşündük, uygulamaya geçirelim.

*Çok faydalı bir bilgi ile başlayalım, en baştan bir karmaşaya son verelim: İtalya’da kahve içilen yerlere de bar deniyor. Yani girdiniz internetten araştırma aşamasındasınız, kahveci olduğunu duyduğunuz bir yer “Jölölö Bar” diye geçiyor ve aklınız mı karıştı? Hiç karışmasın, kahvecidir.

*Kahveciye girdiniz, daha girdiğiniz gibi bi’ karar almanız lazım, İtalyanların çoğunun yaptığı gibi ayakta yapıştırıp gidecek misiniz, yoksa oturacak mısınız? Neden baştan karar vermek “zorundasınız”, çünkü eğer oturacaksanız siparişinize ekstra servis ücreti eklenecek, ancak ayakta içecek ya da kahvenizi alıp gidecekseniz yalnızca kahve bedelini ödeyeceksiniz. Bu ekstra servis ücreti dediğimiz şey bazı kahvecilerde otomatik olarak menüye yansıtılmış şekilde de karşınıza çıkıyor. Yani menüde ayakta içimlik kahve fiyatı ve oturduğunuza içeceğiniz kahvenin fiyatı olarak iki farklı fiyatlandırma karşınıza çıkabiliyor. Bu sebeptendir ki özellikle daha merkezi bir noktada bir kafeye oturduğunuzda “öfff burda hiç İtalyan yok” düşüncelerine kapılacaksınız, gayet normal. Turistik noktalardan uzaklaştığınız vakit bu uygulama bir tık da olsa rafa kalkabiliyor ve kahvenizi alıp dışarı oturduğunuzda “POPONU SANDALYEMİZE KOYDUN ÖYLEYSE PARA VAR” durumu yaşamıyorsunuz.

*Kahveyi her ne şekilde içecekseniz için, eğer klasik İtalyan kahvecisi konseptli bir yere gittiyseniz çok yüksek ihtimalle önce kasaya gitmeniz, istediğiniz kahveyi söyleyip ödemenizi yapmanız ve onlardan aldığınız fişi kahveyi hazırlayan kişilere vererek kahvenizi almanız gerekecek. Önce kahveyi iç, sonra parayı öde şeklinde olan klasik sistemin aksi işliyor diyebiliriz. Eğer kafeye oturup içecekseniz ve masaya servis yapılıyorsa o zaman sonradan ödeme sistemli olanlar da var tabii.

*Türkiye’deki kahveye şeker koyana kınayan gözlerle bakma ve “aaa şeker mi koyuyorsun o zaman üstüne kaynar su dökeceğiz” tavrından İtalya’da eser yok. Hatta ilginç ama gerçek, İtalya’da pek çok kişi espressonun içine şeker koyup içiyor.  Size espressonuzu verirken otomatik olarak yanına şeker de koyuyorlar. Yani gönlünüzden kahveye şeker koymak geçiyor ise koyun gitsin kardeşim, istiyorsanız şeker söyleyip üstüne kahve damlatın, burada o yargılar yok çok şükür.

*Gaza geldiyseniz ve İtalyanca konuşarak kahve isteyecekseniz gayet basit: “Un caffe per favore” diyeceksiniz, yazıldığı gibi okuyun, sizden kralı yok. 1 kahve lütfen dediniz işte, büyütülecek bir şey değil. (Millete anlatırken büyütürsünüz, şakır şakır İtalyanca konuşuyorum falan dersiniz, sorun yok…….) Bunu dediğinizde önünüze ne geleceğini de söyleyelim, tabii ki espresso! Hiçbir şey belirtmeden sadece kahve istediğinizi söylerseniz, bu İtalyan kardeşiniz de size espresso verir, gayet net.

*Önemli bir nokta daha, orada höttiri rötiretto, cutturu çikiletta gibi (nasıl uydurduk çok iyi di mi) bir sürü alengirli kahve çeşidi yazıyor da, onlar ne ola ki? Hemen bildiklerimizi özet geçelim, abuk subuk bir şey söylemeyin.

-Latte: En tehlikeliyi en başa yazıyoruz. Bizde olduğu gibi latte isterseniz önünüze bir bardak süt gelir arkadaşlar. Bu sadece “latte” derseniz geçerli olan bir durum, “caffe latte” değil. Keyifler kaçmasın, İtalya’da latte istemeyin.

-Caffe Latte: Eğer başına latte sözcüğünün başına caffe eklerseniz, cappuccino’nun daha az köpüklü hali, yani umduğunuz ve bildiğiniz latteye yakın bir kahve gelir. Sütlü kahve sevenler bunu söyleyebilir.

-Latte Macchiato: Bu da neredeyse sadece süt seviyesinde, içinde çok az espresso olan kahve çeşidi. Amatörü eğlendirir.

-Caffe Macchiato: Bu da espressonun üstüne çok az süt eklenmiş hali. Yoğun kahve tadı almak istiyorsanız ama sütsüz de olmuyorsa, bu sizin için olabilir.

-Caffe Corretto: Sabah sabah sapıttıysanız, bu sabah bi’ başka uyandıysanız, alkolizmin pençesindeyseniz o zaman alkollü kahve de var, onu vereyim abime.

*İtalya’ya gitmeden önce birçok kaynakta “take away” kahve, yani karton bardakta kahvenizi kapıp gittiğiniz mantık İtalya’da uygulanmıyor diye okumuştuk. KİM SALLADI LAN BUNU? Biz neredeyse gittiğimiz her kahvecide yanımıza yolluk kahve aldık. Tabii ki çok küçük ve lokal yerlerde karton bardak olmayabilir, ama bu zaten dünyanın her yerinde böyle, rica ederiz sallamayınız.

*Gerçek bir İtalyan kahvesi içtiğinizi nasıl ayırt edersiniz? Öncelikle kahveniz 3. dalga kahvecilerde olduğu gibi adeta bir kovanın içinde gelmez, genellikle küçük bir fincanda gelir. İkincisi kahvenizi hazırlamaları 9 evreden oluşmaz ve kahvenizi yudumlamanızdan önce baristanın 3,5 saat cebelleşmesini beklemezsiniz, işler hızlı ilerler. Son olarak vay efendim 1 lira farkla yumuşak içim, yok efendim nane esansı, akçaağaç şurubu özütü damlası, balkabağı ıngıl cıngılı falan olmaz, missssler gibi bir kahve gelir, öyle türlü türlü şey içermez, o içtiğiniz de size yeter. (Ay gören de hiç Starbucks’a gitmiyoruz sanacak ya sdfsd)

*Son olarak expresso değil, espresso, aman diyelim…………

Hiç Mi 3. Dalga Kahveci Yok, Biraz Bile Mi?

E var tabii, ama daha yeni yeni. Biz son Roma gezimizde 1-2 tane denedik ve gerçekten şahanelerdi, hatta dayanamayıp o gazla oralardan evimize kahve bile aldık, ama aslında İtalya gibi bir yerde 3. dalga kahveciye gerçekten de ihtiyaç duymuyorsunuz. İtalya’ya gidip de yaldır yaldır 3. dalga kahveci arıyorsanız emin olun bir şeyleri yanlış yapıyorsunuz ve İtalyan kahve kültürü konusunda pek bir fikriniz yok demektir. İtalyan milleti kahveyi öyle benimsemiş, öyle hayatına dahil etmiş ki, rastgele bir yere oturup kahve içince bile güzel çıkıyor arkadaş. Artık burada da bulaşık suyu gibi bir şey gelir herhalde diyorsunuz, neredeyse “kötü kahve bulacağım, yeneceğim seni İtalya” tribine girip en alakasız yerde kahve içmeye kalkışıyorsunuz, o bile içtiğiniz çoğu yerdekinden güzel geliyor. Özetle İtalya genelinde geleneksel yöntemlerin dışında, alternatif kahve hazırlama tekniklerine pek de ihtiyaç duymuyorlar, ama tabii ki karşılar, ölürler de yine 3. dalga kahve işlerine girmezler gibi bir durum yok.

Rivayet mi Gerçek Mi: İtalya’da Starbucks Var Mı?

Aklımız almıyor, inanamıyoruz, Seda Sayan gibi gözlerimizi açmış bakıyoruz. Tarihimizde ilk kez 2342 yıldır internette karşımıza çıkıp duran bir bilgi gerçek çıktı, İtalya’da gerçekten de Starbucks yok. Darısı kafasına göre bir söz yazıp altına Can Yücel ya da Nejat İşler yazılması durumunun başına, inşallah bir gün o sözlerden biri de gerçekten Can Yücel’e ait çıkar……….dfsdf

Evet İtalya’da Starbucks yok, ancak ha açıldı ha açılacak bir duruma gelmiş. Özellikle bu sene bu ihtimal iyice kuvvetlenmiş ve internette 2018 yılında Milano’da ve Roma’da birkaç farklı lokasyonda Starbucks’ın İtalya’ya giriş yapacağına dair bir söylenti var. O kısmı ne kadar doğrudur bilemiyoruz, ama Starbucks olmadan gayet de iyi idare ediyorlar gibi görünüyor. Zaten o söylentilerde bahsedilen yerler de son derece turistik noktalar olduğu için aslında Starbucks İtalya’da şube açacak olursa da, İtalyanlar için değil turistler için açacakmış gibi görünüyor.

*2019 edit: Milano’da ilk Starbucks açıldı, vatana millete hayırlı uğurlu olsun sdfs

The post İtalyan Kahve Kültürü: Ne Öğrendiysek Bu Yazıda! appeared first on OitheBlog.

*Yurt dışında internet kullanımı için bir e-sim uygulaması olan Airalo’yu kullanıyoruz, çünkü operatörlerin internet&konuşma paketi ücretlerinden çok daha makul bir fiyata denk geliyor, bize bol bol sorulduğu için baştan söz etmiş olalım. Ne kadar süre ihtiyaç duyacağınıza göre istediğiniz paketi seçebiliyorsunuz, uygulamaya ve fiyatlara göz atmak için şuraya tık tık. 

Floransa’ya Ne Zaman Gidilir?
Bu soruyu İtalya içeriklerine özgü olarak revize etmek gerekirse, şöyle bir şey çıkabilir: İtalya’ya ne zaman gidilmez? Cevap veriyorum: Yaz ayları.
Aslında İtalya’ya ya da başka bir ülkeye giderken göz önünde bulundurduğunuz en önemli şeyin hava durumu olduğunu düşünürsek, buraya ne zaman gideceğinizi belirlemekte çok da güçlük çekmeyeceksiniz. Çünkü hava durumu Türkiye ile, en azından Türkiye’nin batı kısmı ile paralel ilerliyor. Bana kalırsa gitmek için en ideal aylar Eylül-Ekim, ya da Nisan- Mayıs. Evet yazın gitmek çoğunuz için bir seçenek olabilir, ancak Floransa bu anormal güzellik seviyesi ile adeta bir “turist magneti” olduğu için yüzlerce fotoğraf makinalı turist ile kol kola dolaşmak ve her fotoğraf karenizde yanınızda tanımadığınız insanlar görmek istemiyorsanız bence turist sezonlarından uzak durmayı tercih etmelisiniz.
Bir de unutmadan, eğer “sana mı soracağım ulan ne zaman gideceğimi?” diyerek yazın ya da bayramda seyranda gidecekseniz yurtdışında rahat küfür etme alışkanlığınızdan vazgeçin deriz….. (bunu yapan bir tek biz olamayız) Çünkü etrafınızdaki insanların büyük bir kısmı Türk olacak. Yemek yerken arka masaya uzanıp “abi tuzu uzatsana” diyebileceğiniz derecede Türk olacak. Demedi demeyin.

Floransa’da Ne Giyilir?
Floransa bol bol yürümeli, toplu taşıma kullanmamalı, ayaklarınıza kara sular inmeli bir şehir. Dolayısıyla ne giyeceğiniz konusunda en önemli nokta ayakkabı seçiminiz. Rahat edeceğiz diye Türkiye’ye gelen beyaz çorap üstü terlik giyen turistler gibi giyinin demiyorum ama önceden kullandığınız, ayağınızın anasını ağlatmayacak bir şeyler seçerseniz iyi olur.
Bunun dışında, Türkiye’den bir pilot şehir seçip, (İstanbul bu iş için gayet uygun) oranın hava durumu koşullarını göz önünde bulundurarak, Floransa’da giyeceklerinizi kolaylıkla seçebilirsiniz.
Gece hayatı pek de aktif olmadığı için, yanınıza gece çıkarken giyebileceğiniz bir şeyler almanıza gerek olduğunu sanmıyorum.

Bütçe
Evet geldik zurnanın zırt dediği yere.  Floransa pahalı mı? Burası için bu sorunun cevabını vermek çok zor. Çünkü mekan tercihlerinize göre değişiklik gösteriyor. “E bu her şehir için böyle” diyebilirsiniz, ama Floransa’da bu durum gerçekten çok fark ediyor. Tabii ki turistik yerler daha pahalı, ancak bence İtalya’nın diğer turistik şehirleriyle, örneğin Venedik’le kıyaslanınca, Floransa’nın o kadar da pahalı olduğu söylenemez.
En son ziyaretimden yola çıkarak üşenmedim, neye ortalama ne kadar para verdiğimi not aldım;

Kahve: 2,5- 3 Euro Civarı
Bir kadeh şarap: 3-4 Euro Civarı
1 Kiloluk Fiorentina Steak: 30 Euro (1 kilo et yediğinizi ve bizim bunu 3 kişi anca yediğimizi göz önünde bulundurun)
Turistik bir bölgede yenilen ana yemek: 12-15 Euro civarı
Su: 1-1,5 Euro Civarı
Tren İstasyonu-Duomo (yani şehrin en merkezi yeri) arası taksi: 12 Euro

Bunları baz alarak kendinize ortalama bir bütçe çıkarabilirsiniz. Tabii ki bu söz ettiklerimin hepsini daha ucuza çekmek mümkün. Neticede İtalya’dasınız, her gün müthiş pizzalar, harika şarküteri ürünleri ve peynirler içeren sandviçler, nefis makarnalar yiyebilir bir yandan bütçenizi hafifletip bir yandan hala üst düzey yemekler yiyebilirsiniz.

Firenze Card
Birazdan aşağıda sıralayacağım müze, kilise vb. yerlere girmek, hatta sırada bekleyen bilinçsiz turistlere el sallayarak hop diye sırayı atlamak ve gezginlerin en büyük sorunlarından biri olan internet erişimini sağlayabilmek için, Firenze Card kullanabilirsiniz. Olur da kullanacak olursanız, toplu taşıma araçları da kart dahilinde. Bu kartı almadan önce nereye gidip gitmeyeceğinize karar vermeniz daha mantıklı olacaktır, çünkü arada ilgi alanınız olmayan şeyler de çıkabilir, durduk yere Pass’e o kadar para bayılmış olursunuz.
2013 yılı itibariyle Firenze Card’ın ücreti 72 Euro. 72 saat boyunca geçerli. Floransa’ya ulaştığınızda kartınızı alabileceğiniz çeşitli noktalar mevcut. Onları için şuraya bir göz atabilir ve size en yakın olanı tercih edebilirsiniz.
Hangi müzelerin karta dahil olduğu ve daha fazla bilgi için ise şuraya göz atmanızda fayda var.

Floransa’da Konaklama
Floransa oldukça küçük bir şehir. Dolayısıyla, kalmak için nereyi tercih ederseniz edin, hiçbir zaman şehir merkezine çok da uzak olmayacaksınız. Ancak şu ana kadar en doğru tercih yaptığım otellerden biri olduğunu düşündüğüm Piazza Della Signoria bölgesindeki, Casa del Garbo’yu kesinlikle tercih edebilirsiniz. Bizim kaldığımız odanın kendine ait bir mutfağı ve 2 odası vardı. Üstelik inanılmaz merkezi bir noktadaydı, yakınında market vardı, çok güzel bir şehir manzarasına sahipti ve civarı oturabileceğiniz sevimli kafelerle doluydu. Böyle anlatınca sanki oteli ben işletiyormuşum gibi oldu ama, gerçekten harika bir seçim yapmışız diye düşünüyorum. Eğer burada yer bulamazsanız da şu bölgede otel araması yapmak mantıklı bir seçim olacaktır ki sağa sola rahat rahat yürüyerek gidebilin, direkt önerdiğimiz bölgenin booking aramasına linkeledik.

Not: Kaldığımız yerin yakınındaki kilisenin çanı o kadar yüksek sesle çalıyor ki, ilk gecenizde korkudan gerçekleştireceğiniz eylem sonucu çarşaf ve iç çamaşırı değiştirmeniz gerekebilir. Daha fazla bilgi için sizi şöyle alalım.

Floransa’da Yeme İçme
İtalya’da yemek yeme meselesi, hassas bir konu. Öyle Mehmet Yaşin gibi her şeyi yiyemezsiniz. Vedat Milor’leşeceksiniz, seçici olup, şarabı içtikten sonra tüküreceksiniz. Evet abartıyor olabilirim, ancak yemek konusu gerçekten hassas. Çünkü tüm dünya halkları olarak “pizzayı İtalya’da yiyeceksin arkadaş” ya da “hadi biraz İtalya’nın şaraplarını övelim” tavrımız yüzünden buraya beklentilerimiz büyük gidiyoruz. Bu beklentileri karşılamadan dönmemeniz için, size kendimce birkaç yer ve şarap tavsiye edeyim, beğenmezseniz üstüme gelmeyin.

Gusta Pizza: Açlıktan ölme sınırındayken gittiğimden midir bilinmez, “Hayatımda yediğim en lezzetli pizza” sıfatını hiçbir yere kaptırmıyor Gusta Pizza. Ancak şimdiden belirteyim, öyle çıtır çıtır, üstüne malzeme abanılmış bir pizza ile karşılaşmayacaksınız. Aksine incecik, yumuşacık, hafif pideye çalan bir şeyler geliyor önünüze.
Kapıda çılgın bir sıra ile karşılaşmanız mümkün, çünkü mekan çok küçük ve numara sistemi mevcut. Sıra size geldiğinde oturuyorsunuz. Popüler bir yer olduğu için (popüler yerleri kötüleme hastalığına yakalandıysanız buradan size malzeme çıkabilir) Türkler ile karşılaşmanız mümkün. Ancak ben orada tanıştığım insanları pek bir sevdiğim, hatta dostluğumu Türkiye’de de devam ettirme noktasına geldiğim için bu konuyla ilgili bir problemim olmadı.
Denemek isteyenler için yeri, Duomo bölgesinde değil, nehrin diğer tarafında kalıyor. Buraya gitmek için Ponte Vecchio’dan geçebilirsiniz.(Duomo ve Ponte Vecchio’yu görmeden dönmeyeceğinizi düşünerek buraya göre tarif ettim) Aslında yeri tam olarak şurada

Volume:
Gusta’da pizza yedikten sonra, bir arka sokağına geçip, gayet lezzetli içkiler deneyebileceğiniz sevimli bir yer Volume. İsterseniz içeride takılıp müzik dinleyebilir, bardaki salatalıktan zeytine uzanan alakasız yiyeceklerden atıştırabilir, isterseniz içkinizle dışarı çıkıp hemen önündeki meydanda takılabilirsiniz.

Trattoria Nerone
Floransa’ya kadar gitmişken “Fiorentine Steak” yemeden dönmemelisiniz. Biz bunun için küçük çaplı bir araştırma yapıp Trattoria Nerone’yi tercih ettik. Dekorasyonun orta çağdan fırlamış, insanı ekmek yoksa pasta yemeye iten bir havası var. Eti de oldukça lezzetli. Ama etten daha çok sevdiğim bir şey varsa o da fırında sarımsaklı ve baharatlı patatesi. Bence oraya gidip direkt 10 kase patates söyleyebilirsiniz. Unutmadan, servis çok yavaş. Tavsiyem, bol bol şarap için. Yavaş olduğunu ertesi gün fark ediyorsunuz.

Şarap
Şarap kritik konu arkadaşlar. O yüzden bu yorumları hiçbir uzmanlığım ve bilgim olmadan, “hmm gerçekten odunsu bir şarap” ya da “oo kekremsi!” tadında değil de, sadece “bu güzelmiş, bu değilmiş” şeklinde yaptığımı göz önünde bulundurmanızı isterim. Bizim burada en sık, hatta sudan çok içtiğimiz iki şarap: Chianti ve Montepulciano. Bunlar çok büyük ve özel keşifler değil bu arada, eğer şarapla ilgili birazcık bir şeyler biliyorsanız zaten ikisini de mutlaka duymuşsunuzdur.

Kahve
Kahve için size spesifik bir yer önermeyeceğim. Çünkü burada içtiğim her kahve gerçekten muhteşemdi. İsa mı kutsamış Musa mı üflemiş ne olmuş bilmiyorum ama, makinadan aldığınız ayak üstü kahveden öylesine oturduğunuz bir kafede içtiğiniz kahveye kadar hepsi fazla güzel. Dayayın espressoyu, dayayın latteyi.

Cafe Gilli
Burayı gidin diye değil de, yok yere vaktinizi ayırıp gitmeyin diye önermek daha doğru olacak sanırım. Bir kere nedensiz bir şekilde aşırı turistik. Eğer siz de küçük bir araştırma yapacak olursanız, bu kafeyle ilgili bir şeyler mutlaka karşınıza çıkacaktır. Bana kalırsa bir özelliği yok. Üstelik gereksiz pahalı. Öyle ki, çok yorulduğumuz bir anda “hadi bi oturalım bari neymiş bu kadar?” şeklinde isteksizce oturmuş olmamıza rağmen, burada çalışan garsonun bize “Neden burada takılıyorsunuz ki, gidecek çok daha güzel yerler var, burası gereksiz derecede turistik bir yer” demesi bile yeterli oldu. Oturduğumuz 15 dakikayı da pişmanlık içinde geçirdik.

Floransa’da Gezilecek Yerler
Floransa’da nereyi gezeceğinizi doğru belirlemek büyük önem taşıyor. Zaten sizin “aa şuna bak şaheser!” diye yorumladığınız şey, Luigi’nin, Caterina’nın evi çıkıveriyor. Olur da yukarıda söz ettiğim Firenze Card’ın sitesine bakacak olursanız, küçücük şehirde 60’ın üzerinde müze var. Hepsini gezmeye kalkışırsanız aklınızı kaçırırsınız arkadaşlar.
Şehir ile ilgili bilmeniz gereken en önemli şeylerden biri, her şeyin Medici’ler üzerine kurulu olması. Gezdiğiniz müze, gördüğünüz kilise, Allah ne verdiyse, hepsi Medici’lerin. Ben de hayat gayemi “Medici olmak” şeklinde güncelliyorum, bir şekilde gireceğim o aileye artık. (İçimdeki Kezban’ın ortaya çıkışına şahit oldunuz)

Genel olarak gezeceğiniz yerlerin biletlerini tek tek sitelerinden girip almakla uğraşmamak, biletlerinizi tek bir yerden kontrol etmek isterseniz şu siteyi kullanabilirsiniz. Aynı zamanda bu sayfadan şehirde katılabileceğiniz rehberli turlara, bulunabileceğiniz farklı aktivitelere de göz atabilir ve yine aynı yerden bilet alabilirsiniz. Biz bazen varlığından bile haberdar olmadığımız aktiviteleri buradan bulduğumuz için gezilerimizden önce burada ne var ne yok mutlaka bi’ bakınıyoruz, ayrıca bazı biletleri sonradan iptal etme hakkı da sunduğu için faydalı olabiliyor, sizin de aklınızda bulunsun.

Ponte Vecchio
Burası, Floransa’nın simgelerinden biri haline gelmiş, Floransa temalı her türlü filmde görebileceğiniz, üzerine evler olan “o köprü”. Tabii o üzerindeki yapılar ev değil, çoğunlukla kuyumcu ve hediyelik eşya dükkânı olarak kullanılıyor. Kuyumcuların da bir olayı yok, öyle bildiğimiz altın kolye, küpe falan satıyorlar işte.
Bu köprü, görmeden dönmenizin bir tuhaf olacağı Palazzo Vecchio ile Palazzo Pitti’yi birbirine bağlıyor denilebilir.
Buradan istediğiniz gibi, 5-10 kere geçebilirsiniz. Herhangi bir ücreti yok.

Uffizi Müzesi
Orjinal adıyla Galleria Degli Uffizi, kapısından kuyruğun eksik olmadığı, eğer sanata özel bir ilginiz varsa “Ulan unuttuğum bir yer kaldı mı?” şaşkınlığında, ayaklarınız kopana kadar gezebileceğiniz belki de dünyanın en önemli müzelerinden biri. İçeride Leonardo, Michelengelo, Raffaello, Caravaggio, Goya, Botticelli ve daha aklıma gelmeyen birçok ünlü sanatçının eserlerini görebilmeniz mümkün. Bunları görebilmek o kadar heyecan verici ki, yazarken bile inme iniyor.
-İçerideki en önemli ve en ilgi gören eserlerden biri kuşkusuz, Botticelli’nin “The Birth of Venus” adlı eseri. Biz her detayı inceleyebilmek adına, önünde bi’ 20 dakika geçirmişizdir diye tahmin ediyorum.
-Uffizi’nin kapısında, yılın her dönemi ciddi bir sıra oluyor. Eğer Firenze Pass alırsanız bu kuyruğu atlama şansınız oluyor. Onu da almayacaksanız, internet üzerinden rezervasyon yapma şansınız var. Bunları yapmıyorsanız, müzeye giderken yanınıza yorgan, döşek ve yiyecek almayı unutmayın.
-Bilet fiyatı 9,5 Euro. Firenze Card’ı olanlar için ücretsiz.
-Pazartesileri kapalı. Diğer günler 8:15-18:50 arası açık. Saat seçimleri tuhaf ben de farkındayım.

Santa Maria del Fiore
Adını söyleyince bir an için İtalyanca konuşabiliyormuş gibi hissedebildiğiniz, Floransa’nın bir diğer simgesi olan bu katedralin, sizi Scarlett Johansson görmüş ağzı açık ayran budalasına çevirecek güzellikte olduğunun garantisini verebilirim. Kendisi “Duomo” olarak da biliniyor, ancak duomo İtalyanca’da katedral demek-miş, bu yüzden kafanızın karışmaması için, yukarıda gördüğünüz gibi orijinal bir adı da mevcut.
-Hemen yanında bir çan kulesi bulunuyor, onun tepesine çıkabilmeniz mümkün.
-İçeri girmek ücretsiz.
-Katedral şehrin birçok yerinden görülebiliyor, kaybolduğunuz anlar için burayı kutup yıldızınız olarak belirleyebilirsiniz.

Galleria del’Accademia
Michelengelo, heykel, sanat şeklinde özelden genelde doğru ilerlerken, her evrede aklınıza gelebilecek eser, “Davut”u görebilmeniz için gitmeniz gereken yer Galleria del’Accademia. Onun dışında içeride tabii ki Michelengelo’nun birçok eserini görme şansınız da var. Ancak lokaller tarafından bile “Davut için oluşturulmuş müze” olarak bilindiğini düşünürsek, geri kalan kısmıyla çok da ilgilenmeyebilirsiniz. Tabii ki bu işe özel bir ilginiz varsa benim bu sığ yorumumu bir kenara bırakın.
-Davut heykelinin fotoğrafını çekmek yasak. Nedense öyle heyecan peşinde düşüp çekesi geliyor insanın ama. Olsun siz çekmeyin, ayıp.
-Pazartesileri kapalı. Onun dışında 08:00-18:00 arası açık. Firenze Card’a ücretsiz ve sıra yok.
-Giriş: 6,5 Euro

Palazzo Pitti
Medicilerin Silivri’de olması beklenirken Floransa’ya yaptırdıkları “yazlık sarayları” Palazzo Pitti’nin dışarıdan bakıldığında pek de güzel göründüğünü söyleyemeyeceğim. Ama bu konu için Medici’leri suçlamıyorum, çünkü burayı ilk yaptıranlar onlar değil-imiş efendim. Şu anda bu devasa sarayın içinde Costume Gallery, Paletine Gallery, Gallery of Modern Art gibi bölümler mevcut. Medicilerin çanağı, çömleği (bunu yazarken kimi örnek aldığımı biliyorsunuz) artık neleri varsa sergileniyor.
-Kostüm Galerisi ilginizi çekiyorsa, uyarmış bulunayım, 3,4 tane dönem kostümü gördükten sonra, iş saçma bir hal alıyor, 2000’li yıllara kadar uzanıyor ve son dönem tasarımcıların kıyafetlerini falan sergilediklerini fark ediyorsunuz. Bence çok saçma, vaktinize yazık.
-09:00-17:00 arası açık.

Piazza della Signoria
Palazzo Vecchio’ya ve temsili Davut heykeli de dahil birçok heykele ev sahipliği yapan çok güzel bir meydan burası. Aynı zamanda Floransa’nın en büyük meydanlarından biri. Burada vakit geçirmek “Ay ben gerçekten Floransa’dayım” hissi yaşamanızı sağlayabilir. Meydanda yemek yiyebileceğiniz ya da bir şeyler içebileceğiniz birçok kafe mevcut, turistik falan demeden meydanın keyfini çıkarmak üzere birine çökebilirsiniz.
-Palazzo Vecchio da tabii ki Medicilere ait. Sanıyorum Floransa’daki her şey Medicilere ait.
-Yukarıda söz ettiğim otelimiz bu meydanda bulunuyor.
-Geceleri bu bölgeye bir sarhoş yığılması oluyor, siz de sarhoş olursanız buraya gidip Davut’a dert yanabilirsiniz.

Dante’s House
Sevgili İlahi Komedya okuyucuları, tahmin ediyoruz ki Dante’nin evini görmek ilginizi çekebilir? Doğruyu söylemek gerekirse biraz “zorlama” bir müze olmuş, ama en azından gidip bi’ dışından da bakabilirsiniz.
Piazza della Repubblica
Burası şehrin güzel ve turistik meydanlarından bir diğeri, bu civardan geçerken buraya da şöyle bir bakmayı ihmal etmeyin.

Piazzale Michelangelo
Şehre tepeden bakmak, bir yandan güzel fotoğraflar çekerken bir yandan içeceğinizi yudumlamak için harika bir nokta. Mümkünse günbatımı saatlerine yakın ve yanınıza atıştırmalık bir şeyler alarak gidin ve merdivenlere oturup Floransa’da oluşunuzun tadını çıkarın. Gezinin en unutulmaz anlarından birini burada yaşayacak olabilirsiniz.

Birtakım İpuçları
-Secret Bakery keşfetmeyi unutmayın. Nedir bu diye soracak olursanız, Floransa’da yerleri tam olarak belli olmayan, hatta dönem dönem mekân değiştiren yerler var. Ne bir isimleri, ne de tabelaları mevcut. Gecenin bir vakti, kokuyu takip ederek bu yerleri buluyor ve oradan üretilen ürünlerden yeme şansı buluyorsunuz. Eğer yaygara çıkarırsanız, gürültü yaparsanız size hiçbir şey satmadıkları da oluyor. Bence çok eğlenceli ve denemeye değer. Bulamayanlar için, bir tanesi Santa Croce civarında, kilisenin yanından sola dönünce.
-Bence her yeri yürüyerek keşfetmelisiniz. Çünkü ara sokaklar ve turistik olmayan bölgeler gerçekten çok güzel.
-Eğer burayı “lokalmiş gibi yaşayayım” diye bir derdiniz yoksa, ve müzeleri çok detaylı gezmeyecekseniz, 2-3 gün Floransa için yeterli bir süre.
-Alışveriş konusunda, şehir merkezinde çok çılgın seçenekler olduğunu söyleyemeyeceğim. Avrupa’da her yerde karşılaşabileceğiniz mağazalar mevcut.

The post Stendhal Sendromu’nun Başkenti Floransa: Gezilecek Yerler ve İpuçları appeared first on OitheBlog.