Uruguay’ı bambaşka bir yönüyle tanımak isterseniz Montevideo’ya vakit ayırmakla kalmayıp ülkenin başka noktalarını da keşfetmeniz gerek. Bunun için Punta del Este gibi daha çekici görünebilecek seçenekleriniz olsa da, Uruguay’ın en eski yerleşim bölgelerinden biri olan Colonia del Sacramento gibi daha küçük ve alternatif yerleri de göz önünde bulundurabilirsiniz. Biz gitsek mi gitmesek mi ikilemi ile başladığımız Colonia yolculuğumuzun sonlarına doğru şehirde biraz daha kalabilmek için ne yapabiliriz acaba diye düşünür hale gelmiştik. İlk cümlelerden burası için kimselerin gitmediği bir yer algısı yarattıysak onu hemen düzeltelim, çünkü burası Buenos Aires’e çok yakın olması ve ulaşımının çok rahat olması sebebiyle ciddi anlamda turist çeken bir şehir. Güney Amerika’da uzun bir geziye çıkan ve yorgunluktan perişan olmaya başlayanlar için inanılmaz sakin, huzurlu bir dinlenme noktası ve kendini “gerçekten” Güney Amerika’da hissedebileceğiniz bir deneyim yaşamanızı sağlayacak güzellikte. Hani şu “ah bir sahil kasabasına taşınsam” planları vardır ya, muhtemelen Uruguay’da yaşıyor olsaydınız onun uygulanabilirliğinin olup olmadığını tecrübe etmek amacıyla bir süreliğine Colonia’da kalmayı deneyebilirdiniz. Lafı fazla uzatmayalım, karşınızda Colonia del Sacramento gezi rehberi !

Ne Zaman Gidilir?

Uruguay’ın Güney yarımkürede olması demek burada kışken, orada yaz olması gibi bir zıtlık durumu olması demek. Buralardan kalkıp taa Güney Amerika’ya yalnızca Colonia del Sacramento’yu görmeye gitmeyeceğinizi göz önünde bulundurursak, aslında gezinizi diğer Güney Amerika destinasyonlarının hava koşullarına göre planlamanız daha mantıklı olacaktır. Buradaki hava durumunun Buenos Aires’ten pek bir farkı yok. Hava gündüzleri sıcak, akşamları da yer yer tam üstünüze ince bir hırka geçirmelik tatta. Bizce burası tam bir “her mevsim ayrı güzeldir” tanımlamasına uyan bir yer ancak tabii ki yağmursuz çamursuz bir havada gezmek daha keyifli olur. Bu yüzden yaz aylarını tercih ederseniz işinizi bir tık daha garantiye alabilirsiniz. Sanırsak burada gitmemeniz gereken bir zaman söylesek daha faydalı olur; haftasonları. Lokaller de burayı çok sevdiği için, haftasonları günübirlikçilerin sayısı baya artıyor. Bizde haftasonları adalara gitmemek gibi bir durum yani.

Colonia del Sacramento’ya Ulaşım

Fun Fact: Buenos Aires’e ayak basıp da Uruguay’ın Colonia del Sacramento şehrine geçmeyenleri dövdüklerini biliyor muydunuz? Neden? Çünkü Buenos Aires’ten Colonia’ya geçmek, bizde Bakırköy’den deniz otobüsüyle Kadıköy’e geçmek kadar kolay. Öyle ki, sissiz pussuz bir havada Colonia’dan Buenos Aires’in silüetini görmeniz bile mümkün. Hal böyle olunca birçok turist, ve hatta Güney Amerikalı rotalarına Colonia’yı eklemeden geçemiyor. Ancak yukarıdan da anlayabileceğiniz üzere, Colonia’yı sırf geçişi kolay olduğu için övmüyoruz tabii ki.

Colonia del Sacramento’ya ulaşmak için size bizim rotamızdan yola çıkarak iki seçenek önerebiliriz. Ya bizim gibi Buenos Aires’ten Montevideo’ya ya da Montevideo’dan Buenos Aires’e geçiş esnasında yolunuzu 1-2 gün buraya düşüreceksiniz, ya da Buenos Aires’te kaldığınız bir dönemde günübirlik buraya geçeceksiniz. Bu iki ihtimali de göz önünde bulundurarak size ulaşım hakkında biraz bilgi verecek olursak;

Buenos Aires-Colonia del Sacramento: Buenos Aires’te Puerto Madero liman bölgesinden günün farklı saatlerinde 3 farklı şirket Colonia’ya feribot seferleri düzenliyor. Bu 3 şirket BuqueBus, SeaCat ve Colonia Express. Biz fiyatı ve saati en uygun olduğundan SeaCat’i tercih ettik. Kendisinin, bu konu ile ilgili bir araştırmaya girecek olursanız karşınıza sık sık çıkacak olan BuqueBus’tan fiyatının daha uygun olması dışında hiçbir farkı yok. Feribot yaklaşık 1 saat sürüyor.

-Bu noktada ülke değiştirdiğinizi ve pasaport kontrolünden geçmeniz gerektiğini hatırlatmakta fayda var. Buenos Aires’teki limanda feribota binmek için check-in yapmanız ve gümrükten geçmeniz gerekiyor. Bu noktada pasaportunuz kontrol edildiği için Colonia’ya indiğinizde tekrar bir kontrolden geçmeniz gerekmiyor. Bu işlemleri de göz önünde bulundururak limana feribotun kalkış saatinden 1 saat öncesinde gitmenizde fayda var.

-Eğer günübirlik geçiş yapmayacaksanız ve yanınızda valiz varsa, kontuarda check in yapmanız mümkün. İndiğinizde valiziniz sizi bantta karşılıyor olacak. Bayağı havaalanı gibi bir ortamdan bahsediyoruz yani. Şahsen biz bu kadar gelişmiş bir sistem beklemiyorduk, alkışlar bir kez daha sevgili Uruguay’a gidiyor.

-Colonia’daki liman, şehrin merkezine yürüme mesafesinde. Ancak yolların biraz tırmanmalı ve valiz sürüklemek için pek de kolay koşullarda olmadığını söyleyebiliriz. Taksiler kısa mesafeye çemkirmiyor, dolayısıyla aksiyona girişmeye gerek yok.

Montevideo – Colonia del Sacramento: Montevideo’nun ana otobüs terminali olan Tres Cruces’ten Colonia’ya giden otobüs bulmanız oldukça kolay. Zaten otobüs başında bekleyip “gel vatandaş gel’cilik” yapan amcalar falan bile var, illa ki göreceksiniz. Yolculuk yaklaşık iki buçuk, üç saat sürüyor. Colonia’daki otobüs garı da yukarıda bahsettiğimiz limanın hemen yanında ve merkeze oldukça yakın. Aynı şekilde, Colonia’dan Montevideo’ya geçecek olursanız otobüs biletlerini buradan almanız mümkün. Buradaki 2 ana otobüs firması Cot ve Turil. Ücretleri aynı, yalnızca kalkış saatleri farklı, buna göre bir tercih yapabilirsiniz. Otobüsle gitmek konusunda bir endişeniz olmasın, biz gayet rahat, hatta belki biraz fazla rahat bir şekilde,  ağzımız açık uyuya uyuya gittik.

Konaklama

Ufak çaplı bir Colonia del Sacramento gezi rehberi araştırma sürecine giriştiyseniz burada pek de yapılacak bir şey olmadığı kanısına varmış olabilirsiniz. Bu sebeple gezinizi günübirlik olarak kısıtladıysanız, bu bölümü direkt es geçebilirsiniz. Merak etmeyin sizi yadırgamıyoruz, çünkü burada yapacağınız aktiviteler 1 günlük süreyi aşmayacak sayıda. Açıkcası biz de burada konaklamak konusunda ilk etepta biraz şüpheye düşmüştük. Ancak sonrasında “iyi ki kaldık, ulan keşke daha fazla zamanımız olaydı da burada biraz daha kalsaydık” diye düşünmeden edemedik. Yoğun bir Güney Amerika gezisi temposuna ara vermek ve dinlenmek için konaklamaya karar verdiğimiz Posada Boutique Las Terrazas tam da bir nokta atışı oldu. Gerek lokasyonu, gerek çalışanlarının güleryüzlüğü ve samimiyeti, gerek odaları açısından pek memnun kaldık. Ayrıca eğer yaz döneminde gidiyorsanız ortada kalan avlusundaki küçük tatlı havuzunu değerlendirebilirsiniz. O otel Çeşme’de, Bodrum’da falan olsa, 10 odalı über muhteşem çok özel İNANILMAZ bir butik otel diye ne biçim fiyat çekerlerdi.

Gezilecek Yerler 

Yukarıdan da anlayabileceğiniz üzere gezilecek görülecek yer sayısı oldukça az ve burası yürüyerek her yerini dolaşabileceğiniz bir şehir. Sanırsak Colonia’ya karşı farklı duygular beslememizin sebeplerinden biri de bu oldu. Colonia’da oradan oraya koşuşturmamızı gerektirecek aktiviteler/müzeler olmadığından ve sokak sokak dolaşarak, kafeden kafeye geçerek, insanlarıyla tanışarak bu küçük şehri keşfedebildiğimiz için çok mutlu pek mutlu olduk. Yine de buralara kadar gelmişken görmeden dönmeyin diyeceğimiz birkaç yer pek tabii. Rahat takıldık dediksek o kadar da uzun boylu değil.. Ama eğer şehri özet geçmemizi isterseniz burada amacınız sokaklarda kaybolarak, insanlarla tanışarak şehrin ruhunu hissetmek olmalı. Aslına bakarsanız gitmeden önce Colonia hakkında hiçbir araştırma yapmadan gidecek olursanız bile sevecek bir şeyler bulacağınıza eminiz. Burası oluşturduğunuz gezilecek yerler listesinde tik atarak tanıyacağınız şehirlerden değil.

*Avenida General Flores

Burası Colonia’anın ana caddesi. Ana caddesi dediysek gözünüzde Champs Elysees canlandırmayın tabi. Bu caddenin pek bir olayı yok, ancak bir takım restoranlar, banka ve mağazalar bulmanız mümkün. Para bozdurmak ya da ara saatlerde yemek servisi yapan restoran bulmak niyetindeyseniz aradığınız yer burası. Biz açlıktan öleyazmak üzere olduğumuz için bu caddede bulunan El Porton’da bir şeyler atıştırmış bulunduk. Öyle şahane bir yemek yediğimizi söylemeyeceğiz ancak yaşamak için yemek arıyorsanız buraya gidebilirsiniz. Çünkü ara saatlerde gerçekten pek çok restoran kapalı oluyor ve burayı tercih etmek “zorunda” kalabilirsiniz.

*Porton de Campo

Artık karnınız tok ve sırtınız pek ise sizi şimdi Colonia’nın asıl yüzüyle tanıştıracağız. Colonia, Barrio Historico olarak bilinen eski şehir bölgesiye UNESCO Dünya Miras listesinde yer alıyor. Zaten bıraksak obje fazlalığından ötürü bizim evin salonunu da bu listeye alacaklar galiba. Neyse. Sonuç olarak, Puerta de la Ciudadela, (Porton de Campo olarak da biliniyor) yani şehir kapısını geçerek Colonia’nın eski ve tarihi bölgesine ayak bastıktan yaklaşık 8 dakika sonra, siz de buranın neden bu ünvana hak kazandığını anlamaya bir tık daha yakın olacaksınız.

Bu küçücük yerin ne tarihi var diye merak ediyor olabilirsiniz. Kısa tarih dersimiz burada başlıyor. Colonia 1680 yılında Portekizliler tarafından bir koloni olarak kuruluyor ve kurulmasından kısa bir süre sonra Rio Del Plata Nehri’nin karşısında kalan Buenos Aires’i işgal eden İspanyollara kaptırılıyor. Portekiz de durur mu, hemen geri işgal ediyor ancak İspanya da durmak yol devam, istikrar sürsün diyor ve hop bir kez daha işgal ediyor. Bir o işgal ediyor bu işgal ediyor, arada bi Brezilya şansını deniyor bir arbade bir kargaşa derken, sonunda MHP’nin 40. Yılı kutlu olsuna kadar bağlanıyoruz. Şaka şaka sonunda gördüğünüz gibi Uruguay’a kalmış. (Pek tarih dersi gibi olmadı biliyoruz)

Eski şehir bölgesini keşfederken sokaklardaki Portekiz esintisini hissetmemek elde değil. Rengarenk taş evler, binalar, kocaman ağaçlarla çevrelenmiş meydanlar, Portekizlilerin inşa ettiği haliyle büyük ölçüde ayakta kalmayı başarmış. Öyle renkli, öyle güzel sokaklar var ki, kaptırıp gitseniz yarım saatte tamamını dolaşıp bitireceğiniz bu bölgede her adım başı fotoğraf çekmek isteyecek, Instagram’a hemen fotoğraf paylaşmak için interneti olan bir kafe arayacak ve tüm gününüzü buraya adamak isteyeceksiniz.

*Calle de Los Suspiros

Bu sokak, Barrio Historico bölgesinin en bilinen sokaklarından biri. Biz de bunu duyunca durur muyuz, hemen yolumuzu oraya çevirdik. Sokağa kafamızı uzattığımızda “ulan burada bir şey yok ki yanlış yere mi geldik” diyerek içine düştüğümüz şüphenin ne kadar yersiz olduğunu anlamamız yalnızca birkaç dakika sürdü. Sanki bu sokağın bu denli biliniyor olması, üzerinde popüler kafelerin, belli bir tarihi yapı ya da müze olmasını gerektiriyordu. Sokağı bu arayıştan uzak, yalnızca eski taş binaların güzelliğini ve tarihini benimseyerek, şanslıysanız bir sokak müzisyenin çaldığı akustik gitar eşliğinde yürürseniz, siz de Colonia’ya karşı çok farklı duygular beslemeye başlayacaksınız. Ancak neden özellikle bu sokağa vuruluyorlar diye soracak olursanız gerçekten size verecek bir cevabımız yok. Çünkü Colonia’yı sevmek için aynı güzellikte olan diğer sokaklarında dolaşmanız da yeterli olacaktır. Siz yine de buraya da gidin, gitmişken küçük ama işlevi büyük sanat galerisine, ve yerel ürünler satan Bueno Suspiro mağazasına uğramadan dönmeyin.

*El Faro

Küçük bir kıyı kasabası hayal edin, zamanında Portekiz kolonisi olmuş, tarihi dokusuyla, renkli binalarıyla ön plana çıkıyor, Bozcaada’daki Polente tepesinden hallice, acayip bir günbatımı yakalamak söz konusu. Peki olmazsa olmazı nedir? Tabii ki deniz feneri. (Polente deyince durumu biraz ele vermiş olduk sanki) Belki romantizm peşinde olmadığımızdan, belki de işlevinin yalnızca gemilere ışık tutmaktan ibaret olduğunu benimsediğimizden midir, insanlardaki deniz fenerine çıkma tutkusunu pek anladığımız söylenemez.

Buradaki fenerin de tarihi bir fener olması dışında pek bir olayı yok. Ancak hem şehri tepeden, hem de günbatımını fotoğraflamak için en uygun yerlerden biri El Faro. Dolayısıyla buraya akşam saatlerinde gitmeniz daha mantıklı olabilir. Çok da geç gitmeyin tabii, çünkü normalde saat 19:00’da kapanıyor. Giriş 20 pezo. Bu noktada sizi uyarmadan geçemeyeceğiz, fenerin üst kısmı oldukça küçük, ve tepesine ulaşmak için çook dar bir alanda merdiven tırmanmanız gerekiyor. Klostrofobik yaklaşımlar sergileyenlere duyurulur.

*Plaza Mayor 25 de Mayo

Deniz fenerinin hemen yakınında Colonia’nın tarihi bölgesinin en büyük, en güzel meydanı Plaza Mayor bulunuyor. Büyük dediysek, buranın ölçülerine göre tabii. Burayı büyük şehirlerle kıyaslamamanız gerektiğini tekrar hatırlatmamız gereken noktaya geldik. Bu meydan, ortasında geniş bir yeşil alanın bulunduğu, tatlı bir yerleşim bölgesinden geçtiğinizi düşündürtecek kadar sakin. Burada ne meydanı çevreleyen yoğun bir kalabalık, ne sokak müzisyenleri ne de turist fiyatı çeken kazık mekan var. Ancak civarında güzel bir havada keyif yapabileceğiniz birkaç sevimli kafe, renkli ev ve kapı fotoğrafı çekmeye doyamadıysanız renkli binalar ve hediyelik eşya/obje satan sokak satıcıları bulabilirsiniz. Görmeyin demiyoruz, ki zaten Colonia’nın eski şehrindeki  hareketlilik bu meydandan çıkan sokaklarla kesiştiği için elbet buraya da yolunuzu düşüreceksiniz.

-Yukarıda da parmak bastığımız günbatımını izlemek Colonia’da gerçekten apayrı bir deneyim! Evet deniz feneri de güzel bir seçenek, ancak şahsen biz kıyı boyunca uzanan caddede, daha samimi bir ortamda, elimizde şarap, arka fonda sokak müzisyenleri eşliğinde bu deneyemi yaşamak istedik. Çok da güzel oldu ve kesinlikle öneririz.

-Uruguay’ın en eski kilisesini görmek isterseniz istikamet Plaza Armas da olarak bilinen meydandaki Basilico del Santisimo Sacramento.

-Yürüyerek her yerini kolayca dolaşabileceğiniz bu şehirde, Portekiz kolonyal döneminin tarihi ve yaşam koşulları hakkında bilgiler edinebileceğiniz Museo Portugues, Museo Municipal gibi 7 ayrı müze bulunuyor. Açıkcası bizim vaktimiz kısıtlı olduğu ve şehri sokakları dolaşarak tanımayı tercih ettiğimiz için bu müzelere gidemedik. Müzelerde İngilizce açıklamalar olmaması da ayrıca bir sebep olarak görülebilir tabii. Ancak sizin vaktiniz bol veya özel bir ilginiz varsa 7 müzeyi de yalnızca 50 pezoya gezmeniz mümkün.

Colonia del Sacramento’da Yeme-İçme Meselesi

Bir şehrin küçük olması yeme içme konusunda sıkıntıya düşeceğiniz, sabah öğlen akşam aynı yerde yemek yemeniz gerektiği anlamına gelmiyor. Aksine burada öyle tatlı mekanlarla karşılaştık ki, bir noktada hangisine otursak ne yapsak diye bir karmaşa içinde bile bulduk kendimizi. Denediğimiz ve kefil olabileceğimiz birkaç mekana gelin beraber kısaca bir göz atalım;

*Manzara karşısında ister ev yapımı limonata, ister gündüz/akşam içkisi, isterseniz de akşam yemeği için önerimiz; Charco. Evet buranın küçük bir şehir olduğunu belki 1231 kez vurgulamış olabiliriz, ancak bu hem lokaller hem turistler tarafından popüler bir destinasyon olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Dolayısıyla zaten küçük olan bu mekan için önceden rezervasyon yapmakta fayda var.

– Adres: San Pedro 116

*Manzaralı başka bir restoran arayışı içindeyseniz, pizzalarıyla ün salmış La Bodeguita’ya bir göz atabilirsiniz. Burası da önceden rezervasyon yapmanızın mantıklı olacağı bir başka yer. Güney Amerika genelinde geç yemek yeme alışkanlığı Colonia’da pek farklı şekilde ilerlemiyor. Dolayısıyla geç gittiğinizde yer bulamama ihtimaliniz de oldukça yüksek.

– Adres: Del Comercio 167

*Hem yemek yiyebileceğiniz hem de bol içki seçeneği olan bir yer arıyorsanız El Drugstore tam size göre. Colonia’da gece hayatı arayışına girmek gibi bir hata yapacağınızı sanmıyoruz, ancak sizi içki içebileceğiniz keyifli sohbet edebileceğiniz bir mekandan da mahrum bırakmayacağız tabii ki.

-Adres: De Portugal (Kilisenin hemen yanında)

*Her gittiğimiz yerde olduğu gibi burada da güzel kahve içebileceğimiz bir mekan arayışına girdik tabii ki. Ganache Cafe sokaklarda dolaşırken gözümüze çarpan pek sevimli bir mekandı. Kahvesi ortalama denilebilir, ancak biz buraya tatlı ortamı, sohbeti pek keyifli çalışanları ve en önemlisi AŞIĞI olduğumuz dulce de leche’li alfajores tatlısı için vurulduk.

-Adres: Real 178

*Yeme içme konusuna değinmişken, sizi Uruguaylıların en çok tükettiği, onlarca kez şahit olmamıza rağmen içilmesini hala garipsediğimiz Mate ile tanıştırmadan edemeyeceğiz. Mate, Güney Amerika’da özellikle Uruguay civarında yetiştirilen bir bitki çeşidi. Tadı yeşil çaydan hallice, ancak hazırlanması bizce tadına değmeyecek kadar çok meşakatli ve içiliş biçimi bir tuhaf. Şimdi gelin size öncelikle mate hazırlamak için gereken malzemeleri bir sıralayalım; Mate bardağı (evet kendine özgü bir bardağı ve kaşığı var), mate otu, ve içinde su olan bir termos. Malzemeler hazırsa hazırlanışına geçelim. Bardağın içine otu koyun, termosunuzun içindeki suyun az bir miktarını (bir-iki yudumluk) bardağa yavaaaşça dökün.  Şimdi bir yudum alın, sonra tekrar su ekleyin, sonra tekrar bir yudum alın, sonra tekrar su ekleyin, sonra bu süreci gittiğiniz her yere mate bardağınızı, termosunuzu ve matenizi götürerek gün boyu tekrar edin. Bunu yaparsanız Uruguay’da turist olduğunuzu belli etmeniz mümkün değil. Uruguaylılar ellerine bir kez mate bardağını aldı mı, yatağa girene kadar bırakmıyor. Abartmıyoruz arkadaşlar (siz de haklısınız tabii, çoğu zaman abartmayı seviyoruz), Uruguaylılar tüm gün boyunca, yürürken, otururken, çalışırken, uzanırken, her daim bir elinde mate bardağı, koltuk altında bir termosla yaşıyorlar.

-Yukarıda da söz ettiğimiz gibi bazı restoranlar ara saatlerde yemek servisi yapmıyor. Mekan seçimi yaparken bu detayı göz önünde bulundurmakta fayda var.

-Colonia’da güvenlik meselesi kafanıza takmanız gereken bir detay değil. Tabii ki her yer için geçerli olduğu gibi, burada da dikkatli davranmanızı hatırlatacağız. Özellikle geceleri, yani günübirlikçiler şehri terk ettikten sonra sokaklar bayağı sakin kalıyor. Hava kararınca bir anda her yer 3. sınıf korku filmlerindeki karanlık sokak havasına bürünüyor. Ancak biz tedirgin olmamız gereken bir durum yaşamadık. Aksine burada insanlar o kadar rahat ve samimi ki, adeta bir yazlıkçı kafasıyla kapısı bacısı açık bir şekilde yaşıyorlar. Siz yine akşam burada konaklayacaksanız kapınızı kilitleyin tabii.

The post Colonia del Sacramento Gezi Rehberi: Sürpriz Kupon Gibi Şehir appeared first on OitheBlog.

Bundan birkaç sene öncesine kadar Uruguay deyince heyecan duyan, “ah gitsem görsem” diyecek insan bulmak pek de olası bir durum değildi. Aslına bakarsanız büyük bir kısmımızın ülkenin haritadaki yerini gösterebildiğini bile pek sanmıyoruz. Fakat sonra Uruguay’da Jose Mujica devreye girdi, o sırada eş zamanlı olarak Türkiye’de işler iyice “tuhaflaşmaya” başladı ve yurt çapında bir Uruguay’a ilgi gösterme durumu aldı başını gitti. Uruguay üzerine haberler, yaşam koşullarından söz eden makaleler, bol bol Uruguay öven listeler artık allah ne verdiyse abandık. Hal böyle olunca Montevideo’ya olan ilgi ve merak da aynı oranda arttı tabii. Sonuçta ütopik hale getirilmiş bir ülkenin, kaçış noktası olarak görülen bir memleketin başkentinden bahsediyoruz. Biz de Montevideo’ya tam bu sürecin ortasında bir yerlerde ayak basmış bulunduk ve tabii ki benzer bir merak içindeydik. Üstüne üstlük Eduardo Galeano gibi bir adamın doğduğu topraklara gidiyorduk, nasıl merak etmeyebilirdik ki?

Tüm bu büyük beklentilerin üzerine, üstelik Buenos Aires gibi canlı ve Colonia del Sacramento gibi renkli şehirlerin ardından Montevideo’ya ayak basınca acayip bir durum ortaya çıktı; Burası hiç de tahmin ettiğimiz gibi bir görüntüye sahip değil, neden? Neden her yer Buenos Aires kadar canlı değil, neden sokaklar bu kadar boş, neden ilk görüşte aşk yaşamıyoruz? Tamam, bir yerlerde bizi çekecek bir şeyler olmalı. Bir noktasından yakalayacağız bu şehri, yakaladığımız gibi de bırakmayacak, çok seveceğiz buraları, kollarımızı açmış Montevideo’yu kucaklamayı bekliyoruz adeta. Sonra 1 gün geçti biraz sokaklarına alıştık, 2 gün geçti şehri biraz daha tanımaya başladık ve 3. gün artık görsel olarak bu şehre aşık olma ihtimalimizin kalmadığını biliyorduk. Hani pes ettik demeyelim ama, inceden bir küskünlük hali oluşmaya başladı diyebilecek haldeydik. Üçüncü günün akşamı şehrin iyi kabul edilen mekanlarından birine yemeğe gittik. Bize servis yapan garson bizim yaşlarımızda, iyi derecede İngilizce konuşan, acayip eğlenceli bir tip. Bir yandan masaya bir şeyler getiriyor, bir yandan sohbet muhabbet halindeyiz. Bir yandan restorana yemeğe gelenleri sarılarak, öperek falan karşılıyor, bir yandan masalara servis yapıyor. Vay be diyoruz, bizde işler hiç böyle yürümüyor. Bir süre sonra muhabbet koyulaşınca bize gidecek mekan önersin diye fikrini alıyoruz, işim bitince beraber gidelim diyor, tamam diyoruz, bakalım başımıza neler gelecek? Yeni arkadaşımız siparişlerimizi getirmek üzere içeri gittiği sırada yanımıza bir adam geliyor ve şöyle diyor “O çocuk burada çok ünlü, biliyor muydunuz?” Nasıl yani, hem garson, hem ünlü, ne konuda ünlü? Basbayağı ünlü işte, rock star, ska/punk yapan bir grubu var ve herkes tarafından tanınıyor, bildiğimiz celebrity! E ama neden garsonluk yapıyor, çok parası olmalı? Çünkü Türkiye’de işler asla böyle yürümez değil mi? Fakat burası Uruguay, burada işler nasıl istiyorsanız öyle yürür. Evet hem garson, hem rock star olabilirsiniz, çünkü bu garip bir şey değildir. Çünkü burada “sen benim kim olduğumu biliyor musun”culuk yok. Çünkü ne iş yaptığının, kim olduğunu bir önemi yok, çünkü herkes aynı kulvarda. Montevideo’da diğer günlerimiz boyunca birçok insanla tanışıyoruz, dertlerini, tasalarını, sevdiklerini, sevmediklerini dinliyoruz. Herkesin birbiriyle bir şekilde arkadaş olduğu, rahatsız edici bir hiyerarşi içinde olmadıkları her gün biraz daha gözümüze gözümüze giriyor desek yeridir. Düşündüklerimizden, düşünemediklerimizden, içinde yaşadığımız düzenin kafamıza işlediği sinir bozucu yargılardan rahatsızlık duyuyor, onlara adeta özeniyor, insan ilişkilerini ağzımız açık, hayranlık içinde izliyoruz. Bazıları Mujica’dan şikayet ediyor, tamam iyi adam ama, burada onun sosyalist ya da adaletli bir adam olmasının bir önemi yok ki, biz yeni bir şeyler arıyoruz, bunlar zaten ülkemizde var diyenler çoğunlukta. Mujica’nın yeterli gelmediği bir ülkeden bahsediyoruz. Hani şu bizim ağzımız açık, özene özene, ulan biz ne zaman böylesini göreceğiz diye izlediğimiz Mujica! Hayat kime güzel? Bize değil, orası kesin! Ve tüm bu sürecin ardından şunu fark ediyoruz burayı seveceksek asıl sebebi kesinlikle gözle görülür bir şey olmayacak. Bu, ne gözümüzle görebileceğimiz somut bir şey, ne de içinde yaşadığımız düzenden mütevellit kolay kavrayabileceğimiz bir durum; bambaşka bir mesele! Sonuç olarak artık biliyoruz, Montevideo’yu sevmenin yolu bu süreci geçirmek, bu insanları tanımaktan geçiyormuş. O yüzden seni bir başka şekilde seviyoruz sevgili Montevideo, seni her yerinden öpüyoruz Uruguay.

Şimdi, duygu patlamamızı bir kenara bırakacak olursak sadede gelelim. Aşağıda size Uruguay’ın havası çok güzel, evler şöyle renkli, sokaklar böyle canlı yazısı falan yazmıyoruz. Eğer gerçekten başka bir ülkede yaşama niyetiniz varsa, bu gibi şeylerin bir ülkeye taşınmanın ya da orada yaşamayı hayal etmenin temel sebepleri olamayacağının bilincindeyiz. Biliyoruz, aranızda Uruguay’ı merak edenleriniz çok. Uruguay’da yaşam nasıl bir şey olur, nedir bu Uruguay’ın düzeni be kardeş, ne yer ne içerler şeklinde ilerleyen onlarca sorunuz var. Tabii ki size tüm bu soruları cevaplamayı vaat edemeyeceğiz. Ancak özellikle Uruguay’da yaşam meselesinin bu aralar çok merak edildiğini göz önünde bulundurarak, oradayken tanıştığımız insanlardan öğrendiklerimizi derledik, sohbet ederken bir yandan uzun uzun notlar aldık ve aşağıda size ülkenin genel durumunu mümkün olduğunca özet geçmeye çalışacağız. Bu bilgilerin hiçbirini internetten toplamadık, tamamı birinci ağızdan, öz hakiki, halis muhlis Uruguay vatandaşlarından edinildi, o yüzden işinize yarayacaktır diye umuyoruz.

***Türkiye’de doğup büyümüş birinin en çok etkileneceği konulardan biri Uruguay’daki basın özgürlüğü meselesi olabilir. Uruguay bu konuda dünyanın en gelişmiş ülkelerinden biri olarak kabul ediliyor. (Konuyla alakalı listelerde ilk 20’nin içinde olduğunu söyleyebiliriz) Bu durum din konusu için de yüzde yüz geçerli. Zaten halkın çok ciddi bir kesimi görüşünü “dini inancım yok” şeklinde ifade ediyor ve okullarda dini eğitim verilmiyor. Üstelik bu görüşlerinizi bildirdiğiniz zaman, ya da bir basın mensubu olarak devlet ile ilgili olumsuz bir fikir belirttiğiniz takdirde sizi yakmaya/kesmeye/biçmeye/hapse atmaya kalkışacak insanlarla beraber yaşamak zorunda değilsiniz. Hadi diyelim bir hasta ruhluya denk geldiniz, öyle bir durumda da zaten yasalar tarafından korunuyorsunuz. İşin en güzel tarafı orada birkaç gün geçirip yalnızca birkaç insanla bile tanışsanız durumun gerçekten de bu şekilde işlediğini fark edebilirsiniz. Biz fark ettik, bu konular üzerine uzun uzun konuştuk ve din konusunda takıntılı davranan ya da devletin politikalarını huzur içinde, istedikleri gibi eleştirmeye çekinen bir kişi ile bile karşılaşmadık.
***Merak edip sormuş bulunduk, ülkenin temel geçim kaynakları öncelikli olarak tarım ve hayvancılık üzerine kurulu. Özellikle et konusunda öncü ülkelerden kabul ediliyorlar ve 80’in üzerinde ülkeye ihracat yapıyorlar. Zaten ülkede sabahtan akşama et tüketilmesinin bir sebebi olmalıydı… Pirinç ve soya üretimi konusunda da almış yürümüş durumdalar. Ayrıca en az Şili kadar beğenilen ve tüketilen lokal şarapları da ciddi bir geçim kaynağı olarak kabul ediliyor. İlginç bir şekilde IT & Software development konularında da dünya çapında ün salmaya başladıklarına dair bir şeyler öğrendik, belki biz konuya hakim olmadığımız için bize ilginç geliyordur, konuyla ilgilenen ve Uruguay’a taşınmak isteyenlere duyurulur efenim.

***Uruguay, birçok ülkeye kıyasla temiz ve yenilenebilir enerji konusunda ciddi bir gelişim sağlamış durumda ve bu vatandaşlar tarafından da büyük takdir görüyor. Bundan 3 sene öncesine kadar özellikle elektrik konusunda büyük ölçüde Arjantin’e bel bağlamış durumda olmalarına rağmen, günümüzde işler değişmiş durumda. Öyle ki, ülkenin elektrik ihtiyacının %94.5’ini, ihtiyaçları olan tüm enerjinin ise %55’ini yenilenebilir/temiz enerji kaynaklarından sağlıyorlar. (Ve tabii ki nükleer enerji kullanımı gündeme bile getirilmiyor) Üstelik bu yatırımlar daha yüksek enerji fiyatlandırmalarına ya da başka alanlarda bütçe kısıtlamalarına falan da sebep olmamış. Bu gelişim ile yalnızca enerjiyi daha uyguna getirmek değil, aynı zamanda karbon emisyonunu 2017 yılına kadar %88 oranında düşürmek hedefleniyor. Hedef 2017, durmak yok yola devam!

***Uruguay’da Marijuana kullanımı serbest. Evet bu konuda Amsterdam kadar popüler değil, çünkü turistlerin içmesi yasak, yalnızca vatandaşlar kullanabiliyor. Onun da belli prosedürleri var. Eğer Uruguay vatandaşıysanız bile gidip birinden uyuşturucu satın alamazsınız. Yalnızca belirli noktalardan tohum ya da bitki halinde satın alabilir ve kendiniz yetiştirip içebilirsiniz. Bunun dışında herhangi bir kısıtlama yok, eğer bir Uruguay vatandaşıysanız marijuananızı içe içe sokakta yürüyebilir, bir kafenin orta yerinde lönk diye joint yakabilirsiniz. Ayrıca söylediklerinde göre Temmuz 2016’dan itibaren tohumlar eczanelerde de satılmaya başlayacak. İlginç değil mi?

***Eğer gerçekten Uruguay’da yaşam kurmak gibi bir niyetiniz varsa, çok yüksek ihtimalle iş olanağı fazlalığını göz önünde bulundurarak, ilk etapta başkent Montevideo’ya gideceğinizi varsayıyoruz. Ayrıca, ilk etapta yeni bir ülkeye gitmiş olacağınız için birkaç ay orada ne kadar kazanacağınız da net olmayacağı için yeni hayatınıza Türkiye’deki birikiminizi kullanarak başlayacağınızı düşünelim. Bu noktada bilmeniz gereken en önemli şey, Montevideo’nun o kadar da ucuz bir şehir olmadığı. Güney Amerika ülkeleri için oraların uygun fiyatlı olduğu gibi bir izlenim biliyoruz, ancak özellikle kazancınızı oranın koşullarında sağlamıyorsanız işler düşündüğünüz  kadar kolay değil.**

Bütçe konusunu biraz örneklendirebilmek adına orada konuştuğumuz birkaç kişiye Montevideo’nun iyi bir bölgesinde yaşamak istersek ne aralıkta bir kira ödememiz gerekeceğini sorduk. Birkaç farklı cevap almış olduğumuz için ortalamasını verecek olursak, Montevideo’nun merkezinde 500 Amerikan doları ile 1000 dolar arasında bir aralıktan bahsettiler. Bu aralık tabii ki, daha iyi bölgelerine kaydıkça bu üst sınırın da yukarısına çıkıyor. Kulağa saçma gelecek ama evrensel olarak  kabul edilebilecek bir örnek daha verecek olursak. Montevideo’da McDonalds gibi sıradan bir fast food restoranında en klasik menusu, İstanbul’daki menuden neredeyse %50 oranında daha pahalı. Bu örneği Uruguay’daki hayatın diğer birçok alanına uygulayabilirsiniz, benzin hariç. Biliyorsunuz benzinde 1 numarayız, kimse bizi yenemez. Yukarıda da bahsettiğimiz gibi, Uruguay’ın ana geçim kaynaklarından biri tarım. Ancak bu konuda da çok geniş bir yelpaze olmadığından bazı ürünleri yurt dışından ithal etmek durumunda kaldıklarından, sebze ve meyve fiyatları da İstanbul’a göre bir tık daha pahalı.

***Girişte de biraz bahsettiğimiz gibi, dünya çapında nam salmış eski devlet başkanı Jose Mujica hakkında genel kanı, “insan olarak iyiydi, ama ekonomiye hiçbir yararı olmadı” şeklinde. En azından konuştuğumuz 10 kişiden 8’i bunu söylüyor. Onlar için adaletli biri olması, zenginden alıp fakire veren bir Robin Hood tadında olması falan önemli bir durum değil. Çünkü bunların zaten “olması gereken” olduğunu düşünüyorlar ve bu durum onlar için yeni bir şey değil. Bizde olduğu gibi Mujica’yı bir halk kahramanı ilan etmiş durumda değiller. Genel kanı Mujica’nın biraz fazla “şov yaptığı”, “tribünlere oynadığı” tadında ve çoğu kişi ülkenin ekonomisinin gelişiminde ekstra bir katkısı olmadığı, küçük işletmeleri olumsuz yönde etkilediği ve özellikle orta sınıfı arada bıraktığı yönünde yorumlar getiriyor. Biz ona bile razıyız, ülkece Mujica’nın hastasıyız dedik, pek güldüler. Düşene bir de siz vurun Uruguaylı kankalarımız, bir de siz vurun……

***Hazır Mujica’dan bahsetmişken ve toplumda rahatsız edici bir hiyerarşi olmayışından dem vurmuşken eklemeden geçmeyelim, Uruguay’da devlet başkanını sokakta eşiyle kol kola yürürken görüp yanına muhabbet etmeye gitmek falan hiç de tuhaf bir şey değil. Örneğin Montevideo’da Galeano’nun eskiden, Mujica’nın ise halen sık sık uğradığı bir kafenin sahibi ile muhabbet ederken öğrendiğimize göre, Mujica başkan olduğu dönemde de elini kolunu sallaya sallaya kafeye geliyor, gazetesini alıyor, kahvesini alıyor masasında kendi kendine oturuyor. Arada yanına uğrayıp derdini anlatanı da oluyor, fotoğraf çektireni de, sırf sohbet etmeye geleni de. Ne olur, yalnızca 1 dakikalığına şu durumun bizde gerçekleştiğini düşünün. Başbakan bir kafede kendi kendine oturup gazete okuyacak, yanına gideceksiniz, sohbet edeceksiniz, araya birkaç şikayet sıkıştıracaksınız, sonra da kalkıp gideceksiniz. OLDU CANIM. Özendiğimiz şeylere bak, aşk olsun Türkiye.

***Uruguay’da eşcinsel evlilik ve kürtaj legal. Ayrıca gay olmanız, istediğiniz takdirde askerlik yapmanızın önünde bir engel de değil. Güney Amerika genelinin dini geleneklerine ciddi anlamda bağlı olduğunu göz önünde bulundurduğunuzda bu durum Uruguay’ı inanılmaz özel kılıyor. Eşcinsel evlilik ya da en azından partner olarak kabul edilme meselesi kıta genelinde yavaş yavaş kabul görmeye başlasa da (Arjantin, Brezilya, Şili gibi ülkelerde), diğer Güney Amerika ülkeleri özellikle kürtaj konusunda çok katılar ve bunun ana sebebi de öncelikli olarak din. Fakat Uruguay’da durum kesinlikle bu şekilde görülmüyor. Bu konuyu konuştuğumuz kişiler de genellikle “ herkesin kendi kararı” şeklinde bir yorum getirdi. Diğer ülkelerle kıyaslamak açısından Şili’de “kürtaj hakkında ne düşünüyorsunuz?” sorusuna aldığımız cevaplardan bir demeti de şuraya bırakalım: Asla, asla, asla!

***Madem konumuz Uruguay’da yaşam, bu da konuyla ilişkili olduğu için garip, kısa ve bizim gibi bağımlıları Uruguay’da yaşamaya başladıkları takdirde derinden sarsacak tuhaf bir bilgi verelim: Uruguay’da restoranların masaya tuz koyması yasak. Tuzun sağlığa zararı olması nedeniyle müşteri garsondan tuz istemediği sürece masada tuz görme ihtimaliniz yok. Çok acayip değil mi?

***Sağlıktan girmişken, tiryakisinin hoşnut olmayacağı, karşı olanın ise pek hoşuna gidecek bir durumdan daha bahsedelim. Özellikle Mujica, kendisi eski bir içici olmasına rağmen, ülke genelindeki sigara kullanımına karşı yasaları devreye sokmaya karar vermiş. Bu katı yasalar akciğer kanseri ülke çapında %10 seviyesinde azalmasını bile sağlayacak kadar etkili olmuş. Fakat bu durumun sonucunda oldukça enteresan ve sansasyonel bir durum da ortaya çıkmış; Sigaratör Phillip Morris, bu katı yasalardan o kadar olumsuz yönde etkilenmiş, bu duruma o kadar bozulmuş, içerlemiş ki, hiç durur mu? Basmış 25 milyon dolarlık tazminat davasını, vay efendim benim ekmeğimle oynuyorsunuz, nerede demokrasi, ayıp oluyor Mujica şeklinde giderlenmiş. Sonucu henüz belirsiz, bir gelişme olursa bize de haber verin.

***Birçok sitede Uruguay’da ülke çapında her yerde bedava internet olduğuna dair bir şeyler okuduk. Öyle bir şey olmadığını çok net bir şekilde söyleyebiliriz. Ancak bundan olumsuz sonuç çıkarmayın, çünkü Uruguay birçok kaynağa göre Latin Amerika’da, hatta dünya çapındaki en hızlı internet bağlantısına sahip ülkelerden biri. Unutmadan ekleyelim, Uruguay’da ilkokula başlayan her öğrenciye ücretsiz olarak bir adet laptop veriliyor ve dünyada bunu gerçekleştirebilen ilk ülke olarak biliniyor. Ülkenin neresinde ve hangi kesiminde olursanız olun, elinde laptop’ıyla sokakta oturup çalışan öğrenciler görebilirsiniz. Müthiş!

***Eğer gerçekten Uruguay’da yaşamak istiyorsanız, Uruguay vatandaşlığı sürecine geçiş yapmadan önce, tabii ki oturma izni almanız gerekiyor. İlk etapta sizden bazı formalite belgeler (sicil kaydı, evliyseniz evlilik cüzdanı, Uruguay’da yaşayacağınız yere dair bilgi vs. gibi) sunmanız gerekiyor. Ayrıca orada çalışmaya başlayana kadar geçinebileceğiniz kadar paranız olduğunu kanıtlamanız isteniyor. Bu gibi adamı çok da zorlamayacak belgeleri sağladıktan sonra başvurunuzu gerçekleştiriyorsunuz ve üstünde “BEN BURAYA UYUŞTURUCU KAÇAKÇILIĞI İÇİN GELDİM SELAM :)))” yazan bir kağıt falan vermediyseniz süreç başlıyor. Oturma iznini ne zaman alacağınız belirsiz, çünkü süreç dönemsel olarak değişkenlik gösteriyor. Ancak bu süreç boyunca Uruguay’da kalmanız için de size geçici bir kimlik benzeri belge sağlıyorlar.

Uruguay’da oturma izniniz onaylandıktan sonra, eğer evliyseniz 3 sene, bekarsanız 5 sene içinde Uruguay vatandaşı olma hakkında sahip oluyorsunuz. Üstelik bu süreç, oturma iznini aldığınız andan itibaren değil, başvuruda bulunduğunuz günden itibaren sayılıyor. Yani Uruguay vatandaşı olmak için ülkeye herhangi bir yatırım yapmanız ya da herhangi bir konuda kendinizi ispatlamanız falan gerekmiyor.

***Uruguay’da çalışmak hakkında bilmeniz gereken en önemli şey, bizdeki gibi saçma komplekslerin orada kesinlikle var olmaması. Girişte anlattığımız rockstar hikayesinden de anlayacağınız üzere, burada gerçekten ne iş yaptığınızın önemi yok. İşiniz sizi tanımlayan, sosyal yaşantınızda konumlandıran bir kavram değil. Gündüz bir bankada çalışıp akşam da garsonluk yapabilirsiniz ve kimse de bu durumu yadırgayacak değil. Şu cümleleri yazarken gerçekten içimizde bir bağırma isteği oluyor, o nasıl güzel düzen öyle yahu?

***Uruguay’ın güvenli bir ülke olup olmadığı meselesi, bize kalırsa genelleme yapılabilecek bir konu değil. Güney Amerika’daki diğer ülkelerle kıyaslayacak olursak evet, kesinlikle güvenli bir ülke olduğunu söyleyebiliriz. Kişisel deneyimimizden yola çıkarsak Uruguay’da kaldığımız süre boyunca da hiçbir güvenlik problemi hatta en ufak bir tedirginlik bile yaşamadık. Ancak pek sevgili Çelebi Alper de dahil Uruguay’da soyulan birkaç kişiye denk gelmişliğimiz de var. Orada yaşayan kişilere ülkeyi güvenli bulup bulmadıklarını sorduğumuzda çoğunlukla diğer Güney Amerika ülkeleriyle kıyaslama içine girerek cevap verdiklerini fark ettik. Ama genel cevap kesinlikle “güvenli” olduğu yönünde.

Bizim Uruguay’da yaşam hakkında bilinenlerin üzerine ekstra olarak edindiğimiz bilgiler bu yöndeydi. Başlıktan mütevellit Uruguay’da yaşanır mı yaşanmaz mı sorusunun cevabını verecekmiş gibi görünmüş olabiliriz, lakin o kararı okuduklarınızdan sonra artık siz vereceksiniz. Biz platonik aşka devam.

The post Uruguay’da Yaşam: Gidelim mi, Kalalım mı? appeared first on OitheBlog.