Tabii işin geyik kısmı bir yana, San Francisco’nun California sınırları içine dahil olmasını bir türlü kabullenememizin altında başka sebepler yatıyor. Şehri sevdik sevmesine ama, o California etkisini bir türlü alamadık. Bu durum Hollywood’un bilinçaltımıza yerleştirdiği bir şey falan mı (nasıl komplo teorim ama) yoksa California’nın geri kalan noktalarında aldığımız his daha farklı olduğu için mi bilemiyoruz ama, San Francisco hakikaten de tam olarak California’daymışsınız gibi hissettirmiyor. California deyince hava hep güzel olsun, sağınız solunuz palmiye olsun, plajda paten kayanlardı, vay efendim bronz teniyle etrafta cirit atanlardı, öyle bir şey bekliyorsunuz, öyle yerleşmiş kafalara. Ama San Francisco tam olarak öyle bir şehir değil. Özellikle Los Angeles’la kıyaslayacak olursak daha bir büyük şehir havası, daha bir “sabah 7’de kahvemi aldım ve bir gökdelenin 54. katındaki ofisime gidiyorum” havası var. Eh tabii öyle olmayan bölgeleri var, ancak bir şehrin ilk izlenimi kafanızda nasıl yer ettiği üzerinde çok büyük etki eder ya, belki bizde de öyle bir şey oldu. Neticede San Francisco ile anlaştık anlaşmasına da, daha çok aslında çok sevdiğimiz, ama üniversite bittikten sonra sadece özel günlerde haberleştiğimiz tatlı bir dostumuz gibi yer etti hayatımızda, öyle sık sık görüşmesek de olur ama bir şekilde bir gün tekrar karşılaşırsak da mutlu oluruz.

Başlamadan gelen not: Amerika’ya ilişkin tüm rehberlerimize ulaşmak için buraya tık tık. San Francisco gezimizi izlemek ve başka ipuçları da isterseniz Instagram’daki sabit San Francisco hikayelerimize de göz atmanızı öneririz.

*Yurt dışında internet kullanımı için bir e-sim uygulaması olan Airalo’yu kullanıyoruz, çünkü operatörlerin internet&konuşma paketi ücretlerinden çok daha makul bir fiyata denk geliyor, bize bol bol sorulduğu için baştan söz etmiş olalım. Ne kadar süre ihtiyaç duyacağınıza göre istediğiniz paketi seçebiliyorsunuz, uygulamaya ve fiyatlara göz atmak için şuraya tık tık. 

San Francisco Gezi Rehberi: San Francisco’ya Ne Zaman Gidilir?

İşte burada bizi biraz daha iyi anlayacaksınız, çünkü yok öyle “keğlıfornya’ya gidiyorum ya hava hep güzel, ne zaman istersem giderim” demeler. Eğer San Francisco gezinizi hava durumunu göz önünde bulundurarak planlayacaksanız California dediğin hep sıcak olur izleniminizi bir kenara bırakmanız lazım. Kış aylarında San Francisco’da gayet de soğuk olabiliyor ve hava sıcaklığı 6-7 derecelere kadar düşebiliyor. Dolayısıyla eğer daha güzel havalar peşindeyseniz bu dönemleri es geçmek iyi bir fikir olabilir. (öte yandan bütçe düşürmek isterseniz aksine iyi bir fikir de olabilir tabii, o size kalmış) Bize kalırsa San Francisco’ya gitmek için en iyi dönem Eylül –Ekim ayları. Biz de tam olarak bu dönemde ziyaret ettik ve hava durumu Los Angeles’taki kadar ılık olmasa da gezmek için oldukça elverişliydi. Gündüz 20 derece suları, akşam ise üste mont giymelik 13-14 derece gibi düşünün.

San Francisco Gezi Rehberi:  San Francisco’da Ne Kadar Kalınır?

San Francisco turistik aktivite açısından çok çok yoğun bir şehir değil. Yani pek tabii yapacak çok fazla şey bulabilirsiniz, ancak San Francisco’ya ilk kez gidecek birinin “turist görevleri” anlamında düşünecek olursak aslında 3 tam gün bu aktiviteleri gerçekleştirmek için yeterli olacaktır. Tabii bizim mantığımızla yaklaşacak olursak, bölge keşiflerini de göz önünde bulundurunca ve gastronomi merkezi kabul edilebilecek bir mekan çeşitliliğini de barındırmasından mütevellit ona 2 gün daha ekleyebilseniz ne güzel olur, tadını çıkarırsınız. Keşfetmek isteyebileceğiniz bölgelerden aşağıda bahsedeceğiz, belki ona göre karar verirsiniz.

San Francisco Gezi Rehberi: San Francisco’da Konaklama

Bizi neredeyse San Francisco’ya gitmekten vazgeçirecek olan durum San Francisco’da konaklama meselesiydi, çünkü neden bu kadar pahalı? İnanın San Francisco’daki 3-4 gecelik otel masrafımızla Los Angeles’ta kiraladığımız evde 1 hafta daha kalırdık, hasta ettin bizi San Francisco. Neticede tüm bu sinirlenmelerimizin ardından biz bu gezimizde Hotel Carlton’da konakladık (siz yine bi’ konumunu kontrol edin çünkü otel yenilenmiş ve bu sebeple yer de değiştirmiş olabilir) ve konumu itibariyle efsane sayılmasa da otelin kendisinden gayet memnun kaldığımızı söyleyebiliriz. Eğer şanslıysanız ve odanız şehre bakan tarafa denk gelirse, sabahları gözünüzü açtığınız gibi koca bir şehir manzarasına uyanabilirsiniz. Eğer burası konum olarak aklınıza yatmadıysa San Francisco’da konaklama meselesine birkaç farklı açıdan yaklaşalım;

*Eğer otelden çıktığım gibi turistik aktivitelerin ortasına düşeyim, biraz yürüdüm mü Alcatraz’ı göreyim, San Francisco’nun ikonik bir noktasında kalayım derseniz Fisherman’s Wharf tarafında kalabilirsiniz. Ancak şunu bilmenizde fayda var, burası şehrin turistik anlamda en popüler noktalarından biri olsa da, diğer bulunacağınız aktivitelere ve mekanlara göre düşününce biraz uzakta kalabiliyor. Kişisel görüşümüzü soracak olursanız burası şehrin en hoşumuza gitmeyen bölgesiydi, galiba biraz fazla turist akını yaşandığı için o şekilde hissettik.

* “Şehir şehir” bir noktada, gökdelenlerin, dev binaların, alışveriş caddelerinin arasında konaklamak isterseniz adresiniz Union Square. Ancak burada kalırsanız biraz fazla trafiğe maruz kalabilirsiniz, çünkü çok hareketli bir nokta ve şehrin kesinlikle genel bir trafik problemi var.

*Eğer daha hipster takılmak isterseniz, yani turistik nokta yerine yerleşim bölgesi olan noktaları tercih ederim, gece hayatı ve mekan odaklı bir noktada kalmak istiyorum derseniz o zaman Mission ya da Height – Ashbury bölgelerini değerlendirebilirsiniz.

San Francisco Gezi Rehberi: San Francisco’da Ulaşım

San Francisco gezimiz boyunca, aslına bakarsanız tüm Amerika gezimiz boyunca ulaşım için Uber ve Lyft harici bir şey kullanmadık desek abartmış olmayız. Amerika’ya ilişkin diğer yazılarımızda da söz etmiştik, bu iki uygulama Amerika’da o kadar hayatın içine dahil olmuş durumda ki, gerçekten orada yaşayanları çoğu da ulaşım için bu iki uygulamayı kullanıyor. Dolayısıyla burası için de size aynı öneride bulunacağız, zaten fiyatlar ekstrem olmadığı için direkt bu uygulamalara dadanabilirsiniz, işinizi kolaylaştırır.

*Genel olarak bu şehrin yürümeye elverişli bir şehir olmadığını en baştan söyleyelim, çünkü YARABBİM ONLAR NASIL YOKUŞLAR? Biz Lizbon’u beter sanıyorduk, ta ki San Francisco’yu gezene kadar. Bu sebeple geziniz boyunca alacağınız “abi şuradan yürüyüveririz aslında” kararlarınız pek çok kez köşeyi dönüp hayvancıl bir yokuş ile karşı karşıya kalmanız sonucu pişmanlığa dönüşebilir, burada bu duruma alışmanız lazım.

*San Francisco’nun meşhur cable car’ına (orijinal adını yazmak istedik çünkü tramvay mı demeliyiz tam karar veremedik, diğer ulaşım aracı ile karışmasın) binmek isteyebilirsiniz, ama bunu öyle her noktaya ulaşacağınız bir araç gibi düşünmeyin. Buradaki “cable car’ın” ünlü olmasının temel sebebi bu aracın 1870’lerin başlarında ilk kez bu şehirde icat edilip kullanıma geçirilmiş olması. Ancak öyle şehrin her noktasına giderken kullanılan, çok yaygın bir ağ şeklinde ilerlememiş, yani temel ulaşım aracınız olarak bunu kullanamazsınız, çünkü yalnızca 3 hattı var.

*Bunun dışında otobüs, tramvay vb. toplu taşıma araçlarını da kullanabilirsiniz. Bunun için çok pratik bir şey yapmışlar, siteye girip bulunduğunuz noktayı ve gideceğiniz noktayı yazarsanız size kullanmanız gereken toplu taşıma aracını/numarasını söylüyor, sizin bulmaya çalışmanıza gerek yok yani, linkini şöyle bıraktık.

San Francisco Gezi Rehberi: San Francisco’da Gezilecek Yerler

Genel olarak gezeceğiniz yerlerin biletlerini tek tek sitelerinden girip almakla uğraşmamak, biletlerinizi tek bir yerden kontrol etmek isterseniz şu siteyi kullanabilirsiniz. Aynı zamanda bu sayfadan şehirde ya da şehirden başka bölgelere katılabileceğiniz rehberli turlara, bulunabileceğiniz farklı aktivitelere de göz atabilir ve yine aynı yerden bilet alabilirsiniz. Biz bazen varlığından bile haberdar olmadığımız aktiviteleri buradan bulduğumuz için gezilerimizden önce burada ne var ne yok mutlaka bi’ bakınıyoruz, ayrıca bazı biletleri sonradan iptal etme hakkı da sunduğu için faydalı olabiliyor, sizin de aklınızda bulunsun.

Golden Gate Köprüsü 

Konuya bildiğiniz yerden girelim; şehrin simgesi haline gelmiş meşhuuur Golden Gate Köprüsü. Neden bu kadar meşhur olduğuna ilişkin bir türlü farklı açıklama var ama, en azından turistler açısından düşünecek olursak çok yüksek ihtimalle renginin ve tabii ki Amerikan filmlerinin dayatmasının etkisi büyük. (kırmızımsı bir şey biliyorsunuz rengi) Köprünün yapıldığı dönemde, yani 1930’lu yıllarda “abi siz manyak mısınız buraya köprü yapılamaz, bu hava koşullarında mümkün değil” gibi söylemler sebebiyle (ya muhtemelen tam olarak bu şekilde söylememişlerdir tabii sdfd) yapılsın mı yapılmasın mı tartışmaları vuku bulsa da, Golden Gate’in yapımı 5 sene gibi bir sürede tamamlanmış. Yapım aşamasında tam 11 işçi hayatını kaybetmiş.

Golden Gate’i aslında şehrin pek çok farklı noktasından görebilirsiniz. Fotoğraflamak için en popüler noktaları ise Baker Beach, Marshall’s Beach ve Fort Point National Historic Site. Ayrıca Alcatraz’a giderken solunuzda da tüm heybetiyle kendisini uzaktan göreceksiniz. Burayı fotoğraflamak için hangi gözlem noktasına gidecek olursanız olun biraz akşamüstü saatlerinde giderseniz günbatımı esnasında daha güzel fotoğraflar yakalayabilirsiniz. Umarız çok fazla sis olan bir döneme denk gelmezsiniz. (birazcık olursa şahane oluyor ama, artık o da şansa kalmış)

Fisherman’s Wharf

San Francisco’nun turistik merkezi kabul edebileceğimiz, şehre gelen her turisti esrarengiz bir biçimde kendine çeken Fisherman’s Wharf, eğer turistik aktivitelere ve kalabalığa tahammül etmek konusunda güçlük çekiyorsanız sinir katsayınızı bile arttırabilir. Öyle ki, biz şehre ulaştığımız gibi yolumuz ilk buraya düştüğü için”acaba bu şehri o kadar da sevmeyecek miyiz şüphelerine bile kapılmıştık, merak etmeyin, sonradan o hissimiz geçti.

Fisherman’s Wharf tam olarak deniz kenarında kalıyor ve şayet “SF İstanbul’u hatırlatıyor” duygusunu yaşama ihtimaliniz varsa bu hisse en çok yaklaşacağınız yer burası. Civardaki tartışmasız en popüler aktivite Pier 39’u dolaşmak. Pier 39’da da kafeler, restoranlar, dükkanlar, hediyelik eşya mağazaları, aklınıza ne geliyorsa bulabilirisiniz, ama hiçbirini “lokal” olarak değerlendirmemeniz gerektiğini hatırlatalım, tammmamen turistlere yönelik. Buna rağmen Pier 39’u şöyle bir dolaşıp yönünüzü deniz aslanlarının hep beraber danalar gibi bağırdığı ve hep beraber takıldığı noktaya doğru çevirmenizi öneriyoruz, bizim buradaki favori aktivitemiz buydu. Pier 39 üzerinden K-Dock diye adlandırdıkları tarafa doğru ilerleyecek olursanız, gürültüyü de takip ederseniz deniz aslanları gözlemleyebildiğiniz alana doğru ulaşacaksınız, bayağı keyifli aktivite, bu kadar da yakından görebilmeyi beklemiyorduk doğrusu. Bunun dışında Exploratorium ve Aquarium of the Bay de burada yer alıyor, her ikisine de gitmediğimiz için detaylarına giremiyoruz maalesef.

*Fisherman’s Wharf’a geçmeden önce aralarındaki mesafe çok da uzak sayılmayacağı için Lombard Street’e uğrayabilirsiniz. Burası daha önce de fotoğraflarını görmüş olabileceğiniz o zigzaglı, tuhaf ve “neden böyle burası şimdi” dedirten bir biçime sahip yol/yokuş. Aslında burası uzun bir cadde, bizim söz ettiğimiz ve fotoğraflamak isteyeceğiniz noktası Hyde Street ve Leavenworth Street arasında kalan noktada.

Union Square

Union Square’i ismen bilmiyorsanız da bu meydanı da size bir şekilde hatırlatabiliriz bizce. Hani şu Amerikan filmlerinde Noel döneminde orta yerine ışıklı bir yılbaşı ağacının dikildiği, yanına da buz pateni pistinin kondurulduğu meydanlar vardır ya, işte bu da onlardan biri. Yani şehrin en göbek noktalarından, San Francisco gezi rehberi yazan biri için bahsetmemenin imkansız olduğu bir yer diyebiliriz…. Türlü türlü markanın yan yana sıralandığı alışveriş caddeleri, kafeler, restoranlar ve dev binalar ile çevrelenmiş, San Francisco’nun en “şehir şehir” noktası. Biz bu tip noktalarda vakit geçirmekten hoşlanıyoruz, çünkü doğruyu söylemek gerekirse Amerika deyince aklımızda böyle bir şeyler canlanıyor ve tam anlamıyla bu tarz bir bölge görme isteğimizi tatmin etmiş oluyoruz. Zaten civarda ziyaret etmek isteyebileceğiniz birkaç yerden aşağıda bahsedeceğimiz için hepsini gezinizin aynı gününe denk getirerek burayı da şöyle bi’ dolanabilirsiniz.

SFMOMA

E biraz da müze gezmez miyiz? Zaten San Francisco’da size çok fazla müze yüklemesi yapmayacağız, o yüzden burayı rahat rahat zaman ayırarak dolaşabilirsiniz. Normal koşulllarda MoMA deyince aklınıza ilk etapta New York geliyordur ama, şanslısınız ki San Francisco’da da SFMOMA var; yani San Francisco Museum of Modern Art. İçeride Jackson Pollock, Frida Kahlo, Andy Warhol, Gerhard Richter gibi pek çok ünlü sanatçının eserleri ile karşılaşacak olmanızın yanı sıra, gittiğiniz döneme göre çok başarılı dönemsel sergilere de denk gelebilirsiniz.

-Müze Çarşamba günleri kapalı. Giriş 25 Dolar. Yakın olmaları sebebiyle Union Square ile SFMOMA keşfinizi aynı güne denk getirmeniz önerimizdir.

-Müzelerden konu açılmışken bizim zaman sınırlamamız nedeniyle gidemediğimiz ama sizin gitmek isteyebileceğiniz iki müzeyi daha şöyle bırakalım: Legion of Honor ve de Young Museum.

Alcatraz Hapishanesi

Geldik en çok ilginizi çekeceğini tahmin ettiğimiz aktivitelerden birine. Neden tüm insanlık olarak böyle aktivitelerden haz alıyoruz, neden bir hapishaneyi görmek bir turist etkinliği haline gelmiş o da tuhaf ya, bu kısmı başka bir yazının konusu olsun. Efenim duyup bilmeyenler için Alcatraz Hapishanesi’nden şöyle bir bahsedelim. Burası San Francisco’ya 2 km uzaklıkta bir ada üzerine kurulu. 1934-1963 yılları arasında federal hapishane olarak hizmet vermiş ve en tehlikeli olarak kabul edilen suçlular burada hapis yatmışlar. (Al Capone mesela) Konumu itibariyle, yani karayla herhangi bir bağlantısı olmadığı için buradan kaçmak neredeyse imkansızmış. Farklı farklı dönemlerde 14 farklı kaçma girişimi gerçekleşmiş ancak bunların çoğu ya vurulmuş, ya boğulmuş ya da yakalanıp tekrar hücreye atılmış. Yalnızca 3 mahkumun kaçtığına ilişkin komplo teorileri olsa da bu kişilerin nerede olduğuna dair de net bir sonuca varılamamış. Günümüzde Alcatraz Hapishanesi müze olarak kullanılıyor ve gidip gezebiliyorsunuz.

*Alcatraz Hapishanesi’ne gitmek için biletinizi şu siteden almanız gerekiyor. İnternette karşınıza pek çok farklı seçenek çıkabilir ama bunların birçoğu kandırmaca, bazıları da tur mantığında şeyler olduğu için genellikle daha pahalı, dolayısıyla bu siteden şaşmamanız önerimizdir.

*Alcatraz’ı gezmeye gideceğiniz gün Pier 33’e (buradan kalkıyor) bi’ yarım saat kadar önce giderek biletlerinizi teslim alın ve sıraya girin. Biletiniz olsa bile o sırayı beklemek zorundasınız ve bu sıra dönemine göre cidden bayağı yoğun olabiliyor, o yüzden erken gitmek konusunda inat etmeyin. (biliyoruz edersiniz çünkü)

*Buraya gitmesi, gelmesi (gidiş-dönüş yarım saat gibi hesap edin, 15’er dakika sürüyor) adayı gezmesi falan derken en az 2 – 2,5 saatiniz buraya gider diye tahmin ediyoruz, planlamanızı ona göre yapın.

*Adaya ayak bastığınızda oryantasyon benzeri bir şeye katılmanız gerekiyor. Burada ada hakkında küçük çaplı bir bilgilendirme yapıldıktan sonra nereleri gezebileceğinize ilişkin de bilgi veriyorlar. Bu kısmı geçtikten sonra biraz yokuş tırmanarak tepeye, audio guide’larınızı alacağınız noktaya doğru ilerleyin ve gezmeye de oradan başlayın, çünkü dinleyerek gezmezseniz pek de anlamlı bir gezi olduğu söylenemez.

Chinatown

San Francisco ile asıl kaynaşmamız, yani “aa pek bizlik değil burası galiba” aşamasından, “ya aslında tanıyınca sevdik” noktasına gelişimiz bölge keşiflerine geçiş yapmamız ile oldu. Bu bölgelerden birisi Chinatown-idi ki, tüm Amerika genelinde mutlaka görmeniz gereken bir Chinatown varsa, orası da San Francisco’daki olsa gerek. Kuzey Amerika’daki en eski Chinatown olması sebebiyle şanı yürümüş bu bölge, eğer daha önce Amerika’nın başka bir şehrinde bir Chinatown ziyaretinde bulumadıysanız ekstra ilginizi çekecektir diye tahmin ediyoruz, çünkü gerçekten bir anda San Francisco’dan çıkıp Çin’e ışınlanmış kadar oluyorsunuz. Ortamın otantikliği yeterli olmadıysa birileriyle konuşmayı deneyin, Çince cevap alınca siz de bizim geldiğimiz “hala Amerika’da mıyız bi kontrol mu etsek haritadan” noktasına gelirsiniz zaten.

Chinatown’u keşfetmeye efendi gibi kapısından giriş yaparak başlayın, yani Dragon Gate girişinden. Zaten bu kapıyı gördüğünüz anda Chinatown’a giriyor olduğunuzu da fark edeceksiniz. Ardından buradan dümdüz devam ederseniz zaten Chinatown’un ana caddelerinden biri olan Grant Avenue’da ilerliyor olacaksınız. Bu cadde üzerinde satın alırsanız muhtemelen 3 dakika sonra bozulacak ya da teninize değdirirseniz türlü hastalıklara bir adım daha yaklaşacağınız ürünler satan bir sürü dükkan göreceksiniz. Tabii şaka bir yana, bu sokak özellikle akşam saatlerinde gidecek olursanız fotoğraf açısından da sizi acayip tatmin edecektir, o yüzden esprilerimizi bir kenara bırakıp burada yürümeyi ihmal etmeyin. Grant Avenue ile California Street kesişimine geldiğinizde solunuzda karşılıklı yükseldiğini göreceğiniz iki bina mutlaka mimarileri sebebiyle dikkatinizi çekecektir. Bunlar Sing Chang ve Sing Fat, onlara da şöyle bi’ bakmayı ihmal etmeyin. Son olarak gözden kaçırmamanız için şiddetle ısrar edeceğimiz nokta: House of Nanking. Bu restoranda Çin mutfağının kralını yiyeceksiniz, mutttlaka uğrayın! Yer bulamazsanız Obama buradan evine paket yemek alırken görüntülendiği için meşhur olmuş Great Eastern Restaurant’a da bakabilirsiniz.

Mission District

Çin Mahallesi’nden çıktık, bu sefer San Francisco gezi rehberi için Meksika kültürünün hakim olduğu, bir acayip başka bölgeye geçiyoruz; Mission Bölgesi. Zaten biz hiçbir şey söylemeseydik de ortamdaki İspanyolca mekan adı çoğunluğundan ve taco/burrito yoğunluğundan ötürü içinizde bir şüphe oluşacaktı, şimdi konuya hakim olarak gezersiniz. Aslına bakarsanız Mission District şehirden öyle Chinatown kadar kesin çizgilerle ayrılmıyor. Yani Chinatown’a girdiğiniz anda nerede olduğunu anlıyorsunuz, ama Mission’a girince “aha tamam geldik Mission’dayız” gibi bir durum yok, burası daha şehrin dokusuna uygun. Evet Meksika kültürü hakim dedik ama, Chinatown’da olduğu gibi bölgeyi ele geçirmemiş yani. Bu noktada kafanızın karışmaması için başlangıç noktası olarak ya da en azından Mission Bölgesi’nde olduğunuzu ayırt edebilmek adına Valencia Street ya da Dolores Park’ı baz alabilirsiniz. Zaten Valencia Street üzerinde ve civarında dolandığınız zaman aslında bölgeyi keşfetmek konusunda iyi bir adım atmış olacaksınız. Ancak hazır buralardayken Women’s Building’i ve üzerindeki mural çalışmalarını görmeyi, Clarion Alley’deki sokak sanatı çalışmalarına göz atmayı ve tabii ki burrito ve taco yemeyi unutmayın. The Little Chiuhuahua ya da La Taqueria iyi seçenekler.

The Castro

Çok sevdiğimiz pek sevdiğimiz bir diğer bölge, Castro. Üstelik şehrin en ünlü bölgelerinden biri olabilir, çünkü tarihi anlamda da önemi var, dolayısıyla biraz o konuya gireceğiz, ama merak etmeyin, zaten ilginizi çekecek. Öncelikle bilmeniz gereken bilgi, Castro, San Francisco’nun “Gay Mahallesi”. Hatta Amerika’nın gelmiş geçmiş en popüler eşcinsel mahallesi bile olabilir, çünkü dediğimiz gibi tarihi anlamda ikonik bir hale gelmiş. Bu durum aslında 50’li ve 60’lı yılları kapsayan süreçte Castro’ya gay nüfusunun yoğun bir biçimde yerleşmeye başlamasına dayanıyor ve bu anlamda öncelikle Amerika’da, ardından dünya genelinde en ikonik mahalellerden birine dönüşüyor. Ününün zirve yaptığı nokta ise Harvey Milk’in Castro’ya yerleşerek burada bir eşcinsel hareketi başlatmasına dayanıyor. Filmi izleyenler bilir, izlemeyenler için Harvey Milk’ten de bir söz etmek gerekir. Kendisi California eyaletinde cinsel yönelimini açıklayarak belediye meclisine seçilen ilk politikacı ve aynı zamanda bir LGBT aktivisti. Zaten bölgede gökkuşağı bayrakları, renk renk sokaklar ve cıvıl cıvıl bir ortam içinde dolanırken, kendisinin fotoğrafları ile de karşılaşacaksınız.

Castro bölgesini keşfe çok da yaratıcı bir adı olmaya Castro Street’ten başlayın. Zaten burası aslında mahallenin ana caddesi sayılabilir, pek çok görmek isteyeceğiniz şey burada yer alıyor.  Cadde boyunca Castro Theatre ve Harvey Milk’in burada yaşadığı dönemde açtığı fotoğraf makinesi dükkanını da (No: 575) görmeyi unutmayın. Bunun dışında zaten civarda dikkatinizi çekecek dükkanlar, restoranlar ve bir şeyler satın almasanız bile “HAYDAAA BU NE ŞİMDİ” reaksiyonları göstermek isteyeceğiniz mağazalar var, kurcalarsınız artık.

Haight – Ashbury Bölgesi

Geldik en “ah ulan burada ne güzel yaşanır” ile “bu yokuşlarda nasıl yaşanır” arasındaki ince çizgide cirit attıran Haight – Ashbury bölgesine. İddia ediyoruz, San Francisco’da göreceğiniz en tatlı, en güzel, en filmlerden fırlamış evleri bu bölgede görecek, sapık gibi hepsinin fotoğrafını çekmemek için kendinizi çok zor tutacaksınız. Ayrıca gece hayatı, eğlence ve sosyalleşme açısından değerlendirince de sanırım burası bizim San Francisco’da en çok kaynaştığımız bölge oldu, o yüzden buraya özellikle dikkatinizi çekmek isteriz.

Biliyorsunuz, bilenler de bilmeyenlerde anlatsın, San Francisco hippi kültürünün en yaygın olduğu, bu alanda en baba şehirlerden biri. 1967 yılında gerçekleşen “if you’re gooiing to Saaan Fraaanciscooo” şarkısının hüküm sürdüğü “Summer of Love” döneminde bu bölge hippie hareketinin başkentine dönüşmüş ve hippiler akın akın Haight Ashbury bölgesine gelmişler. Bir noktada hippiler burayı sahiplenmekten büyük ölçüde vazgeçmişler (büyük ölçüde diyoruz çünkü biz “hee bunlar hippiler galiba ya” diyeceğimiz pek çok arkadaş grubuyla karşılaştık) ve büyük ölçüde değişim göstermiş ama, yine de tarihi anlamda bu dönem ile anılmaya devam ediyor.

Bölgeyi keşfe tam olarak Haight Ashbury bölgesi dahilinde sayılmayan, ama buraya çok yakın olan Alamo Sqaure Park’tan başlayabilirsiniz. Burası yaşı tutanlar için “Full House’un jeneriğindeki evlerin olduğu yer” olarak da tarif edilebilir. Hani şu San Francisco deyince akla gelen o renkli evler var ya, onlardan bahsediyoruz. Bu evler “Painted Ladies” adıyla da biliniyor ve parktan bu evleri fotoğraflayabilirsiniz. Ardından civardaki sokaklarda dolana dolana, ki burası biraz yokuşa maruz kalacağınız kısım oluyor, evlerin güzelliğini de inceleyerek Haight Street’e doğru ilerlerseniz buranın ana caddelerinden birine ulaşmış olacaksınız. Masonic ve Delmar adlı sokakları kaçırmamanız tavsiyemizdir, mimari açıdan pek tatlı, çok tatlı evler burada. Haight üzerinden devam edecek olursanız zaten şehrin meşhur parkı Golden Gate Park’a kadar uzanacaksınız, gitmeden Ritual Coffee’den kahvenizi kapmayı unutmayın deriz.

Silikon Vadisi

Geldik San Francisco Gezi Rehberi yazımızın sonuna. Silikon Vadisi’nden bahsetmeden geçemezdik, çünkü bir şekilde hepimizin haberdar olduğu bir yeri nasıl yazmayabiliriz? Aslında burası “hadi bi’ Silikon Vadisi’ni gezeyim ya” deyip plansızca gidebileceğiniz bir alan değil. Bir gayeniz, gezeceğiniz bir nokta olması ve bunu planlamanız gerekiyor, çünkü kapsamında bir sürü şirket/kuruluş var ve hem devasa, hem de şehrin dışında kalan bir alandan bahsediyoruz. Yani hadi bugün bi’ Facebook’a gideyim ya canımı çekti deseniz bile Facebook size nah yapar, kalırsınız kapıda.

Silikon Vadisi’nin kapsamında Google, Facebook, Apple, HP, Netflix, Electronic Arts, Tesla gibi baba şirketler var. Bunlar arasında ziyaret amaçlı en çok ilgi çeken iki yer ise Google ve Facebook. Yukarıda gayet kibar bir biçimde belirttiğimiz üzere, Facebook’a öyle laps diye giremiyorsunuz, orada çalışan bir tanıdığınız olması gerektiği gibi, onunla da önceden iletişime geçerek içeri isimlerinizi bildirmeniz ve onun gelip sizi kapıdan alması gerekiyor. (katakulli yapamazsınız yani, onun için söyledik) Google ise bu konuda biraz daha “az katı” diyebiliriz, Google’ı tanıdığınız olmadan da ziyaret edebilir ve Google kampüsünü gezebilirsiniz.

The post SAN FRANCISCO GEZİ REHBERİ: ŞİMDİ BURASI DA MI CALIFORNIA? appeared first on OitheBlog.

Amerika’da yaşama niyeti olan ya da niyeti olmasa bile “acaba nasıl olurdu?” sorusunu kendine sormadan edemeyenler olarak Amerika röportajına doymuyoruz. Bu sefer otursanız saatlerce konuşabileceğiniz, yer yer sesli güldüren şahane anlatımı ile Deniz Akdolu‘dan San Francisco’da yaşam ile ilgili bol bol ipucu aldık ve nedir ne değildir öğrendik. Üstelik konuya Deniz’in öğrencilik yıllarından dalınca Amerika’da eğitim, hatta Santa Barbara ile ilgili bile bol bol detay öğrenmiş bulunduk.

Toplanın, aşağıda içinde Kanye West bile geçen bayağı eğlenceli bir röportaj var.

Başlamadan gelen not: Amerika’da eğitim meselesi ilginizi çekti ise şurada konuyla ilgili çok çılgın bir röportajımız daha var.

Ne kadar süredir Amerika’da yaşıyorsun? Orada bulunma sebebin nedir? Bize küçük çaplı bir hayat hikayesi özeti geçebilir misin?

Aslında her şey yaklaşık on sene önce ablam liseden, ben de ortaokuldan mezun olmak üzereyken başladı. Babamın 80’lerden beri işini Amerika’ya taşıma hayalleri, “iş gezisi” için gittiği Kaliforniya’dan bize telefon açarak “Ben dönmüyorum, bu sefer olacak” demesi ile uzun ve yorucu bir vize sürecinden sonra bizi yanına aldırması ile gerçek oldu. Ablam üniversiteye bense liseye başladık, babam ve amcam Santa Barbara’da şube açtı; bir bakmışım ki ailecek “California Dreaming” yaşıyoruz.

Bildiğimiz kadarıyla hem liseyi hem de üniversiteyi Amerika’da okudun, dolayısıyla lise sürecinden başlamadan edemeyeceğiz. Adapte olmakta güçlük çektin mi? “Oha hakikaten filmlerdeki gibiymiş” dediğin anlar yaşadın mı mesela?

Söz ettiğim Santa Barbara’nın da içine dahil olduğu Güney Kaliforniya, kuzeye göre daha materyalist ve az biraz ayrımcı. Tabi biz bunu o zamanlar bilmiyorduk. Devlet lisesine gitmeme rağmen Montecito yerleşkesinin zengin popülasyonunu da göz önünde bulundurarak (Oprah, Ellen Degeneres, Kanye mahallede volta atıyor, Oprah Halloween’de şeker yerine Ipad mini dağıtıyor) sınıfımda Volcom, Lucky Brand, Liz Claiborne’un sahiplerinin çocuklarıyla büyümüş olmak elbette küçük çaplı bir travma yarattı. Düşünün ki hoca derste Arnold Schwarzenegger’den bahsedince “dün bizde yemekteydi hocam” tarzı muhabbetler geçiyordu.

İlk zamanlarda çok yalnızlık çektim. Maalesef Güney Kaliforniya’da Meksika popülasyonu, genel olarak toplum tarafından ezilen kesim. Okuduğum okulun yüzde yetmişi de Meksikalı’ydı. Hal böyle olunca beni Meksikalı zannetmeleri, üstümde başımda milyarlık kıyafetler olmaması, hatta Black Eyed Peas’in o sene çıkardığı “Seven Jeans, True Religion” şarkısının Kaliforniya’daki kot anlayışını 250 dolarlık kotlara dönüştürmesi gibi tuhaf  etkenler, tek kelime etmeye korkan halimi daha da travmatik bir noktaya getirdi. Bir de her gün serbest kıyafet olduğunu hatırlatayım, yani o moda yarışına ayak uydurmanın imkanı yoktu. Kimseyle konuşmadan geçirdiğim haftalar oldu, İngilizce dersinde hoca bana acıyıp  “sen en arka sırada otur sorun değil, ben seni C- geçiririm”  bile dedi. Öğle teneffüslerinde grupça okulun yanındaki ana caddeye ot içmeye giden gruplar, Bugattisi ile Starbucks’a giden filmlerden fırlamış kız tiplemeleri, başka bir “gang” ile kapışmaya giden Meksikalı gangsterlar ya da kimseyle konuşmayan,, genelde ileri Katolik olan ve filmlerden “nerd” olarak tanıdığımız asosyal çocuklar okuldaki ana grupları oluşturduğu için bayağı zorluk çektim!

Santa Barbara’da bile “gang” olması hakikaten enteresanmış! Zengin gang üyesi yeni bir tür galiba?

Ufacık Santa Barbara’da bile gang var evet! Onları bu noktaya getiren şey de tabi ki ayrımcılık. Santa Barbara’nın ana caddesi State Street’in doğusuna East Side, batısına West Side deniliyor ve her iki tarafın da ayrı bir gang’i, yani çetesi var. Bir keresinde öğlen saati iki taraf ana caddede kapıştı ve herkesin gözü önünde 13 yaşında bir çocuk bıçaklanarak öldürüldü. Günlük güneşlik, turistik, şirin bir caddede böyle bir şeyi hiç görmemiş olan herkes şok içinde izlerken çocuk oracıkta ölüverdi. Hatta olayın üzerine bizim okulda “karşı gang” den kan davası tadında bir karşı atak beklenildiği için, öğle yemeğinde kapılar kilitlenmeye başlandı.

Peki ya üniversite? Hangi üniversitede hangi bölümü okudun? Türkiye’deki çevrenden yola çıkarak eğitim sistemini burası ile kıyaslayabilir misin? Amerika’nın Türkiye’den daha iyi bir eğitim sistemine sahip olduğuna inanıyor musun mesela?

Liseyi bitirdiğimde ilk iki sene yaşadığım adaptasyon sürecinin de getirdiği karmaşa ile halen bölümümü seçememiştim. Amerika’daki “Community College”  yani 2 yıllık üniversite opsiyonundan yararlandım. Zaten Santa Barbara’da bir Community College bulunduğundan daha lisedeyken akşamüstleri üniversiteden dersler almaya ve kredi biriktirmeye başlamıştım. (Evet asosyal olunca sınıf arkadaşların okul çıkışı sinemalardayken sen üniversitede sanat tarihi dersi alıyorsun) Liseden sonra Santa Barbara Community College’a gittim, ilk 2-3 sömestr mimarlık, biyoloji, muhasebe (evet ben de inanamıyorum) gibi alanlar denedim, sonra psikolojiyi çok sevdim. Genelde insanlar Community College’daki karşı koyulması zor tatil havası yüzünden (buradaki iklim koşullarını da düşünün) okulu hemen bitirmek istemezler. Ama ben, hem uluslararası öğrenci statüsünde olduğum için okula daha yüksek ücret ödemem, hem de zaman kaybetmemek istememem nedeniyle iki senede bitirdim.

Community College’da General Ed dedikleri temel dersleri alıp üzerine seçtiğin bölüme göre birkaç zorunlu dersi (genelde 3-5) tamamladıktan sonra not ortalaman ve yazdığın başvuru makalesine göre 4 yıllık üniversiteye geçiş yapabiliyorsun. Ben  oradan UCSB’ye geçtim ve son iki senemi orada okudum. Bu şekilde, diploman 4 senedir o üniversitede okumuşsun gibi oluyor ve Community College çok daha ucuz olduğu için binlerce dolar da cebinde kalıyor. Üstelik bu yöntemle ilk etapta birkaç farklı bölümü deneyip hangi alana daha uygun olduğunu keşfetme imkanı da doğuyor. Ama uyarıyorum, okuldaki tatil havası Türkiye’den gelen pek çok öğrenciyi bile 4-5 sene transfer olamamaya sürüklüyor.

Klişe ama gerekli soru: Sence Amerika gerçekten de özgürlükler ve fırsatlar ülkesi mi? Bu kadar seneden sonra gerçekten orada daha özgür, daha mutlu ya da istediğin her şeyi başarabilecek gibi hissediyor musun?

Bence Amerika özgürlükler ülkesi değil, ama öyleymiş gibi davranmakta bayağı başarılı. Ben buraya yerleşmeden önce buradaki herkesi aşırı mutlu ve yüksek hayat standartlarına sahip zannederdim. Bu ülkede sistemden çeken çok var. Yüksek kesim sistemin kaymağını yiyor, orta kesim de maalesef tüketim ve ot kölesi olmuş, full time garsonluk yapıyor, kalan vakitte ot ve içki tüketmekten okumaya fırsat kalmıyor (sınıfımdaki Amerikalı yakın arkadaşlarımdan üniversiteyi bitiren yalnızca iki kişiden biri benim). Ki okul parası, çocuğunun okul parasını ödemeyi yanlış gören aile anlayışı ve üniversite kredileri üniversite mezunu olma olasılığını iyice düşük kılıyor.  Ayrıca evsiz ve çaresiz kesim de cabası.

Örneğin, geçen gün San Francisco’nun Nişantaşı’sı olan Financial District’teydim. Arabamı fark etmeden Tenderloin’e yani bölgenin en korkunç olarak bilinen, uyuşturucu ve evsizleriyle nam salmış mahallesine bırakmışım. Beş dakika içinde yola kakasını yapan bir kadın, kaldırımda asit satan bir kız gördüm ve “What are you doing here huh” tarzı laflar işittim. Gerçekten herkes kafayı yemiş, farklı bir alemde uçuyor gibiydi. Herkes bana bakıyordu, korktum yürüyemedim ve bir markete sığınıp taksi çağırdım. Market sahibi bana dik dik bakıp burada ne arıyorsun dedi. Taksiye bindiğimde kalbim çarpıyordu hala. Sonra düşündüm uzun süre bu insanlar nasıl bu hale geldi diye.. San Francisco, teknoloji endüstrisinin yoğun gelişimde olduğu bir şehir ve kiralar çok pahalı, çok zengin bir popülasyonu var. Ama bir sokağa sapıyorsun ve gördüğün manzara bu. Yani Amerikan rüyası yalnızca “rüya” olabilecek kadar fantastik. Ha bahsettiğimiz şey ruhani bir özgürlükse evet burada kimse ne yaptığını sallamaz. İstediğini giy, ye, iç, sen sensin ve kimse buna laf edemez. Ama sınıfsal olarak ciddi uçurumlar var. Ayrıca göz ardı edilemeyecek derecede ayrımcılık da söz konusu. En azından Güney Kaliforniya için söyleyeyim, insanlar İtalyan ya da Fransız olmadığınız sürece dış kültürlere pek ilgi duymayabiliyorlar.

Şimdi San Francisco’da yaşıyorsun. Tercihinden mutlu musun? “Şehir gibi şehir ulan!” dedirtti mi?

“Hakikaten şehir ulan!” diyorum her gün. Bir kere her “district”in kendine öz bir havası var. Salaş, rüküş, Uzak Doğu kültürü, kokoş, genç, yaşlı, hepsi bir arada. Plaj desen var, park desen var, toplu taşıma kolay. Yemekler Cafe Fernando’nun da dediği kadar mükemmel. Çok karışık bir popülasyonu var, her memleketten kültürden insanlar var. Bizim evin karşısında bir Budist Tapınağı var mesela. Ayrıca İstanbul’a olan benzerliğini Amerikalılar bile göz ardı edemiyor.

Sence yaşamak için pahalı bir şehir mi? Bize yeme içme, kira vb. günlük masraflarından da örnekler vererek konuyu orada yaşamayı planlayanlar için biraz detaylandırabilir misin?

Dediğim gibi Silikon Vadisi ve şehirdeki girişimciler sağ olsun, kiralar son 10 yılda fırlamış durumda. Bir oda kiralamak en az 1300 dolardan başlıyor. O sebeple çoğu insan Bay Bridge’in ötesindeki Oakland semtinde yaşayıp şehre Bart denilen metro ile gelip gidiyor. Onun dışında Sunset en çok öğrenci çeken semt. Ama orada bile 1100 dolardan aşağı oda bulmak imkânsız. Yemeklerin ucuz olmasıyla yetiniyoruz. Araban varsa saat başı en az 5-6 dolarlık bir park ücretini de gözden çıkaracaksın.

Arkadaşlık ilişkileri konusunda ne düşünüyorsun? Yukarıda da biraz söz ettiğin gibi gurbet elde depresyona girer miyiz? Türkiye’deki dostluklarını orada da yakalayabildin mi? Yoksa kırmızı bardaklı çılgın partilerin ötesine geçemiyor muyuz?

Başlarda dediğim gibi Santa Barbara’da çok yalnızlık çekmiştim. İnsanların senin farklılığına ilgi duymamasını geçtim, Türkiye’den sonra ileri bireysel bir düzendeki arkadaşlık tanımı çok farklı geliyor insana. İnsanlar derin muhabbet etmez mesela burada “I am not your therapist” diye bir söylem var. Azıcık kaptırıp açılınca “ I’m sorry, I’m talking too much” diyorlar ve ben bile bu kafaya girmişim fark etmeden. İnsanlarla konuşurken hep “ay çok açılmayayım bayar şimdi” derken buluyorum kendimi. Böyle olunca senin de açılasın gelmiyor. Para mevzuları da çok daha bireysel. Para kuruşu kuruşuna kadar hesap ediliyor ki ben bunu aslında Türkiye’deki tutumdan daha sağlıklı buluyorum. Ama ruhu besleyen, “kardeşim be!” diyebileceğin kadar yakınlaşan insan bulmak zor. Kültür insanları daha pragmatik olmaya yönlendiriyor.

Etkinlik açısından aktif bir şehir mi diye sormayacağız, tabi ki aktif. Onun yerine vakit geçirmeyi en sevdiğin bölgelerden biraz bahsedebilir misin? San Francisco’da sıradan bir gün nasıl geçiyor mesela? Türkiye’deki yaşantıya benzer mi?

İnsan nereye giderse gitsin yaşantısını da oraya götürür derler ya, ben de burada Santa Barbara’da edindiğim ritüellerimi uygulayarak, favori bir iki kafe, yürüyecek favori yerler ve alışveriş yapacak manavlar edindim. Ama Mission District’e gidip orada burada happy hour yakalamayı ve aşırı güzel yemekler yemeye de bayılıyorum. Mission District eskiden tamamen Meksika mahallesiymiş. Sonra hipster mahallesi olmuş, şimdilerdeyse Teknoloji endüstrisinin akın akın getirdiği ayda 10 bin dolar kazananlar ile dinamiği tamamen değişti ve daha elit bir havaya büründü. An itibarıyla otantikliğinin son demlerini yaşamakta. Yani hem duvarlar Meksika kültürüne ait murallarla dolu ve her yerde İngilizce konuşulmayan Taqueria “tacocu” lar var, hem “tapas ve kokteyl” konseptli yerler. Onun dışında Golden Gate Park’a gidip yürüyüş yapmayı çok seviyorum. İçinde bahçeler, müzeler ve hatta bizonlar bile var

Deneyimlerinden yola çıkarak San Francisco’da yaşama kararı almış birine verebileceğin en önemli tavsiye nedir?

YAZ GELMİYOR! Temmuz ortası oldu, ben hala akşamları palto giyiyorum.

Onun dışında güvenliğinize dikkat edin, bana bir şey olmaz deyip gece abuk subuk yerlerde gezmeyin. (Bakın daha yeni bir bavul dolusu vücut parçası bulundu) Buraya taşınmadan önce 10-15 kilo verseniz iyi olur çünkü mükemmel yemek yapmayan restoran YOK.

Son olarak buraya kadar gelmişken denemeden/görmeden dönmeyin diyebileceğin birkaç lokal tavsiyen var mı? (Golden Gate’i söyleyenlere küsüyoruz)

Burada Golden Gate’in ötesinde bir şeyler olduğunu da göz önünde bulundurarak: Baker Beach’te köprüye karşı bir gün batımı izlenmeli, Lands End Hiking Trail’de yine köprü ve deniz manzarasıyla yürüyüş yapılmalı, Golden Gate Park ve Palace of Fine Arts görülmeli. Ayrıca Mission District’de mini galeriler ve happy hourlar ile bol bol keyif yapılmalı. (Keyif pezevenkliği dedi ama biz sansürledik…)

The post San Francisco’da Yaşam: Arkadaşlarla California Dreaming Keyfi appeared first on OitheBlog.

Leap, dışarıdan baktığınızda bildiğiniz otobüslere benzese de ve bir yerden bir yere ulaşma amacına yönelik olsa da aslında içinde durum biraz farklı; çünkü bir kafe atmosferi yaratmak üzere tasarlanmış.

Yolda geçen zamanın en verimli şekilde değerlendirilmesi için birçok özellik düşünülmüş. Ama en önemli özelliklerinden biri kuşkusuz ücretsiz wifi sağlanması. “Wifi çok şarj yiyor” diye düşünmenize de gerek yok. Çünkü telefonunuzu şarj etmek için prizler de mevcut.

Kahvesiz ve müziksiz kafe olmaz. Bunlar da düşünülmüş pek tabii. Otobüste kahve, su, organik meyve suları gibi içecekler ve bir takım atıştırmalıklar da satın almak mümkün. Ayrıca kahvenizi yudumlarken ve otobüste yeni arkadaş edindiğiniz insanlarla sosyalleşirken bir yandan da arka planda Bose hoparlörlerden (siz de hoparlörlelelele şeklinde zorlanarak okuyorsunuz di mi?) çalan şarkıları dinleyebilirsiniz. Ya da telefonunuzu şarja takıp kendi müzik listenizle sakin sakin takılabilirsiniz tabi, kimse sizi başka insanlarla arkadaş olmaya zorlamıyor, merak etmeyin.

Kendi toplu ulaşım araçlarımızdan pek alışık olmadığımızdan kulağa tuhaf gelebilir ama bu otobüsün amaçlarından biri de sosyalleşmek üzerine denilebilir. Bizde olsa “metrobüste taciz edildi” tadında haberlere sürüklenmesi gayet olasılıklı. Ama Leap bunu da düşünmüş ve otobüse binenlerin yabancı kalmaması için bir özellik geliştirmiş. Otobüsü kullanmak için öncelikle web sitelerinden üye olmak veya akıllı telefonlarınızdan uygulamayı yüklemeniz gerekiyor. Burada oluşturduğunuz profil sayesinde bilet ve otobüste sunulan ürünleri satın alabiliyorsunuz, otobüste nakit geçmiyor. Yani siz otobüse bindiğinizde ve biletinizi otobüsün girişinde bulunan cihaza telefonunuzdan veya aldığınız çıktıdan scan ettiğinizde, profiliniz tanınıyor. Eğer bu modu ayarlardan gizli yapmazsanız, sizinle beraber o anda otobüste bulunan diğer kişilerin de profillerini görebiliyorsunuz. Gördüğünüz gibi otobüs hem konforlu, hem de ona buna yazmaya olanak tanıyor.

Uygulama sayesinde size en yakın otobüsün hangi noktada olduğunu, hangi durağa ne kadar uzaklıkta olduğunu da görebiliyorsunuz.

Şu anda San Francisco’nun sadece belli bir bölgesine çalışan bu otobüslerin ücreti tek seferlik $6, paket halinde alırsanız $5. Talebe göre hattı genişletmeyi ve daha çok otobüs eklemeyi de düşünüyorlarmış.

Biz bu fikri beğendik. Yolunuz oralara düşerse mutlaka deneyin.

-Videoyu izlemenizden önce gelen not: Bu şehre doyamayanlar için şurada çok çılgın bir San Francisco röportajımız var.

The post Leap: San Fransciso’nun Kafe Konseptli Yeni Toplu Ulaşım Aracı appeared first on OitheBlog.