Bu sefer öyle uzun, detaylı, bol betimleme içeren bir giriş yapmayacağız. Efendi gibi Paris Gezi Rehberi kısmına geçiş yapacağız, çünkü Paris’te yapacak o kadar çok şey var, Paris’te gezilecek yerler o kadar fazla ki, bir de başa uzun uzun giriş yapacak olursak yazının kocamanlığı sebebiyle gözünüz korkar ve planınızı iptal falan edersiniz diye korkuyoruz.

Yazıya geçmeden önce bizi Instagram’dan takip etmeyecek kadar vicdansız mısınız onu bi’ öğrenmek isteriz. Öyle misiniz? Sanmıyoruz. Şöyle bırakalım. (Paris gezimizi profildeki sabit storylerden izleyebilirsiniz) Ayrıca biraz daha alternatif önerileri kapsayan sitedeki en güncel Paris rehberimiz için şuraya, geri kalan tüm Paris içeriklerimiz için buraya bakabilirsiniz.

*Sık sorulan bir soru olduğu için şunu da en başa bırakalm: Yurt dışında internet kullanımı için bir e-sim uygulaması olan Airalo’yu kullanıyoruz, çünkü operatörlerin internet&konuşma paketi ücretlerinden çok daha makul bir fiyata denk geliyor, bize bol bol sorulduğu için baştan söz etmiş olalım. Ne kadar süre ihtiyaç duyacağınıza göre istediğiniz paketi seçebiliyorsunuz, uygulamaya ve fiyatlara göz atmak için şuraya tık tık. 

Paris Gezi Rehberi: Paris’e Ne Zaman Gidilir?

Bir konuda hepimiz mutabıkız diye düşünüyoruz; Paris görsel olarak hakikaten çok güzel! Yani Paris’i çeşitli sebeplerden sevmemiş bile olabilirsiniz, ne bilelim soyulmuşsunuzdur, iblis eski sevgiliniz oradadır, bir şekilde kanınız ısınmamıştır falan ama, en azından görüntü anlamında kötü olduğunu söylemek adama “cnm akıl hastanesi fln mı değerlendirsen aslında arkadaşm gitti şmdi çk mtlu…” dedirtir. Bu sebeptendir ki, “Paris is always a good idea” cümlesini biraz fazla ciddiye alıp yılın herhangi bir zamanında Paris’e gitmeye kalkışabilirsiniz. Ancak aslında her şehir için olduğu gibi Paris’e gitmek için de “daha kötü” dönemler var.

Paris aşırı turistik bir şehir olduğu için her halükarda kalabalıkla cebelleşmek zorunda kalacaksınız. Ancak özellikle Mayıs – Eylül aralığında gidecek olursanız şehrin en kalabalık döneminde olacağınızı hatırlatalım. Bu ne demek? Görmek isteyebileceğiniz yerlerde ciddi uzunlukta (2 saat bile olabilir) sıralar beklemek, restoranlarda yer bulma sıkıntısı yaşamak, müze gezerken Tarkan’ın halk konserinde gibi hissetmek şeklinde uzayıp giden bir sürü sorun demek. Hele bir de kötü havaya denk geldiyseniz geçmiş olsun, bu durum Paris’i sevmemenize bile sebep olabilir. Bu sebeple bize kalırsa Paris’e gitmek için en iyi dönemler Nisan ve Ekim ayları. Bu aylarda hem hava çok vahim değil, hem de şehir turistik anlamda bir tık daha az kalabalık olacaktır. (dikkatinizi çekeriz, kalabalık olmayacaktır demiyoruz)

*Paris’e gitme planınızı erteleseniz sanki daha iyi olacak bazı etkinlik ve tatil dönemlerini de es geçmemek gerek. Örneğin Paris Moda Haftası dönemi ve şehirde dev fuarların olduğu dönemler otellerde ciddi bir yoğunluk, şehrin dört bir yanında ciddi bir yer bulamama problemi oluyor. Aynı şekilde Fransa’nın resmi ve ulusal tatillerinde de her yer kapalı olacağı için tadınız kaçabilir, o tarihleri de şuraya bırakalım, işiniz kolaylaşsın.

Paris Gezi Rehberi: Paris’te Ulaşım

Paris’te ulaşım kısmına geçiş yapmadan önce sizi bi’ Paris’e ulaştıralım. Bunun için öncelikle bilmeniz gereken şey Türkiye’den direkt uçuşlarda Paris’teki iki havaalanından birine inecek olduğunuz. Ya Charles de Gaulle Havalimanı ya da Orly. Hangi havayolu ile gideceğinizi bilmediğimiz için hangisine inersiniz bilemiyoruz, ancak Türkiye’den uçuşlar çoğunlukla Charles’a oluyor, aklınızda bulunsun.

*Bizim gibi CDG Havaalanı’na inecek olursanız ulaşım için en çok kullanılan 2 seçenek ya taksi ya da RER. Taksiye binecek olursanız 50-55 Euro gibi bir fix ücret var, (gideceğiniz noktaya göre maksimum 55) daha fazlasını almaya kalkışırlarsa sıkıntı çıkarabilirsiniz yani. Ancak eğer birkaç kişi değilseniz taksi biraz tuzlu bir seçenek olduğu için RER’i tercih edebilirsiniz. RER dediğimiz şey aslında sizi şehir merkezinin dışındaki yerlere de ulaştıran, metro/tren arası bir şey, kendisiyle şehir içinde de karşılaşacaksınız ve metro ile ayrıştığını göreceksiniz. CDG Havaalanı’na indiğinizde RER tabelalarını takip ederseniz zaten kolaylıkla bulacaksınız. (Havaalanı biraz fazla büyük, çok fazla yürüdüğünüzü düşünürseniz kayboldunuz sanmayın) Fiyat konusunda bir genelleme yapmak zor, çünkü hangi durakta indiğinize göre değişiyor, onu şuradan kontrol edebilirsiniz. 

*Paris’te şehir içi ulaşımınız için metro, RER (artık onu biliyorsunuz) ve otobüs gibi seçenekleriniz var. Biz metronun kölesi olduğumuz için ve sizin de onu kullanacağınızı tahmin ettiğimiz için o konunun detayına girelim, çünkü yaşasın gelişmiş metro ağları. Bu konuyu şöyle özetleyelim:

1. Tek kullanımlık bir metro bileti alacak olursanız ödeyeceğiniz ücret 1,90 Euro.
2. Carnet alacak olursanız size 10 adet bilet veriyor ve 16 Euro gibi bir ücreti var, yani daha uyguna geliyor, dolayısıyla bol metro kullanacaksanız bunu almak daha mantıklı. (öyle kart falan değil bu, bildiğiniz 10 tane tekli bilet veriyor)
3. Mobilis alacak olursanız 1 gün boyunca sınırsız toplu taşıma kullanım hakkınız oluyor ve ücreti hangi bölgeler arasında hareket edeceğinize göre değişiyor. (Paris 1’den 5’e kadar bölgelere ayrılıyor) Ücretlerine şuradan bakabilirsiniz. Bu kartın saat kaçta alırsanız alın gece 12’den itibaren kullanım dışı olduğunu hatırlatalım, öyle 24 saat sürmüyor yani, o gün bitene kadar.
4. Paris Visit Pass’i alacak olursanız bunun 1,2,3 ve 5 günlük versiyonları var. Onun fiyatlarına da şuradan bakabilir ve hatta online olarak alabilirsiniz.
5. Bir de aylık ve haftalık olarak alınabilen Navigo Card meselesi var ki aslında bu en kapsamlı olanı. Fakat yanınızda fotoğrafınızın bulunması gerekmesi gibi bir takım detayları ve kullanım koşulları var. Biz bu gezide onu kullanmadık, ilgilenirseniz detayları şurada.

*Metro biletinizi metrodan çıkana kadar kaybetmeyin, bazen güvenlik kontrolleri oluyor ve çıkışta biletinizi kontrol etmek istiyorlar.

*Ulaşımda taksi kullanacaksanız bulunduğunuz yere taksi çağırtma işini geçiniz. Çünkü o zaman üstüne ekstra ücret ekleniyor, onun yerine yoldan çevirin.

*Kimseyi gereksiz yere germek istemiyoruz ancak yine de söylemeden de geçmeyeceğiz. Paris metrosu güvenlik konusunda inceden tehlikeli olabiliyor, özellikle hırsızlık olayları sık sık yaşanabiliyor. Bu sebeple metrodayken bir tık daha temkinli davranırsanız iyi olur.

* Paris Montmartre tepesi civarı hariç de öyle yokuşlu/merdivenli değil, aksine yürümeye son derece elverişli, düz bir şehir. O yüzden yürüyün yürüyebildiğiniz kadar, tüm o güzel sokakları, binaları ve “iyi ki buradan geçmişim” anlarını yürürken yaşayabiliyorsunuz. (bir de istediğinizi yiyip semirmeme hakkı tabii)

Paris Gezi Rehberi: Paris’te Nerede Kalınır?

Paris koccaaamaaan bir şehir. O yüzden Paris’te nerede kalacağınız konusunda paniğe kapılıp sokaklarda yatmaya daha sıcak bakmaya falan başladıysanız gayet normal, çünkü bi’ yerde karar kılsanız diğer yerler uzak kalıyor falan, asla “en iyi yer şurasıdır” gibi bir sonuca varılamıyor. Bu sebeple önerimiz Paris’te kalacağınız yeri bütçenize göre değerlendirip ana kıstas olarak “otelin metroya yakınlığını” belirlemek. Çünkü metro yakınınızdaysa aslında nerede kaldığınızın çok da bir önemi yok diyebiliriz, Paris’in ulaşım ağı son derece gelişmiş olduğu için şehir içinde herhangi bir noktaya ulaşmak 5-10 dakikalık metro yolculuğunuza bakar. Daha spesifik bir öneri isterseniz biz son Paris gezimizde Hotel Malte’de kaldık ve hem lokasyonu sebebiyle hem de otel olarak gayet memnunduk.  Hem pek çok yere yürüyebileceğimiz bir noktadaydı, hem de yakınlarımızda 2-3 farklı metro durağı olduğu için her yere kolaylıkla ulaşım sağladık. Olur da bu otelde yer bulamazsanız ya da başka otel arayışına girmek isterseniz de şuradan direkt önerdiğimiz bölgedeki otellere bakabilirsiniz.

Paris Gezi Rehberi: Paris’te Kaç Gün Kalmalı?

Bir diğer karar vermesi zor konu daha; Paris’te ne kadar kalınır? Şehir kocaman dedik, gez gez bitmiyor dedik, anneanneler gibi ayaklarımıza kara sular indi dedik, gözünüzü korkuttuk bi’ kere. Bu noktada işler aslında tam olarak nasıl bir gezi planladığınıza bağlı. Çünkü eğer isterseniz Paris’te sırf Louvre Müzesi’ni detaylı keşfetmek bile günlerinizi alır. Hadi o kadar spesifik yaklaşmayalım, biz 3. Kez Paris’e giden insanlar olarak bile hala onlarca yerini görmedik ve sürekli bir yarım kalmışlık hissi ile “ABV PARİS GEZ GEZ BİTMİYORSUN” düşünceleri eşliğinde İstanbul’a geri dönüyoruz. Dolayısıyla önerimiz şöyle üstünkörü bir gezi için bile eeennnn az 5 gün. O da yetmeyecektir ya, neyse.

Paris Gezi Rehberi: Paris Pahalı Mı / Paris Bütçesi

Açık, net, kelime oyunu yapmadan söylüyoruz, Paris pahalı. Bildiğimiz pahalı yani, bu konu asla tartışmaya açık değil. Paris’e gidip Louvre Müzesi’ne girmeyecekseniz, Orsay’ı gezmeyecekseniz, ne bilelim Paris’e özgü o kafelerde vakit geçirmeyecekseniz bizce Paris’i gezmiş sayılmıyorsunuz. Dolayısıyla bu gibi aktivitelerde bulunacağınızı varsayarak açık açık söyledik, evet PAHALI. Şimdi Paris Gezi Rehberi yazımızın en tatsız kısmına geçerek size olası harcamalarınızı göz önünde bulundurarak birkaç örnek verelim:

*3. Dalga Kahvecide Latte Vb. Kahve: 4-5 Euro (acı gerçek)
*Su: Ücretsiz, çünkü musluk suyu içiliyor. OH.
*Kruvasan: 1 – 2,5 Euro arası
*Bira: 4,5 – 6 Euro civarı (fıçıydı, şişeydi, ithaldi, onlara göre değişiyor)
*Popüler bir mekanda kokteyl: 10 – 14 Euro civarı
*Popüler bir mekanda yumurtalı mumurtalı kahvaltı: 8-13 Euro civarı
*Five Guys benzeri burgercide bir menü: 9-12 Euro civarı (McDonalds bu kategoriye girmez)
*Ortalama bi’ restoranda makarna/tavuk vb. ana yemek: 12 – 18 Euro civarı

Gördüğünüz gibi Paris hakikaten pahalı. O yüzden en azından atraksiyonlar için Paris Pass ya da Paris Museum Pass almak yükünüzü bir tık daha hafifletebilir. Her iki pass’in de kalacağınız gün sayısına göre farklı seçenekleri ve bütçelendirmeleri var. Özellikle ulaşım da içine dahil olsun istiyorsanız City Pass daha mantıklı, ancak bütçesinde bakınca zaten tüm mantığınız yerle bir olacağı için şimdiden geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz.

*Gitmeyi planladığınız müzeler için önceden sitelerine girip internetten bilet alırsanız hem daha ucuza gelebilir, hem de o korkunç sıraları atlama şansınız olabilir, aklınızda bulunsun.

Paris Gezi Rehberi: Paris’te Gezilecek Yerler

Genel olarak gezeceğiniz yerlerin biletlerini tek tek sitelerinden girip almakla uğraşmamak, biletlerinizi tek bir yerden kontrol etmek isterseniz şu siteyi kullanabilirsiniz. Aynı zamanda bu sayfadan şehirde katılabileceğiniz rehberli turlara, bulunabileceğiniz farklı aktivitelere de göz atabilir ve yine aynı yerden bilet alabilirsiniz. Biz bazen varlığından bile haberdar olmadığımız aktiviteleri buradan bulduğumuz için gezilerimizden önce burada ne var ne yok mutlaka bi’ bakınıyoruz, ayrıca bazı biletleri sonradan iptal etme hakkı da sunduğu için faydalı olabiliyor, sizin de aklınızda bulunsun.

Paris Müzeleri

Bu kısmı en başa koyduk, çünkü Paris’teki müze sayısının ürkütücülüğü ve işin kötüsü birçoğunun da ilginizi çekecek olması sebebiyle biz Paris müzeleri için ayrı bir yazı yazdık. Evet tek bir gezide hepsine gitmeniz pek olası değil, ancak en azından içinden seçmece yaparsınız.

Eiffel Kulesi

Wowwww, inanılmaz bir öneri ile karşınızdayız, Paris’e gidip Eiffel Kulesi’ni görmek…. Hangi çılgının aklına gelirdi ki, Sherlock muyuz biz? Şaka bir yana, tabii ki burada size paragraf paragraf Eiffel Kulesi’nin ne olduğunu falan anlatmayacağız, korkmayın. Onun yerine eğer iflah olmaz bir asi değilseniz çok yüksek ihtimalle Paris’e gidince Eiffel Kulesi’ni görmek isteyeceğinizi varsayarak bu esnada nelerin işleri kolaylaştıracağına dair birkaç ipucu vermek istiyoruz, çünkü özellikle kalabalık bir dönemde gittiyseniz “bir gezginin Eiffel kalabalığı ile imtihanı” anlarınızı biraz olsun kolaylaştırmazsak herhalde dönüşte bizi tokatlamaya gelirsiniz.

Öncelikle konuya doğruyu söyleyerek başlayalım, biz Paris’in tepeden görüntüsünün çok da hastası sayılmayız. Paris gibi bir şehir en güzel görüntüleri sokaklarında dolaşınca veriyor kanısındayız, o yüzden Eiffel’e çıkmaya para ayırmamak aslında çok da kötü bir fikir sayılmaz. Ancak “ilk kez Paris’e gelmişim, herhalde Eiffel’in tepesine çıkacağım salak” diyorsanız da öncelikle çok kırıldık ve tabii ki sizi durduracak değiliz, paşa gönlünüz bilir. Bu noktada iki seçeneğiniz var, çünkü Eiffel’in tepesinden Paris’e bakabileceğiniz 2 kat var. Ya 2. kata çıkıp bir seviye aşağıdan göreceksiniz, ki bu da zaten yeterince yüksek (16 Euro), ya da zirveye oynayacaksınız. (25 Euro) Tabii bu fiyatlar asansörü kullanacağınızı varsayarak verilen fiyatlar, bunun bir de 2. kata merdivenle çıkma fiyatı var, o daha ucuz. BU NASIL BİR ACIMASIZLIK YA, ilk fiyatlar Titanic – Rose, ikinci fiyatlar Jack için resmen………. Neyse, acımızı içimize atalım ve önemli bir noktayı da es geçmeyelim, biletinizi online olarak alın ve bir de orada bilet alma işiyle cebelleşmeyin lütfen, Eiffel kulesi bileti alabileceğiniz resmi siteyi şuraya bıraktık. 

Şimdi daha da güzel bir şey yapıp Eiffel Kulesi’ni en iyi şekilde fotoğraflayabileceğiniz birkaç lokasyonu buraya bırakacağız, bakın başka bloggerler bu sırlarını İsviçre’de kasalarda falan tutuyorlar, değerimizi bilin……..

*Place du Trocadero: Eiffel’in hemen karşısında kalan, yanlışlıkla bile bulabileceğiniz en turistik çekim noktası, tam bir klasik diyebiliriz.

*Rue Saint Dominique ve Rue de l’Universite: Sokak arasından daha az klişe fotoğraflar yakalamak için birbirine paralel bu iki sokağa uğranır, zaten yan yanalar üşenmeyin bi’ zahmet.

*Avenue Rapp: Yukarıdaki iki sokağa çok yakın, bir tık daha farklı bir açı yakalayabiliyorsunuz.

*Parc du Champ de Mars: Eiffel’in herkesin gördüğü tarafının tam zıttı noktası gibi düşünün, özellikle ters ışık yakalarsanız, böyle güneşin gözünüze girdiği bir andaysanız mesela, çok güze fotoğraflar çıkıyor. Ama buralarda biraz güzenlik problemi var, dikkatli oluyoruz, gerekirse çantamızla adam dövüyoruz.

*Plaza Athenee: Böyle elinizde şampanyalı, ne bilelim tatlı tatlı çiçeklerin arasından falan bi’ “ay şekerim Paris’teyimmm…” fotoğrafı yakalamak isterseniz burası sizlik. Burası bir mekan/otel bu arada, bir meydan değil.

*Sacre Coeur: Eiffel’i uzaklardan çekmek isterseniz Paris’in simgelerinden bir diğeri olan Sacre Coeur’da günbatımında şahane fotoğraflar çıkabiliyor.

Champs Elysees

Şok üstüne şok, öneri üstüne öneri, şimdi de Champs Elysees Caddesi’ne gitmek gibi inanılmaz çılgın bir fikrimiz var, yine Paris’e giden kimsenin aklına gelmeyecek bir fikir.

Efenim biliyorsunuz, Champs Elysees (Şanzelize işte ya) Paris’in en ünlü, en turistik noktalarından bir diğeri. İnanılmaz geniş, inanılmaz büyük ve tabii ki görsel olarak da güzel, dolayısıyla en azından 1 kez yolunuzu düşürüp bi’ görmeden olmaz. Zaten burayı başından sonunda dolaşacak olursanız aslında Paris’in iki farklı turistik noktasını daha görmüş oluyorsunuz: Arc de Triomphe (Zafer Takı) ve Concorde Meydanı (Paris’te pek çok eylemin gerçekleştirildiği, Fransız İhtilali döneminde idamların gerçekleştirildiği meydan). Bunlar dışında tahmin edebileceğiniz üzere cadde boyunca bol bol mağaza var, bunlar yalnızca öyle manyaklar gibi pahalı markalar değil, daha uygun fiyatlı şeyler de göreceksiniz. Ama Champs Elysees’de alışveriş yapmak gibi bir niyetiniz varsa önerimiz ara sokaklara dalmanız, zira oralarda daha orijinal butikler var.

*Caddenin ortalarında bir yerde inmek isterseniz George V durağında inebilirsiniz.

*Yukarıda bahsettiğimiz Plaza Athenee, Champs Elysees ile kesişen Plaza Montaigne üzerinde, buraya kadar gelmişken ona da uğrayabilirsiniz.

*Eğer arkadaşlarınızdan birinden Paris Saint Germain forması ya da Disney Store’den şirinli bir şeyler siparişi falan aldıysanız her ikisi de Champs Elysees üzerinde mevcut, boşuna başka yerlerde aranmayın.

Arc de Triomphe

Hazır Champs Elysees’ye kadar kadar gelmişken Napolyon tarafından yaptırılmış meşhur Zafer Takı’nı, yani Arc de Triomphe’u de görmeden dönmezsiniz diye düşünüyoruz. Eğer o kadar da ilginizi çekmiyorsa zaten Champs Elysees’nin bir ucuna ulaştığınızda kendisi tüm heybeti ile sizi bekliyor olacak.  Ancak bu yetmez ise tepesine de çıkabiliyorsunuz ki bizce bunu akşam saatlerinde yapacak olursanız bayağı güzel şehir fotoğrafları yakalanabilir, aklınızda bulunsun. Tepeye çıkmak için ücret 12 Euro.

Pere Lachaise Mezarlığı

Arkadaşlar siz değişik yer yazacağız diye iyice kafayı yediniz galiba, neden kalkıp Paris’e kadar gidip mezarlık geziyoruz diyenler, geçin köşeye, tek ayak üstünde bekleyin, pişman olacaksınız. Pere Lachaise Mezarlığı Paris’e giden turistlerin uğradığı popüler noktalardan birine gelmiş durumda ve bunun mantıklı bir açıklaması var. Öncelikle şunu bilmelisiniz ki, bu mezarlıkla Jim Morisson, Chopin, La Fontaine, Oscar Wilde, Balzac, Moliere, Edith Piaf, Pissarro gibi onlarca ünlü isim yatıyor. Ek olarak Ahmet Kaya’nın mezarı ve Yılmaz Güney’in mezarı da bu mezarlıkta yer alıyor. Üstelik burası pek de Türkiye’deki mezarlıklara benziyor sayılmaz, daha çok Buenos Aires’teki Recoleta ile kıyaslanabilir, zira görsel olarak da çok güzel olduğunu görmezden gelmek pek de mümkün değil.

Burayı gezmek üzere yollara düşecekseniz size birkaç ipucu vererek işleri kolaylaştırmamızda fayda var, çünkü burası dev gibi bir alana yayıldığı için bilinçli olarak gezmezseniz özellikle görmek istediğiniz mezarları bulmakta güçlük çekebilirsiniz.

*Öncelikle mezarlığa ulaşmak için 2 metro durağı seçeneğiniz var. Önerimiz mezarlık ile aynı ismi taşıyan metro durağında değil, Gambetta metro durağında inmeniz ve mezarlığın o kapısından giriş yapmanız. Bunun sebebi öncelikle birçok ünlü ismin mezarının o tarafa yakın olması, ayrıca mezarlığın içi yer yer oldukça yokuş olduğu için o taraftan girdiğinizde yokuş aşağı ilerleyecek olmanız.

*Mezarlığa girerken mutlaka girişteki haritanın önünde duraksayarak mezarını ziyaret etmek istediğiniz kişilerin mezarlarının nerede olduğunu bir yere not alın, aksi takdirde asla bulamazsınız, çünkü cidden çok büyük bir alandan söz ediyoruz. Mezarlıkta yer alan ünlü isimlerin mezarları numaralandırılmış bir şekilde orada sizi bekliyor olacak. Sonrasında içeride dolaşırken hangi bölümde olduğuna dair tabelalar ve numaralandırmalar olacak, onları takip edersiniz.

*Ahmet Kaya’nın mezarı 71 numaralı adada, Yılmaz Güney’in mezarı 62 numaralı adada yer alıyor ve her ikisinin mezarı da Pere Lacheise metro durağının olduğu kapı tarafında kalıyor.

*Oscar Wilde’ın mezarını cam ile çevrelenmiş ve üzerinde öpücükler olmasından ayırt edebilirsiniz. Önceden cam yoktu, ancak bu öpücük bırakma meselesi bir geleneğe dönüştüğü için cam ile çevrelediler. Aslında bunu yapmak yasak ve bu durumdan bayağı şikayetçiler, haberiniz olsun.

Montmartre

Geldik bir diğer aşırı turistik noktaya, Montmartre Tepesi. Burası özellikle güzel havalarda o kadar turistik bir hal alıyor ki, aklınızı kaçırıp ortalıkta “ARTIK HERKES EVİNE DÖNMELİ” diye bağırırsanız emin olun kimse sizi yadırgamaz. O yüzden eğer üşenmezseniz mümkünse sabah erken saatte gidip Montmartre’yi en azından olabilecek en boş halinde keşfetmeye bakın.

Montmartre’nin en merkezi noktasını Place du Tertre olarak kabul edebilirsiniz. Hani şu ressamlarla dolu, metrekareye 234234 kişinin düştüğü, kenardan Sacre Coeur Bazilikası’nın güzelliğini görünce tüm bu kalabalığa olan sinirinizin bir anda geçtiği meydan. Belki burayı gezinizin başlangıç noktası olarak da düşünebilirsiniz. Bu meydandan Sacre Coeur tarafına doğru değil sola doğru devam edecek olursanız meşhur Le Consulat’ın önüne doğru çıkacaksınız. Burası Montmartre’nin en çok fotoğraflanan kafesi olabilir, çünkü yalnızca görsel olarak güzel olması ile değil, aynı zamanda eskiden Picasso, Van Gogh, Monet gibi sanatçıların da buluşma noktası-imiş. Buradan ise “La Maison Rose” tarafına doğru yürüyecek olursanız, oldukça ikonik bir hale gelmeye başlamış o pembe binayı ve hemen yanında sarmaşıklı evi göreceksiniz, onlar da tam fotoğraflık.

*Sacre Coeur Bazilikası’nı gezmek ücretsiz, ancak onun da tepesine çıkmak istiyorsanız ücret ödemeniz gerekiyor aklınızda bulunsun. Biz tabii ki çıkmadık, çünkü zaten yeterince tepedeyken tepenin de tepesine çıkıp tepeception yapmaya gerek yok gibi geldi.

*Montmartre bir tepe olduğu için Paris genel olarak düz bir şehir olmasına rağmen buraya yürüyerek çıkmak biraz zahmetli, bol merdivenli ve bol yokuşlu oluyor. O sebeple füniküler kullanarak yukarı çıkıp inişi yürüyerek gerçekleştirirseniz hem çıkarken perişan olmazsınız, hem de inerken sokakları görebilirsiniz. Fünikülere ulaşmak için Anvers metro durağında inin, Place Saint Pierre’ye doğru yürüyün, zaten çok yakın.

*Eğer Anvers durağında inip füniküler tarafında gitmek yerinde üzerinde bulunduğunuz Boulevard de Clichy üzerinde yürüyecek olursanız meşhur Moulin Rouge’a ulaşıyorsunuz. Biz yılllarrr önceki ilk Paris ziyaretimizde buradaki şovu izlemek için saçma sapan bir para verme gafletinde bulunup o zamanki bakış açımızla bile inanılmaz pişman olmuştuk, aman diyelim. Burası eskiden nasıldı bilemeyiz ama, şu anda şovlar “erotik” olmaktan çok Mehmet Ali Erbil’in pantolon indirmesi seviyesinde falan, yok yani, gitmeyin. Çok istiyorsanız açın filmi izleyin.

*Eğer ilginizi çekerse Jehan Rictus Meydanı’ndaki küçük bir parkın içinde I Love You Wall bulunuyor. Bu duvarın özelliği üzerinde 300+ dilde “seni seviyorum” yazıyor olması.

*Bu civarla ilgili son önerimiz, şayet Amelie filmini seviyorsanız onun çekim lokasyonlarından biri olan, Amelie’nin çalıştığı kafe yakınlarınızda, girip fotoğraf çekebilirsiniz, ismi Cafe des Deux Moulins.

Notre Dame Katedrali ve Civarı

Gün geçmiyordu ki Paris’te bir aşırı turistik yer ile daha karşılaşmayalım ve görmezden gelemeyeceğimiz kadar önemli olmasın. Gotik mimarinin kralı (mimariden hiç anlamıyorsanız bile bunu görünce ABİ BU KESİN GOTİK ARTIK TAMAM, YOKSA BEN MİMAR MI OLMALIYDIM dedirtecek kadar), Quasimodocuğumuzun evi, meşhur Notre Dame Katedrali tartışmasız bir şekilde Paris’te göreceğiniz en heybetli yapılardan. Tabii siz dışarıdan baktığınızla kalmayın, mutlaka içine de girin, zira kapıdaki sıradan da anlayacağınız üzere giriş ücretsiz.

Bu arada, şayet Notre Dame’a ulaştıysanız katedralin üzerinde bulunduğu adacığı ve civar sokakları da dolaşmanızı önereceğiz, çünkü burada da tam fotoğraflık bir sürü sokak ve kafe var. Özellikle Au Vieux Paris d’Arcole’nin çiçekli miçekli hallerinden birine denk gelirseniz çok güzel görünüyor, aklınızda bulunsun.

Shakespeare and Company

Hazır Notre Dame Katedrali’ne gelmişken yakınlarda görmek isteyebileceğiniz bir başka yerden daha bahsetmeden geçmeyelim, Paris’in en ünlü kitapçısı Shakespeare and Company. Aslına bakarsanız şu an bu kadar ünlü olmasında Before Sunset ve Midnight In Paris gibi filmerin bolca etkici olsa da, aslında onlardan önce de yeterince popüler olduğunu söyleyebiliriz. Aslına bakarsanız ilk Shakespeare and Co 1919 yılında bir başka noktada açılmış, fakat sahibi bu kitapçıyı İkinci Dünya Savaşı esnasında kapatmak durumunda kalmış. Sonrasında şu anki konumunda yeni bir kitapçı açılmış ve kitapçının sahibi bir önceki Shakespeare and Company’ni anısını yaşatmak için kitapçısını bu şekilde adlandırmış. Bu arada eski Shakespeare and Company’e gidip gelenler arasında James Joyce, Fitzgerald, Hemingway gibi isimler varmış, hadi şimdi gitmeyin de görelim!

Kitapçının ayrıca bir kafesi, eski/özel kitapları sattıkları (1000 dolara kitaplar falan var, öyle düşünün) ayrı bir bölümleri mevcut. Asıl Shakespeare and Company’e girdiğinizde ise ilk izlenim olarak oldukça küçük bir kitapçıya girdiğinizi düşünebilirsiniz ama ortalık gerçekten labirent gibi ve her yerden bir oda çıkıveriyor. Bu arada maaaaalesef içeride fotoğraf çekmek yasak, o yüzden sağda solda gördüğünüz o güzel cümleleri fotoğraflayamayacaksınız.

Le Marais Bölgesi

Bizce Le Marais (lö mağğreeeğ diye okunuyor) Paris’te en seveceğiniz bölgelerden biri olacak. Ancak bunun için en önemli kıstas buralara haftaiçi gitmeniz, zira haftasonu Parisliler de burayı değerlendirmeyi sevdiği için oldukça kalabalık bir hal alıyor, üstüne bi’ de biz turistler eklendik mi sabrınızın taşmaması mümkün değil. Marais bölgesinde yapmanız gereken temel şey aslında sokaklarda hunharca dolanmak, mümkünse haritadan bağımsız olarak biraz kaybolmak. Ama yol üzerinde The Broken Arm, Frenchtrotters ve Merci gibi dükkanlara denk geldiğiniz esnada küçük duraksamalar yapabilir, özellikle Merci’nin içinde kendinizi kaybedebilirsiniz.

*Kaybolmayı bırakıp haritaya baktığınız anlardan birinde mutlaka Place des Vosges tarafına uğrayarak hem bu şahane meydanı, hem de bu meydanda bulunan Victor Hugo’nun evini görmeyi ihmal etmeyin.

*Oberkampf tarafında kadar uzanacak olursanız, bu civarda, Rue Oberkampf üzerinde pek çok mekan mevcut. Hatta 108 numarada yer alan kafenin yanındaki duvarda dönemsel olarak değişen farklı farklı mural çalışmaları yer alıyor, gezerken oraya da bi’ uğrayabilirsiniz.

Pigalle Bölgesi

Yukarıda söz ettiğimiz Montmartre bölgesi ile yan yana sayılabilecek bir diğer bölge, Pigalle. Birkaç sokağı ve Moulin Rouge civarı “Red Light District” terk bir halde olduğu için aslında kısa bir süre öncesinde kadar “aman o tarafta dikkatli olun” denilen bir bölge olmasına rağmen şu anda bayağı popüler ve hip bir hale gelmiş durumda. Özellikle KB Cafeshop (evet coffee shop değil) ve Dirty Dick gibi mekanlar günün herhangi bir saatinde dolup taşıyor diyebiliriz. Bizim favorilerimizden biri olan Pink Mamma adlı mekan da burada bulunuyor, onu Paris yeme içme rehberinde detaylandıracağız. Bunun dışında bölgede bol bol küçük, lokal butik patlaması da yaşanıyor, dolayısıyla özellikle Montmartre tarafında gitmişken 1-2 mekan denemek ve şöyle bir dolanmak için burayı da keşfe çıkabilirsiniz.

*Eğer hayatınız boyunca göreceğiniz en “şirin” basketbol sahasını görmek isterseniz Pigalle Duperre’ye uğramayı unutmayın. Hemen Pink Mamma yakınlarında.

*KB Cafeshop’un üzerinde bulunduğu cadde olan Avenue Trudaine görsel olarak çok güzel, belki başından sonuna şöyle bi’ turlamak istersiniz.

Canal St. Martin

Son dönemlerde Paris’in en popüler, en hipster akını yaşayan bölgelerinden biri haline gelmiş Amsterdam terk görüntüler veren bir diğer bölge olan Canal St. Martin’i de es geçemezdik. Kafe üstüne kafe, mekan üstüne mekan açıldıkça burası yükseldi de yükseldi, kalabalıklaştı da kalabalıklaştı resmen. (sanki 30 yıllık Parisliyiz ya sdfsd) Zaten Paris Yeme İçme Rehberimizde burada yer alan birçok mekandan söz edeceğiz, o kısımlar için diğer rehbere bakarsınız.

59 Rivoli

Bir tık daha alternatif bir yer keşfetmek isterseniz zaten önünden geçtiğiniz takdirde görüntüsüyle mutlaka dikkatinizi çekecek 59 Rivoli’yi gezmenizi mutlaka öneririz. Burası hem sergi alanlarının, hem de sanatçı stüdyolarının yer aldığı, sanatçıları içeride çalışırken görebileceğiniz bir sanat alanı. Ancak öyle düzenli, ışıl ışıl, şıkır şıkır bir galeri falan beklemeyin, aksine, duvarları graffiti ve murallar ile kaplı, biraz dağınık bir görüntüye sahip, ama son derece canlı ve ilginç bir yerden bahsediyoruz ki, bunun sebebini anlamak için 59 Rivoli’nin hikayesinden bahsetmek gerek.

1999 yılında, 59 Rivoli binası terk edilmiş bir haldeyken, bir sanatçı grubu bu binaya –izinsiz olarak, yerleşiyor ve burayı hem ev / hem de çalışma alanına çeviriyorlar. Bir süre sonra Fransız devleti bu konuda reaksiyon gösteriyor ve binayı boşaltmalarını istiyorlar, ancak basının ve halkın sanatçıların tarafında olması sebebiyle işler sanatçıların lehine ilerliyor. O dönemde henüz Paris valisi olmayan Bertrand Dalanoe, “eğer seçilirsem burayı sanatçılara bırakacağım” gibi bir vaatte bulunuyor ve ardından vali seçilince sözünü tutuyor. Günümüzde 59 Rivoli bir “art space” olarak kullanılıyor ve aynı zamanda 20’nin üzerinde sanatçının stüdyosu burada yer alıyor, üstelik bulunduğu konuma göre oldukça uygun kiralar ödüyorlar.

*Stüdyolara girerken çekinmenize gerek yok, kimse, kimsenin umrunda değil, ya şa sın sanatçılar.

Paris Gezi Rehberi: Kısa Kısa…

Jean Jacques Rousseau, Victor Hugo, Emile Zola, Madame Curie gibi isimlerin mezarlarını da içinde barındıran ve Foucault Sarkacı’nı da görebileceğiniz harika bir yapı için: Pantheon

Güzelinden bir kütüphaneyi ücretsiz olarak görmek isterseniz: Richelieu Library

Eğer şehir parklarında vakit geçirmeyi seviyorsanız favoriler: Jardin du Luxembourg ve Jardin du Palais Royal

Şahane bir fotoğraf yakalamak isterseniz görmeniz gereken avlu: Place Edouard VII (tepenizi çekin)

Dini yapıları gezmeyi seviyorsanız ve şahane fotoğraflar çekmek isterseniz: Sainte Chapelle

İlginç mimariye sahip binaları görmeyi seviyorsanız: Philarmonie de Paris

Tahmin ettiğinizden çok daha güzel çıkacak bir cami için: Grand Mosquee de Paris

Gözden kaçıracağınızı sanmayız ama yine de bir hatırlatma olarak: Disneyland Paris

Paris Gezi Rehberi: Bir Takım İpuçları

*Biliyorsunuz, normalde dünyanın pek çok yerinde müzeler Pazartesi günleri kapalı oluyor. Ancak Paris’te durum sadece bu şekilde işlemiyor, bazı gitmek isteyebileceğiniz müzeler Pazartesileri açık, Salıları kapalı. Dolayısıyla müze ziyaretlerinizde bu detayı kontrol etmeyi unutmayın, kapısına kadar gidip hüsrana uğramayın.

*“Fransızlar İngilizce konuşmuyor, İngilizce konuşursanız sizi tokatlarlar……” gibi şehir efsanelerini geride bırakınız, bir kez bile böyle bir durum yaşamadık. Elbet öyle insanlara da denk gelinebilir, ancak bu kesinlikle bir genelleme değil, kim salladı bunu ya?

*Bazen, bazı “çok özel” kabul edilebilecek ya da kendini çok özel zanneden mekanlarda kılık kıyafet konusuna takılabiliyorlar. Bu gibi mekanlara gitme niyetiniz varsa en azından bavulunuza bir tık daha süslü püslü kıyafet atıverin.

The post Paris Gezi Rehberi: Gezilecek Yerler ve İpuçları appeared first on OitheBlog.

1. Paris – Eiffel Kulesi

Artık romantizmle özdeşleşmesinden, Fransızların asla İngilizce konuşmamasından dem vurulmasından ya da Laduree’nin önünde fotoğraf çektiren kırmızı bereli kızlarımızdan sıkıntı bastığına göre, en azından bir diğer Paris klişesi olan Eiffel Kulesi’ne daha anlamlı bakmanın vakti geldi. Şu anda önünde sarmaş dolaş fotoğraf çektirmeyen çiftlerin itinayla dövüldüğü kule, aslında pek de romantik bir hikayeye sahip değil tabi.

Bundan tam 126 yıl önce tamamlanan ve günümüzde yılda 7 milyona yakın ziyaretçi çeken bu turist magneti, Gustave Eiffel’in firması tarafından Fransız İhtilali’nin 100. yılı kutlamaları dahilinde şehirde düzenlenen bir fuarın giriş kapısı olması amacıyla inşa edilmiş. 324 metre uzunluğundaki kulenin yapım aşamasındaki masrafları tahmin edilenden 1 milyon Frank(çık) daha yukarıda çıkınca büyük bir panik yaşanmış, ancak ilk 5 ay içinde 1,9 milyon kişi tarafından ziyaret edilince masrafların büyük bir kısmı da karşılanmış olmuş. Bu arada, yukarıda Gustave Eiffel’in “firması tarafından” vurgusunu yapmış olmamızın bir sebebi var, çünkü günümüzde yapının mimarı da Mösyö Eiffel olarak bilinmesine rağmen birçok kaynakta da tasarlayan kişinin o olmadığı iddiaları yer alıyor.

Sizi küçük sürprizlerle şaşırtalım: Eiffel Kulesi, açılış tarihinden beri neredeyse 250 milyon kişi tarafından ziyaret edilmiş.

Biraz da tarihi bilgi verelim: 2. Dünya Savaşı döneminde, Nazi istilası sürecinde kulenin asansörünün kabloları kesilerek Nazi sembolü “Swatiska’nın” kulenin tepesine yerleştirilmesi önlenmeye çalışılmış. Asansör olmayınca 1665 basamağı çıkacak kadar akıllarını kaçırmışlar mıydı, onu biz de bilemiyoruz.

Biraz da manyaklaşalım: 2008 yılında “obje fetişisti” olan bir kadın, resmi olarak Eiffel Kulesi ile evlenmiş ve müstakbel kocası için soyadını La Tour Eiffel olarak değiştirmiş.

Daha çok Paris isterseniz Paris Gezi Rehberimize de bekleriz.

2. New York City – Özgürlük Anıtı 

Özgürlük Anıtı ya da orijinal adıyla Statue of Liberty, New York’a giden her turistin görmeyi görev bellediği, karşı konulamaz bir havaya sahip. Daha önce potansiyel turistler olarak türlü türlü filmde yıkıldığını, devrildiğini, yandığını, uzaylılar Dünya’ya saldırdı mı ilk darbe alan yerin burası olduğunu gördüğümüzden midir bilinmez, kendisiyle bir bağımız da oluşmuş durumda, haliyle gittiniz mi görmeden, yamacına gitmeden edemiyorsunuz. Tipik bir Amerikalıya sorsanız “gitmesen de olur DUDE” cevabını alma ihtimaliniz çok yüksek, açıkçası bize sorsanız da uzaktan görmek yetiyor da artıyor bile, ama yine de hikayesini es geçmek olmazdı. Yılda 4 milyon kişi yanılıyor olamaz!

Frederic Bartholdi tarafından tasarlanan ve kaidesi bile birlikte 93 metre uzunluğuna ulaşan heykelin yapımından, yukarıda “senin için şöyle böyle diyorlar Gustave’cığım” diye atıp tuttuğumuz Gustave Eiffel de eksik kalmamış ve Fransa’nın Amerika’ya hediyesi olarak verilmiş. Roma mitolojisinde yer alan özgürlük tanrıçası Libertas’tan esinlenilerek yapılan heykelin tacındaki 7 sivri uç, 7 kıtayı temsil ediyor ve elinde, üzerine Amerika Bağımsızlık Bildirgesi’nin tarihinin yazdığı bir tablet tutuyor.

Tarihi bilgi: Anıt, 19. yüzyılın ortalarından itibaren özellikle göçmenler için bambaşka bir anlam ifade etmeye başlamış, çünkü o dönemde yaklaşık 9 milyon kişinin göç ettiği Amerika’ya yaklaşıldığında göçmenlerin hedefe ulaşmayı başardıklarını fark etmelerini sağlayan ilk simge tabi ki Özgürlük Anıtı’ymış.

Hüzünlü bir şeyler: Şu ana dek anıtın tepesinden kendini atan ve intihar girişimi beklediği yönde sonuçlanan 3 kişi var.

Anlamsız bilgi: Lady Liberty’nin ayak numarasını merak edenler varsa, 859!

Aşırı yararlı bilgi: 2 parçadan oluştan dev New York Rehberimiz için şuraya ve hatta şuraya da bakabilirsiniz.

3. Roma- Kolezyum

Dünyanın en popüler şehir simgeleri listemizin en iddialı, en “yiyorsa laf edin” yapılarından biri olan Colosseum, Roma’nın hatta komple İtalya’nın en önemli simgesi durumunda. Hakkında onlarca efsane, onlarca hikaye var ancak biz onları hiç karıştırmadan öncelikle gerçek yapılış amacını ve tarihini şöyle bir anlatalım istiyoruz.

Kolezyum’un tarihi pek eskilere, M.Ö 72-80 yılları arasında kadar dayanıyor. Aslında birçok film ve romandan da bildiğiniz üzere, o dönemde var olan gladyatörlerin savaşması, hayvanların dövüştürülmesi, çeşitli infazların, halka yönelik gösterilerin gerçekleşmesi ve halkın bu “gösterileri” alanı çevreleyerek izleyebilmesi amacıyla inşa edilmiş. Köleler ve mahkumlar tarafından bir amfi tiyatro şeklinde inşa edilen yapı yaklaşık 50.000 kişiyi ağırlayabilecek bir büyüklükte. (Tarihçiler insanların çok yüksek ihtimalle oldukça sıkışmış bir halde oturduklarını tahmin ediyor) Tabi böyle bir dönemde “Ricardo gel erken gidelim de en önden yer kapalım” gibi bir muhabbet olmadığını da tahmin ediyorsunuzdur, zira halkın Kolezyum’daki oturma dağılımı da mensubu oldukları sınıfa göre belirleniyordu.

Yüreğinize su serpelim: Yaygın efsanenin aksine, Kolezyum’da insanların aslanların önüne atılması gibi aşırı brutal bir durum yaşandığına dair herhangi bir kanıt yok. Uydurmayın, İlber Ortaylı ağzınızı kırar.

Manyakça bilgi: Eğer Kolezyum’un en ihtişamlı dönemlerinde gladyatör olsaydınız, başınıza gelebilecek en kötü senaryo, yapının “batı kapısından” çıkmanız olacaktı, çünkü burası arenada hayatını kaybeden insanların ve hayvanların çıkarıldığı kapı olarak biliniyordu.

Roma sevenler için Roma Gezi Rehberimizi buraya bıraktık.

4. Brüksel – Manneken Pis

Geldik en ayar olduğumuz şehir simgesi Manneken Pis, yani “işeyen çocuk” heykeline. Kendisini görünce yanlış yere geldiğimizi düşündüğümüz, 2-3 dakika bakındıktan sonra kendimizce Brüksel ile küçük çaplı bir kavgaya tutuştuğumuz, “ulan nasıl oldu da bu kadar ünlü oldu bu heykelcik” diye hayretler içinde kaldığımız Manneken Pis’in hikayesini keşfetmek bize de biraz olsun iyi geldi. En azından artık neden ünlü olduğunu biraz olsun anlayabiliyoruz. (hak verdiğimizden değil ya, neyse)

Aslına bakarsanız Manneken Pis ile ilgili birçok efsane var, çoğunun uydurma olduğunu anlamak için bu konuda uzman olmak falan gerekmiyor, ancak yine de bir şekilde hakkında konuşulmasını sağladığı için başarılı olarak kabul edilebilirler. Bunlardan en yaygın olanı, savaş döneminde küçük bir çocuğun şehri kuşatan askerlerin attığı büyük bombalardan birinin üzerine işeyerek şehri kurtarmış ve bu sebeple şehre heykelinin dikilmiş olduğu. Ne kadar doğrudur bilemiyoruz (tabi ki doğru değil) ancak halk buna inanmayı sevdiği gibi, heykele her sene yılın farklı dönemlerde farklı kıyafetler giydiriliyor ve kıyafetleri şehir müzesinde sergileniyor.

Dalga geçmelik bilgi: Bulunduğu noktaya yerleştirildiğinden beri Manneken Pis bol bol çalınıyor. Şu anda gidip göreceğiniz versiyonu ise aslında bir replika, ancak onu bile sık sık çalıyor ya da kırıyorlar. Ayıp ile komik arasındaki ince çizgide kaldık, gülmeden edemeyeceğiz. (Valla biz yapmadık)

Turistlere faydalı: İlgilenenler için Brüksel İpuçları ve Brüksel Gezilecek Yerler Rehberimiz burada sizi bekler.

5. Berlin – Berlin Duvarı

Berlin’e ayak basan her bireyde karmaşık duygular yaratan Berlin Duvarı, Doğu Almanya vatandaşlarının Batı Almanya’ya kaçmalarını engellemek için 1961 yılında inşa edilmeye başlandı. “Utanç duvarı” olarak anılmasının çok daha yerinde bir karar olduğu Berliner Mauer, neredeyse dün diye tabir edilebilecek 1989 yılındaki yıkılış tarihine kadar orada kalmayı başardı ve birçok hüzünlü hikayenin de kaynağı oldu. Aslında basit bir tel örgü çekilmesiyle başlayan süreç, bu tel örgülerin duvara çevrilmesi, ardından duvarın doğu tarafından batıya kaçmaya çalışan kişilerin daha kolay görülebilmesi için beyaza boyanması ve gözlem kulelerinin çoğaltılmasıyla daha da sıkı bir hale geldi. Süreç boyunca yaklaşık 5000 kişi bunca önleme rağmen duvarın diğer tarafına tüneller kazarak, bavulların içine girerek ya da bagajların içine saklanarak geçmeyi başarsa da, 200’ün üzerinde insan da geçmeye çalışırken hayatını kaybetti.

Gezginlere yararlı bilgi: Günümüzde duvarın 1,3 km’lik bir bölümü

“East Side Gallery” adı altında, üzerinde çeşitli sanatçıların çalışmalarının bulunduğu bir alan olarak ziyaret edilebiliyor, kesinlikle kaçırmayın!

Turistlere sevindik olma kaynağı: Berlin İpuçları, Berlin Gezilecek Yerler, Berlin’le İlgili Şaşırtıcı Bilgiler ve Berlin Gece Hayatı rehberlerimiz ellerinizden öper.

6. Kopenhag – Küçük Deniz Kızı Heykeli

İşte Manneken Pis ile kapışacak bir diğer “bu muymuş yani” sembolü daha. En azından adında “küçük” olduğunu söyleyerek hayal kırıklığı derecemizi biraz daha aza indirgiyorlar, onun için kendilerine bir teşekkürü borç biliriz. Tabi ki küçük olan her şeyi beğenmiyor değiliz (hayır manidar espri yapmıyoruz), ancak bunlar da bu kadar ikonik hale gelmek için biraz komik kalıyor sanki. Yine de Manneken Pis’e göre çok daha estetik bir heykel olduğunu kabul etmek gerekiyor, orası ayrı.

Küçük deniz kızı heykelinin hikayesine gelecek olursak: Carl Jacobsen, Kopenhag’da bulunan Royal Danish Theatre’da bir bale gösterisi izliyor ve gösteriden çok etkileniyor. Söz konusu heykelin yapılması için bir girişimde bulunmaya karar veriyor ve balerin Ellen Price’tan bu heykel için modellik yapmasını rica ediyor. Ellen Price sanat için soyunmayı kabul edecek, sizin bildiğiniz kızlardan olmadığı için bu öneriyi kabul etmeyince, Ellen Price’tan esinlenilmesine rağmen nü model olarak heykeltıraş Edvard Eriksen’ın eşi model alınıyor. Sonradan ortaya türlü efsane çıkar ve bunlardan en yaygını küçük denizkızının karada yaşamakta olan bir prense aşık olduğu ve bu sebeple ona en yakın olabileceği noktada oturduğu söylenir durur.

Sizi küçük sürprizlerle şaşırtalım: Heykel üzerinde bulunduğu kayaya yerleştirildiği günden beri defalarca saldırıya uğramış. Kafası kesilmiş, kolu koparılmış hatta protesto amaçlı üzerine çarşaf bile örtülmüş. İnsanları anlamak zor tabi.

7. Londra – Big Ben Saat Kulesi

Daha Londra’nın L’sini söylediğimizde gözünüzde canlanan görüntünün içinde Big Ben’in olduğuna adımız gibi eminiz. O zaman bu ikonik simgeden de bahsetmeden geçmek olmazdı diyerek konuya girelim.

Bu noktada önce yanlış bilinen bir gerçeği düzeltmeyi görev biliriz! Çoğumuz Big Ben’i saat kulesinin adı olarak bilsek de, aslında Big Ben kulenin büyük çanına verilen isim, fakat zaman içinde halk arasında komple kule için kullanılan bir isme dönüşmüş. Kulenin orijinal adı Elizabeth Tower. (Zaten bıraksak İngiltere’deki her şeyin adını Elizabeth koyacaklar) Westminster Sarayı 1830’lu yıllarda çıkan bir yangın sonucu zarar gördüğünde, hatta neredeyse yerle bir olduğunda, yeni binaya daha ihtişamlı ve ilgi çekici olması amacıyla bir saat kulesi eklenmesinin daha iyi olacağını düşünmüşler. Muhtemelen bu kadar da ilgi çekeceğini düşünmemişlerdi tabi.

Çılgın bir bilgi daha: Londra’nın en ünlü saati olmak kolay değil. Bu yüzden her sene saatle ilgili ayarlamaların yapıldığı dönemde oldukça ciddi bir sürece girildiği gibi, sarayın içinde bulunan tam 2000 adet saat de teker teker Big Ben’e göre ayarlanıyor.

Basın gidin dedirtecek bilgi: Big Ben Saat Kulesi’nin dışından 58 tane fotoğraf çekebilirsiniz, ancak İngiliz vatandaşı değilseniz içini gezdirmiyorlarmış. YOK YA.

8. Sidney – Opera Binası

Biz AKM neden kapandı, neden açılamadı aşamalarını henüz (!) atlatamamışken, yılda yaklaşın 3000 etkinliğe ev sahipliği yaparak aklımızı alan Sidney Opera Binası, aslında öyle çok da çılgın bir hikayeye sahip değil. Dünyaca ünlü binanın mimarı Jorn Utzon, bu projenin mimari olarak seçilmeden önce 3 juri tarafından geri çevrilmesine rağmen, 4. jurinin kararı ile 232 diğer yarışmacı arasından sıyrılmayı başarmış ve muhtemelen hayatının en önemli projesine imza atmış. (Eminiz bu işi yalnızca 5000 Pound’a yaptığına pişman olmuştur.) Normalde 4,1 milyon pound’a inşa edilmesi planlanırken proje sonunda toplam bütçe yaklaşık 60 milyon pound’u bulunca işler Jorn Bey için biraz karışsa da, yapının Unesco Dünya Mirası listesine de dahil olması ve yılda ortalama 2 milyon kişinin etkinliklere seyirci olarak katılması ile, herkesin gönlünü almayı başarmıştır diye tahmin ediyoruz.

Kıskançlıktan öldüren bilgi: Queen, tam 4 kez Sidney Opera Binası’nda sahne almış. Sidney’i göremediğimize mi yanalım, Queen’i kaçırdığımıza mı üzülelim biz de şaşırdık.

Dünyadaki kaynakları kimin tükettiğini bulduk: Binanın tam 1000 odası var ve yılda 15.000 ampul değiştiriliyor.

Ben abartıp orada yaşamaya hallendim diyenlere şurada yerlisiyle, daha doğrusu Türkiye’den Sidney’e göç etmiş bir Türk ile yapılmış bir röportajımız da var.

9. Pisa – Pisa Kulesi

Halini görünce insanı bir gülme tutan, turistlerin saçma sapan ittirmeli pozlarına maruz kalmaktan neye yaradığını bile kimsenin bilmediği Pisa Kulesi’nin hikayesi de tahmin ettiğiniz üzere biraz gülünç. Normalde tabi ki dik olması hedeflenerek 1173 yılında inşa edilmeye başlanan kule, 3. katı inşa edilirken, esrarengiz bir şekilde eğilmeye başlamış çünkü kulenin üzerine inşa edilmekte olduğu toprağın bu yapının ayakta kalabilmesi için elverişsiz olduğu ortaya çıkmış. Fakat bu onları durdurmak için yeterince geçerli bir sebep olmamış. Savaş nedeniyle bir süre ara verildikten sonra (yaklaşık 100 yıl kadar) inşaata tekrar başlamışlar. Ancak toparlamaya çalıştıkça işler iyice saçma bir hal almış ve kule günümüzdeki “yamuk” görüntüsüne kavuşmuş. Aslına bakarsanız normalde pek de ilgi çekmeyecek bir şehrin günümüzde ciddi bir turist popülasyonunu kendine çekiyor olmasının ana sebebi olduğu için, bilinçli bir şekilde yapmamış olsalar da, birçok açıdan mimarlarını tebrik etmek gerekiyor.

Battıkça batıyorlar: Zemin nedeniyle Pisa Kulesi’nin eğilip bükülmesi bir yana, yanındaki katedral ve vaftizhane de yavaş yavaş batmaya başlamış. Bakalım bundan yüzyıllar sonra ne olacak?

Güvenli mi? Pisa Kulesi 90’lı yıllarda bir süre tadilat için kapatılmış ve sağlamlaştırılmış. Dolayısıyla içine girmenin güvenli olduğu söyleniyor. Ancak biz yine de sorumluluk kabul etmiyoruz. Sonra OitheBlog girin dedi girdik, yazıklar olsun size demeyin.

10. Agra/Hindistan – Tac Mahal

Hindistan’ın en ünlü yapısı Tac Mahal’ın hikayesini seveceksiniz, çünkü oldukça masalsı bir havası var. O dönemki imparatorluğun hükümdarı olan Şah Cihan, üçüncü ama en sevdiği karısı (ne kadar ince bir adam) olan Mümtaz Mahal’ı 14. çocuklarını doğurduktan sonra kaybeder. Karısını kaybedince uzun süre yas tutan Şah Cihan, sonunda onun adına heybetli bir anıt yaptırmaya ve anısını sonsuza kadar yaşatmaya karar verir. İnşasına 1632 yılında başlanan Tac Mahal’ın yapılması yaklaşık 20 yıl sürer, yapımında 20.000’e yakın işçi çalışır ve binayı oluşturan taşların taşınabilmesi için binlerce fil kullanılır. İşin kötüsü bu hüzünlü hikaye, burada kalmıyor, çünkü Şah Cihan, bir süre sonra hastalanıyor, yerine geçmek isteyen oğlu ise bu durumdan yararlanarak babasını hapse attırıyor. Ölene dek hapiste kalan Şah Cihan’ın hapis tutulduğu yerden dışarı bakınca ise karısı için yaptırdığı Tac Mahal görünüyor. Hikayeden çıkarılacak sonuç: 3 kadın ile evlenmeyin.

Çevreci bilgi: Günümüzde, yılda 3 milyona yakın kişi tarafından ziyaret edilen Tac Mahal’in dışı beyaz mermerden yapıldığı için civarındaki fabrikaların yarattığı hava kirliliği binanın olumsuz yönde etkilenmesine neden olunca, konuyla ilgili birçok kampanya başlatılılır ve binayı koruma amacıyla birçok fabrika kapatılır.

İster inan ister inanma bilgisi: Rivayete göre Şah Cihan, Tac Mahal’in tam karşısına, aynı yapının siyah mermer ile yapılmış bir versiyonunu inşa ettirmek istemiş, ancak oğlu ile olan çekişmesi bu yapının var olmasının önüne geçmiş.

11. Moskova – Aziz Vasil Katedrali 

Çoğumuzun Kremlin Sarayı ile karıştırdığı, soğana benzeyen renkli kubbeleriyle ünlü, rengarenk ve bir kilise için gereksiz tatlılıktaki Aziz Vasil Katedrali, özelden genele doğru gidecek olursak Kızıl Meydan’ın, Moskova’nın hatta komple Rusya’nın en ünlü yapısı. Zaten güzelliği ve ihtişamı karşısında bu kadar ünlü bir hale gelmemesi son derece anormal bir durum olurdu.

Daha uluslararası adıyla Saint Basil’s Cathedral, dengesiz kişiliği ile nam salmış “Korkunç İvan” tarafından Rusya’nın kazandığı zaferleri kutlama amaçlı yaptırılıyor. Hansel ve Gretel’den fırlamış görünümlü katedralin en ilgi çekici tarafı olan 8 kubbesinin her biri de, savaşlarda kazanılan 8 ayrı zaferi temsil ediyor. İlk yapıldığı dönemlerde som altından olan kubbeler, 1670 yılında farklı renklere boyanıyor, 1860 yılında bu renkler daha da karmaşık bir hale getiriliyor ve bugünkü görüntülerini alıyorlar. Şu an bir müze olarak hizmet veriyor ve Kremlin Sarayı’nın hemen yanında ziyaret etmeniz için sizi bekliyor. (Size o Rusya biletini baktırtacağız)

Klişeye boğuyoruz: Katedralin İtalyan mimarı Barma’nın benzer güzellikte bir yapıyı başka bir noktaya daha yapamaması için Korkunç İvan tarafından gözlerinin oydurulduğu gibi bir efsane var. Ancak bu efsane dünyanın her ülkesindeki her güzel yapının mimarı için söylenip durduğuna göre, galiba o aralar akım haline gelmiş bir efsane biçimi-imiş.

12. Çin Seddi

6000 küsür km uzunluğu ile var olan en ilginç ve en ünlü savunma duvarlarından biri olan Çin Seddi aynı zamanda tahmin edebileceğiniz üzere dünyanın en uzun savunma duvarı olma özelliğini de taşıyor. Bilinenin aksine, tarihçilere göre Çin Seddi’ni tek bir duvar olarak değil, 2000 yıl boyunca sistematik olarak yapılmış ve birleştirilmiş birçok duvar olarak değerlendirmek gerekiyor. Peki nasıl oldu da iş bu noktaya geldi diyecek olursanız, aslında olay M.Ö. 8. yüzyılda Çin’de bulunan 7 krallığın arasında geçen savaşa kadar dayanıyor. Savaş süresinde krallıklar kendilerini korumak adına topraklarının etrafını duvarlar ile çevirmeye başlıyorlar. Fakat tüm bu savaş sürecinin sonucunda Qin Krallığı tüm diğer krallıklara karşı zafer kazanmayı başararak Çin İmparatorluğu’nu kurunca ülkenin başındaki Qin Shi Huang, sınırları genişlemiş olan imparatorluğun kuzey bölümüne de bir duvar örülmesi emrini veriyor ve süreç bu şekilde başlıyor. Genel olarak bakıldığında duvarın örülmesinde tüm bu yılları kapsayan süreçte 1.000.000’a yakın işçi çalıştığı ve 300.000’e yakın işçinin de inşa sırasında hayatını kaybettiği söyleniyor. Bunca çaba başarılı oluyor mu diye soracak olursanız, hayır, özellikle Moğolları ülke sınırlarından uzak tutmakta oldukça güçlük çekiliyor. Özellikle Cengiz Han gibi bir adam devreye girince, bu sefer Çin İmparatorluğu, kuzey duvarını daha da güçlendirme kararı alıyor ve uzadıkça uzuyor. Günümüzde en iyi korunabilmiş ve en çok ziyaret edilen kısmı ise Ming Hanedanlığı’ndan kalan bölüm.

Ürkütücü bilgi: Çin Seddi’nin yapımında kullanılan harçta insan kemikleri kullanıldığı gibi manyakça bir söylenti olsa da, bu aslında yapım aşaması sırasında hayatını kaybetmiş olan işçilerin duvar yakınına gömülmüş olmasının abartılmış halidir.

Bir yanlışı düzeltelim: Hayır, Çin Seddi Ay’dan bakınca görünmüyor, bu mümkün değil. (Evet biz de inanmak istiyorduk)

13. Los Angeles – Hollywood Yazısı

Meşhur Hollywood Sign bu günlerini görmeden önce, 1900’lerin başlarında, çiftçilerin, kovboyların ve yerel halkın yaşadığı “buralar eskiden dutluktu” muhabbetinin kolaylıkla çevrilebileceği türden bir yerdi. Fakat zamanla bölgenin olumlu hava şartları ve çekim yapmaya/stüdyo kurmaya elverişli alanlara sahip olması nedeniyle yavaş yavaş stüdyoların dikkatini çekmeye başladı ve 20’li yıllardan itibaren bu işlerin merkezi haline geldi. Kasaba görünümündeki kentin yerini ışıklı tabelalar ve ihtişamlı binalar aldıkça, insanların buraya olan ilgisi de pek tabi tavan yaptı. Bu gelişim sürecinde bölgeye yatırım yapan emlak zenginlerinden birisi, “Hollywoodland” adlı gayrimenkul projesi için bir billboard, yani tabela yaptırmaya karar verir. Akabinde Büyük Buhran ve savaş gibi ciddi süreçler araya girince, söz konusu firma batar ve Hollywood Land tabelası da kaderine terk edilir. Yine de tabelanın yıllardır orada var olması, onun ikonik bir hale gelmesini sağlamayı başarmıştır ve onu yaptıran firma ile özdeşleştirilmeden, şehrin bir simgesi haline dönüşür. Aslında yer yer bu ikonu pek sallamadıkları ve çürümeye bıraktıkları bile olmuş ancak eksik olmasın Playboy’un kurucusu Hugh Hefner gibi kişilerin desteğiyle yenilenmiş. Canım benim demek tek derdi popo değil adamın.

Eğlenceli olmayan bilgi: 1932 yılında Peg Entwistle adlı Broadway oyuncusu, şansını denemek için Los Angeles’a taşınmış ve burada oyunculuk yapmaya başlamış ancak bir türlü istediği başarıyı yakalayamayınca aynı yıl Hollywood tabelasının “H” harfinin üzerine çıkarak kendini aşağı bırakmış ve hayatını kaybetmiş.

Eğlenceli olan bilgi: Tabelanın adeta çürümeye bırakıldığı önemsiz dönemlerinde, Hollywood yazısı bazı şakacı arkadaşlar tarafından “Hollyweed” olarak değiştirilerek, Los Angeles’ta esrarın legal hale getirilmesi için küçük bir çaba gösterilmiş.

14. Rio de Janeiro – Kurtarıcı İsa Heykeli 

Orijinal adıyla Cristo Redentor, Rio’ya ayak basan her insanın mutlaka peşine düştüğü, dünyanın en ünlü heykellerinden ve dini sembollerinden biri. Oldukça ihtişamlı ve heybetli bir heykel olduğu için aslına bakarsanız çoğumuz tarafından dini bir sembol olarak değerlendirilmekten çok görsel ve sanatsal değeri nedeniyle ilgi çekiyor. Corcovado Dağı üzerinde yükselen heykelin inşasına tam olarak 1922 yılında konuyla ilgili bir yarışmanın yapılmasının ardından başlanmış ancak işin fikir babası 1850’li yıllarda bu işi kafaya koymuş olan Fransız bir rahip olarak biliniyor. Yarışmayı kazanan Heitor Da Silva Costa’nın önderliğinde 9-10 yıla yakın sürede tamamlanan ve kaidesiyle birlikte 38 metre uzunluğuna erişen heykelin kollarını açmış bir şekilde tasvir edilmesi ise barışı ve İsa’nın herkesi kucakladığını temsil etmek amacı ile yapılmış.

Güldürdü: 2010 yılında kimliği belirsiz bir kişi İsa heykelinin üzerine sprey boyayla bir şeyler karaladığı için ülke çapında aranmaya başladığı gibi, olay belediye başkanının televizyonda çıkıp “Onu bulacağız!” açıklamaları yapacağı kadar da büyümüş. Onlar kızmış ama, biz güldük.

Korkuttu: Kurtarıcı İsa Heykeli’ne, daha önce birkaç kez yıldırım düşmüş. Bunlardan en yakın zamanda gerçekleşeni İsa’nın 2 parmağının kopmasına neden olmuş. Buradan kendisine geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz.

15. Gize/Mısır – Keops Piramidi

Size piramitlerin tarihi çok da başarılı anlatamayabiliriz, kimsenin sırrını çözemediği şeyi bizim çözmüş olmamızı bekleyeceğinizi de sanmıyoruz. Ancak şu güne dek çözülebilen ve bilinen kısımlarını şöyle bir özet geçmeyi deneyeceğiz.

Mısır’ın Gize kentinde bulunan üç büyük piramidin en eskisi ve en büyüğü olan Keops Piramidi aslında Kral Khufu için bir anıt mezar olarak inşa edilmiş. Günümüzde 152 metre yüksekliğinde olmasına rağmen 9 metre kadarını erozyon nedeniyle kaybettiği söyleniyor. 4000 yıl kadar dünyanın en yüksek yapısı olma özelliğini taşıyan ve 2,3 milyon kireç taşındanan oluşan piramidin yapımı M.Ö 2540 civarında başlamış ve tahminlere göre 23 yıl kadar sürmüş. Taşların nasıl taşındığı, nasıl yerleştirildiği ve genel olarak bu yapının nasıl oluşturulduğu konusunda birçok hipotez olsa da, henüz gizemini koruyor.

Ağızları açık bırakan bilgi: Keops Piramidi’nin taşları kullanılarak, neredeyse 30 tane Empire State binası inşa edilebiliyor. Sırf bu sebepten bile “bu adamlar bu işi o dönemde nasıl başarmış yahu?” sorusunu 80 kez sorasımız geliyor.

Turistlere bilgi: Büyük Gize Sfenks’i de tam olarak bu bölgede bulunuyor ve Sfenks’in yüzünün Khufu’nun oğlu Kefren’den esinlenilerek yaratıldığı tahmin ediliyor.

Not: Tahmin edersiniz ki bu yazıyı çeşitli kaynaklardan araştırma yaparak hazırladık. Doğru olmadığını düşündüğünüz bir bilgi içeriyor olabilir, ancak her eseri birçok farklı kaynaktan bakıp en doğru olanını yazının içine eklemeye çalıştığımızı bilin istedik.

The post Dünyanın En Ünlü Şehir Simgeleri ve Hikayeleri appeared first on OitheBlog.