Şu an Belgrad’dayız. Şehri sevdik, önerdiğiniz cafeleri denemeye çalışıyoruz. Çalışıyoruz diyorum çünkü bazıları bize sinir krizi geçirtiyor. Genel olarak garsonların neden suratsız olduklarını anlayamadık ama baya bi mutsuz olduklarını düşünüyoruz. Amelie cafe tıklım tıkış olduğu için yakınındaki Koffein’i deneyelim dedik ama bin pişman olduk. Önce kahve isteyip ardından tatlı sipariş ettik diye midir nedir bize sinir oldular ve tatlımızı getirmediler, üzerine kapatıyoruz hesabı ödeyin dediler hala tatlımızın gelmediğinden haberleri yok. Neyse söylene söylene kalktık otelimize dönüp kalan meyvelerimizi tüketip sağlıklı şekilde tatlı ihtiyacımızı giderdik artık. Buraya deneyimimizi yazalım istedik belki bize böyle denk geldi demeden de kendimizi alamadık.

Sevgiler,

Gitmedik? 🙂

🙂 Bir senedir Belgrad’da yaşıyorum. Bu arkadaşımızın yorumunu okuyunca Şener Şen’in kapalı kamyonetle Münih diye Istanbul’a bıraktığı İlyas Salman geldi aklıma. Çok güzel filmdi. Güzeldi. Münih camilerle donatılmış, ortasından boğaz geçen köprülü bir şehir. Belgrad’da aynen arkadaşın anlattığı gibi. Güney Irak’ta, kurumuş bir göl ile hes yüzünden suyu azalmış bir nehrin kıyısında.